[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 25 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.25 - ตอนที่ 25 เทพแห่งความมืด ปะทะ เทพอัคคี


ตึง ตึง

สาเหตุที่ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนนั้น ความจริงแล้วมันไม่ใช่เพราะแผ่นดินไหว

มันสั่นสะเทือนทุกๆ ครั้งที่วัวเพลิงฟาลาริสย่ำลงบนพื้น


            “ทำไมกัน......!? วัวเพลิงฟาลาริสไม่เคยเคลื่อนไหวคึกคักแบบนั้นมาก่อน และก็ไม่เห็นบันทึกไว้เลยด้วย......!?” (มิรัค)


มิรัคที่เอาแต่ดูลาดเลาบ่นพึมพำพลางตกตะลึง


            “มันใช่เวลามาเหม่อเหรอไง!” (ไฮเนะ)


ผมตวาดมิรัคที่กำลังเหม่ออยู่แล้ววิ่งเต็มที่

เพื่อไล่ตามไอ้วัวเฮงซวยนั่น


            “เจ้านั่นมันกำลังไปที่ไหน? เธอคงจะรู้ใช่ไหม!? เมืองของเธอไงล่ะ!” (ไฮเนะ)

            “งั้นก็เป็นอย่างที่ชั้นคาดการณ์ไว้น่ะสิ......! มันเล็งมุสเปลไฮม์——เมืองที่กองบัญชาการของศาสนจักรแห่งไฟของพวกเราตั้งอยู่!?” (มิรัค)

            “คุณคาเรนครับ!” (ไฮเนะ)

            “เอ๋? ค-ค่ะ!?” (คาเรน)


ผมดึงคุณคาเรนแล้ววิ่งไปพร้อมกับมิรัค


            “ผมจะรับอาสาหยุดเจ้านั่นเอง! คุณคาเรนร่วมมือกับมิรัค แล้วหาวิธีจัดการเจ้านั่นเถอะครับ!” (ไฮเนะ)

            “เอ๋? ไม่จริงน่า! จัดการสัตว์ประหลาดตัวเบ้อเริ่มเทิ่มอย่างนั้นเนี่ยนะ......!” (คาเรน)

            “นั่นเป็นหน้าที่ของฮีโร่ใช่ไหมล่ะครับ!?” (ไฮเนะ)


เพราะเสียงคำรามนั่น เท้าของคุณคาเรนกับมิรัคก็เลยหยุด

ผมจึงปล่อยพวกเธอเอาไว้ แล้วเร่งความเร็วเพื่ออ้อมไปดักหน้าไอ้วัวเฮงซวยนั่น

แค่หัวอย่างเดียวก็ใหญ่กว่าตัวผมแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างของวัวยักษ์สะท้อนร่างของผม


            『......มีธุระอะไรอีกล่ะเทพแห่งความมืด?』 


ใช่แล้ว ผู้ที่อยู่ข้างในวัวเฮงซวยตัวนี้ก็คือ หนึ่งในมหาเทพแห่งการสร้างโลก เทพอัคคีโนวา

หมอนั่นจุติดวงวิญญาณของตัวเองไว้ในสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุดที่หมอนั่นสร้างมันขึ้นมากับมือ แถมยังมีกลิ่นเน่าๆ ของแผนการใหญ่ที่ร้ายแรงๆ เอามากอยู่ด้วย


              (แล้ว นายกำลังจะไปที่ไหนล่ะ? ที่เคลื่อนไหวซะใหญ่โตก็เพราะนายรู้ว่าทางนี้มีอะไรอยู่สิท่า?) (ไฮเนะ)

            『แหงอยู่แล้ว มันมีเมืองขนาดใหญ่ของมนุษย์อยู่ใช่ไหมล่ะ? เราจะไปทำลายที่นั่น』


......อึ่ก กะแล้วเชียว


            (เอาจริงเหรอ? มุสเปลไฮม์ที่อยู่ข้างหน้านี้น่ะ เป็นเมืองที่กองบัญชาการของศาสนจักรแห่งไฟตั้งอยู่ มันคือเมืองที่รวบรวมผู้คนที่บูชานายนะ นายจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ที่นั่นเหรอไง?) (ไฮเนะ)

          『ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย ลูกของมนุษย์ที่ลืมบูชาเทพมันก็เหมือนกับคนบาปนั่นแหละ แล้วเราก็ไม่ได้ทำลายแค่เมืองนั้น ถ้าเราฆ่ามนุษย์สักครึ่งหนึ่งของทั้งหมดล่ะก็ พวกมันคงจะจดจำความน่ากลัวของเทพได้แน่』

            (แก! สิ่งที่แกกำลังจะทำมันขัดแย้งกันนะโว้ย! ถึงจะบอกว่าเพราะพวกเขาไม่ได้บูชาพวกแกก็เถอะ แต่ถ้ามนุษย์ตายห่าไปแล้วพวกเขาจะสวดภาวนาได้ยังไงกันเล่า!) (ไฮเนะ)

          『ลูกของมนุษย์ที่ไม่บูชาพวกเราไม่มีค่าพอที่จะมีชีวิตอยู่ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก เพราะเทคโนโลยีไร้ประโยชน์ที่เรียกว่าอีเธอเรียล ลูกของมนุษย์ในตอนนี้จึงเพิ่มจำนวนขึ้นเล็กน้อย ถึงจะเอาออกไปบางส่วน พวกขยะที่เหลืออยู่ก็จะนึกถึงความยิ่งใหญ่ของเทพและบูชาพวกเราเต็มที่ พลังแห่งการสวดภาวนาก็จะหลั่งไหลในปริมาณมาก!!』


…………


            (ดูเหมือน 1,600 ปีมานี้ เทพอย่างพวกนายไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย เหมือนกับตอนที่พวกเราสู้กัน พวกนายเอาแต่ดูถูกพวกมนุษย์) (ไฮเนะ)

          『มนุษย์ถูกเทพสร้างขึ้นมา! มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว! เทพแห่งความมืดอย่างเจ้าน่ะเพี้ยนไปแล้วรึไงถึงได้ไปจุติในร่างมนุษย์แบบนั้น! เอาล่ะ ถอยไปได้แล้ว! เราจะไปทำหน้าที่ของเทพให้เสร็จสิ้น!』

            (ถ้าผมยอมถอยออกไปจากที่นี่ก็คงไม่ถูกผนึกถึง 1,600 ปีหรอก มันฉุกละหุกไปนิดแต่ช่วยไม่ได้นะ พวกเรามาทำศึกล้างตาสำหรับการต่อสู้เมื่อครั้งโบราณกาลกันหน่อยไหม!?) (ไฮเนะ)

          『สามหาว...... แต่เทพแห่งความมืดเอ๋ย ถึงเราจะมาจุติเป็นสัตว์ประหลาด เราก็เป็นหนึ่งในเทพที่มีอำนาจล้นพ้น ต่อให้เราอยู่ที่นี่ เราก็ทำลายเมืองๆ หนึ่งได้ง่ายๆ นะ?』


พอพูดแบบนั้น วัวยักษ์ก็อ้าปาก

เดิมทีแค่ร่างกายก็ใหญ่โตอยู่แล้ว พอมันเปิดปากกว้างๆ ขนาดของหลุมขนาดใหญ่นั่นมันก็เหมือนกับถ้ำเลย


          『เทพแห่งความมืดเอ๋ย เจ้าคิดบ้างไหมว่าทำไมเราถึงสร้างสัตว์ประหลาดยักษ์แบบนี้ขึ้นมา? ซ้ำยังใช้มันจุติตัวเองอีก? คำตอบก็คือ ถ้ามันไม่ใหญ่ยักษ์เราก็ไม่อาจบรรจุมันลงไปได้ ความสามารถในการใช้พลังของเทพไงล่ะ』

            (หรือว่าแก......!?) (ไฮเนะ)

          『ภายในวัวเหล็กตัวนี้ มีพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งไฟของเราอยู่ มันถึงได้มีร่างยักษ์และผิวหนังเหล็กไงล่ะ เจ้าจงดูให้ดีๆ ล่ะ ตอนที่เราพ่นพลังนั่นออกมา!!』


ข้างในปากยักษ์อันว่างเปล่าที่อ้าออกมานั้น แสงสว่างและเปลวไฟกำลังพุ่งขึ้นมา 


          『Gigantic Heat Flash!』「大・熱・閃 (ลำแสงความร้อนมหากาฬ) 」


สิ่งที่วัวยักษ์พ่นออกมาจากปาก คือลำแสงความร้อนมหึมาที่กลืนกลินทุกสิ่งทุกอย่าง

มันปล่อยมาใส่ผม

ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้น มันพุ่งเป็นเส้นตรงไปที่ด้านหลังผมซึ่งก็คือเมืองมุสเปลไฮม์ ดูจากขนาดของลำแสงความร้อนแล้ว ระยะทางมันไปถึงเมืองได้สบายๆ งั้นมันก็เล็งที่นั่นไว้ตั้งแต่แรกแล้วสิ!


          “คึ่ก......! Dark Matter Set!!” (ไฮเนะ)


สสารมืดพุ่งออกมาจากทั่วทั้งร่างกายของผม มันแผ่ขยายออกไปเหมือนกับโล่ห์ แล้วสกัดกั้นลำแสงความร้อนมหากาฬ

พลังไฟและพลังความมืดปะทะกัน โล่ห์สสารมืดของผมป้องกันลำแสงความร้อนขนาดใหญ่ได้สำเร็จ


          『น่ารำคาญ......! สสารมืดที่ลบล้างพลังของพวกเราเหล่าเทพ มันป้องกันลำแสงความร้อนเต็มกำลังของเราได้ ถึงเจ้าจะกลับมาเกิดใหม่เป็นมนุษย์กระจ้อยร่อย พลังนั่นก็ยังน่ารำคาญเหมือนเดิมเลยนะเทพแห่งความมืด』

            (เมื่อก่อนผมก็บอกนายไปแล้วนี่ ว่ามนุษย์นั้นสุดยอด) (ไฮเนะ)

          『ถ้าความสุดยอดนั่นไม่เป็นประโยชน์ต่อเทพมันก็ไร้ความหมาย มันก็จริงอยู่ที่สสารมืดของเจ้ามันยุ่งยาก แต่ถ้าเจ้าเอาแต่ป้องกันมันก็ไม่น่ากลัวหรอก ดูซิว่าเจ้าจะป้องกันได้สักกี่น้ำ? Gigantic Heat Flash!!』


วัวยักษ์ปลดปล่อยปืนใหญ่ความร้อนสูงออกมาจากปากอีกครั้ง

ผมจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากป้องกันโดยการขยายสสารมืด


          『ป้องกันอย่างเดียวอีกแล้วเหรอ? ทั้งๆ ที่การหลบหลีกมันง่ายกว่าป้องกันแท้ๆ ......เข้าใจล่ะ ถ้าเจ้าหลบลำแสงความร้อนสูงของเรา มันก็จะไปโดนเมืองมนุษย์ที่อยู่ข้างหลัง มันคงพินาศย่อยยับภายในครั้งเดียวแน่ เพราะเป็นห่วงมนุษย์เจ้าก็เลยใช้พลังทั้งหมดไม่ได้งั้นสิ เป็นเทพที่โง่เง่าเหมือนเดิมเลย!!』


วัวเพลิงฟาลาริส——ไอ้เทพอัคคีเฮงซวยโนวาปลดปล่อยลำแสงความร้อนที่เพิ่มพลังแล้วออกมา

และผมก็ตั้งใจป้องกันมันต่อไป

มันน่าแค้นใจอยู่ แต่คู่ต่อสู้ของผมคือเทพ ทางนี้จึงต้องพยายามป้องกันการโจมตีของหมอนั่นที่ถาโถมเข้ามาอย่างสุดความสามารถ และผมก็ไม่เห็นโอกาสในการโจมตีสวนกลับเลย

แบบนี้มันก็ไม่จบไม่สิ้นน่ะสิ

เมื่อฝ่ายตรงข้ามเป็นเทพและทางนี้ก็เป็นเทพ สถานการณ์ที่สูสีแบบนี้จึงเป็นเรื่องปกติ

ดังนั้น มันจำเป็นต้องมีสาเหตุอื่นที่จะแก้ไขสถานการณ์นี้ การแทรกแซงของสิ่งอื่นที่ไม่ใช่เทพ


ฮีโร่ทั้งสอง


จุดจบของการต่อสู้ครั้งนี้อยู่ในกำมือพวกเธอ


◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET