[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 208 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.208 - ตอนที่ 208 เวทีของฮีโร่


            “ให้พวกฉันสู้เถอะค่ะ” (คาเรน)


ฮีโร่ของศาสนจักรอื่น ๆ มาชุมนุมอยู่ในห้องประชุมเดียวกัน คุณคาเรนเป็นคนพูดแทนพวกเธอ


            “วิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นในโลกใบนี้ ไม่มีการแบ่งแยกศาสนจักรค่ะ หากบังเอิญอยู่ในสถานที่เกิดเหตุ และมีพลังที่จะต่อสู้ละก็ พวกเราควรจะเผชิญหน้ากับศัตรูด้วยกันค่ะ” (คาเรน)


ด้วยการเสนอความช่วยเหลือนั้น ชีวาซึ่งเป็นผู้นำที่เกี่ยวข้องโดยตรงจึงทำตาส่งสัญญาณไปรอบ ๆ ผู้ก่อตั้งทั้งสี่แห่งดิน, น้ำ, ไฟ, แสงพยักหน้าทั้งหมด


            “งั้นก็ขอรบกวนด้วยนะ ในฐานะผู้ก่อตั้งแห่งลม ชั้นรู้สึกขอบคุณความจริงใจของพวกฮีโร่จากหัวใจ” (ชีวา)


แต่ว่า........ ผมรู้สึกเป็นห่วงก็เลยอดที่จะถามไม่ได้


            “คุณโอเครึเปล่าครับคุณคาเรน? อาการบาดเจ็บจากระเบิดน่ะ.......?” (ไฮเนะ)

            “โอเคค่ะ! แผลไฟไหม้ถูกซิลติสจังรักษาหมด และในการตรวจของคุณผู้ก่อตั้งแห่งลมก็บอกว่าไม่มีความผิดปกติภายในด้วยค่ะ!” (คาเรน)


คุณคาเรนแสดงท่าทีแข็งแรงด้วยการชูกำปั้นทั้งสองขึ้นมาในระดับศีรษะ ถึงอย่างนั้นผมก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี

คนที่ทำทีเป็นแข็งแรง 100% ในกรณีที่ไม่โอเคก็คือคุณคาเรน


ไม่ใช่แค่คุณคาเรนเท่านั้น มิรัค, ซิลติส และซาซาเอะจัง ก็น่าจะยังไม่ฟื้นฟูจากอาการอ่อนเพลียในการแข่งขันเช่นกัน

คนที่พูดได้ว่าสมบูรณ์พร้อมจริง ๆ ในสมาพันธ์ฮีโร่ตอนนี้ มีเพียงฮิวเอะเท่านั้น


            “เอ่อ....... ว่าแล้วเชียวผม......!” (ไฮเนะ)


ไม่มีคิวเป็นพิเศษในคราวนี้ เรี่ยวแรงก็เลยเหลือเฟือ

ถ้าผมลบก้อนน้ำนั่นด้วยสสารมืดในพริบตา โดยไม่ให้พวกคุณคาเรนที่มีบาดแผลทั่วร่างกายเสี่ยงอันตรายละก็........


            “เดี๋ยวก่อนค่ะ”

            “ช้าก่อน”


ผมถูกผู้ก่อตั้งแห่งดินและแสงจับไหล่ไว้


            “คุณไฮเนะคะ ดิฉันเข้าใจความหวังดีที่คุณเป็นห่วงพวกเด็กผู้หญิงนะคะ แต่คราวนี้คุณช่วยมองดูอยู่ห่าง ๆ อีกสักนิดเถอะค่ะ” (โยริชิโระ)

            “คราวนี้น่ะ คือโอกาสที่จะตอกตะปูปิดฝาโลง เป้าหมายสูงสุดของสมาพันธ์ฮีโร่ก็คือ เหล่าฮีโร่ร่วมมือกันเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาด พวกเราจะให้สายตาของสาธารณะยืนยันเรื่องนั้นในสถานที่จริง” (ชาคารุมะ)


ตอนนี้ ในรูดร้าสเตทมีผู้คนมากมายจากเมืองหลวงทั้งห้า ที่มารวมตัวกันเพื่อเฝ้าดูการต่อสู้ของฮีโร่หน้าเก่าและหน้าใหม่

ถ้าหากฮีโร่ห้าคนร่วมมือกันกำจัดสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาต่อหน้าคนพวกนั้นละก็ ความเหมาะสมของสมาพันธ์ฮีโร่ก็จะถูกพิสูจน์ว่าเป็นจริง และฝ่ายต่อต้านก็จะหายใจได้ไม่ทั่วท้องเช่นกัน

แต่ว่า......


            “พอได้แล้วมั้ง” (ไฮเนะ)


ผมต้องพูดอย่างจริงจัง

วันนี้ พวกคุณคาเรนถูกความไร้เหตุผลบังคับมากแค่ไหน พวกเธออดทนกับศัตรูที่ทำเรื่องขี้โกงและขี้ขลาดตามใจชอบ ถึงแม้ว่าจะเหนื่อยล้าและบาดเจ็บพวกเธอก็ยังต่อสู้จนถึงที่สุด

นั่นก็เพื่อทำให้การต่อสู้ในระดับการเมืองซึ่งขึ้นอยู่กับพวกโยริชิโระมีความได้เปรียบสูงสุด

แต่การให้พวกเธอต่อสู้ด้วยเหตุผลเดิมมากไปกว่านี้ มีแต่จะทำให้เธอต้องแบกรับความรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ?


            “พวกคุณคาเรนต่อสู้มาพอแล้ว! หลังจากนี้ให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ!” (ไฮเนะ)


พอผมพยายามออกจากห้องประชุมด้วยท่าทางกราดเกรี้ยว ตอนนั้นเอง

เหล่าเด็กสาวที่เตรียมพร้อมเต็มที่ก็หยุดผมไว้


            “ไม่จำเป็นต้องกังวลหรอกไฮเนะ พวกชั้นยังแข็งแรงอยู่” (มิรัค)

            “จนกว่าวันนี้จะจบลง มันคือเวทีของพวกฉัน การปฏิเสธการเรียกร้องให้แสดงอีกรอบคือความเสื่อมเสียของไอดอล” (ซิลติส)

            “ฉันมีความสุขที่มีสิ่งให้ฟัน! ในฐานะฮีโร่แห่งดิน สิ่งที่โดนฟันจะถูกตัดทั้งหมด!!” (ซาซาเอะ)


มิรัค, ซิลติส ซาซาเอะจัง.......!

การต่อสู้กับฮีโร่รุ่นก่อนที่มีระดับสูงกว่า ไม่ใช่ว่าทั้งสามคนจะชนะได้อย่างสบาย ๆ เลย พวกเธอเอาชนะมาทั้งที่ตัวเองมีแต่บาดแผลด้วยซ้ำ......!


            “ท่านไฮเนะ พวกข้าน้อยอยากทดสอบดูว่า พวกข้าน้อยจะรวมพลังกันได้แค่ไหน” (ฮิวเอะ)


ฮิวเอะเองก็ถือปืนยาววายุเอ็นโนะโอซุโนะและเข้ามาในแถวเช่นกัน


            “ทุกคนทราบค่ะว่าคุณไฮเนะแข็งแกร่งที่สุด แต่ช่วยเฝ้าดูอีกสักนิดเถอะนะคะ ฉันอยากให้ทุกคนได้เห็นว่า พวกเราที่รวมตัวกันห้าคนก็แข็งแกร่งที่สุดเหมือนกัน” (คาเรน)

            “……” (ไฮเนะ)


ผมไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดหรอก

เพราะว่าผม อ่อนแอต่อสายตาแวววาวที่ส่องประกายมาตรง ๆ ของพวกเธอถึงขนาดนี้


* * * * *


.......และหลังจากเวลาผ่านไปเล็กน้อย พวกฉันห้าคนก็มายืนอยู่ในทุ่งหญ้ารกร้าง

ฉัน—— โครีน คาเรนกับพวกเพื่อน ๆ ห้าคน


            “ทุกคน ฉันแค่ถามเผื่อไว้ แต่ร่างกายของพวกเธอโอเคไหม? ไม่ต้องฝืนตัวเองก็ได้นะ” (คาเรน)

            “นั่นเป็นคำพูดที่ชั้นอยากบอกเธอ คาเรน บาดแผลระเบิดไม่มีปัญหาจริง ๆ เหรอ?” (มิรัค)

            “แล้วมิรัคจิล่ะ โดนรุ่นพี่เผาเกรียมไม่ใช่เหรอ? จนถึงตอนนี้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ก็ยังลอยมาอยู่เลยนะ” (ซิลติส)

            “พี่ซิลติสเหมือนจะชนะสบาย ๆ แต่ก็ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ไปพอสมควรเลยนี่ นึกแล้วเชียว ฮีโร่แห่งน้ำรุ่นก่อนก็เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งเหมือนกัน!” (ซาซาเอะ)

            “ท่านซาซาเอะเอง ก็ปกปิดบาดแผลที่ถูกฟันตามร่างกายด้วยผ้าพันแผลเหมือนกับมัมมี่เหมือนกัน นึกแล้วเชียว ข้าน้อยที่ไม่ได้บาดเจ็บ จะอัดเจ้านั่นด้วยความโกรธที่ไม่ได้ซัดกับจูโอ!” (ฮิวเอะ)


สุดท้ายพวกฉันทุกคนก็มีบาดแผลทั่วร่างกาย

แต่มันน่าแปลก ถึงแม้ว่าในเชิงสภาพร่างกายจะเลวร้ายที่สุด แต่ถ้าพวกเราต่อสู้ด้วยกันห้าคน ฉันก็ไม่ได้รู้สึกว่าพวกเราจะพ่ายแพ้เลย

ภูเขาทรงกลมโปร่งใสกำลังเข้ามาใกล้จากด้านหน้า


            “โอ้วโอ้ว สไลม์จังกำลังเข้ามาใกล้ ๆ ละ ตามข้อมูลเมื่อครู่ มันดูดกลืนพวกต้นไม้กับก้อนหิน และหลอมละลายกลายเป็นโคลนทันที ถ้าถูกมันจับเข้าพวกเราคงตายแหง ๆ” (ซิลติส)

            “การทิ้งระยะห่างและโจมตีจากระยะไกลคือพื้นฐาน แต่ก่อนหน้านั้น......” (มิรัค)

            “[Holy Light Slash]!” (คาเรน)

            “บินไปเลย [Flame Knuckle]!” (มิรัค)

            “[Enrage of Water]!” (ซิลติส)

            “[Alchemical Transformation] ก้อนหินที่อยู่รอบ ๆ แล้วก็ [Hole In One Shot]!” (ซาซาเอะ) 「TL: ผมนึกถึงเกมปังย่าตอนที่ใช้ไม้กอล์ฟ (เคียว) ตีโทมาฮอว์คเลยแฮะ」

            “ทักษะปืนยาววายุ [Bell Ringer]!” (ฮิวเอะ)


การโจมตีด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ในระยะไกล ที่มีธาตุแตกต่างกันของแต่ละคนถูกปลดปล่อยออกมาจากอุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า

พวกมันโดนผิวของสไลม์อย่างราบรื่น .......แล้วปัญหาก็เกิดขึ้นจากตรงนั้น

[Holy Light Slash] ของฉัน ตัดผิวของสไลม์พลางฝังลงไปในผิวของมัน แต่มันก็ฟื้นฟูและไม่มีร่องรอยบาดเจ็บอยู่เช่นกัน

การโจมตีด้วยไฟของมิรัคจัง และดินของซาซาเอะจัง ขุดรูไว้ในร่างกายที่มีสภาพกึ่งของเหลวของสไลม์อย่างรวดเร็ว แต่มันก็ฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ทันที.......

ส่วนกระสุนน้ำของซิลติสจังกระเด้งไปจากผิวของมันและไม่มีบาดแผลเลยสักแห่ง ในทางกลับกัน กระสุนลมของฮิวเอะจังมีผลมากที่สุด มันสร้างรูที่ลึกและมีขนาดใหญ่ที่สุดในหมู่การโจมตีของทั้งห้าคน


            “กระเด้งการโจมตีของน้ำ อ่อนแอต่อการโจมตีของลม.......!” (ซิลติส)

            “หมายความว่ามัน เป็นธาตุดิน!?” (มิรัค)


สไลม์เป็นสัตว์ประหลาดธาตุดิน?

แต่เดี๋ยวก่อนนะ จากเรื่องราวที่ฉันได้ยินมา สัตว์ประหลาดธาตุดินมีแค่โกเลมที่แกรนด์มาวูดให้กำเนิดเท่านั้น

มิหนำซ้ำมารดาสัตว์ประหลาดแห่งดิน แกรนด์มาวูดก็หายไปแล้ว สัตว์ประหลาดธาตุดินไม่น่าจะเกิดขึ้นมาแล้วนี่!?


            “ปริศนามันก็ดูน่าสนใจอยู่นะ แต่พวกเราควรจะเอามันไว้ทีหลัง” (ซิลติส)


ใช่แล้ว ข้างหลังพวกฉันมีเมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตท และผู้คนหลายสิบหมื่นก็อาศัยอยู่ที่นั่น

ในฐานะเมืองเคลื่อนที่ รูดร้าสเตทสามารถหนีจากสไลม์ได้ แต่ตอนนี้พวกเขาหยุดมันไว้ โดยปล่อยมันไว้ในระยะทางที่อยู่ข้างหลังพวกฉัน และระงับมันไว้

เพื่อเฝ้าดูการต่อสู้ของพวกฉัน

ทุกคนเชื่อมั่นว่าพวกฉันฮีโร่ชนะเสมอ

เพื่อไม่ทรยศความคาดหวังและความเชื่อมั่นของพวกเขา พวกฉันจะจัดการคุณคุซุโมจิเบ้อเริ่มเทิ่มนั่นซะ!


            “ข้าน้อยจะให้นินจาคาซามะคอยเฝ้าดูเมืองไว้ ส่วนพวกเราห้าคนเป็นตัวจริง ที่จะต่อสู้กับก้อนน้ำนั่น” (ฮิวเอะ)

            “กำลังต้องการเลย นั่นคือเวทีอันเจิดจรัสของฮีโร่!” (ซิลติส)


การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น

การต่อสู้ที่สะดุดตาที่สุด ที่จะประดับไว้ในตอนสุดท้ายของคราวนี้

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET