NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.192 - ตอนที่ 192 แสงสว่างที่ดำเนินการอย่างลับ ๆ


สถานที่ ได้ย้ายจากสนามแข่งไปยังห้องพยาบาลภายในสถานที่จัดงาน

คุณคาเรนนั้น ถึงแม้ว่าแผลไฟไหม้จากระเบิดจะสามารถรักษาได้ เธอก็ต้องนอนลงบนเตียงและพักผ่อน

ซิลติสที่ทำการรักษาเธอพูดขึ้นมา


            “สิ่งที่รักษาได้ด้วยความสามารถของฉันก็คือ บาดแผลส่วนใหญ่ที่อยู่บนผิวหนังของร่างกาย แต่ถ้ามันเป็นระเบิดละก็ อวัยวะภายในที่ได้รับความเสียหายจากการกระทบกระเทือนของแรงระเบิดน่าจะยังอยู่ นั่นต้องพึ่งพาแพทย์ที่เชี่ยวชาญแล้วละ.......” (ซิลติส)


มือของมิรัควางลงบนไหล่ของซิลติสที่เหมือนจะตำหนิขีดจำกัดในความสามารถของตัวเอง


            “มิรัคจิ......” (ซิลติส)

            “ขอบใจนะ เธอทำดีแล้ว” (มิรัค)

            “อื้อ......” (ซิลติส)


ทั้งสองคนผ่านสนามรบมากมายมาพร้อมกับคุณคาเรน พวกเธอคงจะกังวลเหมือนกัน

ตรงกันข้าม คนที่ไม่ได้แค่กังวลและเสียใจ แต่หันมาโกรธเกรี้ยวก็อยู่ด้วยเหมือนกัน


            “เอ้า คายออกมา! คายทุกอย่างออกมาให้หมด! ถ้ามีเรื่องที่ลืมอยู่ละก็ ข้าน้อยจะขุดความทรงจำนั้นที่ผสมอยู่ในสมองขึ้นมาเอง!” (ฮิวเอะ)

            “เล็บ? ดึงเล็บออกเลยไหม!?” (ซาซาเอะ)


ฮิวเอะและซาซาเอะจังสืบสวนพิธีกรสาวต่อไป

เธอต้องเป็นศัตรูที่เกลียดชังคุณคาเรนเธอถึงทำให้คุณคาเรนบาดเจ็บ ถึงอย่างนั้นมันก็มีเหตุผลมากมายที่พวกผมพาเธอมาที่นี่ด้วยกัน

แต่ตอนนี้ผมทำให้ทั้งสองคนใจเย็นลงก่อนดีกว่า


            “พอแค่นั้นแหละ พวกเราถามในสิ่งที่อยากได้ยินจากเธอคนนี้ไปเกือบหมดแล้ว” (ไฮเนะ)


ชื่อของเธอก็คือพลาตินา มินะ

เธอเป็นผู้ศรัทธาในสังกัดของศาสนจักรแห่งแสงสว่าง ปกติเธอจะทำงานเล็ก ๆ อย่างเสิร์ฟชาและทำความสะอาดมหาวิหาร

แต่ความจริงแล้ว เธอเข้าศาสนจักรแห่งแสงสว่างเพราะมีเรื่องอย่างอื่นที่อยากทำมากกว่านั้น

เธออยากเป็นอัศวินแห่งแสงของกองอัศวินแห่งแสงออโรร่า และอยากมีผลงานในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาด

ทั้งที่เธอเข้าร่วมโดยใฝ่ฝันไว้อย่างนั้น เธอกลับถูกขับไล่ในการทดสอบ และความฝันก็ถูกทำลายอย่างง่ายดาย

ผมในตอนนี้รู้สึกคิดถึง การทดสอบที่จะวัดธาตุของผู้ที่คาดหวังว่าจะเข้าร่วมด้วยกระดานธาตุ

ถ้าถูกตัดสินด้วยกระดานธาตุว่าธาตุที่เหมาะสมที่สุดคือธาตุแสงก็จะสอบผ่าน และได้เข้ากองอัศวินแห่งแสงออโรร่า

นอกเหนือจากนั้นคือสอบตกทั้งหมด ต้องหันไปทำงานจิปาถะอย่างหน้าที่เก็บกวาดและเชฟฝึกหัด เธอเองก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นแบบนั้น

สิ่งชั่วร้ายจึงกระซิบบอกเธอที่รู้สึกเอือมระอากับงานเมดในแต่ละวันที่ตัวเองไม่ต้องการ


            “เค้าบอกว่า ถ้าเชื่อฟังคำสั่งละก็.......! จะเปลี่ยนตำแหน่งให้ไปอยู่ในกองอัศวินแห่งแสงออโรร่า......! คนที่สร้างบททดสอบการเข้าร่วมที่ดูงี่เง่านั่นก็คือผู้ก่อตั้งในตอนนี้ เพราะงั้นถ้าเธอสูญเสียตำแหน่ง เค้าจะพิจารณาบททดสอบในการเข้าร่วมที่เหมาะสมให้.......!” (มินะ)


มินะบอกเรื่องที่ตัวเองพูดไปแล้วซ้ำ ๆ พลางร้องไห้

ถ้ามองจากผู้คนที่ควบคุมเธออยู่เบื้องหลังละก็ เธอคืออุปกรณ์ความปลอดภัย

พวกมันต้องการให้ทีมฮีโร่รุ่นก่อนชนะ ถ้าหากผลลัพธ์ที่ต้องการมาถึง พวกมันก็กำจัดสิ่งที่เป็นรูปธรรมทิ้งซะ


            “การใช้อาวุธอีเธอเรียลถูกห้ามในการลงนามของศาสนจักรทั้งห้า เพราะงั้นระเบิดอีเธอเรียลจึงไม่มีทางที่จะถูกกฎได้” (ฮิวเอะ)


ฮิวเอะอธิบาย


            “แต่ถ้าเล่นกับระบบพลังขับเคลื่อนอีเธอเรียล มันก็เทียบกับสิ่งที่เปลี่ยนเป็นระเบิดได้ แน่นอน เพื่อการนั้น ความรู้และวัตถุดิบมันจำเป็น ยิ่งไปกว่านั้นระดับของเทคโนโลยีที่ต้องการก็สูงมาก ถึงจะเป็นระดับวิศวกรมืออาชีพทั่วไปก็สามารถควบคุมจังหวะระเบิดได้อย่างสมบูรณ์ แต่การสร้างระเบิดอีเธอเรียลที่ปรับอานุภาพไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน” (ฮิวเอะ)


เพียงแต่...... ฮิวเอะพูดแบบนั้นแล้วหยุดครู่หนึ่ง


            “คนที่ทำแบบนั้นได้เท่าที่ข้าน้อยนึกออกมีเพียงคนเดียว” (ฮิวเอะ)

            “เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ” (ไฮเนะ)


ผมพูดอย่างชัดเจน


            “ปัญหาก็คือคนสั่งการ ไม่ใช่คนลงมือ แต่เป็นใครบางคนที่ทำให้เธอถือระเบิดไว้ และสั่งให้มันระเบิดในจังหวะที่ทีมฮีโร่ซึ่งทำหน้าที่ในปัจจุบันจะชนะ” (ไฮเนะ)

            “…………”


มินะมองลงข้างล่างด้วยสีหน้าที่เหมือนกับกลัวอะไรบางอย่าง


            “ฟังนะ ระเบิดที่มินะถือไว้น่ะ จะระเบิดทันทีที่สลักซึ่งเป็นตัวจุดชนวนถูกดึง ปกติแล้วมันน่าจะมีเวลารออย่างน้อย ๆ สิบวินาทีเพื่อความปลอดภัยของคนที่จุดชนวน แต่มันก็ไม่มี มินะคิดยังไงกับมันล่ะ?” (ไฮเนะ)


มินะไม่ได้ตอบ เพราะงั้นผมจึงตอบแทน


            “เธอเกือบถูกปิดปาก สำหรับมันแล้ว การที่เธอพูดออกมาว่าใครเป็นคนสั่งจากปากของเธอเองมันเป็นเรื่องร้ายแรงที่ไม่โอเคเลยละ เพราะแบบนั้นมันถึงตั้งใจเอาเธอไปพัวพันกับระเบิดนั่นและถูกฆ่าไปด้วยกัน หรือให้เธออยู่ในสภาพที่พูดไม่ได้ไงละ” (ไฮเนะ)

            “ตอนที่ได้ระเบิดนั่นมา เค้าบอกว่ามันจะใช้เวลาสิบวินาทีถึงจะระเบิด ถ้าดึงสลักออกมาแล้วโยนมันทิ้งไปเต็มแรงก็จะปลอดภัย......!” (มินะ)


ในขณะที่บ่นพึมพำ มินะก็ค่อย ๆ หลั่งน้ำตาออกมาอีกครั้ง

เธอเป็นเบี้ยที่สมบูรณ์แบบ พวกนั้นใช้ประโยชน์จากช่องว่างในจิตใจของเธอระหว่างแนวคิดกับความไม่พอใจ และจัดเตรียมหุ่นเชิดขึ้นมา

แต่ผมไม่สามารถเห็นใจเธอได้ มันมีสิ่งที่ต้องทำก่อนหน้านั้น


            “เอาละ ตอบมาซะ คนที่เอาระเบิดให้เธอ...... คนที่สั่งให้เธอทำให้มันระเบิดก่อนหน้าที่ฮีโร่รุ่นก่อนจะแพ้เป็นใคร?” (ไฮเนะ)

            “ฮีโร่แห่งแสงรุ่นก่อน ท่านซันนี่โซล อาเทส.......!” (มินะ)


เธอตอบโดยไม่ลังเล

คงได้แต่คิดว่าตัวเอง ‘ถูกใช้’ และ ‘ถูกหักหลัง’ ซะแล้ว


            “ดะสึดะสึดะสึ......!?” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังไม่สามารถปกปิดความหวั่นไหวที่มีต่อชื่อนั้นได้ แต่ฮิวเอะนั้นนิ่งเงียบ มันคงเป็นชื่อที่เธอคาดการณ์ไว้


            “แต่เป็นเรื่องจริงเหรอ.......!? ข้าน้อยได้ยินข่าวลือว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนเจ้าอุบาย แต่การเปิดเผยด้านมืดของตัวเองง่าย ๆ แบบนี้มัน.......!” (ฮิวเอะ)

            “‘ถ้าเธอทำให้มันสำเร็จได้อย่างราบรื่นฉันก็จะให้เธอเข้ากองอัศวินแห่งแสงออโรร่า’ เพื่อทำให้เธอเชื่อถือคำสัญญานั้น พลังในการโน้มน้าวมันจำเป็น ตำแหน่งฮีโร่รุ่นก่อนคงจะทำให้งานนั้นสำเร็จได้” (ไฮเนะ)


ถ้ามันเป็นแบบนั้นเราก็คิดได้ว่า การเล่นตุกติกกับทางเข้าในตอนแรกสุด และการผลักดันให้พวกฮีโร่ที่ทำหน้าที่ปัจจุบันต่อสู้โดยประกบคู่กับความสัมพันธ์ที่เลวร้ายที่สุดเป็นการกระทำของผู้หญิงคนนั้น

นั่นไม่ใช่การทำความผิดของคน ๆ เดียวหรอก

การประกาศที่แพร่กระจายในสถานที่จัดงาน......! เสียงนั้นมัน......!


            “อยู่ที่นี่เองเหรอ”


พอเปิดประตู ชายผู้หนึ่งก็พรวดพราดเข้ามา

หัวหน้ากองอัศวินแห่งแสงออโรร่า เซเบลฟอน ด็อบ


            “แก.......!” (ไฮเนะ)

            “การพาผู้ต้องสงสัยมาตามใจชอบมันเป็นปัญหานะ” (ด็อบ)


สายตาของด็อบหันไปทางมินะที่ตกใจกลัว


            “พวกเราต้องซักถามเหตุการณ์กับผู้หญิงคนนั้นในฐานะผู้ก่อเหตุระเบิด ในฐานะที่ฉันเป็นกรรมการผู้จัดการแข่งขัน” (ด็อบ)

            “ผมไม่เคยได้ยินเลยว่านายเป็นกรรมการ” (ไฮเนะ)


ผมกับด็อบจ้องหน้ากันตรง ๆ


            “ทำไมฉันต้องรายงานเจ้าด้วยล่ะ? มันมีหน้าที่ที่เหมาะสมให้กับคนที่มีความสามารถ ฉันจะทำหน้าที่นั้นให้สำเร็จด้วยพลังทั้งหมด ดังนั้น ส่งตัวผู้หญิงคนนั้นมาซะ” (ด็อบ)

            “คิดจะปิดปากงั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)


มินะรู้สึกตกใจกับคำพูดนั้นและตอบสนองด้วยการเกาะร่างกายของผม

เธอเรียกร้องด้วยสายตาว่าเธอไม่ไปอย่างแน่นอน


            “.......เธอ จะถูกพาตัวไปยังที่ ๆ ผู้ก่อตั้งอยู่โดยตรง การแข่งนี้จัดขึ้นโดยที่ศาสนจักรทั้งห้าเห็นชอบ พวกเราจึงต้องอธิบายให้ผู้ก่อตั้งคนอื่น ๆ ฟังเหมือนกัน และถ้าให้เธอพูดต่อหน้าพวกเขามันก็จะประหยัดเวลาใช่ไหมล่ะ?” (ไฮเนะ)

            “มันคืองานของฉันซึ่งเป็นกรรมการจัดการ” (ด็อบ)

            “ผมก็กำลังบอกว่าจะช่วยให้งานนั้นประหยัดเวลาไงละ” (ไฮเนะ)


พวกผมสองคนไม่ยอมถอยให้กันแม้แต่ก้าวเดียว

ผมสงสัยและค่อนข้างแน่ใจว่าชายคนนี้กับฮีโร่รุ่นก่อนอาเทสมีความเกี่ยวข้องกันอยู่เบื้องหลัง

ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นละก็ อาเทสคนเดียวไม่สามารถเล่นตุกติกกับการประกบคู่ในทางเข้าตอนแรกได้แน่นอน

ผลได้ผลเสียของทั้งสองคนตรงกันในจุดที่ว่า พวกเขาเป็นศัตรูกับผู้ก่อตั้งแห่งแสงโยริชิโระ และอยากโค่นล้มอำนาจทางการเมืองในปัจจุบัน


            “ก็โอเคไม่ใช่เหรอคะ?”


และเงาคนก็ปรากฏที่ทางเข้าออกของห้องพยาบาล


            “ซันนี่โซล อาเทส!?” (ไฮเนะ)


ฮีโร่ชั่วร้ายที่เป็นปัญหาที่สุดในตอนนี้!


            “ฉันมาเยี่ยมเพราะเป็นห่วงคุณคาเรนค่ะ ยังไงตอนนี้เธอก็เป็นรุ่นน้องที่น่ารักของฉันค่ะ” (อาเทส)

            “ไม่รู้สึกกระดากปากเลยนะ......!” (ไฮเนะ)


คนที่สั่งให้มินะถือระเบิดคือเธอแท้ ๆ!

ถ้ามันออกมาชัดเจนละก็ เธอคงจะพินาศโดยไม่ต้องอาศัยผลการแข่ง

เดิมทีเธอคงตั้งใจจะปิดปากมินะด้วยระเบิด แต่การเคลื่อนไหวกะทันหันของคุณคาเรนได้ช่วยเธอไว้ ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าตัวยังถูกทางนี้คุ้มครองอีก

เธอก็เลยรีบร้อนมาที่นี่สินะ


            “พอมาคิดดูแล้ว ที่เธอยอมรับความพ่ายแพ้ในการแข่งขันง่าย ๆ แล้วเดินออกมาจากสนามแข่ง ก็เพื่อไม่ให้ตัวเองเข้าไปพัวพันกับระเบิดสินะ?” (ไฮเนะ)

            “ก็นะ ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดเรื่องอะไร ......ที่สำคัญกว่านั้น” (อาเทส)


สายตาของอาเทสหันไปทางมินะ

แล้วเดินเข้าไปใกล้ ๆ เธอสอง-สามก้าว


            “หยุดนะ อย่าเข้ามาใกล้มากไปกว่านี้” (ไฮเนะ)

            “งั้นจากนี้ไป คุณมินะ” (อาเทส)


มินะไหล่สั่นด้วยความกังวล และเงยหน้ามองอาเทส

ริมฝีปากของยัยนั่นไม่ได้เกิดเสียง แต่มันก็สร้างรูปร่างและเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน


            “…………!!”


พอเห็นแบบนั้น ใบหน้าของมินะก็ซีดผาด และทั่วทั้งร่างกายของเธอก็สั่นไหว


            “ฉัน......! ไม่รู้อะไรเลยค่ะ!” (มินะ)

            “เอ๋?” (ไฮเนะ)

            “ไม่ได้ถูกใครสั่งด้วย! ฉันลงมือเองค่ะ! เรื่องที่ฉันทำไม่ได้เกี่ยวข้องกับใครค่ะ!! ฉัน......! ฉันน่ะ......!!” (มินะ)


จู่ ๆ เธอก็พูดอะไรออกมาเนี่ย?

มินะกลับคำให้การที่ดำเนินมาจนถึงตอนนี้ราวกับเธอคุ้มคลั่งขึ้นมากะทันหัน

อาเทสมองเธอด้วยท่าทางพึงพอใจ แล้วออกจากห้องพยาบาลไป

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET