NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.18 - ตอนที่ 18 การบอกลาเมื่อวัยเยาว์


            “มิรัคจังเมื่อตอนนั้นน่ะ เป็นคนที่ทะมัดทะแมงซึ่งตรงกันข้ามกับฉัน ผู้คนรอบข้างก็เลยมองเธอเหมือนกับเด็กผู้ชายน่ะค่ะ” (คาเรน)


   งั้นเธอก็ไม่ได้แตกต่างจากตอนนี้เลยน่ะสิ

   ยังไงก็ตาม พวกเธอมีอายุและเพศเหมือนกัน ซ้ำยังอยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน ทั้งสองคนจึงสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วและเล่นด้วยกันบ่อยๆ


            “มิรัคจังเป็นเพื่อนกับคนขี้โรคอย่างฉัน และเธอก็เอาใจใส่ฉันเป็นอย่างดีเลยล่ะค่ะ เธอเหมือนกับอัศวินที่คอยปกป้องฉัน ฉันเองก็ชอบอ้อนเธอเหมือนกัน พวกเราก็เลยอยู่ด้วยกันตลอด เธอเป็นเพื่อนที่ฉันรักที่สุดจริงๆ ค่ะ” (คาเรน)


   แล้วจุดพลิกผันก็มาถึง

   มันเริ่มต้นตั้งแต่ตอนที่หมอทำการตรวจคุณคาเรน แล้วมองเห็นคุณสมบัติของธาตุแสงอันโดดเด่นของเธอในขั้นตอนการตรวจนั้น

   คุณหมอเลยแนะนำให้เธอฝึกควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงควบคู่กับการรักษา คุณคาเรนจึงเริ่มฝึกฝนตามที่คุณหมอแนะนำ

   จากนั้น ความเหลื่อมล้ำของธาตุที่มากเกินควรซึ่งกัดกินเธอมาจนถึงตอนนี้ ก็แปรเปลี่ยนเป็นความสามารถ

   เธอเชี่ยวชาญพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงอย่างรวดเร็ว การควบคุมพลังได้ทำให้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่กัดกินเธอหายไป เธอจึงกลายเป็นคนร่างกายแข็งแรง

   แล้วความสามารถของเธอก็ไปเตะตาศาสนาจักรแห่งแสงสว่างเข้า เธอจึงได้เข้าร่วมกองอัศวินแห่งแสงออโรร่าโดยการโฆษณา ว่ากันว่า เธอไต่เต้าขึ้นมาเป็นผู้กล้าแห่งแสงได้โดยแทบจะไม่มีอุปสรรคเลย

   และตอนนั้นเอง เพื่อนที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงก็ห่างเหินกันไปโดยสิ้นเชิง


            “ไม่ใช่ว่าฉันลืมเรื่องของมิรัคจังหรอกค่ะ แต่การฝึกฝนทุกๆ วันทำให้ฉันไม่มีเวลาไปเจอเธอ...... ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันมัวแต่เพลินกับการฝึกควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง เพราะความเพลิดเพลินนั่น ฉันก็เลยให้มิรัคจังเป็นเรื่องรอง ดังนั้น......!” (คาเรน)


   ตอนที่พวกเธอได้พบกันอีกครั้งหลังจากเวลาผ่านไปหลายปี คาแทค มิรัคก็กลายเป็นฮีโร่เหมือนกัน และเพื่อนของคุณคาเรนก็หายสาบสูญไป

   มิรัคบอกคุณคาเรนอย่างชัดเจนว่า ‘เธอมันไม่ใช่เพื่อน เป็นศัตรูต่างหากล่ะ'

   ฮีโร่แห่งแสงกับฮีโร่แห่งไฟ

   ศัตรูคู่อาฆาตที่แข่งกันสร้างชื่อเสียงในฐานะตัวแทนของศาสนจักรแต่ละแห่ง

   ตั้งแต่ที่ได้พบกันอีกครั้งจนกระทั่งวันนี้ พวกเธอก็ได้พบหน้ากันอยู่หลายครั้ง แต่ท่าทีของมีรัคก็ไม่ได้อ่อนลงเลยแม้แต่ครั้งเดียว

   มันจึงทำร้ายหัวใจของคุณคาเรนหลายต่อหลายครั้ง


            “......ฉันผิดเองค่ะ ฉันไม่สนใจมิรัคจัง ดังนั้น ไม่ว่าเธอจะเกลียดชังฉันมากแค่ไหน มันก็เป็นเพราะฉันค่ะ มิรัคจังไม่ได้ทำอะไรผิด......!” (คาเรน)


   ถึงเธอจะพยายามใจแข็ง แต่เสื้อของผมครึ่งหนึ่งก็เปียกโชกเพราะน้ำตาที่ไหลออกมาของคุณคาเรน

   ถ้าเกิดมีใครเข้ามาที่นี่ แล้วเห็นฮีโร่กำลังร้องไห้แงๆ อยู่ล่ะก็ ข่าวคงจะแพร่กระจายไปในมหาวิหารวันพรุ่งนี้ แล้วผมก็คงโชกเลือดแน่ๆ


            “ฉันเป็นฮีโร่ที่ไม่เอาไหนจริงๆ เลยนะคะ วันนี้ ฉันต้องขอบคุณคุณไฮเนะกี่ครั้งคะเนี่ย?” (คาเรน)


   คุณคาเรนที่ร้องไห้ฟูมฟาย และพูดออกมาจนหมดเปลือก กำลังกลับมาร่าเริงตามปกติ

   ถึงอย่างนั้น เสียงอู้อี้ก็ยังไม่หายไป


            “มันคงไม่เหมาะที่จะพูดในเวลานี้ แต่วันนี้ก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับผมครับ” (ไฮเนะ)

            “เอ๋?” (คาเรน)

            “ผมได้รู้จักสิ่งที่เรียกว่าเครื่องจักรอีเธอเรียล และผมก็มั่นใจได้จากเรื่องที่คุณเล่ามาว่า มนุษย์พัฒนามาเป็นเวลานานจริงๆ กะแล้วว่ามนุษย์สุดยอด มนุษย์แข็งแกร่ง! ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในความเข้มงวดที่โหดร้ายมากแค่ไหน พวกเขาก็สามารถผ่านพ้นมันมาได้!” (ไฮเนะ)


   ดังนั้น......


            “คุณคาเรนเองก็สามารถผ่านพ้นมันมาได้เหมือนกัน! นับจากนี้ไปนี่ล่ะ! ไปกันเถอะครับ!” (ไฮเนะ)


   ผมขึ้นไปนั่งคร่อมเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วที่พึ่งจะซ่อมเสร็จ วิธีขับน่ะ ส่วนใหญ่ผมเรียนรู้โดยมองดูคุณคาเรนเมื่อตอนกลางวัน


            “คุณคาเรนเองก็มานั่งข้างหลังสิครับ!” (ไฮเนะ)

            “เอะ? เอ๋? นั่งไปไหนเหรอคะ!? คือฉันจะพูดว่าคุณไฮเนะขับเป็นเหรอคะ......!?” (คาเรน)

            “ตอนที่ประชุมน่ะ ท่านผู้ก่อตั้งก็พูดไว้นี่ครับ ว่าเมืองที่เป็นกองบัญชาการของศาสนจักรแห่งไฟน่ะ——อยู่ใกล้ๆ” (ไฮเนะ)

            “เหะ? เหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห!?” (คาเรน)


   ผมเอาคุณคาเรนมานั่งข้างหลัง แล้วเอาเจ้าเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วบินขึ้นไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน


            “โกหกน่าาาาาาาา!? ขับได้จริงๆ ด้วยยยยยยย!? แถมยังบินไปตอนกลางคืนอีกกกกกกกก!?” (คาเรน)


◆◆◆◆◆


   หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง พวกผมก็มาถึงที่หมาย

   กองบัญชาการของศาสนจักรแห่งไฟ ตั้งอยู่ในเมืองหลวงแห่งไฟมุสเปลไฮม์ มหาวิหารแห่งไฟ

            *เปรี้ยง* ตึกนั้นสั่นสะเทือน


            “อะไรกัน!? แรงกระแทกเมื่อกี้!?”

            “ศัตรูบุก! ศัตรูบุกกกก!!”

            “ศัตรูบุก!? แกกำลังจะบอกว่าสัตว์ประหลาดโจมตีงั้นเหรอ!?”

            “ไม่ใช่ คนละอย่างกัน! นั่นมันมนุษย์!!”

            “อะไรนะ!?”

            “พวกศาสนจักรแห่งแสงสว่างบุกกกกกกกกกกกกกก!!”


   ผู้คนของศาสนจักรแห่งไฟต่างสับสนวุ่นวาย

   และระหว่างที่ผมกำลังอาละวาดอยู่บริเวณกองบัญชาการของศาสนจักรแห่งไฟ บุคคลที่เป็นเป้าหมายก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากฝั่งตรงข้าม


            “นี่มันเรื่องอะไรกัน!? กองกำลังนักสู้เพลิงกรรมแตกตื่นอะไรกัน!?”


   ฮีโร่แห่งไฟ คาแทค มิรัค

   พอเห็นร่างของพวกผม ดวงตาของเธอก็เปลี่ยนสี


            “พวกนาย......!? มะ-มีธุระอะไร? มาแก้แค้นเรื่องเมื่อตอนกลางวันเหรอไง!?” (มิรัค)

            “ฮีโร่แห่งไฟคาแทค มิรัค พวกผมมาที่นี่เพื่อยื่นข้อเสนอให้กับคุณ” (ไฮเนะ)


   ผมพูดพลางบินเฉี่ยวในระดับต่ำด้วยเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋ว

   ส่วนคุณคาเรนที่กำลังเกาะเอวผมก็ดูเหมือนจะตัวแข็งทื่อ


            “ข้อเสนอ......งั้นเหรอ......!?” (มิรัค)

            “ผมอยากให้ฮีโร่แห่งไฟกับฮีโร่แห่งแสง สร้างความสัมพันธ์แบบร่วมมืออย่างเป็นทางการ โดยให้ทั้งสองคนรวมพลังกันต่อสู้กับสัตว์ประหลาด” (ไฮเนะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET