[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 188 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.188 - ตอนที่ 188 ไดอัล


คุณคาเรนทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์ส่องประกาย


            “คึ่ก! ฮ่า!” (คาเรน)


ยังไงก็ตาม เธอทะลวงการป้องกันของอาเทส แล้วพยายามวิ่งไปช่วยเหลือเพื่อนอย่างเต็มที่

แต่ไม่ว่าเธอจะทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์นักบุญจอร์จส่องประกายด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงมากแค่ไหน มันก็ไม่ได้ทำปราการเหล็กของอาเทสสั่นสะเทือน


            “ดูไม่ได้เลยนะคะ คุณคาเรน การทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์ส่องแสงมันไร้รสนิยมมากเลยค่ะ คุณอยากช่วยพวกฮีโร่ของศาสนจักรอื่นที่เป็นศัตรูถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” (อาเทส)

            “ไม่ใช่ศัตรูนะคะ! ทุกคนคือเพื่อนที่ก้าวข้ามวิกฤตมาด้วยกันค่ะ!!” (คาเรน)


เธอทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์นักบุญจอร์จส่องแสงอย่างรุนแรงอีกครั้ง

ทว่า การโจมตีนั้นกลับถูกปลายหอกของอาเทสปัดออกอย่างง่ายดาย

จากนั้นเธอก็ทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์ส่องแสง


            “ดื้อด้านจังนะคะ!” (อาเทส)


ส่วนอีกฝั่งหนึ่ง อีกสี่คนที่เหลือก็ถูกต้อนเข้าสู่ช่วงวิกฤตมากยิ่งขึ้น


            “อั่กก!?” (มิรัค)

            “ฮิย้าา!?” (ซิลติส)

            “คึ่กก!?” (ฮิวเอะ)

            “อ๊าา!?” (ซาซาเอะ)


เผลอแป๊บเดียว มิรัค, ซิลติส, ฮิวเอะ และซาซาเอะจังสี่คนก็ถูกไล่ต้อนไปที่ใจกลางสนามแข่งและกลายเป็นกลุ่มเดียว

พวกฮีโร่รุ่นก่อนโอบล้อมพวกเธอ

การจัดวางตำแหน่งของพวกเธอราวกับการวาดรูป ◎ โดยมีฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบันสี่คนอยู่ด้านใน และฮีโร่รุ่นก่อนอยู่ด้านนอก

สรุปแล้ว พวกฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบันถูกพวกฮีโร่รุ่นก่อนโอบล้อมและไม่มีที่ให้พวกเธอหนี


            “มาได้แค่นี้ละนะ พวกข้าได้ซัดอยู่ฝ่ายเดียว แย่จนไม่อยากจะพูดเลย” (เคียวกะ)

            “จริง ๆ เล้ย ทำไมพวกรุ่นน้องถึงได้อ่อนปวกเปียกขนาดนี้เนี่ย น่าผิดหวังจังค่ะ” (ซาราซา)

            “ถ้าจะเป็นแบบนี้ละก็ ฉันไม่จำเป็นต้องออกโรงหรอก” (โยเนโกะ)

            “......ฮิฮิฮิ” (จูโอ)


พูดอะไรน่ะ ที่พวกเธอโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวได้เป็นเพราะความสัมพันธ์ธาตุแท้ ๆ


            “เข้าใจรึยังมิรัค! นี่คือบั้นปลายชีวิตของพวกแกที่ตอบรับความร่วมมือ ตอนนี้พวกแกจะต้องชดใช้ที่เอาแต่พึ่งพาคนอื่น ไม่ยอมฝึกฝนตัวเอง!” (เคียวกะ)

            “พี่......!” (มิรัค)


ศิษย์พี่ตำหนิศิษย์น้องแต่เพียงฝ่ายเดียว


            “สิ่งที่จำเป็นสำหรับฮีโร่ก็คือความแข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งในการกำจัดสัตว์ประหลาดหลายร้อยตัวด้วยตัวคนเดียวเป็นสิ่งจำเป็น คุณที่เอาแต่เล่นเป็นไอดอลน่ะ ดูเหมือนจะไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยนะคะ” (ซาราซา)

            “ซาราซา.......!” (ซิลติส)


สายตาที่ฮีโร่หน้าเก่าและหน้าใหม่แห่งน้ำจ้องมองก็น่ากลัวเช่นกัน

วงล้อมค่อย ๆ แคบลง


            “ฉันจะสอนไก่อ่อนอย่างพวกเธอ ถึงความหมายของความแข็งแกร่งที่ฮีโร่ควรมี ความแข็งแกร่งที่ไม่มีทางได้มาด้วยการพึ่งพาคนอื่น” (โยเนโกะ)

            “ฮิฮิฮิฮิ......” (จูโอ)


ทีมฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบันของพวกมิรัค เอาหลังของแต่ละคนชนกัน และประจันหน้ากับพวกฮีโร่รุ่นก่อนที่กำลังเข้ามาใกล้ ๆ จากทุกทิศทาง

ถ้ามองรูปขบวนจากข้างบนละก็ มันเหมือนกับ ◎

วงกลมข้างในคือฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบัน ส่วนวงกลมข้างนอกคือฮีโร่รุ่นก่อน


            “........ขอบคุณสำหรับการอบรมสั่งสอนนะ” (ซิลติส)


ซิลติสพูด


            “แต่มันไม่มีสิ่งที่สูญเปล่าเท่ากับฟังการอบรมสั่งสอนของคนบ้าหรอก” (ซิลติส)

            “ว่าไงนะ.......!?” (ซาราซา)


ขาของซาราซาที่ทำให้วงล้อมแคบลงหยุดลงเพราะวิธีพูดที่ห้าวหาญ


            “ให้ตายเถอะ ชั้นเองก็เห็นด้วยนะ ซิลติส คนที่ยัดเยียดความเห็นให้คนอื่นโดยไม่รู้ว่าพวกตัวเองกำลังยืนอยู่ที่ไหนน่ะ เรียกได้แค่พวกคนบ้าเท่านั้น” (มิรัค)

            “มิรัค แก......!?” (เคียวกะ)


เคียวกะเองก็หยุดขาเพราะการต่อว่าอย่างรุนแรงจากศิษย์น้องเหมือนกัน


            “นี่คือวิธีพูดแบบตรงไปตรงมาสินะ ข้าน้อยพูดไม่เก่งเหมือนพวกท่านสองคน เพราะงั้นข้าน้อยขอเงียบก็แล้วกัน” (ฮิวเอะ)

            “ฉันเองก็ขอผ่านเหมือนกัน” (ซาซาเอะ)


ทั้งสี่คนไม่ยอมแพ้

ถึงแม้ว่าพวกเธอจะถูกต้อนเข้าสู่สถานการณ์ที่เสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด......

.......ไม่สิ เดี๋ยวก่อนนะ สถานการณ์นี้ มันเสียเปรียบอย่างงั้นเหรอ?


            “ได้ใจสินะ? ที่พวกคุณป้าทำตามอำเภอใจกับพวกฉันได้ถึงขนาดนี้ ก็เพราะความสัมพันธ์ของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เข้ากันเป็นอย่างดีเท่านั้น สำหรับพวกเธอน่ะนะ” (ซิลติส)

            “ตราบใดที่พวกชั้นต่อสู้ทีละคน พวกชั้นก็ไม่สามารถล้มล้างความเสียเปรียบนั้นได้ แต่ตอนนี้มันแตกต่างกัน” (มิรัค)

            “เพราะแบบนั้นพวกข้าน้อยสี่คนถึงมารวมตัวกันได้” (ฮิวเอะ)

            “ใช่!” (ซาซาเอะ)


ใช่แล้ว เพราะทั้งสี่คนถูกจับแยกออกมาทีละคน พวกเธอจึงถูกผนึกด้วยความสัมพันธ์ที่ย่ำแย่

แต่เมื่อถูกไล่ตอนมาตรงกลาง ทั้งสี่คนก็รวมเป็นกลุ่มเดียว ตอนนี้ พวกเธอไม่ต้องฝืนต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามที่มีความสัมพันธ์ย่ำแย่อีกแล้ว


            “ยังไม่รู้ตัวงั้นเหรอ? ถ้าเป็นตามปกติละก็ พวกเธอน่าจะรู้ตัวว่าตาของพวกเธอจบลงตอนที่พวกฉันมาอยู่ในจุดที่รวมเป็นกลุ่มเดียวได้แท้ ๆ ที่พวกเธอมองไม่เห็นเพราะมัวแต่หลงระเริงกับความได้เปรียบและการวางแผนสินะ พวกเธอนี่มันสมองกล้ามยิ่งกว่าที่เค้าพูดกันอีกนะ!” (ซิลติส)

            “การอดทนอดกลั้นจบลง และจากนี้ไป—— การโต้กลับเริ่มได้!” (มิรัค)


กุรัน! (เสียงหมุน)

วงกลมที่ฮีโร่ทั้งสี่ซึ่งทำหน้าที่ในปัจจุบันสร้างหมุนไป 180 องศา

ภายในวงกลมหมุนไปครึ่งหนึ่ง

เวลานั้น ข้างในสมองของผม ก็เกิดภาพลวงตาว่าปุ่มหมุนซึ่งติดอยู่กับตู้นิรภัยที่ถูกแบ่งออกเป็นสองชั้นหมุนไป จากนั้นตู้นิรภัยก็เปิดออกดังแกร็ก

ฮีโร่รุ่นก่อนและฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบัน, ◎ ที่ถูกวาดอยู่ในค่ายทั้งสองนั้น

ตอนที่วงกลมข้างในซึ่งถูกแบ่งออกเป็นสองชั้นหมุน การเผชิญหน้าของแต่ละคนก็ถูกสับเปลี่ยนและแยกออกไป


คู่ต่อสู้ของมิรัคก็คือฮีโร่แห่งลมรุ่นก่อน จูโอ

คู่ต่อสู้ของซิลติสก็คือฮีโร่แห่งไฟ เคียวกะ

คู่ต่อสู้ของซาซาเอะจังก็คือฮีโร่แห่งน้ำรุ่นก่อนซาราซา

คู่ต่อสู้ของฮิวเอะก็คือฮีโร่แห่งดินรุ่นก่อน คุณโยเนโกะ


เพียงแค่หมุนไปครึ่งหนึ่ง ความสัมพันธ์ที่ดีและร้ายก็พลิกผันอย่างชัดเจน!

 
            “แย่แล้ว! ชิ......!?”

            “สายไปแล้ว!!”


พวกฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในปัจจุบันจู่โจมคู่ต่อสู้คนใหม่พร้อมกัน

สถานการณ์พลิกผันอย่างสมบูรณ์แบบ


            “บัดซบ! หมัดเพลิงคู่ [Flame Burst]!” (เคียวกะ)

            “ยังไม่พอ ๆ! ถ้าจะทำลาย [Great Water Wave] ของฉันละก็ ต้องเพิ่มอีกสักสิบแขนนะ!” (ซิลติส) 「TL: (大水波 (คลื่นยักษ์)」


ซิลติสปะทะฮีโร่แห่งไฟรุ่นก่อน เคียวกะ

คลื่นยักษ์ที่เกิดขึ้นจากผ้าไหมน้ำโมเสสกลืนกินเปลวเพลิงที่หมุนวนของเคียวกะ

และในสนามต่อสู้อื่น.......


            “อวดดีนักนะ......! [Water Edge] ของพัดน้ำดาฮิว.......!” (ซาราซา)  「TL: แก้เป็นดาฮิวครับ」

            “ยายกับท่านโยริชิโระน่ะ ทั้งสองคนพูดแบบเดียวกันอย่างชัดเจนเลยละ ....... ‘เวลาที่จะทำก็ให้ทำอย่างเต็มที่’” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังปะทะฮีโร่แห่งน้ำรุ่นก่อน ซาราซา

เคียวปฐพีสีดาที่ถูกเหวี่ยงลงมาทำลายคมดาบแรงดันน้ำระดับสูงได้อย่างง่ายดาย และมันก็เข้าใกล้ซาราซา


            “ฮี้——————!?” (ซาราซา)


คนอื่นก็ดูเหมือนจะมีสถานการณ์ที่คล้ายกัน

ส่วนอีกคู่หนึ่ง ได้กลายเป็นพยานให้กับฝ่ายที่พลิกสถานการณ์อย่างงดงามนั้นจากจุดที่แยกตัวออกมา

คุณคาเรนและอาเทส


            “เจ้าบ้าพวกนั้น......! ทั้งที่อธิบายอย่างชัดเจนว่า ถ้าทำให้พวกมันอยู่โดดเดี่ยวแล้วเริ่มต่อสู้ก็จะตัดสินแพ้ชนะได้แท้ ๆ .......!!” (อาเทส)

            “ว่าแล้วเชียว พวกคุณเล่นตุกติกอะไรบางอย่างไว้ล่วงหน้าสินะคะ” (คาเรน)


คุณคาเรนเค้นคำตอบจากอาเทสอย่างเยือกเย็น


            “ก็นะ ฉันไม่รู้หรอกว่าคุณพูดอะไร ฉันหมายความว่าพวกนั้นเป็นขยะไร้ความสามารถที่ไม่ยอมใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์ค่ะ” (อาเทส)

            “ท่าทางจะเป็นอย่างที่ฉันคิดใช่ไหมคะ? พวกมิรัคจังมารวมตัวกันตรงกลางสนามแข่งได้โดยบังเอิญ? ถ้าหากพวกเธอแกล้งทำเป็นถูกต้อนจนมุม ในขณะที่ชักนำพวกคุณรุ่นก่อนที่ฉลาดจนไม่ได้รู้สึกตัวล่ะคะ?” (คาเรน)


แค่รวมตัวตรงกลางมันไม่ได้ยากเย็นหรอก

แต่พวกมิรัค แค่หมุนการจัดตำแหน่งของพวกเธอที่กลายเป็นวงกลมอย่างงดงาม ก็ทำให้จุดแข็งและจุดอ่อนของความสัมพันธ์พลิกผันได้อย่างงดงามแล้ว

การคำนวณและการรวมกลุ่มแบบนั้น ถ้าพวกเธอไม่ชักนำฝ่ายตรงข้ามมันก็คงเป็นไปไม่ได้หรอก


            “บ้าน่า การจะทำแบบนั้นแต่ละคนจะต้องเข้าใจกันและกันอย่างลึกซึ้ง ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ส่งคำสั่งซึ่งมองจากด้านนอกสถานการณ์นั้นก็ขาดไม่ได้เช่นกัน....... หา!?” (อาเทส)


อาเทสทำสีหน้าเหมือนจะรู้อะไรบางอย่าง


            “คุณคาเรน.......! หรือว่า ที่คุณทำให้ดาบศักดิ์สิทธิ์นักบุญจอร์จส่องแสงตั้งแต่เมื่อกี้นี้......!?” (อาเทส)

            “พวกฉันตกลงกันไว้ล่วงหน้าค่ะ ที่ฉันส่งสัญญาณแสงสว่าง ก็เพื่อที่พวกเราจะได้ร่วมมือกันอย่างรวดเร็วถึงแม้ว่าพวกเราจะถูกแยกกันก็ตาม” (คาเรน)


สรุปแล้วเพราะคำสั่งแห่งแสงที่ออกมาจากดาบศักดิ์สิทธิ์ของคุณคาเรน พวกมิรัคที่เล่นละครว่าถูกต้อนจนมุมจึงสามารถรวมตัวกันได้อย่างชาญฉลาดสินะ


            “นี่คือทีมเวิร์คค่ะ พวกคุณหัวเราะเยาะอย่างเต็มที่ พวกคุณพ่ายแพ้ให้กับสิ่งที่ตัวเองดูถูกค่ะ!” (คาเรน)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET