[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 176 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.176 - ตอนที่ 176 รุ่นพี่หวนคืน


สมญานามฮีโร่ในโลกใบนี้เป็นสิ่งที่เฉพาะเจาะจงมาก

ผู้ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งถูกเลือกโดยศาสนจักรทั้งห้าอันได้แก่ดิน, น้ำ, ไฟ, ลม, แสง จะต่อสู้กับสัตว์ประหลาดและเป็นผู้นำอัศวินคนอื่น ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดและปกป้องผู้คน

นั่นก็คือฮีโร่ และหน้าที่ของฮีโร่

นับตั้งแต่ที่สัตว์ประหลาดเกิดขึ้นมา มันก็เป็นอย่างนั้นมาตลอดร่วมร้อยปี แน่นอนว่า มนุษย์เพียงคนเดียวไม่สามารถทำอย่างต่อเนื่องในระยะเวลาที่ยาวนานอย่างนั้นได้

ในประวัติศาสตร์ของการต่อสู้ จึงมีฮีโร่หลายคนถูกสับเปลี่ยนและแทนที่

สุดท้ายคนที่เป็นฮีโร่ตอนนี้ก็คือ คุณคาเรน, มิรัค, ซิลติส, ซาซาเอะจัง และฮิวเอะ

ก่อนหน้าพวกเธอ ก็มีฮีโร่ในอดีตที่ต่อสู้และแบกรับชื่อฮีโร่อยู่เหมือนกัน

หากเป็นคนในอดีตช่วงล่าสุดก็คงจะมีพลังใกล้เคียงกับผู้ที่ทำหน้าที่ในตอนนี้

นั่นก็คือ ผู้ที่อยู่ต่อหน้าพวกผมในตอนนี้ ฮีโร่รุ่นก่อนทั้งสองคน


ฮีโร่แห่งไฟรุ่นก่อน อาบิ เคียวกะ

เธอที่เป็นรุ่นพี่ของมิรัค มีรูปร่างแข็งแรงกำยำเหมือนกัน แต่สายตาของเธอแหลมคมกว่ามิรัค และเธอก็ดูเหมือนผู้ชายมากกว่ามิรัค


ฮีโร่แห่งน้ำรุ่นก่อน รา ซาราซา

เธอมีบรรยากาศคล้ายกับซิลติสซึ่งเป็นฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในตอนนี้ ตรงที่ความสง่างามและความเย้ายวนมันลอยออกมา ท่าทางที่ปิดบังริมฝีปากราวกับพัดที่พับเก็บได้ของเธอ ดูมีความสง่างามราวกับเป็นชนชั้นสูง


สองคนนั้น....... พูด


            “......เหอะ กองบัญชาการของศาสนจักรแห่งแสงสว่างสินะ พึ่งจะมาเหยียบเป็นครั้งแรก แต่มันก็มีกลิ่นเชื้อราอย่างที่คิดไว้เลย” (เคียวกะ)

            “จริงด้วย เป็นศาสนจักรที่มีดีแค่เก่าสินะคะ คงคิดว่าถึงจะมีราขึ้นและใยแมงมุมเกาะ แต่ถ้ามันเก่าแล้วละก็ แค่นั้นคงไม่เป็นไรเนอะ?” (ซาราซา)


ตัวเองเป็นคนมาอาละวาดในถิ่นของศัตรูแท้ ๆ ยังจะมีหน้ามาพูดแบบนั้นอีกนะ!?


            “แล้ว การที่ฮีโร่แห่งไฟอพยพมาในรูหนูที่เหม็นราแบบนั้น ตั้งใจจะทำอะไรน่ะ มิรัค?” (เคียวกะ)

            “อะ-เอ่อ...... นั่น.......!” (มิรัค)


มิรัคหน้าซีดและตัวสั่น!?


            “เป็นอะไรไป? ถ้ามีเรื่องที่อยากจะพูดก็พูดออกมาเลยไม่ต้องเกรงใจหรอก” (เคียวกะ)

            “พะ-พี่เคียวกะ......! ยุคสมัยน่ะ มันก้าวไปข้างหน้า มันไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะมาทะเลาะกันตลอด.......!” (มิรัค)

            “อย่ามาแก้ตัวนะ!!” (เคียวกะ)

            “กุโฮะะ!?” (มิรัค)


ใช้กำลังอย่างไม่มีเหตุผล!?

มิรัคถูกเตะปลิว!?


            “ขายขี้หน้า! ขายขี้หน้าชะมัดมิรัค! ในหมู่รุ่นน้องของข้า เธอเป็นคนที่ค่อนข้างมีหน่วยก้านดี ดังนั้นข้าถึงได้ให้เธอเป็นฮีโร่คนต่อไป แต่ดูเหมือนข้าจะมองผิดไปเต็ม ๆ เลย ไม่นึกเลยว่าเธอจะลืมหน้าที่ของฮีโร่ แล้วรีบแจ้นมาสุมหัวกับชาวบ้านแบบนี้!” (เคียวกะ)


สุมหัว


            “คุณเองก็มีความผิดแบบเดียวกันนะคะ คุณซิลติส” (ซาราซา)


คราวนี้ ฮีโร่แห่งน้ำรุ่นก่อนตำหนิฮีโร่ผู้ทำหน้าที่ในตอนนี้


            “เดิมที ความไม่พอใจที่มีต่อคุณ มันเกิดขึ้นภายในศาสนจักรค่ะ พวกเขาบอกว่า คุณยึดติดกับการเล่นเป็นไอดอลอะไรนั่น ไม่ยอมเอาใจใส่กับหน้าที่ของฮีโร่ แล้วคุณก็ยังไม่หนำใจ คราวนี้ก็มาจับมือกับศัตรูอีก มันแย่ซะจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลยค่ะ ต่อมความอดทนของผู้คนในศาสนจักร และฉันเอง แทบจะขาดผึงเลยค่ะ” (ซาราซา)

            “.......ชิ หนวกหูชะมัด ยัยหนูตกถังข้าวสาร” (ซิลติส) 「TL: 孤閨女」

            “ว่าอะไรนะคะ?” (ซาราซา)

            “เปล่าค่า ไม่มีอะไรหรอกค่ะ!!” (ซิลติส)


จากการสนทนาของพวกเธอ ทำให้ผมเข้าใจเรื่องราวทีละนิด


            “เดี๋ยวก่อนค่ะ!”


คุณคาเรนเองก็เป็นเหมือนกัน เธอเข้ามาแทรกการสนทนาราวกับทนไม่ไหวแล้ว


            “หรือว่า......! ที่พวกคุณตำหนิมิรัคจังกับซิลติสจัง ก็เพราะสมาพันธ์ฮีโร่.........!?” (คาเรน)

            “ใช่” (เคียวกะ)


อาบิ เคียวกะพูด


            “พวกเรามาเพื่อทำลายสิ่งที่เรียกว่าสมาพันธ์ฮีโร่ค่ะ” (ซาราซา)


รา ซาราซาพูด


ฮีโร่ทั้งห้ารวมพลังกันต่อสู้กับสัตว์ประหลาด นั่นก็คือสมาพันธ์ฮีโร่

มันเป็นสิ่งที่สามัญสำนึกซึ่งมีมาจนถึงตอนนี้ไม่อาจพิจารณาได้

นั่นก็เพราะว่า พวกฮีโร่ไม่ถูกกันตั้งแต่แรก

ในอดีต ศาสนจักรทั้งห้าได้เผชิญหน้ากันและช่วงชิงผู้ศรัทธาของแต่ละฝ่าย แม้แต่ช่วงเวลาสงครามก็เช่นกัน

เมื่อสัตว์ประหลาดที่เป็นศัตรูของมนุษย์ทั้งหมดปรากฏ มันก็กลายเป็นคลุมเครือและจบลงโดยอัตโนมัติ ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังมีความรู้สึกเป็นศัตรู และเก็บงำการดูถูกเหยียดหยามกันเองไว้ในแต่ละศาสนจักร

‘พวกเราคือศาสนจักรที่ยอดเยี่ยมที่สุด’, ‘อีกสี่แห่งที่เหลือมันด้อยกว่าพวกเรา’

พวกเธอที่เป็นฮีโร่ในยุคก่อน ย่อมจมปลักอยู่กับความคิดแบบนั้นเต็มที่


            “หลายวันก่อน ข่าวสารจากใครบางคนได้มาถึงข้า มันเขียนไว้ว่า ‘พวกฮีโร่ในปัจจุบันละทิ้งความภาคภูมิใจ แล้วพยายามร่วมมือกัน’” (เคียวกะ)

            “รู้สึกว่ามันจะคล้ายกับฉันนะคะ พอได้ยินข่าวฉันก็อึ้งไปเลย ไม่อยากเชื่อเลยว่า  รุ่นน้องที่ตัวเองฝากฝังความเชื่อใจเอาไว้ จะทำเรื่องที่เหยียบย่ำความรู้สึกของคนรุ่นก่อนแบบนี้” (ซาราซา)


พวกฮีโร่รุ่นก่อน พูดออกมาโดยไม่เก็บงำความโกรธ


            “การสุมหัวไร้สาระนั่น ในฐานะอดีตฮีโร่ ไม่มีทางที่ข้าจะทำเป็นไม่เห็นได้” (เคียวกะ)

            “ถึงแม้ว่าตัวเองจะเกษียณไปแล้ว ฉันก็มีหน้าที่และศาสนจักรก็มีหนี้บุญคุณกับฉัน ฉันต้องทำให้ความผิดพลาดที่รุ่นน้องก่อไว้ถูกต้องค่ะ” (ซาราซา)


ยังไง ๆ มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นสินะ

สาเหตุที่มิรัคและซิลติสพูดว่า ‘สมาพันธ์ฮีโร่อาจจะล้มเลิกกลางคัน’ ด้วยความอ่อนล้าเต็มที่

นั่นเป็นเพราะว่าฮีโร่รุ่นก่อน ได้ยินเรื่องสมาพันธ์ฮีโร่จากที่ไหนสักแห่ง และกรูกันเข้ามาเพื่อทำให้พวกเธอถอนตัว


            “ทำไมล่ะคะ!? สมาพันธ์ฮีโร่ก็คือ เหล่าฮีโร่ที่มาร่วมมือกันเพื่อต่อสู้กับสัตว์ประหลาด! ถ้ารวมพลังกันห้าคนละก็ พวกเราก็จะปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งกว่าการต่อสู้ตัวคนเดียว! แล้วที่พวกคุณพูดว่าผิดพลาดมันอะไรกันคะ!?” (คาเรน)


สำหรับคุณคาเรนแล้ว สมาพันธ์ฮีโร่เป็นแผนงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เธอทุ่มเททั้งร่างกายและจิตใจ

การที่มันถูกปฏิเสธอย่างนั้น ไม่มีทางที่เธอจะพูดจานุ่มนวลได้หรอก


            ““ยังไงก็ผิดพลาด””


แต่พวกรุ่นพี่ก็ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย


            “อันดับแรก พวกเธอผิดพลาดเรื่องลำดับความสำคัญ สิ่งที่ฮีโร่ควรจะปกป้องจริง ๆ ก็คืออำนาจของศาสนจักร ศาสนจักรแห่งไฟที่เป็นสังกัดของข้ากับมิรัค คือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก ที่ฮีโร่ต่อสู้ก็เพื่อพิสูจน์เรื่องนั้น” (เคียวกะ)

            “ศาสนจักรแห่งน้ำต่างหากที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก เธอพูดผิดใช่ไหม?” (ซาราซา)


ประกายไฟที่รุนแรงกระจัดกระจายระหว่างเคียวกะและซาราซา

ถึงเป้าหมายของพวกเธอจะมีจุดหมายปลายทางเดียวกัน สองคนนี้ก็มีความเป็นศัตรูและไม่มีทางเข้ากันได้เลย


            “ถ้าจะให้ข้าพูดละก็ ที่พวกเธอต้องมาร่วมมือกันก็เพราะว่าพวกเธอมันอ่อนแอ ฮีโร่ที่แท้จริงน่ะแข็งแกร่ง เพราะแข็งแกร่ง ถึงแม้จะตัวคนเดียวก็ปกป้องประชาชนได้สบาย” (เคียวกะ)

            “ใช่แล้วค่ะ ความร่วมมือด้วยคำพูดอันสวยหรูที่กลบเกลื่อนความอ่อนแอของตัวเอง มันขาดคุณสมบัติของฮีโร่ค่ะ ยังไง ๆ ฉันก็ต้องขอให้คุณมอบสมญานามของฮีโร่คืนมาค่ะ” (ซาราซา)


คำพูดนั้น ได้ทำให้ความตึงเครียดแล่นเข้าสู่เหล่าฮีโร่ที่ทำหน้าที่ในตอนนี้


            “มิรัค เอาตำแหน่งฮีโร่มาซะ ยังไงเธอก็ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งฮีโร่” (เคียวกะ)

            “คุณเองก็เหมือนกันค่ะ คุณซิลติส เอาตำแหน่งที่ไม่เหมาะสมกับตัวที่เรียกว่าฮีโร่คืนมาได้แล้ว จากนั้นคุณก็จะเพลิดเพลินกับการเล่นเป็นไอดอลได้อย่างสบายใจใช่ไหมคะ?” (ซาราซา)


มิรัคกับซิลติสตาเปลี่ยนสี เพราะการแจ้งอย่างเป็นทางการของรุ่นพี่ สีแห่งความกลัวจึงถูกแทนที่ด้วยสีแห่งความเป็นศัตรู

แต่มันไม่ใช่แค่พวกเธอเท่านั้น


            “พูดแบบนั้น คุณอาบิ เคียวกะ .......ใช่ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

            “อะไร?” (เคียวกะ)


อดีตฮีโร่แห่งไฟหันมาทางผม

ใช่แล้ว อดีต เธอเป็นคนในอดีตไปแล้ว


            “จากความทรงจำของผม...... เหตุผลที่คุณเกษียณจากการเป็นฮีโร่ ถ้าจำไม่ผิดเป็นเพราะว่าคุณพ่ายแพ้วัวเพลิงฟาลาริสใช่ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

            “อึ่ก.......!?” (เคียวกะ)


ความจริงแล้ว มันเป็นเรื่องราวที่ผมได้ยินตอนที่พวกเราไปปราบวัวเพลิงฟาลาริส

สัตว์ประหลาดขนาดมหึมาที่ตั้งหลักปักฐานใกล้ ๆ กับเมืองหลวงแห่งไฟมุสเปลไฮม์ในอดีต วัวเพลิงฟาลาริส พลังของมันแข็งแกร่ง ศาสนจักรแห่งไฟส่งกองกำลังไปปราบปรามมันหลายครั้ง แต่พวกเขาก็พ่ายแพ้และถูกเล่นงานซะเอง


            “มะ-มันก็จริง......! ข้าตระหนักถึงความไร้พลังของตัวเอง จึงส่งคืนตำแหน่งฮีโร่และออกเดินทางฝึกฝน เพื่อที่สักวันข้าจะได้กำจัดวัวเพลิง และล้างความอัปยศที่เคยพ่ายแพ้มัน” (เคียวกะ)

            “โอะโฮะโฮะโฮะโฮะ...... ช่างกระจอกเสียจริงนะคะ” (ซาราซา)

            “ว่าไงนะ!?” (เคียวกะ)


ก็รู้อยู่แล้วละนะ แต่พวกฮีโร่รุ่นก่อนไม่ถูกกันจริง ๆ

แต่ตอนนี้มันมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น


            “ไม่รู้เหรอครับ? วัวเพลิงฟาลาริสนั่นถูกจัดการไปแล้วนะ” (ไฮเนะ)

            “อะ-อะไรนะ......!?” (เคียวกะ)

            “ผู้ที่จัดการมันก็คือ มิรัคกับคุณคาเรนที่อยู่ตรงนั้นครับ” (ไฮเนะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET