[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 200 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.200 - ตอนที่ 200 สภาพที่เป็นอยู่ในปัจจุบันของทั้งสอง


จากผู้แต่ง: ถ้านับรวมบทนำ 00 ด้วยก็จะเป็น 201 ตอน แต่ 200 ตอนในคราวนี้เรียกว่าประสบความสำเร็จครับ ต้องขอบคุณการสนับสนุนของทุกคนด้วยนะครับ
เนื่องจากเรื่องนี้กำลังทำเป็นหนังสืออย่างเต็มที่ ดังนั้นจากนี้ไปก็ขอฝากด้วยนะครับ!!
=========================


            “ฮี้!? โดะเอ๋!? เหวอออออออ......!?” (ซาซาเอะ)


ในเวลาเดียวกับที่การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น ซาซาเอะจังก็เหมือนจะถูกกดดันอย่างเดียว

การโจมตีของเคียวขนาดเล็กที่ฮีโร่รุ่นก่อน คุณโยเนโกะชักออกมา ลอดผ่านเคียวขนาดใหญ่ของซาซาเอะจังไปได้อย่างง่ายดาย และข่มขู่ร่างกายของซาซาเอะจัง

นึกแล้วเชียว ในวงแคบ ๆ คุณโยเนโกะเหนือกว่าซาซาเอะจัง


            “เป็นอะไรไปซาซาเอะจัง? อยากให้ฉันตัดขาถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?” (โยเนโกะ)

            “อย่าล้อเล่นสิ! โต้กลับ [Edge Tornado]!!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังหมุนตัวราวกับลูกข่าง แล้วพยายามฟันด้วยเคียวขนาดใหญ่.......


            “มีแต่ช่องว่างเต็มไปหมดเลยนะ” (โยเนโกะ)


คุณโยเนโกะเอี้ยวตัวลงมา และหลบคมเคียวขนาดใหญ่ที่หมุนด้วยความเร็วสูงได้อย่างง่ายดาย เธอพยายามเอาคมของเคียวไปเกี่ยวที่ขาของอีกฝ่ายซึ่งควรจะเรียกว่าแกนของลูกข่าง......


            “ฮี้! อันตรายนะ!!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังกระโดดหลบทันที

แต่คุณโยเนโกะก็ไล่ตามเธออย่างไม่ลดละ


            “โยเนโกะไม่ได้เอาจริงเลย” (ชาคารุมะ)


คุณยายผู้ก่อตั้งแห่งดินที่อยู่ข้าง ๆ ผม ทำหน้าที่บรรยายสินะ


            “ถ้าโยเนโกะเอาจริงละก็ ซาซาเอะโดนตัดขาทั้งสองข้างร่วงไปนานแล้ว เพราะชื่อเล่นในสมัยที่โยเนโกะทำหน้าที่อยู่ก็คือ ‘จอมตัดต้นอ้อ’” (ชาคารุมะ)


ใช้คำว่า ‘ต้นอ้อ’ แทน ‘ขา’ เหรอครับ?


            “แต่ว่า .......คุณโยเนโกะกับซาซาเอะจัง มีความแตกต่างในด้านความสามารถมากเลยนะครับ” (ไฮเนะ)


ความแตกต่างระหว่างทั้งสองคนในตอนนี้ มันสิ้นหวังยิ่งกว่าการต่อสู้ทั้งสองรอบก่อนหน้านี้ ระหว่างมิรัคกับเคียวกะ และซิลติสกับซาราซาเสียอีก


            “ยังไง ๆ ซาซาเอะที่อายุน้อยสุด ก็ยังเติบโตไม่พอที่จะมาท้าทายรุ่นพี่เหรอครับ?” (ไฮเนะ)

            “นั่นมันก็ใช่ แต่เหตุผลที่ซาซาเอะไม่ชนะยังมีอยู่อีกอย่างหนึ่ง” (ชาคารุมะ)

            “เอ๋?” (ไฮเนะ)


คำพูดของคุณยายดึงดูดความสนใจของผมเต็มที่


            “หมายความว่ายังไงเหรอครับ? ซาซาเอะจังมีข้อเสียเปรียบอย่างอื่นอยู่เหรอครับ?” (ไฮเนะ)

            “นั่น....... รอเดี๋ยวนะ เด็กคนนี้ปล่อยอึออกมา ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อม” (ชาคารุมะ)


เอ๋~~~!?

คุณยายเปิดเผยส่วนที่ซ่อนเร้นของเหลนตัวเอง ณ ใจกลางสนามแข่งขัน ในขณะที่การโจมตีและการป้องกันซึ่งเดิมพันด้วยชีวิตดำเนินอยู่

ลักษณะของการต่อสู้รอบที่สามก็คือ ตัวฮีโร่ที่เคลื่อนไหวอย่างรุนแรง

ในการแข่งขันก่อนหน้า มันคือการยิงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อรูปเป็นน้ำและไฟใส่กัน แต่การต่อสู้ของฮีโร่แห่งดินนี้เป็นการต่อสู้กันทางกายภาพทุกระเบียดนิ้ว

พูดได้ว่า นั่นเป็นการต่อสู้ของฮีโร่แห่งดินที่ควบคุมความแข็งผ่านพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งดินเท่านั้น


            “เซ...... เซ...... เซ.......!” (ซาซาเอะ)

            “น่าสมเพชจังนะ หอบซะแล้วเหรอ? ฉันคงต้องบอกว่านี่เป็นเพราะผู้ใช้โกเลมฝึกฝนไม่พอสินะ” (โยเนโกะ)


ผู้ใช้โกเลม?


            “ใช่ นั่นคือความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างโยเนโกะกับซาซาเอะ” (ชาคารุมะ)


คุณยายที่ดูเหมือนจะเปลี่ยนผ้าอ้อมเสร็จแล้วอุ้มเหลนไว้


            “จนถึงตอนนี้ บ้านเกิดของพวกฉันและโกเลมคือเพื่อนที่ตัดกันไม่ขาด เธอเองก็รู้ใช่ไหม?” (ชาคารุมะ)


นั่นมัน ก็นะ.......

เมืองหลวงแห่งดินอิชตาร์เบลซที่อยู่ในกองบัญชาการศาสนจักรแห่งดิน มีสัตว์ประหลาดที่อยู่ร่วมกับมนุษย์ซึ่งหาได้ยากในโลก นั่นก็คือโกเลม

ยักษ์ดินที่ถูกสร้างขึ้นมานับไม่ถ้วนโดยมารดาสัตว์ประหลาดแห่งดินแกรนด์มาวูดได้ช่วยเหลือมนุษย์, เคลื่อนไหวเพื่อมนุษย์ และได้รับความรักจากพวกมนุษย์มากมาย


            “สำหรับฮีโร่แห่งดินที่ปกป้องอิชตาร์เบลซ โกเลมเป็นตัวตนที่ไม่สามารถมองข้ามได้เลย ยังไงพลังและร่างยักษ์นั่นก็ฝากฝังให้ต่อสู้ได้ เพราะแบบนั้นฮีโร่แห่งดินรุ่นก่อน ๆ จึงพึ่งพาโกเลมและต่อสู้ร่วมกับมัน” (ชาคารุมะ)


จะว่าไป ผมก็ไม่ได้เห็นตรง ๆ หรอกนะ แต่ซาซาเอะจังที่ควบคุมโกเลมสามตัวในเมืองหลวงแห่งแสงอโพรอน ทำให้พวกคุณคาเรนที่เป็นฮีโร่สามคนหัวหมุนได้


            “ในศาสนจักรแห่งดินน่ะ มันเป็นพรสวรรค์ที่ฮีโร่จะถูกถามว่าเธอใช้โกเลมได้ชำนาญแค่ไหน ฮีโร่แห่งดินที่ยอดเยี่ยมก็คือผู้ใช้โกเลมที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน” (ชาคารุมะ)

            “ถ้างั้น คุณยายที่เป็นฮีโร่ในอดีตก็......?” (ไฮเนะ)

            “เปล่า ตอนที่ฉันทำหน้าที่อยู่ การต่อสู้โดยใช้โกเลมมันยังไม่หนักข้อถึงขนาดนั้น มันเป็นการต่อสู้ที่ใช้คมเคียวเล่มเดียวเท่านั้น” (ชาคารุมะ)


การใช้เคียวของคุณยายที่ผมได้เห็นเพียงชั่วครู่ก่อนหน้านี้ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน

สมัยที่เธอเป็นสาว เธอคงจะใช้ร่างกายอันเยาว์วัยอย่างเต็มที่และสร้างขุมนรกแห่งการตัดสะบั้นอันไม่มีที่สิ้นสุดสินะ


            “และ...... โยเนโกะเองก็เป็นประเภทเดียวกัน” (ชาคารุมะ)

            “เอ๋?” (ไฮเนะ)

            “โยเนโกะน่ะ เป็นฮีโร่แห่งดินแบบพิเศษที่ต่อสู้โดยไม่พึ่งพาโกเลมและหาได้ยากในตอนนี้ ถ้าเรียกประเภทของฮีโร่ที่เหมือนกับซาซาเอะว่าผู้ใช้โกเลมละก็ โยเนโกะก็คือผู้ใช้เคียวโดยตรง” (ชาคารุมะ)


พอได้ยินคำตอบนั้น ข้อมูลที่อยู่ในหัวของผมก็ตีกันเต็มที่

เหตุผลที่ซาซาเอะจังเสียเปรียบ

มันไม่ใช่แค่ความแตกต่างของประสบการณ์และความแตกต่างทางร่างกายเท่านั้น

ซาซาเอะจังต่อสู้ร่วมกับโกเลมมาจนถึงตอนนี้และเข้าใจการจัดการมันเป็นอย่างดี เธอไม่ได้ใช้โกเลมและท้าทายคุณโยเนโกะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ของทางด้านนั้นด้วยเคียวเล่มเดียว

นั่นก็คือความหมายที่แท้จริง ของความเสียเปรียบในการต่อสู้นี้!


เมื่อการฟาดฟันกันและกันอย่างรุนแรงอีกรอบจบลง ทั้งสองก็จ้องมองกัน


            “ซาซาเอะจัง เธอเป็นเด็กที่ไม่ได้เรื่องจริง ๆ เลยนะ เธอพึ่งพาแต่โกเลมและเหมือนจะไม่ได้เรียนรู้วิธีใช้เคียวปฐพีเลย ช่วยไม่ได้ ฉันเป็นพี่สาวของเธอ เพราะงั้นฉันจะสอนให้สักนิดก็แล้วกันนะ” (โยเนโกะ)


เคียวปฐพีมักดาลาส่องแสงที่น่าสงสัย


            “เคียวเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเกษตรตั้งแต่แรก เพื่อตัดรวงข้าวที่ห้อยอยู่ตรงส่วนหัวซึ่งออกดอกออกผล มันจึงเป็นเครื่องมือที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อตัดมันตั้งแต่รากเท่าที่จะทำได้ เพราะงั้นตอนที่ใช้เป็นเครื่องมือฆ่าคน จึงต้องใช้วิธีตัดที่ใกล้กับพื้นมากที่สุดเท่าที่ทำได้เช่นกัน ฉันทำแบบนั้น ดังนั้นฉันถึงได้มีชื่อเล่นว่า ‘จอมตัดต้นอ้อ’ ไงละ” (โยเนโกะ)


พอพูดแบบนั้น คุณโยเนโกะก็กางขาออกแล้วก้มตัวลง มันเป็นการตั้งท่าที่เหมือนกับลูกแมวที่จะกระโจนเข้าหาเหยื่อ

เธอถกแขนเสื้อข้างขวาขึ้นด้วยมือซ้าย แขนเรียวบางที่เผยให้เห็นราวกับอสรพิษขาวที่คาบเคียวไว้

การตั้งท่าสู้ของคุณโยเนโกะ ที่แสดงให้เห็นตอนที่ต่อสู้แบบทีม


            “ฟังนะ เธอต้องกางต้นขาออกกว้าง ๆ ตอนที่ฟันคู่ต่อสู้ ถึงขั้นที่น้ำซึ่งอยู่ในนาสะท้อนให้เห็น แน่นอนว่าต้องก้มหัวลงด้วย มันเป็นสภาพที่เหมาะกับการตัดขา จากนั้น......!” (โยเนโกะ)


*พู่ว* เสียงลมกรีดร้องดังขึ้น

ระยะห่างของทั้งสองคนสั้นลงทันที


            “เหวอ!?” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังหยุดมันด้วยเคียวปฐพีสีดาทันที คงเพราะเธอไม่มีเวลาหลบหลีก แต่เคียวปฐพีและเคียวปฐพีก็เสียดสีกันในขณะที่ประกายไฟกระจัดกระจาย


            “ย้ากกกกกกกกกกกก!!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังเบี่ยงการฟันออกไปได้ด้วยพลังทั่วทั้งร่างกาย

จากนั้น.......


*ฉับ*


สนามแข่งขันที่เป็นคอนกรีตถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน


            “เหง!?” (ซาซาเอะ)

            “นี่มัน!?” (ไฮเนะ)


ช่องว่างของเส้นตรงแผ่ออกไปในแนวตั้ง

การฟันของคุณโยเนโกะที่ถูกซาซาเอะจังปัดป้อง ได้กลายเป็นร่องรอยเฉือนพื้นดินที่ดูลึก

ที่นี่คือเมืองเคลื่อนที่รูดร้าสเตท

ใต้เท้าของพวกผม มีเครื่องจักรอีเธอเรียลขนาดมหึมาและเครื่องจักรก่อสร้างบรรจุอยู่

รายงานเข้ามาผ่านลำโพงทันที โชคดีที่ไม่มีคนบาดเจ็บและความเสียหายของอุปกรณ์ที่ขัดขวางการทำงานของรูดร้าสเตทก็ไม่ปรากฏ

ทว่า การฟันได้วิ่งไปจนถึงใต้ดินชั้นที่สิบห้า


            “ตายจริง เพราะมันนานมากแล้วฉันก็เลยทำเกินไปสินะ คราวนี้คงต้องระวังและเล็งแต่ขาอย่างเดียว เพราะเคียวที่ดีควรจะแยกแยะวัชพืชและพืชผลได้เป็นอย่างดี” (โยเนโกะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET