[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 207 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.207 - ตอนที่ 207 สไลม์


สัตว์ประหลาด

สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปอย่างสมบูรณ์ด้วยคำพูดเดียว


การต่อสู้ระหว่างฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบัน ปะทะ ฮีโร่รุ่นก่อนถูกจัดขึ้น ณ เมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตทนี้

ดูเหมือนตัวตนของสัตว์ประหลาดที่ได้รับการยืนยันกำลังมุ่งหน้ามาตรง ๆ


            “นี่คือสิ่งที่ถูกถ่ายจากกล้องซึ่งติดตั้งอยู่ภายนอกรูดร้าสเตท” (ชีวา)


เมื่อได้รับข้อมูล ผู้ก่อตั้งแห่งลมชีวาก็แสดงภาพให้กับพวกผมที่รีบมารวมตัวกันในห้องประชุมดู

แน่นอนว่าสัตว์ประหลาดที่ถูกถ่ายภาพนั่นก็คือ.......


            “......นี่มันอะไรกัน?”


ถ้าจะให้พูดถึงมันละก็ มันคือก้อนน้ำ

มันโปร่งใสเหมือนกับคุซุโมจิ (葛餅) และเป็นทรงกลม ถึงแม้ว่าจะดูผ่านภาพถ่าย ความรู้สึกที่เหมือนกับวุ้นจริง ๆ ก็ถูกถ่ายทอดออกมา


            “นี่คือ สัตว์ประหลาดที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาที่รูดร้าสเตทตอนนี้” (ชีวา)


ผู้ก่อตั้งแห่งลมชีวาพูด

เขาคือคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบต่อความปลอดภัยของเมืองที่พวกผมอยู่ในตอนนี้มากที่สุด


            “อย่าถูกรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูสันติหลอกสิ มันยากที่จะเข้าใจด้วยภาพถ่าย แต่มันคือขยะก้อนใหญ่ ถึงจะไม่เท่ามารดาสัตว์ประหลาด แต่ถ้าเปรียบเทียบกับข้อมูลของวัวเพลิงและมังกรทะเลยักษ์ที่ศาสนจักรอื่น ๆ นำเสนอ มันก็พอ ๆ กัน” (ชีวา)

            “หมายความว่ามันมีขนาดมหึมางั้นเหรอ.......!?”


ไอ้ก้อนน้ำทรงกลมนี่น่ะนะ?

รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูสงบและไม่มีเล่ห์เหลี่ยมของมัน ไม่ได้มาพร้อมกับความรู้สึกมีพิษมีภัยเลย


            “แต่มันเป็นศัตรูที่อันตรายยิ่งกว่ารูปลักษณ์ภายนอกมากนัก ดูนี่สิ” (ชีวา)


ชีวาชี้ไปที่ภาพอื่น ที่นั่นถ่ายภาพสัตว์ประหลาดก้อนน้ำแบบเดียวกันอยู่........


            “ดูที่เท้าของมันให้ดี ๆ สิ......!” (ชีวา)


บอกว่าเท้า แล้วไหนล่ะเท้า......?

อื๋อ? อะไรน่ะ.......!?

เจ้านั่น ผมไม่รู้ว่ามันเป็นสภาพของเหลวหรือว่าสภาพแผลเป็นที่มีเนื้อปูดออกมา (ケロイド Keloid คีลอยด์) แต่ยังไงก็ตาม มันเอาต้นไม้และก้อนหินเข้าไปในร่างกายกึ่งของเหลว แล้วละลายพวกมันทันที!?

กล้องจับภาพอย่างชัดเจนว่า สิ่งที่ถูกกลืนเข้าไปข้างในร่างกายที่โปร่งใสนั่นหลอมละลายทันที


            “ฮี้!? น่ากลัว!?”

            “ถ้าของแบบนั้นเข้ามาในเมืองละก็ ต้องเกิดเรื่องที่เหลือเชื่อขึ้นแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็คือ สัตว์ประหลาดตัวนี้มันกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ตรง ๆ ไม่ผิดแน่ มันกำลังเล็งรูดร้าสเตทของพวกเรา” (ชีวา)


การที่สัตว์ประหลาดเล็งหมู่บ้านของมนุษย์เพื่อโจมตีมนุษย์เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง แต่พวกมันก็ลงมือในระยะทางที่ไกลมาก


            “แต่ว่า รูดร้าสเตทเป็นเมืองเคลื่อนที่ที่อยู่ข้างบนเครื่องจักรในการขับเคลื่อนขนาดมหึมาอีเธอเรียลนะ? แล่นหนีมันก็ได้มั้ง.......?” (ไฮเนะ)

            “ทำไปแล้ว แต่ก้อนน้ำนี้ มันสามารถไล่ตามมาทางนี้ได้ ชั้นคงต้องบอกว่า ตอนนี้พวกเรากำลังรักษาระยะห่างอยู่ แต่พลังเคลื่อนที่ของรูดร้าสเตทน่ะ...... บอกตามตรงมันไม่ได้สูงหรอก สถานที่ที่ไม่อาจผ่านไปได้เพราะภูมิประเทศอย่างภูเขาและหน้าผามีอยู่มากมาย ยิ่งไปกว่านั้นเวลาในการเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่องก็ไม่ได้นานถึงขนาดนั้นเช่นกัน ถ้าจะวิ่งไปแบบนี้ละก็ การเติมเชื้อเพลิงและการปรับแต่งเครื่องยนต์ก็เป็นสิ่งจำเป็น” (ชีวา)

            “สรุปแล้ว พวกเราไม่สามารถหนีได้นานขนาดนั้นสินะ?” (ไฮเนะ)

            “จากนี้ไปพวกเราได้วางแผนปรับปรุงฟังก์ชั่นและวางโครงสร้างใหม่มากมาย แต่ตอนนี้ พวกเราไม่มีวิธีรอดชีวิตของเมืองนี้นอกจากกำจัดมันเลย!!” (ชีวา)


ชีวา เอากำปั้นทุบภาพของก้อนน้ำที่อยู่บนโต๊ะ


            “ตอนนี้ พวกเราจะปราบเจ้าสัตว์ประหลาดที่ชื่อว่าสไลม์ตัวนี้ โดยทุ่มพลังทั้งหมดของศาสนจักรแห่งลม! ......ฮิวเอะ!” (ชีวา)

            “ค่ะ ท่านพี่” (ฮิวเอะ)


ฮิวเอะที่รออยู่ข้าง ๆ ตอบ

เธอคือน้องสาวแท้ ๆ ของผู้ก่อตั้งชีวา และตอนนี้เธอก็คือฮีโร่แห่งลมที่ถูกแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ


            “ชั้นจะมอบคำสั่งทั้งหมดในการปราบปรามสไลม์ให้กับเธอที่เป็นฮีโร่แห่งลม! จงนำพานินจาคาซามะ แล้วออกไปโต้กลับเดี๋ยวนี้!” (ชีวา)

            “ไม่เอาค่ะ” (ฮิวเอะ)

            “เฮ้ยยยยยยยยย——————ยยย!?” (ชีวา)


ชีวาแทบจะสะดุดหัวทิ่มเดี๋ยวนั้นเลย

เอาเถอะ ผมเองก็เข้าใจความรู้สึกที่แทบจะสะดุดหัวทิ่มเพราะคำตอบที่ไม่เหมาะสมกับฮีโร่อยู่เหมือนกัน


            “ไม่เอา!? ไม่เอาที่ว่า พูดอะไรออกมาน่ะฮิวเอะ!? เธอเป็นฮีโร่แห่งลมแล้วนะ!?” (ชีวา)

            “ท่านพี่ ข้าน้อยทราบดีว่าตอนนี้รูดร้าสเตทอยู่ในภาวะวิกฤต แต่พวกข้าน้อยน่ะ กำลังอยู่ระหว่างการต่อสู้ที่มีความภาคภูมิใจและตัวตนของตัวเองอยู่ค่ะ” (ฮิวเอะ)


ที่เธอพูดนั่น หรือว่าจะเป็น การต่อสู้ของฮีโร่หน้าเก่าและหน้าใหม่งั้นเหรอ?

แต่พวกเราก็ได้ข้อสรุปทั้งหมดด้วยชัยชนะของซาซาเอะจังแล้วนี่?

เพราะการรุกรานของสัตว์ประหลาด ผลแพ้ชนะจึงถูกเลื่อนออกไป.......


            “แต่ฮิวเอะ? ถ้าเป็นวิกฤตของทั่วทั้งเมืองละก็ ยังไง ๆ พวกเราก็ควรจะโฟกัสกับทางนั้น......!” (ชีวา)

            “ใช่แล้ว และผมก็ประกาศ ‘ชัยชนะของฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบัน!’ ก่อนหน้าที่สัตว์ประหลาดมา เพราะงั้นจึงถือว่าได้ข้อยุติแล้ว ผมจะไม่ให้มันเริ่มต้นใหม่ในอนาคตเหมือนตอนการต่อสู้แบบทีมที่คาราคาซังหรอก!” (ไฮเนะ)


ผมและชีวาพยายามเกลี้ยกล่อมด้วยกัน แต่ไม่รู้ว่าทำไมฮิวเอะถึงยังดื้อดึง


            “ท่านพี่ ท่านไฮเนะ........ มันก็จริงที่พวกข้าน้อยเอาชนะพวกรุ่นพี่ ความจริงข้อนั้นมันชัดเจน และข้าน้อยก็คิดว่าไม่มีใครพลิกกระดานได้เช่นกัน แต่ว่า.......!!” (ฮิวเอะ)

            “แต่ว่า!?” (ชีวา)

            “การแข่งขันของตัวข้าน้อยมันแตกต่างกัน! ข้าน้อยยังไม่ได้ต่อสู้กับเจ้านั่นเลยนะคะ!” (ฮิวเอะ)


ที่ ๆ ฮิวเอะชี้ มีผียืนอยู่


            “ฮี้!?” (ไฮเนะ)


ไม่ว่าจะดูกี่ครั้งมันก็ทำให้ผมเสียวสันหลังวาบ

ผมคิดว่าเธอเป็นผีแต่เธอไม่ใช่ผี เธอคือคนที่คุ้นหน้าคุ้นตา ฮีโร่แห่งลมก่อนหน้ารุ่นก่อนบลาสทอร์ จูโอ

เธอเองก็อยู่ด้วยเรอะ!


            “เพราะว่าท่านมิรัค, ท่านซิลติส และท่านซาซาเอะชนะรวด ตาของข้าน้อยจึงมาไม่ถึง แต่ข้าน้อยเตรียมตัวเตรียมใจที่จะตัดสินกับเจ้านั่นในวันนี้ค่ะ! ท่านพี่ โปรดอนุญาตให้ข้าน้อยบรรลุเป้าหมายในการต่อสู้กับเจ้านั่นในที่แห่งนี้ด้วยเถอะค่ะ!!” (ฮิวเอะ)

            “ไม่ได้” (ชีวา)


ผู้ก่อตั้งแห่งลมชีวาปฏิเสธข้อเรียกร้องที่ร้อนแรง


            “ข้าน้อยจะไม่ใช้เวลามากกว่าที่คิด! ห้าวินาที! ห้าวินาทีก็ได้ค่ะ! ข้าน้อยจะยิงแสกหน้าเจ้านั่นในห้าวินาที หลังจากนั้นข้าน้อยจะสร้างขวัญกำลังใจให้กับทหาร โดยการฆ่าสัตว์ประหลาดร้อยสองร้อยตัวเลยค่ะ!!” (ฮิวเอะ)


ทำไมฮิวเอะถึงได้กระตือรือร้นขนาดนั้น?

ทั้งที่ปกติแล้วในหมู่ฮีโร่ทั้งห้า เธอเป็นเด็กที่ใจเย็นเป็นอันดับหนึ่งหรืออันดับสองแท้ ๆ!?

มิหนำซ้ำ พอเห็นท่าทางของเธอ จูโอก็แสดงใบหน้ากระหายเลือดและหัวเราะคุสุคุสุเช่นกัน


            “......น่าสนุกดีนี่ งั้นฉันจะทำให้เธอเป็นรังผึ้งในหนึ่งวินาที” (จูโอ)

            “อย่ามาทำปากดีนะ แกกกก!!” (ฮิวเอะ)


ฝ่ายหนึ่งหาเรื่องอีกฝ่ายหนึ่งก็รับคำท้าของคนที่มาหาเรื่อง!?

ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ลดราวาศอกให้กันเลย! 「TL: ไม่เข้าใจครับ ケンカの投げ売りセールで出血大サービスだ!」


            “............ให้ตายเถอะ สองคนนี้ มีปัญหากันมาตั้งแต่ในอดีตแล้ว” (ชีวา)

            “เอ๋? อะไรน่ะ? หน้าตาที่เหมือนจะรู้อะไรบางอย่างนั่น!?” (ไฮเนะ)


ชีวาพ่นลมหายใจออกมา ในขณะที่มองทั้งสองคนที่กำลังจ้องหน้ากันพลางคำรามว่า *กรอดดด*


            “ตระกูลทอร์โดเรดของชั้นกับฮิวเอะ และตระกูลบลาสทอร์ของจูโอเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงของศาสนจักรแห่งลมทั้งคู่ ด้วยความสัมพันธ์นั้น พวกเราจึงรู้จักกันตั้งแต่ยังเด็ก” (ชีวา)


เอ๋?


            “แต่ทั้งสองคนก็ไม่ถูกกันมาตลอด พวกเธอซัดกันอย่างรุนแรงทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ชั้นพยายามไกล่เกลี่ยอยู่หลายครั้ง...... พอโตขึ้น จูโอก็กลายเป็นนักวิจัยของห้องปฏิบัติงาน ส่วนฮิวเอะก็กลายเป็นนินจาคาซามะ แต่พอเพิ่มจิตสำนึกในขอบข่ายการทำงานของแต่ละฝ่าย อันตรายก็เพิ่มมากขึ้น” (ชีวา)

            “ท่านพี่!” (ฮิวเอะ)


ในขณะที่การโต้เถียงดำเนินอยู่ ฮิวเอะก็พูดขึ้นมา


            “เจ้านั่นแหละผิด ทั้งที่เป็นนักวิจัย เจ้านั่นก็ยังสมัครเป็นฮีโร่ แล้วเจ้านั่นก็ได้เป็นจริง ๆ! รู้ไหมว่ามันทำให้ความภาคภูมิใจของนินจาคาซามะที่ทำหน้าที่ในสงครามเสียหายแค่ไหน!? ถึงอย่างนั้น พอเจ้านั่นกลายเป็นฮีโร่ เจ้านั่นก็ขังตัวเองอยู่ในห้องวิจัยทันที! ไม่ได้ทำหน้าที่ของฮีโร่เลย!!” (ฮิวเอะ)


เอ๋?


            “ทั้ง ๆ ที่พวกเบื้องบนของศาสนจักรทั้งหมดมารวมตัวกันโดยมีความเห็นว่า ‘ปลดเจ้านั่นออกจากตำแหน่งซะ’ แท้ ๆ มีแต่ท่านพี่คนเดียวที่ปกป้องเจ้านั่น! ที่ท่านพี่ต้องทำหน้าที่ผู้ก่อตั้งและฮีโร่ชั่วคราว ก็เป็นเพราะเจ้านั่นไม่ใช่เหรอคะ!? แต่ท่านพี่กลับพูดว่า ‘ถ้าเธอกลับเข้าสังคมละก็ ชั้นจะคืนหน้าที่ฮีโร่ให้เธอได้ทุกเมื่อ’ .......!” (ฮิวเอะ)

            “อึก....... แต่ แต่ว่า.......!” (จูโอ)


จูโอพูดราวกับสาปแช่ง


            “แต่ท่านชีวา ก็ทอดทิ้งฉันแล้วให้ยัยนี่เป็นฮีโร่.......!” (จูโอ)

            “เงียบนะ! แกควรจะถูกทอดทิ้งเร็วกว่านี้ด้วยซ้ำ!” (ฮิวเอะ)


การโต้เถียงดุเดือด

พอเห็นแบบนั้น ชีวาก็ถอนหายใจยิ่งกว่าเดิม


            “จูโอ” (ชีวา)

            “ค-คะ......!?” (จูโอ)


ชีวาเอามือวางบนไหล่ของจูโอ


            “ชั้นไม่เข้าใจว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ตั้งแต่ในอดีตแล้ว ตอนที่ชั้นเข้ารับตำแหน่งผู้ก่อตั้ง เธอที่พูดออกมาว่า ‘ฉันเองก็จะเป็นฮีโร่เหมือนกัน’ ทำให้ชั้นตกใจเลยละ แต่พอเธอได้เป็นจริง ๆ เธอกลับขังตัวเองและละทิ้งหน้าที่ไป” (ชีวา)

            “กะ-ก็เพราะว่า.......” (จูโอ)

            “เพราะงั้นชั้นถึงได้คัดค้าน มันก็จริงอยู่ที่เธอเป็นอัจฉริยะ ทั้งการวิจัยและการต่อสู้เธอก็ทำได้อย่างไม่มีที่ติ แค่ทำหน้าที่ฮีโร่น่ะเธอมีพลังต่อสู้อยู่แล้ว แต่นิสัยของเธอ ยังไม่เหมาะที่จะเป็นฮีโร่ เธอน่ะ กลัวที่จะออกมาอยู่ต่อหน้าผู้คนใช่ไหม?” (ชีวา)

            “ฮึก.......” (จูโอ)


จูโอก้มหน้าลงราวกับเสียใจ

เธอมีท่าทางเหมือนผีตามเคย แต่ก็ดูน่ารักอยู่


            “ถึงอย่างนั้น ชั้นก็รับฝากหน้าที่ของฮีโร่ไว้ด้วยตัวเอง เพื่อที่เธอจะได้กลับมาได้ทุกเมื่อ แต่เพราะการต่อสู้คราวก่อนชั้นจึงไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ชั้นถึงได้มอบตำแหน่งฮีโร่ให้กับฮิวเอะ แต่ไม่ได้หมายความว่าชั้นยกให้เพราะไม่มีทางเลือกหรอกนะ” (ชีวา)

            “ท่านพี่.......!” (ฮิวเอะ)


พอถูกกล่าวถึง ผมก็รู้สึกว่าตัวเองได้ยินเสียงหัวใจของฮิวเอะเต้น.......


            “ฮิวเอะเติบโตเต็มที่ เธอกลายเป็นผู้ใช้ปืนวายุที่สมควรฝากฝังตำแหน่งฮีโร่ เธอมีความเหมาะสมที่จำเป็นที่สุดสำหรับฮีโร่ในอนาคต ซึ่งเรียกว่าการร่วมมือกับฮีโร่คนอื่น จูโอ นั่นเป็นสิ่งที่เธอไม่ถนัดเลยนะ” (ชีวา)

            “ฮืออ~.......!” (จูโอ)

            “แต่ว่า ชั้นจำไม่ได้เลยว่าตัวเองทิ้งเธอ มันก็จริงที่ชั้นผิดเพราะส่งมอบตำแหน่งฮีโร่โดยไม่ปรึกษาหารือเธอ แต่ชั้นก็คิดว่า อยากให้เธอช่วยเหลือนับจากนี้ไป ผู้คนของรูดร้าสเตทเองก็เหมือนกัน” (ชีวา)

            “ท่านชีวา......!” (จูโอ)

            “แบบแปลนพื้นฐานของเมืองเคลื่อนที่น่ะ ส่วนใหญ่เธอเป็นคนจัดการไม่ใช่เหรอ!? ความกระหายที่จะวิจัยของเธอ และความคิดที่ยอดเยี่ยมก็มีความจำเป็นสำหรับพวกชั้นนับจากนี้ไปเหมือนกัน ดังนั้น จากนี้ไปช่วยอยู่ข้าง ๆ ชั้น และช่วยชั้นทีนะ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสมญานามของฮีโร่.......!!” (ชีวา)

            “ท่านชีวาคะ.......! ฉันชอบ.......!” (จูโอ)

            “อื๋อ? เธอพูดว่าอะไรเหรอ?” (ชีวา)

            “.......ไม่มีอะไรค่ะ” (จูโอ)


โอ๊ยโหย

หรือว่านี่.......

ในช่วงพักเบรคของการแข่งขัน ผมได้ยินจากปากของจูโอโดยตรง ว่า ‘ฉันเองก็มีสิ่งที่ไม่สามารถโอนอ่อนในการแข่งขันวันนี้ได้’, ‘ฉันจะให้ท่านผู้ก่อตั้งชีวาลาออกอย่างแน่นอน’

นั่นก็เพื่อคนรักในสมัยเด็กและอยากจะอยู่ด้วยกันกับเขาตลอดไปงั้นเหรอ?

พอฮิวเอะกลายเป็นฮีโร่ เธอที่คิดว่าตัวเองถูกทอดทิ้งคงจะถูกอาเทสเป่าหูก็เลยเข้าร่วมการต่อสู้สินะ?

และฮิวเอะที่รู้สึกว่าจะเป็นพวกติดพี่ (บราค่อน) ย่อมจะไม่พอใจเธอที่เป็นแบบนั้น


            “เรื่องนี้คลี่คลายแล้วนะ ฮิวเอะ ชั้นขอร้องให้เธอทำหน้าที่ของฮีโร่” (ชีวา)

            “ท่านพี่ หลีกไปค่ะ ข้าน้อยยิงเจ้านั่นให้ตายไม่ได้ “ (ฮิวเอะ)

            “อย่ายิงนะ” (ชีวา)


พอจะเข้าใจแล้วละ

เหตุผลที่ฮีโร่หน้าเก่าและหน้าใหม่แห่งลมขัดแย้งกัน ผมจึงพูดกับชีวา


            “นายนี่ตายซะได้ก็ดีนะ” (ไฮเนะ)

            “ทำไมจู่ ๆ ชั้นถึงได้ถูกต่อว่าฟะ!?” (ชีวา)


นายเป็นผู้ก่อตั้งแห่งลมที่สมควรถูกต่อว่าแล้วละ

จากนั้นโยริชิโระ ที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ในห้องนี้ตั้งแต่แรก และเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดก็........


            “มันพัฒนาจนดิฉันอยากจะอ้วกเลยค่ะ” (โยริชิโระ)


โกรธชีวาที่ทำตัวเหมือนพระเอกเช่นกัน

ชีวาที่ถูกสายตาเย็นชาจากผู้คนรอบข้างได้แต่สับสนเท่านั้น


            “อะไรกัน ทุกคนรวมกลุ่มกัน!? ชั้นทำอะไรผิดเหรอ!? .......โอ้ย!? อะไรบางอย่างกระแทกชั้นจากข้างหลัง อะไรกัน เจ้าวัวนี่!? ทำไมมันถึงพุ่งใส่ชั้น!? ไม่สิ ว่าแล้วเชียว แกคือโนวาใช่ไหม!? ไอ้ท่าทางข่มขู่นั่นมันอะไรกันฟะ!? อย่าทำท่าเหมือนจะพุ่งเข้ามาเตะด้วยขาหลังสิโว้ย!” (ชีวา)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET