[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 187 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.187 - ตอนที่ 187 ผี


            “จู่ ๆ ทุกคนก็ใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับมอบมาอีกครั้ง ดิฉันควรจะพูดว่า เป็นไปตามคาดสินะคะ” (โยริชิโระ)

            “?” (ไฮเนะ)


ผมติดใจกับการบ่นพึมพำของโยริชิโระที่นั่งอยู่ข้าง ๆ


            “เดิมที ไม่ว่ามนุษย์จะควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์ได้ดีแค่ไหน มนุษย์ก็ไม่สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์โจมตีโดยอาศัยตัวเองเพียงอย่างเดียวได้ การจะทำแบบนั้นได้ พวกเขาต้องใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ค่ะ” (โยริชิโระ)


ผมได้ยินเรื่องนั้นมาพอสมควรแล้ว

อุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ถูกสร้างขึ้นด้วยวัตถุดิบที่แต่ละศาสนจักรทำให้มันเป็นแร่ธาตุที่ศักดิ์สิทธิ์ จะเรียกมันว่าเครื่องขยายพลังศักดิ์สิทธิ์ก็ได้

มันสะท้อนพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เจ้าของปลดปล่อยออกมา และทำให้มันรุนแรงขึ้นหลายเท่าในตอนที่ปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ออกไป เพราะแบบนั้นมนุษย์จึงสามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ในการต่อสู้ได้

จะว่าไป แร่ธาตุที่ขยายพลังศักดิ์สิทธิ์ของแต่ละธาตุอันได้แก่ ดิน, น้ำ, ไฟ, ลม, แสงจะถูกเลือกไว้ล่วงหน้า ซึ่งแต่ละศาสนจักรสามารถทำให้มันศักดิ์สิทธิ์ได้เฉพาะแร่ที่สะท้อนธาตุของแต่ละคนเท่านั้น

อย่างเช่น ดาบศักดิ์สิทธิ์นักบุญจอร์จในศาสนจักรแห่งแสงสว่างก็ขยายได้แค่พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงเท่านั้น และดาบสั้นแห่งแสงที่พวกกองอัศวินแห่งแสงออโรร่าใช้งาน ก็ถูกผลิตสำหรับผู้คนที่เหมาะสมกับพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง


            “ฮีโร่และเหล่าอัศวินที่อยู่ในสังกัดของศาสนจักร มีหน้าที่คืนอุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองในตอนที่เกษียณ เพราะมันจะเป็นปัญหาถ้าหากพวกเขาใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ตอนที่แยกตัวออกจากศาสนจักร แต่วันนี้ พวกฮีโร่รุ่นก่อนได้รับมอบอุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่ตนเองใช้ตอนปฏิบัติหน้าที่อีกครั้งชั่วคราวเป็นกรณีพิเศษค่ะ” (โยริชิโระ)


นั่นก็คืออุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่คุณโยเนโกะ, เคียวกะ และซาราซาใช้สินะ


            “อุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ถูกสั่งทำเฉพาะเหล่าฮีโร่มาหลายชั่วอายุคน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่อุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ของฮีโร่หน้าเก่าและหน้าใหม่ปะทะกัน ดิฉันเองก็ไม่สามารถจินตนาการว่าจะเกิดอะไรขึ้นได้เหมือนกันค่ะ.......” (โยริชิโระ)


* * * * *


เห็นได้ชัดว่าพวกเธอถูกต้อนทีละนิด

ซิลติส, ฮิวเอะ, มิรัค พวกเด็กสาวต่างถูกต้อนไปสู่สถานการณ์ที่เสียเปรียบเต็มที่


ฮีโร่แห่งดิน กอนเบ ซาซาเอะ


คู่ต่อสู้ของเธอก็คือ...... ใครบางคนที่ผมพึ่งเห็นเป็นครั้งแรกจริง ๆ

ใครบางคนที่ผมนึกไม่ออกจริง ๆ

แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมพูดได้ น่ากลัว และน่าประหลาด

ผมรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่ผมรุงรังที่ยาวจนถึงเอวและปกปิดใบหน้าทั้งหมดมันน่ากลัว

ท่าทางหลังค่อมของเธอก็น่ากลัวเช่นกัน เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ คือชุดนอนสไตล์วันพีซซึ่งเป็นสิ่งที่ผมไม่คิดว่าจะใส่ต่อหน้าผู้คนได้เลย น่ากลัว

ยังไงก็น่ากลัว

ช่างเป็นสตรีที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้!?


            “ฮี้——! น่ากลัว! แค่คน ๆ นี้ยืนอยู่เฉย ๆ ก็น่ากลัวแล้ว!!” (ซาซาเอะ)


การที่ซาซาเอะจังหวาดกลัวเป็นเรื่องปกติ

พวกผู้ชมเองก็กลืนน้ำลายให้กับสตรีลึกลับที่สร้างความรู้สึกน่ากลัวในสนามแข่งขันเช่นกัน

ตอนนั้น......


            “ท่านซาซาเอะ! ระวังตัวด้วย! เจ้านั่นมันอันตราย!” (ฮิวเอะ)


ฮีโร่แห่งลมฮิวเอะ

ถึงแม้ว่าตัวเองจะเจอศึกหนัก เธอก็พยายามส่งคำแนะนำให้กับเพื่อนอย่างเต็มที่


            “พี่ฮิวเอะ! อุตส่าห์เพิ่มคำต่อท้ายให้ฉันด้วย ใจดีจัง!” (ซาซาเอะ)

            “ผู้หญิงมืดมนคนนั้นก็คือบลาสทอร์ จูโอ! เธอเป็นฮีโร่แห่งลมรุ่นก่อน!” (ฮิวเอะ)


นึกแล้วเชียว คน ๆ นั้นอยู่ในรายชื่อผู้เข้าร่วม


            “เดิมทีเจ้านั่นคือนักวิจัยที่เก่งที่สุดของศาสนจักรแห่งลม เจ้านั่นเชี่ยวชาญทั้งพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งลมและเทคโนโลยีอีเธอเรียล ถึงขั้นที่สร้างทฤษฎีใหม่ขึ้นมาได้! ผลลัพธ์ในการโฆษณาเกินจริงนั้นก็คือ เจ้านั่นกลายเป็นฮีโร่แห่งลม แต่เจ้านั่นเอาแต่อยู่ในห้องทดลองไม่ยอมทำหน้าที่ให้ลุล่วง สุดท้ายเจ้านั่นก็ถูกริบสมญานามฮีโร่และมีชื่อเสียงที่ไม่ดีมาก ๆ!!” (ฮิวเอะ)

            “อะไรกันล่ะนั่น!? ฉันไม่เคยได้ยินฮีโร่ที่ขังตัวเองอยู่ในห้องเลย!?” (ซาซาเอะ) [TL: ฮิคิโคโมริ]


จริง ๆ แล้วคน ๆ นั้นเป็นตัวอะไรกันแน่นะ?


            “แต่ความสามารถของเจ้านั่นเป็นของจริง! ยังไงก็ตามเจ้านั่นบอกว่าคราวนี้จะออกมาข้างนอก....... อุหวา!?” (ฮิวเอะ)


ฮิวเอะที่กำลังพูดอยู่ถูกฮีโร่แห่งไฟรุ่นก่อนซึ่งมีความสัมพันธ์ย่ำแย่โจมตี เธอไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่จะวางใจได้เลย

ซาซาเอะจังและฮีโร่แห่งลมรุ่นก่อนจูโอจ้องมองกัน


            “นะ-น่ากลัว......! แค่นี้ก็สยองแล้ว.......!” (ซาซาเอะ)


ผมรู้สึกว่าจูโอเหมือนจะยิ้มกริ่มอยู่ด้านหลังผมที่รุงรังนั่น

และในเวลาเดียวกันก็มีเสียงของแข็งตกลงบนพื้นดังก้องแก้ง

พอลองสังเกตดู สิ่งที่เหมือนกับลูกบอลดำจำนวนมากตกลงมาที่บริเวณเท้าของจูโอ


            “ลูกบอลนั่นมันอะไรน่ะ? ไข่เหรอ?” (ซาซาเอะ)


จะบอกว่าจูโอให้กำเนิดพวกมันงั้นเหรอ?

ลูกบอลดำที่ดูเหมือนเหล็ก และทั้งหมดก็มีประมาณสิบสองอัน

จู่ ๆ ลูกบอลดำนั้นก็แตกและแบ่งครึ่งจากตรงกลาง

จากนั้นใบพัดที่เหมือนกับแมลงปอไม้ไผ่ก็ออกมาจากช่องว่างที่แตกและหมุนวน ลูกบอลสิบกว่าอันบินขึ้นไปในท้องฟ้าทั้งหมด


            “ความเข้าใจของฉันมันตามไม่ทันมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเนี่ย!?” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังสับสน

คำแนะนำของฮิวเอะลอยมาอีกครั้ง


            “ทักษะควบคุมปืนวายุมีอยู่สองกลุ่ม.......! กลุ่มแรกก็คือทักษะปืนคู่วายุที่คาดเดาการยิงจากระยะกลางและระยะประชิด กลุ่มที่สองก็คือทักษะปืนยาววายุของข้าน้อยที่เชี่ยวชาญการซุ่มยิงจากระยะทางที่ไกลมาก .......แต่ผู้หญิงคนนั้น จูโอน่ะ ไม่ได้อยู่ในกลุ่มไหนเลย เจ้านั่นเอาจุดแข็งของทั้งสองกลุ่มมาสร้างทักษะควบคุมปืนอย่างที่สาม .......นั่นก็คือทักษะปืนวายุแห่งความโกลาหล!!” (ฮิวเอะ)


ลูกบอลดำหลายสิบอันลอยขึ้นไปข้างบน แล้วสิ่งที่เหมือนกับปากกระบอกปืนแบบใหม่ก็ออกมาจากช่องว่างของรอยแตกนั้น!?


            “.......ปืนวายุแห่งความโกลาหล.......โคเม .......ไปได้” (จูโอ)


นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินเสียงบอบบางของจูโอ

แต่การโจมตีไม่ได้บอบบางเลย มันเหมือนกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก

ลูกบอลดำที่กระจัดกระจายอยู่ในอากาศหลายสิบอันล้อมรอบซาซาเอะจัง แล้วจู่โจมเธอจากทั่วสารทิศ


            “เหวออออออ! โหย! ตั้งใจจะยิงฉันให้เป็นรังผึ้งงั้นเหรอ!?” (ซาซาเอะ)


ปืนวายุแห่งความโกลาหลโคเม

นั่นคือชื่อของอุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งลมที่มีรูปร่างลูกบอลดำสินะ

แมลงปอไม้ไผ่เป็นเครื่องจักรในการขับเคลื่อน และติดตั้งปืนสั้นเป็นเครื่องจักรในการจู่โจม เซตหนึ่งมีสิบกว่าอัน

วิธีการใช้งานของผู้ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งลมก็คือ จูโอที่เป็นผู้ใช้ส่งพลังศักดิ์สิทธิ์ไปในอากาศ และควบคุมมันได้อย่างอิสระในขณะที่มันแยกออกไป

แต่เธอก็สามารถควบคุมตัวกลางที่กระจัดกระจายอยู่ทุกหนทุกแห่งโดยไม่มีขอบเขตจำกัดซึ่งเรียกว่าอากาศได้อย่างละเอียดถึงขนาดนั้น

อย่างที่ฮิวเอะเตือน เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงน่าขนลุกธรรมดา ๆ


            “หนอยแน่.....! ทั้งที่พยายามหลบเต็มที่แล้วแต่ก็เข้าใกล้ไม่ได้เลย.......!” (ซาซาเอะ)


ว่าแล้วเชียว พอมันเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ ถึงจะเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งดินที่มีความแข็งมากที่สุดในธาตุทั้งห้า ก็ไม่อาจป้องกันกระสุนวายุที่ถูกปลดปล่อยออกมาและได้แต่หลบไปรอบ ๆ เท่านั้น

เธอไม่สามารถคาดหวังได้ว่ามันจะกระสุนหมดเพราะมันโจมตีด้วยกระสุนอากาศ สำหรับซาซาเอะจังแล้ว มันเป็นสถานการณ์ที่จะยิ่งเลวร้ายลงไม่ใช่เหรอ!?

ไม่ใช่แค่ซาซาเอะจังเท่านั้น ซิลติส, มิรัค และฮิวเอะเองก็เหมือนกัน

พวกเธอที่ถูกกดดันด้วยปัจจัยเรื่องรุ่นพี่รุ่นน้องก่อนหน้านั้น และเสียเปรียบเรื่องความสัมพันธ์กำลังถูกไล่ต้อนไปจนถึงขอบสนาม

 
            “เข้าใจแล้วใช่ไหมคะคุณคาเรน? นี่คือขีดจำกัดของพวกคุณค่ะ” (อาเทส)


และคู่สุดท้าย

คุณคาเรนกับอาเทส การต่อสู้ตัวต่อตัวของฮีโร่แห่งแสงหน้าเก่าและหน้าใหม่

ถึงจะคลี่คลายจากปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ไปได้ คุณคาเรนก็เหนื่อยหน่ายกับการโจมตีอาเทสที่มีประสบการณ์มากกว่าตัวเองซึ่งเอาแต่ตั้งท่าป้องกันอย่างเดียว


            “คนขี้ขลาด......! เอาแต่ป้องกันอย่างเดียว ไม่มีกะจิตกะใจจะสู้เลยเหรอคะ!?” (คาเรน)

            “ถ้าฉันรออยู่แบบนี้ละก็ คนอื่นก็จะจัดการเพื่อนของคุณ หลังจากนั้นพวกเราค่อยมารุมคุณก็ได้ นั่นคือวิธีชนะที่มีประสิทธิภาพที่สุดค่ะ” (อาเทส)


อาเทสนั้น วันนี้เธอสวมชุดรบที่เหมาะกับร่างกายมาก และเธอก็เหวี่ยงหอกที่ถืออยู่ในมือ


            “หอกแห่งแสงไคน์ นึกแล้วเชียวมันคุ้นเคยกับมือนี้ ......โอ๊ะโอ๋ ฉันไม่ให้คุณเมินฉันแล้วไปหาพวกพ้องหรอกนะคะ” (อาเทส)


คุณคาเรนพยายามวิ่งไปทางด้านข้างของอาเทส แต่เธอก็ถูกขัดขวาง


            “ฉันจะให้คุณจ้องหน้ากับฉันสักพัก จนกว่าเพื่อนของคุณจะพินาศย่อยยับค่ะ” (อาเทส)


คุณคาเรนกัดฟัน

ผ้าไหมที่พันอยู่ที่คอค่อย ๆ รัดพวกเธอทีละนิด ๆ

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET