[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 34 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.34 - ตอนที่ 34 - ตอนที่ 35


ตอนที่ 34 กองอัศวินก็คือ

 

และภารกิจที่โยริชิโระมอบให้ผมก็คือ......

ได้รับประสบการณ์กับหน้าที่ทั่วไปของพวกอัศวิน


          “ดีเลย......! ดีจริงๆ ที่มันไม่ใช่ภารกิจยากๆ ที่เหนือความคาดหมาย......!!” (ไฮเนะ)


ยังไงซะโยริชิโระนั่นก็คือเทพธิดาแห่งแสงอินเฟลชั่น

การที่ผมต้องมาอยู่ภายใต้ผู้หญิงคนนั้นที่พูดออกมาได้อย่างหน้าตาเฉยว่า ‘นอนกับเธอทั้งคืน’ ในตอนนี้ คงจะเป็นความผิดพลาดที่ร้ายแรงน่าดู


          “เอาเถอะ ตอนนี้ยัยนั่นก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน เธอคงจะเข้าใจกฎของสังคมใช่ไหมล่ะ......!?” (ไฮเนะ)


ภารกิจที่มอบหมายให้กับผมในครั้งนี้เป็นสิ่งที่มีเหตุมีผลสุดๆ


『ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นผู้ช่วยของฮีโร่และเคลื่อนไหวเพื่อฮีโร่ก็ตาม การร่วมมือกับกองอัศวินก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ใช่ไหมคะ?  เพื่อการนั้นการเข้าใจแต่ละฝ่ายจึงเป็นสิ่งสำคัญ ดิฉันจึงให้คุณไฮเนะไปอยู่ในสังกัดของหมู่ๆ หนึ่งของกองอัศวินและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการทำงานค่ะ』


นั่นคือสิ่งที่เธอพูด

ในทางตรงข้าม การให้ผมทำหน้าที่ผู้ช่วยให้กับคุณคาเรนที่เป็นฮีโร่ ได้ทำให้ผู้คนในตอนนี้คิดว่ามันเป็นการ ‘เสริมอิทธิพล’ ให้กับเธอ ผมคิดว่าการจำกัดให้ผู้ช่วยคนนั้นอยู่ภายใต้คำสั่งของกองอัศวินสักระยะหนึ่ง มีเป้าหมายเพื่อให้พวกที่ปกป้องหัวหน้ากองอัศวินมาตั้งแต่แรกเริ่มและพวกแอนตี้ฮีโร่ที่ไม่พอใจอ่อนลงเช่นกัน

มันคือสิ่งที่เรียกว่าการตัดสินใจทางการเมือง


คุณคาเรนที่มาได้ยินมาตรการนี้เอาภายหลังก็ยอมรับแบบไม่เต็มใจ

กองอัศวินแห่งแสงออโรร่า ได้แบ่งแยกอิทธิพลระหว่างฮีโร่กับหัวหน้ากองอัศวิน และความขัดแย้งก็เริ่มมากขึ้น

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ความพยายามในการสร้างความสัมพันธ์แบบร่วมมือกับฮีโร่แห่งไฟก็จะไร้ความหมาย อีกทั้งความร่วมมือในตอนนี้ก็เป็นเพียงความร่วมมือของตัวฮีโร่เท่านั้น เพราะศาสนจักรยังคงผิดใจกันอยู่


คุณคาเรนจึงตั้งเป้าไว้ว่า จะทำให้การสร้างกระบวนการนี้เสร็จสมบูรณ์เพื่อปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาด เพื่อการนั้นการปฏิรูปกองอัศวินจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

เพราะแบบนั้นการรู้เรื่องราวของฝ่ายตรงข้ามก่อนก็เป็นวิธีที่ไม่เลวเหมือนกัน


◆◆◆◆◆


          “ก็อย่างที่ผมว่ามา ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” (ไฮเนะ)

          “ไอ้ ‘อย่างที่ว่ามา’ คืออะไรฟะ?” (บีเสก)


เช้าวันถัดมา ผมสอบถามเกี่ยวกับคนที่จะมารับตัวผม ณ สำนักงานของกองอัศวิน ซึ่งเขาก็คือคนที่ผมรู้จักหน้าค่าตาเป็นอย่างดี

หัวหน้าหมู่บีเสก

คนๆ นั้นก็คือคนที่มารับสมัครสมาชิกใหม่ที่หมู่บ้านของผม


          “เจอกันอีกแล้วนะครับ ขอบคุณสำหรับเรื่องเมื่อตอนนั้นนะครับ” (ไฮเนะ)

          “ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอกับแกอีกแล้ว......! ตอนที่ฉันได้ยินว่าแกสอบตกแล้วไปเป็นผู้ช่วยที่ห้องครัวน่ะ รู้ไหมว่าฉันดีใจมากแค่ไหน......! แต่เวลานั้นมันกลับรวดเร็วถึงขนาดนี้......! แถมแกยังได้ตำแหน่งพิเศษที่ได้รับการดูแลโดยหัวหน้าหมู่อีก......!” (บีเสก)

          “เพราะมันรวดเร็วจนตามไม่ทันคุณก็เลยถอดใจใช่ไหมครับ” (ไฮเนะ)

          “นี่แกพูดจาเสียดสีฉันที่ใช้เวลา 5 ปีถึงได้เป็นหัวหน้าหมู่งั้นเหรอ!?” (บีเสก)


ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงได้โกรธ

เขาเป็นคนที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยสักครั้ง


          “แต่ในเมื่อมันเป็นหน้าที่ฉันก็ไม่มีทางเลือก ผู้ช่วยคุโรมิยะ ไฮเนะ ฉันจะให้แกเข้าร่วมหมู่ของพวกเราและเรียนรู้พื้นฐานของกองอัศวินในช่วงสองสามวันนี้ ระหว่างนั้น ฉันจะให้แกคอยรับคำสั่งของฉัน ไม่มีข้อโต้แย้งใช่ไหม?” (บีเสก)

          “ไม่มีคร้าบ” (ไฮเนะ)

          “แม่งเอ้ย......! เอาเหอะ ก่อนอื่นฉันจะเริ่มอธิบายจากความเป็นมาของกองอัศวินแห่งแสงออโรร่า” (บีเสก)


เอ๋? จากเรื่องนั้นเหรอ?

เป็นคนที่ตรงไปตรงมาและก็แฟร์เหมือนกันนะ


          “มันเป็นเรื่องพื้นฐาน แต่กองอัศวินแห่งแสงออโรร่าของพวกเราประกอบด้วยหน่วยงานที่มีอำนาจทางทหารที่รับใช้ศาสนจักรแห่งแสงสว่าง แล้วมันก็มีกองทหารที่คล้ายๆ กันในศาสนจักรอื่นๆ อย่างลม, ไฟ, น้ำ และดิน ซึ่งมีเป้าหมายที่จะต่อสู้เพื่อปกป้องศาสนจักรอยู่เหมือนกัน” (บีเสก)

          “ที่พูดมานั่นน่ะ มันเหมือนกับกองกำลังนักสู้เพลิงกรรมของศาสนจักรแห่งไฟรึเปล่าครับ?” (ไฮเนะ)

          “ใช่ นอกจากนี้ก็มีกองกำลังจู่โจมพายุหมุนของศาสนจักรแห่งลม, กองทัพเรือกระแสน้ำของศาสนจักรแห่งน้ำ และกองกำลังทำลายล้างทุกสิ่งให้เป็นเถ้าธุลีของศาสนจักรแห่งดิน กองกำลังต่างๆ ได้จัดตั้งขึ้นมาในเวลาเดียวกับที่แต่ละศาสนจักรก่อตั้ง และก่อนที่สัตว์ประหลาดจะปรากฏตัว มันก็มียุคที่แต่ละฝ่ายทำสงครามเพื่อปกป้องขุมอำนาจของศาสนจักรอยู่เหมือนกัน” (บีเสก)

          “ยุคที่ว่านั่น......?” (ไฮเนะ)

          “เพราะสงครามอันยาวนาน พวกเราจึงเหนื่อยล้า และสัตว์ประหลาดก็เริ่มโผล่มาในเวลาเดียวกับที่พวกเราค้นพบอีเธอเรียล พวกเราจึงพักรบกัน แต่การขัดขวางแต่ละฝ่ายก็ยังดำเนินต่อไป มิหนำซ้ำการพัฒนาของอุปกรณ์อีเธอเรียลในตอนนี้ก็ช่วงชิงความศรัทธาจนลดลงและทำให้มันเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมอีก” (บีเสก)


อย่างงั้นเหรอ นั่นคือความเป็นมาสินะ......

ระยะเวลา 1,600 ปีที่ผมถูกปิดผนึกและหลับไหลอยู่ มันก็มีกลียุคที่ว่าอยู่เหมือนกัน

ผมรู้สึกตะหงิดๆ ว่าศาสนจักรทั้งห้าที่เป็นรากฐาน—— มหาเทพทั้งห้าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง

ไว้ค่อยไปถามโยริชิโระกับเจ้าวัวโง่ทีหลังละกัน


          “ก็นะ ตอนนี้สัตว์ประหลาดเป็นฝ่ายที่ก่อให้เกิดความเสียหาย มันจึงแทบจะไม่มีความขัดแย้งของมนุษย์อยู่เลย จะพูดว่ามันสงบสุขก็ได้ เพราะแบบนั้นฉันก็เลยสงสัยว่าพวกเราต้องขอบคุณสัตว์ประหลาดรึเปล่า?” (บีเสก)

          “งั้นหน้าที่หลักของกองอัศวินก็คือการปราบปรามสัตว์ประหลาดใช่ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

          “ไม่ใช่ สัตว์ประหลาดที่ว่ามามันไม่ได้เกิดขึ้นตลอดทั้งปี หน้าที่หลักที่สำคัญที่สุดของพวกเราก็คือการฝึกฝนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉิน การฝึกฝนร่างกายมันของแน่อยู่แล้ว แต่พวกเราก็ไม่อาจละเลยการฝึกฝนจิตใจเพื่อควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงไปได้ แม้มันจะไม่ถึงขนาดท่านฮีโร่คาเรน แต่ [Holy Light Bullet] ที่พวกเราปลดปล่อยออกมาก็เป็นอาวุธที่ปลิดชีพสัตว์ประหลาดได้เหมือนกัน” (บีเสก)

          “อ๊ะ แต่มันใช้กับผมไม่ได้ผลเลยนะ.......” (ไฮเนะ)

          “โทษทีนะที่ฉันฝึกมาไม่ดีพอ!!” (บีเสก)


สัตว์ประหลาดเป็นสิ่งมีชีวิตเทียมที่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยการบิดเบือนการคุ้มครองศักดิ์สิทธิ์ของเทพ

ร่างเทียมที่ถูกสร้างขึ้นโดยการรวบรวมพลังศักดิ์สิทธ์เอาไว้ ถ้าขจัดมันออกโดยการโจมตีด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เหมือนกัน เราก็จะทำลายมันได้โดยง่าย

......มันอยู่ในระดับที่เรียกว่าง่ายยิ่งกว่าการต่อยแบบธรรมดาอีก

แต่มันก็มีข้อยกเว้นอยู่เหมือนกัน วัวเพลิงฟาลาริสที่พวกผมต่อสู้เมื่อคราวก่อนคือตัวอย่างที่ดี ผิวหนังเหล็กที่ถูกสร้างขึ้นโดยการอัดพลังศักดิ์สิทธิ์จนถึงขีดสุดน่ะ ถ้าไม่ใช่พลังศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งมากๆ มันก็จะไม่ถูกทำลาย และการทำลายทางกายภาพมันก็ยากเกินไป

เวลาที่พวกเราเผชิญหน้ากับสิ่งที่ว่านั่น ความแตกต่างระหว่างอัศวินกับฮีโร่ก็จะปรากฏออกมา


          “งั้น การฝึกในวันนี้ก็คือ?” (ไฮเนะ)

          “เรื่องนั้นก็ดีเหมือนกัน แต่เนื่องจากท่านผู้ช่วยมาเรียนรู้ การโชว์หน้าที่ๆ แท้จริงมันน่าจะดีกว่า” (บีเสก)


พอพูดแบบนั้น หัวหน้าหมู่บีเสกก็เผยให้เห็นรอยยิ้มอันภาคภูมิใจ


          “ถึงจะเป็นช่วงเวลาที่สงบสุง มันก็มีหน้าที่ๆ พวกเราต้องทำเพื่อความสงบสุขอยู่เหมือนกัน พวกเราจะไปจัดการกับอันตรายหยุมหยิมที่แตกต่างจากภัยคุกคามที่พวกเราเห็นได้ชัดอย่างสัตว์ประหลาด มันดูเรียบง่ายและจืดชืดไปหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นหน้าที่ๆ พวกเราไม่อาจปล่อยปะละเลยเพื่อความสงบสุขได้ นั่นก็คือ......!” (บีเสก)

          “โอ้วว นั่นก็คือ!?” (ไฮเนะ)


          “นั่นก็คือ...... การล่าไอดอล!!” (บีเสก)


          “......คือว่า ขอโทษนะครับ ช่วยทวนอีกครั้งได้ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

          “การล่าไอดอล!!” (บีเสก)


◆◆◆◆◆

 

ตอนที่ 35 การล่าไอดอล

 

          “ไม่น้าาาาาาา!! อย่าเอามันปายยยยยยยย!! สมบัติของชั้น อย่าขโมยสินค้าของซิลตันไปน้าาาาาา!!”

          “หุบปากซะไอ้คนนอกรีต! โปสเตอร์! เทรดดิ้งการ์ด! อัลบั้มรูป! ตั้งแต่เพลงเปิดตัวไปจนถึงอัลบั้มล่าสุดที่บันทึกไว้ก็ยังหลุดออกมา...... แม้แต่ฟิกเกอร์ก็ด้วยเรอะ!? ทั้งหมดนี่มันเป็นของที่บ่งบอกว่าแกเป็นพวกนอกรีตชั้นหนึ่งไม่ใช่หรือไง!!?”


ไม่ค่อยเข้าใจเลย

หัวหน้าหมู่บีเสกบุกเข้ามาในบ้าน แล้วยึดข้าวของที่ผมไม่เคยเห็นทีละชิ้นๆ

เจ้าของบ้านที่เป็นชายวัยประมาณยี่สิบปีคัดค้านพลางร้องห่มร้องไห้ แต่หัวหน้าหมู่บีเสกก็ไม่ยอมฟัง

สรุปแล้ว ผมไม่เข้าใจเลย


          “หัวหน้าหมู่ครับ! ดูนี่สิครับ!”


อัศวินที่เป็นลูกน้องของบีเสกซึ่งทำการค้นหาข้าวของในบ้านด้วยกันดูท่าทางร้อนรน


          “นี่มัน......! เสื้อเชิตพิมพ์ลายในเวทีแสดงสดจำนวนจำกัดนี่หว่า......! งั้นก็หมายความว่า แกเข้าร่วมงานแสดงสดด้วยเหรอ!?” (บีเสก)

          “ไมใช่นะคร้าบบบบ! นี่เป็นของที่ผมซื้อมาจากแฟนคลับซิลตันเหมือนกัน......! แต่มันคือทรัพย์สมบัติ ได้โปรดเอามันคืนมาเถอะคร้าบบบบบ!?”

          “นอกจากจะเป็นพวกนอกรีตแล้วยังจะซื้อของผิดกฎหมายอีก.......! ดูเหมือนเหตุผลที่จะอนุญาตให้พวกเรายึดทรัพย์จะมากขึ้นเรื่อยๆ! ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ มันจะต้องมีอยู่อีกแน่! ต่อให้ต้องแหวกพื้นออกมาก็ตาม ค้นดูทุกซอกทุกมุมซะ!” (บีเสก)

          “รับทราบครับ หัวหน้าหมู่!!”


พวกคุณลูกน้องดูตั้งอกตั้งใจเต็มที่

เอาล่ะ ได้เวลา......


          “......หัวหน้าหมู่บีเสกครับ?” (ไฮเนะ)

          “แต่ว่า นี่มันปริมาณสิ่งของอะไรกันเนี่ย นี่คงจะเป็นจำนวนสิ่งของที่มากที่สุดในจำนวนสิ่งของที่ฉันเคยได้มา!” (บีเสก)

          “หัวหน้าหมู่บีเสก......” (ไฮเนะ)

          “ค้นหาอีก! ไม่สิ เดี๋ยวนะ......!? นี่มัน! บัตรสมาชิกแฟนคลับซิลตันนี่หว่า!?” (บีเสก)

          “เฮ้ย บีเสก” (ไฮเนะ)

          “ฮ่าฮ่าฮ่า! ในที่สุดฉันก็ได้หลักฐานชี้ขาดมา ไอ้คนนอกรีตนี่! จับมันซะ! ฉันจะให้ไอ้หมอนี่คายทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเบื้องหลังของแฟนคลับออกมา!” (บีเสก)

          “......”


ผมเริ่มรำคาญเลยเล็งไปที่ต้นขาของบีเสกคุงและเตะใส่เขา


          “โอ๊ย!? มันเจ็บนะ!? ทำอะไรของแกน่ะผู้ช่วยไฮเนะ!? จะขัดขวางงานของพวกงั้นเหรอ!?” (บีเสก)

          “งานที่ว่ามันอยู่ที่ไหนกันล่ะครับ? ที่ผมเห็นน่ะ ไม่ใช่ว่าพวกคุณบุกรุกเข้ามาในบ้านของคนที่ไม่ใช่ผู้ร้าย แล้วรื้อข้าวของในห้องหรอกเหรอครับ?” (ไฮเนะ)

          “พูดอะไรน่ะ! เรื่องนั้นกับเรื่องนี้มันก็เหมือนกันนั่นแหละ! สินค้าของไอดอลก็ตั้งให้เห็นอยู่ทนโท่จนไม่มีข้อแก้ตัวเลยไม่ใช่เหรอ!? แถมสภาพที่เก็บรักษาไว้ก็ยังดีสุดๆ อีก!!” (บีเสก)


พอพูดแบบนั้น เขาก็ยัดเยียดสินค้าที่ดูกำกวมซึ่งไปขุดมาจากเมื่อครู่ทีละชิ้นๆ ให้กับผม


          “เพราะการพัฒนาของอุปกรณ์อีเธอเรียล การผลิตสินค้าในปริมาณมากจึงทำได้โดยง่าย และยังวางขายกันตามท้องตลาด! รูปภาพที่บันทึกไว้ กับสิ่งพิมพ์! ทั้งหมดคือของนอกรีตที่ทำให้มนุษย์ตกต่ำ! มันเป็นการผสมผสานสิ่งที่ยิ่งกว่าความหวาดกลัวซึ่งเรียกกันว่าไอดอล!!” (บีเสก)

          “ไม่ใช่อย่างงั้นครับ แล้ว......ไอดอลที่ว่าคืออะไรเหรอครับ?” (ไฮเนะ)

          “หา?”

          “หา?”

          “หา!?”


ทุกๆ คนที่อยู่ที่นี่ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า 'หา?'

ไม่ใช่แค่บีเสกและพวกลูกน้องของเขาเท่านั้น กระทั่งผู้ชายที่เป็นทั้งเจ้าของบ้านและผู้เสียหายเองก็เหมือนกัน


          “ผู้ช่วยไฮเนะ...... แกไม่รู้จักซิลตัน ไม่รู้จักไอดอลงั้นเหรอ?” (บีเสก)

          “เลิกมองผมด้วยสายตาเวทนาได้แล้ว” (ไฮเนะ)

          “เอาเถอะ ยังไงๆ แกก็เป็นคนบ้านนอกคอกนาที่พึ่งจะมาจากชนบทเมื่อไม่กี่วันก่อน ช่วยไม่ได้ที่แกจะไม่รู้จัก งั้นฉันจะบอกแกตรงๆ แล้วกัน! ไอดอลก็คือ!” (บีเสก)

          “ไอดอลก็คือ?” (ไฮเนะ)

          “........................เด็กผู้หญิงน่ะ” (บีเสก)


กะแล้วว่าผมต้องไม่เข้าใจ


          “เด็กผู้หญิง คือไอดอลเหรอครับ? ถ้าอย่างงั้นไอดอลที่ว่าก็อยู่แถวๆ นี้น่ะสิ.......?” (ไฮเนะ)

          “เจ้าบ้า! อย่าเอาซิลตันไปเหมารวมกับเด็กผู้หญิงที่อยู่แถวนี้สิวะ! ไอดอลก็คือ เด็กผู้หญิงที่งดงามและน่ารักต่างหากล่ะ!!” (บีเสก)

          “......ถึงอย่างนั้นเรื่องนั้นกับเรื่องนี้มันก็เกี่ยวข้องกันนี่ครับ? คุณคาเรนเองก็มีมุมที่งดงามและน่ารักเหมือนกันนะ......” (ไฮเนะ)

          “อ่อก!?” (บีเสก)


บีเสกล้มลงทันที!?


          “ไฮเนะ แก!” (บีเสก)


แล้วเขาก็ลุกพรวดขึ้นมา!?


          “ท่านคาเรนเนี่ยนะไอดอล นี่แกจินตนาการเรื่องน่ากลัวไปถึงไหนแล้ววะเนี่ย! ฉันเกือบจะเป็นลมไปแล้วนะโว้ย!” (บีเสก)

          “เมื่อกี้นี้ผมก็อดคิดไม่ได้ว่าหัวหน้าหมู่บีเสกเป็นคนของโลกอื่นเหมือนกันครับ.......” (ไฮเนะ)

          “เข้าใจล่ะ ฉันยอมรับว่าคำอธิบายของฉันมันยังไม่ชัดเจน งั้นฉันจะอธิบายให้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิมก็แล้วกัน .......ไอดอลก็คือเด็กผู้หญิงน่ารักที่ร้องรำทำเพลงน่ะ” (บีเสก)

          “งั้นก็แดนเซอร์ที่อยู่ตามบาร์ หรือที่เรียกกันว่านักแสดงเปิดหมวกใช่ไหมครับ?” (ไฮเนะ)


สมัยก่อน ตอนที่ผมอยู่ในหมู่บ้าน ผมเคยเห็นพวกนั้นตอนที่ติดตามคุณพ่อไปยังหมู่บ้านข้างๆ อยู่สองสามครั้ง และงานเทศในรอบปีของหมู่บ้านก็มีคณะนักแสดงเปิดหมวกมาเช่นกัน

พอคิดถึงเรื่องนั้นและทำท่าจะพูดออกมา......


          “อย่าเอาซิลตันไปเหมารวมกับนักแสดงตามชานเมืองนะ ไม่งั้นฉันฆ่าแกแน่----------!!” (บีเสก)

          “หนวกหู! อย่ามาดูถูกอาชีพนักแสดงนะ!” (ไฮเนะ)


ผมไม่เข้าใจยิ่งกว่าเดิมอีก

◆◆◆◆◆


พวกผมใช้เวลาอยู่หลายนาที ถึงคลี่คลายสถานการณ์ได้


          “......สะ-สรุปแล้ว ไอดอลที่ว่าก็คือคนที่เยียวยาผู้อื่นด้วยเสน่ห์ของตัวเอง ซึ่งเด็กสาววัยเยาว์เป็นคนทำงานที่ว่านั่น? แล้ว งานร้องรำทำเพลงก็เป็นส่วนหนึ่งในนั้น?” (ไฮเนะ)

          “......ระ-เรื่องนั้นช่างมันเหอะ แค่อธิบายอย่างเดียวแท้ๆ ทำไมมันถึงได้เหนื่อยขนาดนี้เนี่ย?” (บีเสก)


นั่นมันคำพูดของทางนี้ต่างหาก

พวกอัศวินที่เป็นลูกน้อง และแม้แต่เจ้าของบ้านเองก็ถึงกับลงไปนอนแผ่หลาในห้องด้วยความเหน็ดเหนื่อยเหมือนกัน


          “......แต่ว่า ทำไมกองอัศวินถึงต้องมาควบคุมไอดอลด้วยล่ะครับ? ที่ผมได้ยินมามันเป็นงานที่ยอดเยี่ยมมากๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ? พวกเธอเยียวยาทุกๆ คนใช่ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

          “นั่นล่ะปัญหา! ซิลตันน่ะนะ คือไอดอลที่สุดยอดที่สุดที่เยี่ยวยาผู้คนทั้งโลกได้! เพราะงั้นเธอถึงได้เป็นศัตรูที่น่ากลัวของพวกเราศาสนจักรแห่งแสงสว่างไง!!” (บีเสก)

          “หา?”


พูดก็พูดเถอะ หัวหน้าหมู่บีเสกน่ะ เป็นคนที่หมายปองซิลตันมากกว่าใครๆ มาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว

......เอ ซิลตันที่ว่า เป็นชื่อของไอดอลงั้นเหรอ?

พวกเขาเอาแต่ 'ซิลตัน' 'ซิลตัน' มาตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว หนวกหูชะมัด


          “แต่ว่า ทำไมการเยียวยาผู้คนในโลกถึงทำให้เธอกลายเป็นศัตรูของศาสนจักรแห่งแสงสว่างได้ล่ะครับ......? หรือว่ามันช่วงชิงความศรัทธา?” (ไฮเนะ)

          “เออ ถูกต้อง!” (บีเสก)

          “เอ๋?” (ไฮเนะ)

          “ถ้าซิลตันเป็นไอดอลของแท้มันก็ไม่มีปัญหาหรอก! แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะสิ ซิลตันมีอีกโฉมหน้าหนึ่งที่เรียกกันว่าคุณเรย์ซิลติส!” (บีเสก)


ความจริงที่สำคัญที่สุดถูกประกาศออกมา


          “เธอก็คือเร ซิลติสจังที่เป็นฮีโร่แห่งน้ำไงล่ะ!!” (บีเสก)  「TL: レ=シルティスちゃん」


◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET