[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 45 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.45 - ตอนที่ 45 ตำนานไร้สาระของเทพวารี


        “......มุขห่วยจังนะครับ” (ไฮเนะ)

        “โอ๊ยหยา? คุณจะบอกว่าผมกำลังโกหกเหรอครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ถ้ามันเป็นเรื่องโกหก มันก็ดูห่วยตรงจุดที่นายใช้ชื่อของเทพทั้งๆ ที่ยังเป็นมนุษย์อยู่ ถ้ามันเป็นเรื่องจริง มันก็ห่วยตรงจุดที่เทพดันวางแผนชั่วๆ แล้วปะปนเข้ามาในสังคมของมนุษย์ ไม่ว่าจะอย่างไหนมันก็ห่วยทั้งนั้นแหละ นายน่ะนะ” (ไฮเนะ)


น่าเสียดาย ตอนที่ตัวตนที่แท้จริงถูกเปิดเผย ผมก็เข้าใจแล้วว่าเขาพูดความจริง

ส่วนที่เป็นมนุษย์ในตัวผมกำลังตอบสนอง

 

เทพวารีคอร์เซอเวท

 

หนึ่งในมหาเทพทั้งห้าแห่งการสร้างโลก เทพผู้ปกครองน้ำ

สายน้ำล้างสิ่งสกปรก และชำระล้างโลก แต่ถ้าหากกระแสน้ำหยุดลงล่ะก็ น้ำที่หยุดนิ่งก็จะสกปรก และตัวมันที่กลายเป็นสิ่งสกปรกก็จะทำให้โลกเน่าเฟะ

คอร์เซอเวทที่อยู่ตรงหน้าผม คือเทพที่เหมือนกับตัวตนของสายน้ำที่ว่านั่นจริงๆ สายน้ำอันแน่นิ่งที่กลายเป็นสิ่งสกปรก


        “นายเองก็จุติด้วยงั้นเหรอ? น่าตกใจนะ งั้นก็หมายความว่า ตอนนี้เทพส่วนใหญ่ลงมาที่โลกมนุษย์น่ะสิ?” (ไฮเนะ)

        “เพราะบนสวงสวรรค์มันไม่ค่อยมีอะไรให้น่ะครับ ว่าแต่ การมาคุยกันตรงทางเดินมันดูกระไรอยู่ใช่ไหมล่ะครับ? มันน่าจะได้เวลาที่คุณจะให้ผมเข้าไปในห้องแล้วนะครับ?” (คอร์เซอเวท)


ถ้าเป็นไปได้ ผมไม่อยากให้คนแบบนี้เข้าไปในห้อง แต่ไหนๆ ตัวตนที่แท้จริงก็ชัดเจนแล้ว ผมไม่สามารถไล่เขากลับไปโดยที่ยังไม่รู้ว่าเขากำลังวางแผนชั่วอะไรอยู่ได้

ผมจึงให้ชายที่ดูบอบบางเข้ามาในห้องแบบไม่เต็มใจ สำหรับแขกในยามดึก เขาเป็นคู่สนทนาที่ผมไม่รู้สึกตื่นเต้นเลย


รูปร่างของหมอนี่ตอนนี้

คือผู้ชายอายุราวๆ ยี่สิบปีกลางๆ ผมประเมินว่าเขาเป็นผู้ชายที่ดูบอบบาง สิ่งที่ทำให้ผมคิดอย่างนั้นก็คือรูปร่างและใบหน้าเรียว เพียงแต่เขาไม่ได้เป็นผู้ชายหน้าตาดีถึงขนาดที่ผมจะประทับใจอะไรก็เลยดูเห่ย

ส่วนเครื่องแต่งกาย คงเป็นชุดที่ใช้ในงานพิธีของโลกใบนี้ มันทำขึ้นมาเป็นอย่างดีและรู้สึกได้ถึงความสุภาพ แต่ความประทับใจมากกว่านั้นก็ไม่มีอีกแล้ว

สรุปแล้ว ไม่ว่าจะชอบหรือว่าเกลียด ความประทับใจที่ผมมีก็ไม่ได้อยู่ในฝั่งไหนเลย

บอกได้เลยว่า มันทำให้เขาดูเหมือนเทพมากยิ่งขึ้น


        “ถ้างั้น พวกเรามาฉลองให้กับการพบกันอีกครั้งสักหน่อยไหมครับ? เทพแห่งความมืดเอ็นโทรปี ตอนที่คุณฟื้นคืนชีพขึ้นมารู้สึกยังไงบ้างครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “อย่าเรียกชื่อนั้น ตอนนี้ผมคือคุโรมิยะ ไฮเนะ” (ไฮเนะ)

        “ชื่อตอนที่เป็นมนุษย์สินะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “แต่ว่า นายก็เก่งเหมือนกันนะที่รู้สึกถึงตัวตนที่แท้จริงของผม ผมไม่รู้สึกถึงตัวตนที่แท้จริงของนายเลยจนกระทั่งตอนที่นายบอกนี่ล่ะ” (ไฮเนะ)

        “นั่นน่ะ จริงๆ แล้วคงต้องขอบคุณคุณวัวเซลล์เดียวตัวนั้นครับ” (คอร์เซอเวท)


วัว—— วัวเพลิงฟาลาริส

พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือเทพอัคคีโนวาที่จุติในสัตว์ประหลาดรูปร่างวัวนั่น


        “ผมเองก็รู้สึกถึงแผนการป่าเถื่อนและตื้นเขินของเขาเหมือนกันครับ เพราะแบบนั้นผมจึงคอยสอดส่องเขาอยู่ตลอดเวลา จากนั้นเมื่อสองสามวันก่อน พวกมนุษย์สามคนก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้วจัดการวัวเพลิงที่ดื้อรั้น แต่ว่า หนึ่งในนั้นมีคนที่สร้างสสารมืดอยู่” (คอร์เซอเวท)

        “.............”

        “แล้วตอนนั้นผมก็เข้าใจทุกอย่าง ผู้ที่ปลดปล่อยคุณก็คือเทพธิดาแห่งแสงอินเฟลชั่นสินะครับ? หลายร้อยปีมานี้ การเคลื่อนไหวของเธอมันไม่ชัดเจนเลย” (คอร์เซอเวท)

        “แล้วมันยังไงล่ะ? คราวนี้จะเอาเทพองค์อื่นมารุมยัยนั่นเหรอ? จะเอาวิธีการของนายเมื่อ 1,600 ปีก่อนมาใช้อีกครั้งสินะ” (ไฮเนะ)


ระหว่างที่คุยกับหมอนี่ ผมก็นึกถึงสิ่งที่ตัวเองเกลียด

การต่อสู้ของทวยเทพที่เกิดขึ้นเมื่อ 1,600 ปีก่อน

ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเมื่อพวกผม มหาเทพทั้งหกสร้างโลก สร้างท้องฟ้า, สร้างทะเล, สร้างผืนดิน ต่อมาก็วางเมล็ดพันธุ์ที่อาศัยบนพื้นดิน, แมลง, สัตว์, นก และสุดท้ายพวกผมก็สร้างมนุษย์ขึ้นมา

สาเหตุของความขัดแย้งก็คือมนุษย์นั่น

มนุษย์ คือสิ่งที่มีศักยภาพซึ่งสามารถพัฒนาตนเองได้ ไม่เหมือนกับสรรพสิ่งทั้งหลายที่ทวยเทพสร้างขึ้นมา


ดังนั้นผม——เทพแห่งความมืดเอ็นโทรปีจึงพูดว่า

‘มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจ พวกเราควรให้อิสระแก่พวกเขา และมองว่าพวกเขาสามารถทำอะไรสำเร็จลุล่วงได้บ้าง’

แล้วผู้ที่คัดค้านซึ่งๆ หน้าก็คือเทพอัคคีโนวา

‘ไม่มีสิ่งมีชีวิตไหนจะยิ่งใหญ่ไปกว่าเทพ! มนุษย์ ไม่ต่างอะไรไปจากสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำที่เป็นเพียงทาสของเทพเท่านั้น!’

เทพธิดาแห่งแสงอินเฟลชั่น ไม่ได้พูดว่าอย่างไหนถูกต้อง

เธอพูดแค่ว่า ‘ดิฉันจะทำตามเทพแห่งความมืดเอ็นโทรปีค่ะ’ ตอนนั้นเธอเป็นคนที่ผมไม่ค่อยเข้าใจเลย

เทพวายุเควซาร์พูดว่า ‘ไม่ว่าจะฝ่ายไหนมันก็งี่เง่าทั้งนั้น’ ส่วนพระแม่ธรณีแมนเทิลพูดว่า ‘เราคิดว่าความเห็นของทั้งสองสำคัญทั้งคู่’


สรุปแล้ว เทพเกินกว่าครึ่งไม่ได้แสดงท่าทีชัดเจนตั้งแต่แรก ในเวลานั้นจึงไม่มีใครรู้ว่ามันจะกลายเป็นอย่างไร แต่เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น มันกลับกลายเป็นการต่อสู้ 5 ต่อ 1 ที่ผมถูกรุมอยู่เพียงฝ่ายเดียว

ผู้ที่สร้างมันขึ้นมาก็คือหมอนี่ที่อยู่ตรงหน้าผม ผู้ที่ไม่ประกาศความตั้งใจของตนเองจนจบ เทพวารีคอร์เซอเวท


        “ไม่เอาน่า ยังไงๆ ผมก็เลือกวิธีที่ดีสุดนะครับ” (คอร์เซอเวท)


คอร์เซอเวทคงจะเดาสายตาตำหนิติเตียนของผมออก หมอนี่ฉลาดกับเรื่องที่ละเอียดอ่อนเหมือนเคย


        “ไม่ว่าผมจะตามความเห็นฝ่ายไหน มันก็มีแต่จะทำให้ความขัดแย้งของทวยเทพรุนแรงยิ่งขึ้นเท่านั้น หากสถานการณ์มันเลวร้ายจนยากจะแก้ไขล่ะก็ ผืนพิภพคงถูกโยนเข้าไปในเบ้าหลอมแห่งความโกลาหล แล้วสิ่งมีชีวิตก็จะสูญพันธ์โดยไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่แน่นอน ใช่ไหมล่ะครับ? เพื่อลดความเสียหายให้เหลือน้อยที่สุด มีแต่ต้องทำให้การต่อสู้จบลงโดยเร็ว ใช่ไหมล่ะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “นายก็เลยล่อลวงเทพองค์อื่นๆ เพื่อรักษาความเป็นกลางเอาไว้ โดยให้พวกนั้นมาเข้าฝั่งนายกับโนวาสินะ นิสัยอันโดดเด่นของนายก็คือการแก้ตัวเก่งนี่ล่ะ ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ไหน นายก็จะใช้ข้อแก้ตัวน้ำขุ่นๆ แล้วยืนยันว่าตัวเองไม่ผิดเสมอ” (ไฮเนะ)

        “โอ๊ยๆ เจ็บจังเลย” (คอร์เซอเวท)


......แล้ว


        “ได้เวลาที่ผมจะถามนายแล้ว นายกำลังวางแผนชั่วอะไรอยู่ถึงได้มาจุติเป็นมนุษย์?” (ไฮเนะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET