[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 42 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.42 - ตอนที่ 42 ถ้าผลักดันไม่ได้ผลก็ดึงลงมาซะ


          “เอ๋?”

          “เอ๋?”


คุณคาเรนกับมิรัคแปลกใจกับการประกาศถอนตัวของผม


          “หมายความว่ายังไงคะคุณไฮเนะ? ที่พูดว่าพวกเรากลับกันได้แล้วน่ะ?” (คาเรน)

          “ตามที่พูดเลยครับ ที่คุณซิลติสพูดมามันถูกต้อง และทุกคำพูดของเธอก็ไม่มีช่องว่างให้พวกเราโต้แย้งได้เลย ขืนพวกเราดื้อดึงไปมากกว่านี้มันก็เสียเวลาเปล่าครับ พวกเรากลับกันตอนนี้เถอะครับ!” (ไฮเนะ)


ผมดันไหล่ของเด็กสาวทั้งสองคน แล้วมุ่งไปที่ทางออก


          “เห ดูเหมือนผู้ช่วยคุงจะเข้าใจดีนะ” (ซิลติส)


ซิลติสพูดพลางยิ้มเยาะ


          “นายเอาจริงเหรอ? จะให้พวกเราที่ถูกยัยนั่นใส่เป็นชุดขนาดนั้นกลับไปแบบซึมๆ เนี่ยนะ......!” (มิรัค)

          “ชะ-ใช่ค่ะคุณไฮเนะ อย่างน้อยๆ ถ้าพวกเราได้คุยกันอีกสักนิดล่ะก็ พวกเราอาจจะพบจุดที่พอจะอะลุ่มอล่วยก็ได้นะคะ.......!?” (คาเรน)


รู้สึกว่ามิรัคกับคุณคาเรนจะยังไม่ยอมแพ้ ถึงอย่างนั้นผมก็ยังดันทั้งสองคนออกไป


          “ไม่ได้ๆ คุณสองคนก็ลองดันทุรังมาจนถึงขนาดนี้แล้วนี่ครับ เมื่อรู้ว่าไม่มีความหวังพวกเราก็ไม่ควรอยู่ต่อไปมากกว่านี้ แค่วินาทีเดียวก็มีค่าครับ พวกเรากลับกันตอนนี้เถอะครับ กลับไปโดยไม่รอวันพรุ่งนี้ วันพรุ่งนี้! วันพรุ่งนี้!!” (ไฮเนะ)

          “ใช่แล้ว กลับๆ ไปซ—— .........................................อื๋อ?” (ซิลติส)


ผมเข้าไปใกล้ทางออกทีละนิดๆ พลางทำทีเป็นติดขัดโดยเจตนา

ยังอีกเหรอ? ยังไม่รู้สึกตัวอีกเหรอ? ผมคิดอย่างนั้น


          “เดี๋ยวก่อน!” (ซิลติส)


เยี่ยม ติดเบ็ดแล้ว แผนการสำเร็จ

ถ้าจะให้บอกว่านั่นมันหมายความว่าอะไรล่ะก็ อันดับแรกเรามาดูท่าทีของซิลติสที่พยายามเก็บงำอาการลนลานเต็มที่ก่อน


          “คือว่า พวกเธอไม่เห็นต้องกลับตอนนี้เลยนี่นา? อุตส่าห์มาถึงไฮดร้าวิลเลจทั้งที แล้วมันก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วยใช่ไหมล่ะ? อย่างน้อยๆ ก็อยู่ซักคืน....... ไม่สิสองคืน! ......ว่าไงล่ะ?” (ซิลติส)

          “ไม่ได้ครับ พวกเราไม่สามารถปล่อยปะละเลยหน้าที่ของฮีโร่ได้ พวกเรารอให้ถึงวันพรุ่งนี้ไม่ได้แน่นอน พวกเราจะกลับตอนนี้ครับ!” (ไฮเนะ)

          “เดี๋ยวก่อน! แป๊บนึงสิ!!” (ซิลติส)


สุดท้ายซิลติสก็มาเกาะผม

คุณคาเรนและมิรัคทำหน้างงให้กับการเปลี่ยนท่าทีกะทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ


          “......คือว่า มันอาจจะเดือดร้อนก็ได้ ใช่ไหมล่ะ? ถ้าจะให้บอกว่าใครเดือดร้อนล่ะก็ คนที่เดือดร้อนก็คือฉัน ถ้าจะถามว่าทำไม? มันก็คงจะเป็นเพราะพวกเธอไม่อยู่วันพรุ่งนี้ ไม่เอาน่า ฉันก็พูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ว่าพวกเธอเป็นแขกที่จะปรากฏตัวในงานแสดงสดวันพรุ่งนี้” (ซิลติส)

          ““อ๊ะ””


ดูเหมือนคุณคาเรนกับมิรัคจะรู้ตัวแล้วว่า การกลับตอนนี้เป็นแผนการที่ดีที่สุดที่จะต้อนซิลติสให้ตกที่นั่งลำบาก


          “ฉันพูดเรื่องที่นึกขึ้นมากะทันหันเพื่อกระตุ้นผู้คนที่อยู่ที่นั่น แต่มันกลับได้เสียงตอบรับจากคุณผู้ชมที่ดีเกินคาด ......ผานจัดกู้! ผานจัดกู้!!” (ซิลติส) 「TL: ซิลติสเรียกผู้จัดการว่า ジャーマネ Jamane ซึ่งเป็นคำผวนครับ」


เมื่อซิลติสตะโกน ผู้ชายที่ดูบอบบางก็เปิดประตูเข้ามา


          “ยอดขายตั๋วในวันนี้เป็นไงบ้าง!?” (ซิลติส)

          “เรื่องนั้นน่ะ ตั้งแต่ที่ซิลตันโปรโมทเสร็จแล้วกลับมา มันก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยล่ะครับ ส่วนตั๋วสำหรับการแสดงคอนเสิร์ตที่พวกเราตัดสินใจเพิ่มเข้ามาอย่างเร่งด่วนก็ขายหมดเกลี้ยงในทันทีเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นผู้ชมก็ยังติดต่อสอบถามกันมาไม่ขาดสาย และพวกเราก็ไม่แน่ใจด้วยว่าการขยายที่นั่งสนับสนุนจะทันเวลารึเปล่า......? ฝ่ายวางแผนเลยกำลังพิจารณาว่าจะเพิ่มรอบการแสดงคอนเสิร์ตให้มากขึ้นน่ะครับ”

          “อ๊ายยยยย! แค่ฮีโร่เป็นแขกที่จะปรากฏตัวมันก็พุ่งพรวดขึ้นไปขนาดนั้นเลยเหรอ!? กะแล้วว่าฮีโร่สุดยอด!!” (ซิลติส)

          “นอกจากนี้ สื่อมวลชนก็ทราบข่าวแล้ว พวกเขาก็เลยมาขอเก็บข้อมูลเพื่อทำข่าวที่เกี่ยวกับเรื่องนั้นครับ”

          “แค่ด้นสดก็ทำให้สถานการณ์เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วถึงขนาดนั้น ความสามารถของฉันนี่มันน่ากลัวจริงๆ! อ๊ะ แต่ว่า! ถ้าเกิดคาเรนกับมิรัคไม่อยู่ในวันที่กำหนดล่ะก็......!?” (ซิลติส)

          “................โดนเสียงโห่กระหน่ำแน่” (ไฮเนะ)


คำพูดที่บ่นพึมพำไปเรื่อยของผมแช่แข็งซิลติส

โฆษณาหลอกลวง แฟนคลับถูกทรยศต่อความคาดหวัง คำสาปแช่งเต็มสถานที่จัดงาน ผู้ชมที่กลับบ้านระหว่างนั้น การประท้วงที่ประดังเข้ามา ความเชื่อใจที่ไม่มีวันย้อนกลับ ชื่อเสียงตกระนาว กลายเป็นไอดอลผู้ตกต่ำที่ต้นสังกัดเริ่มคิดที่จะตัดหางปล่อยวัด............


          “กะ-กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!” (ซิลติส)


มันเกินกว่าขีดจำกัดในการจินตนาการของซิลติส

จากนั้นเธอก็มาเกาะขาผมในสภาพที่ดูไม่จืดเอาซะเลย


          “อย่าน้าาาาาา!! อย่ากลับเลยน้าาาาาาาาา!! อย่างน้อยๆ ก็วันพรุ่งนี้! ถึงจะแค่วันพรุ่งนี้วันเดียวก็เถอะ ช่วยเข้าร่วมการแสดงสดทีเถอะน้าาาาาาาาาาา!!” (ซิลติส)

          “เอ๋-? ถึงจะพูดขนาดนั้นก็เถอะ-? คนที่จะแสดงคือฮีโร่สองคนนั่นต่างหาก ผมเป็นแค่ผู้ช่วย——?” (ไฮเนะ)

          “พูดอะไรของนายเนี่ย!? ถึงจะแกล้งทำเป็นผู้ช่วย แต่ความจริงแล้วนายก็คือคนที่รับผิดชอบ ฉันมองออกย่ะ!! ถ้านายบอกว่า Yes ทุกอย่างก็จะ Yes ฉันเห็นอย่างนั้น! เพราะงั้น ได้โปรดตกลงเถอะนะ!!” (ซิลติส)

          “NO” (ไฮเนะ)


ไม่มีความเมตตา


          “เพราะว่าคุณปฏิเสธคำขอร้องของทางนี้อย่างไร้เยื่อใย เนื่องจากการสนทนาจบลงแล้ว พวกผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่ที่นี่อีกใช่ไหมล่ะ? ต่อให้ทางนั้นมี แต่ทางนี้ไม่มีแล้ว ใช่ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

          “นั่นน่ะ เรื่องนั้นนนนน........!” (ซิลติส)

          “ถ้าไม่มีเหตุผลให้พิจารณา มันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพิจารณาใช่ไหมล่ะครับ?” (ไฮเนะ)

          “อึก...... อึก......” (ซิลติส)


ซิลติสคร่ำครวญด้วยสีหน้าที่ไม่สมกับที่เป็นไอดอล


          “ขะ-เข้าใจแล้ว! คำขอของพวกคุณ ทางนี้จะพิจารณาแน่นอนค่ะ ฉันจะลองหาทางอะลุ่มอล่วยเพื่อไม่ให้แต่ละฝ่ายเสียหายค่ะ! ดังนั้น พวกคุณได้โปรดเข้าร่วมงานแสดงสดเถอะนะคะ!” (ซิลติส)

          “YES” (ไฮเนะ)


การต่อรองสำเร็จ

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET