[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 195 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.195 - ตอนที่ 195 แสงวูบวาบของความรู้สึกขอบคุณ


การต่อสู้มันดูแย่เหลือเกิน

เพราะความแตกต่างของพลังศักดิ์สิทธิ์ขั้นพื้นฐาน มิรัคจึงต้องต่อสู้เพื่อป้องกันตัวอยู่เสมอโดยที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และบางครั้งกระแสเพลิงของตนเองก็ถูกทำลายและได้รับบาดแผลไฟไหม้ ในขณะที่ยืนหยัดอยู่ตรงขอบเวทีเธอก็หลีกเลี่ยงบาดแผลฉกรรจ์ในแต่ละครั้งได้อย่างหวุดหวิด

ตรงกันข้าม เคียวกะไม่มีบาดแผลเลยสักแห่ง และก็ไม่ได้หายใจติดขัดเช่นกัน

ตอนนี้เธอคลายมือที่โจมตี แล้วมองลงมาดูศิษย์น้องที่มีควันขึ้นมาจากข้างในร่างกาย


            “จะยอมรับความพ่ายแพ้ไหม? แกในตอนนี้เอาชนะข้าไม่ได้หรอก แกในตอนนี้ ลืมจุดเริ่มต้นของความแข็งแกร่งของตัวเอง” (เคียวกะ)

            “จุดเริ่มต้น....... ของความแข็งแกร่ง?” (มิรัค)


ถึงอย่างนั้น มิรัคก็ไม่ได้ลืมความต้องการอย่างแรงกล้าที่จะต่อสู้ เธอจึงยืนขึ้นมาพลางโซซัดโซเซ


            “แม้แต่ตอนนี้ข้าก็ยังจำวันที่ได้พบแกครั้งแรกได้ ......หลายปีแล้วสินะ วันแห่งการทดสอบการเข้าร่วมกองกำลังนักสู้เพลิงกรรม ข้าอยู่ในสถานที่จัดการทดสอบในฐานะผู้ตรวจสอบ และข้าก็ได้พบกับแกที่มารับการทดสอบ” (เคียวกะ)

            “…………” (มิรัค)

            “ค่าธาตุไฟของแกไม่เต็มสองร้อยเลยด้วยซ้ำ ถ้าเป็นตามปกติละก็แกสอบตกแน่นอน แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นแกก็เถียงข้าจนถึงที่สุด” (เคียวกะ)


‘อยากเป็นฮีโร่แห่งไฟให้ได้’


            “ข้าคนนี้พ่ายแพ้ให้กับความกระตือรือร้นของเด็กอมมือ......! สุดท้าย แกก็ได้รับการอนุมัติให้เข้ากองกำลังนักสู้เพลิงกรรมโดยที่ข้าไปขอร้องอาจารย์ แต่สำหรับแกแล้ว นับจากตอนนั้นมันคงจะเป็นขุมนรกของจริง ในขณะที่ฝึกฝนอย่างเข้มงวดทุกวันแกก็ช้ากว่าคนอื่นหลายก้าวเสมอ ถูกครูฝึกตะคอก, ถูกเพื่อน ๆ ดูถูก ถึงอย่างนั้นแกก็ยังพยายามต่อไป” (เคียวกะ)


ผมเคยได้ยิน

มิรัคพยายามเพื่อเป็นฮีโร่แห่งไฟมากแค่ไหนกันนะ?

แต่เพื่อการนั้นเธอ......


            “แล้วแกก็ได้เป็นฮีโร่แห่งไฟตามที่ประกาศไว้ ทั้งที่คนอื่นมีความสามารถมากกว่าแก แกก็ผลักไสไล่ส่งพวกมันออกไปและคว้าตำแหน่งฮีโร่มาได้ นั่นเป็นเพราะกรรม (業 การกระทำ) ที่ทำให้แกมีความพยายามสูงสุด ความพยายาม นั่นคือพลังที่แข็งแกร่งที่สุดที่แกมี แต่แกในตอนนี้ พยายามทำให้ข้อดีที่ยอดเยี่ยมที่สุดของตัวเองผุพัง ด้วยการสุมหัว” (เคียวกะ)


เคียวกะบรรจุพลังศักดิ์สิทธิ์ในหมัดเพลิงคู่อีกครั้ง


            “ในฐานะที่ข้าเป็นรุ่นพี่ของแก ข้าต้องทำให้ความผิดพลาดนั้นถูกต้อง เพื่อการนั้น ข้าถึงได้ต่อต้านอาจารย์และเข้าร่วมการต่อสู้นี้!” (เคียวกะ)

            “พี่เคียวกะ.......” (มิรัค)

            “จงรับความอัปยศแห่งความพ่ายแพ้ครั้งหนึ่ง แล้วพิจารณาว่าตัวเองเป็นใครให้ดี!! และถ้าแกมาถึง ก็ตั้งเป้าว่าจะไปยังที่ ๆ สูงกว่านั้นซะ!” (เคียวกะ)


ถึงแม้ว่าตัวเองจะโซซัดโซเซ มิรัคก็ตั้งท่าสู้ จุดยืนของเธอไม่หวั่นไหวเลย


            “ชั้นเกลียดคุณ” (มิรัค)

            “อะไรนะ.......!?” (เคียวกะ)

            “คุณตรงกันข้ามกับชั้นจริง ๆ คุณมีค่าธาตุไฟสูงตั้งแต่เกิด และไต่เต้าขึ้นมาจนเป็นฮีโร่แห่งไฟได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ ชั้นคิดว่าสาเหตุที่คุณเอาชั้นซึ่งไม่มีพรสวรรค์ไว้ข้าง ๆ ตัวเสมอ, ดูถูกและกลั่นแกล้งชั้นอย่างต่อเนื่อง เป็นเพราะว่าคุณจะได้รู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่า” (มิรัค)

            “…………!!”


ผมเข้าใจได้ในระหว่างที่ต่อสู้

การเต้นของหัวใจของเคียวกะ ที่ได้ยินคำสาปแช่งของมิรัคบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว


            “ตอนที่คุณพ่ายแพ้วัวเพลิง และลาออกจากตำแหน่งฮีโร่ ชั้นรู้สึกดีใจอย่างเงียบ ๆ ในที่สุดความมั่นใจอันเต็มเปี่ยมของผู้หญิงคนนั้นก็ถูกทำลาย ชั้นคิดว่าสมน้ำหน้า ...... แต่การคิดแบบนั้น มันผิดพลาดทั้งหมด” (มิรัค)

            “…………!?” (เคียวกะ)

            “มีคนสอนชั้นว่า ความอคติที่มองคนอื่นต่ำต้อยของชั้น มันผิดพลาดทั้งหมด” (มิรัค)


สายตาของมิรัค หันมาทางผมหนึ่งครั้ง

จากนั้นเธอก็หันไปทางที่นั่งผู้ชม


            “มิรัคจังงง!!” (คาเรน)


คุณคาเรนอยู่ตรงที่นั่งผู้ชม

การตรวจอย่างละเอียดของศาสนจักรแห่งลมเสร็จแล้วเหรอ?


            “พยายามให้ถึงที่สุด มิรัคจัง!! อย่าแพ้นะ!” (คาเรน)

            “ใช่แล้วพี่มิรัค! ความตั้งใจจริงไง!” (ซาซาเอะ)

            “ถ้าเธอมาแพ้ต่อหน้าฉันละก็ ฉันไม่ยอมรับหรอก!” (ซิลติส)

            “ท่านมิรัค! สมาธิ!” (ฮิวเอะ)


ไม่ใช่แค่คุณคาเรนเท่านั้น ฮีโร่คนอื่นที่รอการแข่งขันของตัวเอง ก็ส่งเสียงเชียร์ให้กับเพื่อนอย่างไม่ลดละเช่นกัน


            “ความพยายามที่มากเกินไปได้ทำให้หัวใจของชั้นบิดเบี้ยว และมันก็ทำให้ชั้นหลงลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญไป ทำไมชั้นถึงได้อยากแข็งแกร่งกันนะ? ทำไมชั้นถึงได้อยากเป็นฮีโร่? ชั้นหลงลืมสิ่งสำคัญนั้นมาตลอดจนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ .......ความรู้สึกขอบคุณคุณก็เช่นกัน” (มิรัค)

            “อะไรนะ.......!?” (เคียวกะ)


มิรัคในตอนที่พบกับผมครั้งแรก เป็นมิรัคอีกคนหนึ่งที่แตกต่างกับตอนนี้อย่างสิ้นเชิง

มองทุกคนที่เห็นเป็นศัตรู, ปฏิเสธกระทั่งคุณคาเรนที่เคยเป็นเพื่อนในอดีต ซ้ำยังทำหน้าตาเย็นชาและต่อว่าเธอ

อย่างที่เคียวกะพูดไว้ ยุคสมัยของการฝึกแห่งขุมนรก

วันที่เข้มงวดมาก ๆ นั้น ได้บิดเบือนหัวใจของมิรัคโดยแลกเปลี่ยนกับการเติบโตทีละนิด

ผมไม่รู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง หรือว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดพลาดกันแน่

แต่มิรัคในตอนนี้ แตกต่างจากมิรัคในตอนนั้น

มิรัคมีครบทั้งสองอย่าง ทั้งพลังที่ได้จากการฝึกฝนจนเลือดตาแทบกระเด็น และจดความทรงจำสำคัญในตอนเด็กที่ตัวเองหลงลืมไปได้

หัวใจที่คิดถึงเพื่อนอย่างคุณคาเรนอันเต็มเปี่ยม ได้ทำให้มิรัคในตอนนี้สมบูรณ์แบบ

ดังนั้น มิรัคคนใหม่ที่สมบูรณ์แบบจึงรู้ว่าตัวเองมีสิ่งสำคัญอย่างอื่นอยู่


            “ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ชั้นเข้าใจได้อย่างชัดเจน เพราะมีคุณอยู่ชั้นถึงเป็นฮีโร่ เพราะถูกคุณเลือกชั้นถึงเข้ากองกำลังนักสู้เพลิงกรรมได้ นับตั้งแต่นั้นคุณก็เอาชั้นไว้ข้าง ๆ สอนเรื่องสำคัญ และทำให้ชั้นมีประสบการณ์ที่ยากจะได้มา ตอนที่คุณถอนตัว ชั้นมาได้ยินเอาทีหลังว่าคุณระบุชื่อชั้นเป็นผู้สืบทอด” (มิรัค)

            “มิรัค.......! มิรัค.......!” (เคียวกะ)

            “เพราะคุณชุบเลี้ยงชั้นเป็นอย่างดี ชั้นก็เลยมาถึงที่นี่ได้ ชั้นลืมสิ่งสำคัญแบบนั้นและมาถึงที่นี่ได้ด้วยตัวคนเดียว แต่พวกเพื่อน ๆ ก็ต่อว่าชั้นที่มัวแต่หลงระเริง พวกเธอทำให้ชั้นนึกถึงสิ่งที่สำคัญมากได้ .......ชั้นจะปลดปล่อยความรู้สึกขอบคุณนั้นที่บรรจุอยู่ในหมัด พี่เคียวกะ ชั้นอยากให้คุณตอบรับมันด้วยพลังทั้งหมด!!” (มิรัค)


ผมรู้สึกว่าพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งไฟข้างในตัวของมิรัคกำลังทำให้อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้น

ถึงจะเงียบ แต่มันก็ร้อน ความร้อนสูงเต้นอยู่ในตัวมิรัค


            “แก......! แกกกกกก———————!” (เคียวกะ)


ตรงกันข้าม เคียวกะเดือดดาล

กระแสเพลิงที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากหมัดเพลิงคู่มีขนาดใหญ่ที่สุด

มันกำลังแสดงความในใจของเธองั้นเหรอ? มันถึงได้รุนแรงและมีขนาดมหึมาขนาดนั้น


            “มิรัค! มิรัค! จงรับพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้าไปซะ [Flame Burst]ttttt!!” (เคียวกะ)


กระแสเพลิงขนาดใหญ่ประดุจสึนามิเพลิงจู่โจมมิรัค

ถ้าถูกมันโจมตีเข้าละก็ มนุษย์คงจะถูกเผาเป็นขี้เถ้าแน่

ทว่า มิรัคไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะหลบมัน เธอดึงหมัดซ้ายไปทางด้านหลัง แล้วยื่นมันออกไปจากด้านหน้า


            “จับตาดูให้ดี ๆ ละ! วิชาใหม่ของชั้น ชื่อว่า [Flame Sword Pierce]!!” (มิรัค) 「TL:『炎剣穿』」


ดาบเพลิงรูปร่างบางถูกปลดปล่อยออกมาจากหมัดเพลิงบาบารอสซ่า

ดาบเพลิงยืดออกมาแล้ววิ่งไปหาเคียวกะ มันเหมือนกับ [Holy Light Pierce] ของคุณคาเรนเลยไม่ใช่เหรอ?

ดาบเพลิงของมิรัคทะลุสึนามิเพลิงของเคียวกะ แล้วมันก็ไปถึงเคียวกะที่อยู่ฝั่งตรงข้าม


            “ค่อก!?” (เคียวกะ)


มันซัดเข้าที่หน้าอกของเธออย่างงดงาม ฮีโร่รุ่นก่อนจึงปลิวกระเด็นไป

ถึงแม้ว่าคนที่ปลดปล่อยจะถูกเล่นงาน มันก็ไม่มีความจำเป็นที่สึนามิเพลิงซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาจะต้องหายไป

คลื่นยักษ์ที่ถูกทะลวงเพียงเล็กน้อยจึงจู่โจมมิรัคด้วยพลังที่เหลืออยู่และกลืนกินเธอ


            “อันตราย!” (ไฮเนะ)


ผมรีบปลดปล่อยสสารมืดใส่คลื่นเพลิงที่พยายามไปยังที่นั่งผู้ชมและดับมัน

เส้นยาแดงผ่าแปดเลย จะบอกว่าพวกเธออยู่ในสภาวะตึงเครียดถึงขั้นที่ไม่มีเวลาคิดถึงผลกระทบต่อที่นั่งผู้ชมงั้นเหรอ?


ในสนามแข่งขัน มิรัคโดนคลื่นเพลิงไปเต็ม ๆ แต่ถึงร่างกายจะถูกเผา เธอก็ยังยืนอยู่ เธอยืนอย่างแข็งแรง


            “มิรัค....... ไม่เป็นไรใช่ไหม?” (ไฮเนะ)


มิรัคตอบผมที่ถามด้วยความกังวลอย่างร่าเริง


            “ขืนมาล้มกับอีเรื่องแค่นี้ก็คงไม่เหมาะสมที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของมารดาสัตว์ประหลาดหรอก” (มิรัค)


นั่นสินะ การโจมตีของวัวเพลิงกับมังกรทะเลยักษ์มันรุนแรงกว่านี้เยอะ

อีกด้านหนึ่ง เคียวกะที่โดนวิชาใหม่ของมิรัคเข้าไปตรง ๆ ล้มลงไปนอนแผ่หลา

ไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้นมา

ถึงแม้ว่าพวกเธอจะได้รับความเสียหายใหญ่หลวง มิรัคก็ยังยืนอยู่ มันแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างได้อย่างชัดเจน

ผมประกาศ


            “การแข่งขันรอบแรก การต่อสู้ของฮีโร่แห่งไฟ ผู้ชนะคือฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบัน คาแทค มิรัค!!” (ไฮเนะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET