[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 174 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.174 - ตอนที่ 174 ปฏิกิริยาตอบรับของความสำเร็จ


บทที่ 6 การแก้ไขอดีตฮีโร่

ตอนที่ 174 ปฏิกิริยาตอบรับของความสำเร็จ

 

เมื่อได้ยินเสียงตัดของสายลมเบา ๆ ว่า ฮิว เป้ากระดานก็ถูกยิงเข้าที่ตรงกลาง


            “ว้าวว สุดยอด!” (คาเรน)


คุณคาเรนกับผม—— คุโรมิยะ ไฮเนะ มองดูเธอจากพื้นที่ปลอดภัยทางด้านข้าง

ยิ่งไปกว่านั้นที่ด้านข้างเป้าหมาย ก็มีเป้ากระดานที่เป็นรูแค่ตรงกลางอยู่มากมายเหมือนกัน

ทั้งหมดนี้ ถูกสร้างขึ้นโดยคนยิงคนเดียว มันเป็นการยิงที่แม่นยำราวกับจับวาง


            “สุดยอดเลยฮิวเอะจัง! อัตราความแม่นยำ 100% เลยนะเนี่ย!!” (คาเรน)


คุณคาเรนที่ประทับใจเป็นอย่างมากได้ตะโกนในจุดเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกล แต่แน่นอนว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตอบรับ


            “สูดยอดดด! ฮิวเอะจาง!!” (คาเรน)


ถึงคุณคาเรนจะเร่งเสียงขึ้นมันก็เปล่าประโยชน์ครับ ระยะทางอย่างนั้นมันไปไม่ถึงหรอก

แต่ดูเหมือนเธอจะเดาว่าทางนี้กำลังพูดอะไรบางอย่าง จึงขับเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋ว แล้วมาทางนี้ด้วยความเร็วที่มากกว่าการวิ่งตามปกติหลายสิบเท่า

ถึงอย่างนั้น มันก็ใช้เวลาจนกระทั่งนับครบสามสิบ


            “เป็นอะไรรึเปล่าท่านคาเรน มีปัญหาอะไรเหรอ?” (ฮิวเอะ)

            “เปล่าจ้าา ฉันพูดว่าฮิวเอะจังสุดยอดไปเลยน่ะ” (คาเรน)


ชื่อของเด็กสาวที่มัดผมสีดำสลวยไว้ข้างหลังก็คือ ทอร์โดเรด ฮิวเอะ

เธอคือฮีโร่แห่งลมที่พึ่งมาเป็นพรรคพวกคนใหม่เมื่อวันก่อน

อาวุธลมที่เธอถืออยู่—— ปืนยาววายุเอ็นโนะโอซูโนะ เมื่อเปรียบเทียบกับอาวุธที่ศาสนจักรอื่นถือครองแล้ว มันเป็นสิ่งที่มีความแตกต่างเป็นพิเศษ มันสามารถยิงอากาศที่บีบอัดจากลำกล้องทรงกระบอก และยิงสิ่งที่อยู่ไกลได้

ปืนยาววายุที่เธอถือ เป็นสิ่งพิเศษสำหรับการซุ่มยิงระยะไกลโดยเฉพาะ ถึงแม้ว่าศาสนจักรแห่งแสงสว่างจะจัดเตรียมสนามฝึกซ้อมยิงปืนเพื่อเธอเป็นพิเศษ มันก็ไม่อาจเปิดเผยความสามารถที่อยู่ก้นบึ้งของเธอได้

เพราะถึงจะดูหลายครั้ง ความแม่นยำมันก็ 100%


            “ไม่หรอกมันช่วยได้เยอะเลย เพราะกองบัญชาการของข้าน้อย เมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตทไม่สามารถสร้างสนามยิงขนาดใหญ่ที่เกินกว่าคุณสมบัติของเมืองได้ ข้าน้อยอยากตรวจสอบพลังเต็มที่ของปืนยาววายุที่ถูกปรับให้เหมาะสมกับฮีโร่ที่ใช้มัน” (ฮิวเอะ)

            “พลังเต็มที่....... ก็ตรวจสอบไปแล้วนี่?  เพราะยิงทะลุตรงกลางทั้งหมดอย่างง่ายดาย ฮิวเอะจังที่เห็นก็เลยรู้สึกว่ามันอาจจะยังไม่พอสินะ.......?” (คาเรน)

            “ไม่ใช่อย่างนั้น! ข้าน้อยรู้สึกขอบคุณท่านคาเรนและท่านผู้ก่อตั้งแห่งแสงโยริชิโระมาก! เพราะว่าพวกท่านอนุมัติการเปลี่ยนแปลงแผนการของพวกเราที่ยึดถือความลับมาจนถึงตอนนี้ และยอมรับการมาศึกษาของข้าน้อยที่เป็นฮีโร่!” (ฮิวเอะ)


ใช่แล้ว

เมื่อไม่นานมานี้ ฮิวเอะที่พึ่งจะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮีโร่คนใหม่ ได้ไปเยือนกองบัญชาการของแต่ละศาสนจักรซึ่งเป็นหน้าที่แรกของเธอ

เดิมที สาเหตุที่ศาสนจักรแห่งลมเป็นความลับ ก็เพราะพวกเขาปิดบังทุกสิ่งทุกอย่างของตัวเองอย่างเต็มที่

แต่เมื่อตัดความขัดแย้งของศาสนจักรทั้งห้าซึ่งเป็นโบราณวัตถุในสมัยก่อนออกไป พวกเขาก็จะเปลี่ยนทิศทางเพื่อเสาะหาเส้นทางใหม่ได้

ฮีโร่แห่งลมคนใหม่ ฮิวเอะ คือสัญลักษณ์ของศาสนจักรแห่งลมที่เกิดใหม่จริง ๆ

เธอที่เรียกร้องด้วยตัวเองนั้น อยู่ระหว่างการเดินทางไปเยือนกองบัญชาการของแต่ละศาสนจักร เพื่อวางรากฐานในการแลกเปลี่ยนระหว่างศาสนจักรแห่งลมกับศาสนจักรอื่นอีกสี่ศาสนจักร

ตอนนี้เธอพักอยู่ในกองบัญชาการของศาสนจักรแห่งแสงสว่าง เมืองหลวงแห่งแสงอโพรอน

ฮีโร่แห่งแสงโครีน คาเรนที่เป็นเจ้าบ้านมีความกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก


            “แต่คุณไฮเนะคะ ยังไงความสามารถในการซุ่มยิงของฮิวเอะจังก็สุดยอดค่ะ! ขอบเขตของระยะโจมตีเป็นอันดับหนึ่งในหมู่ฮีโร่อย่างแน่นอน!” (คาเรน)


คุณคาเรนที่หันมาทางผมพูดด้วยความตื่นเต้น

เพราะเธอเล่นชมซะเต็มที่ ตัวฮิวเอะก็เลยเขินจนหน้าแดง


            “มันก็จริงนะครับ ในหมู่ฮีโร่ของศาสนจักรทั้งห้า อันดับแรกก็คือมิรัคกับซาซาเอะจังที่มักจะเป็นกองหน้า ซิลติสเชี่ยวชาญการต่อสู้ในระยะกลาง และถ้าจะให้พูดว่าเธอเป็นประเภทไหน เธอก็คือสายสนับสนุน ส่วนคุณคาเรนที่ลงมือในระยะไหนก็ได้คือผู้ที่ประจำการได้ทุกตำแหน่งครับ จนถึงตอนนี้ พวกเราไม่มีคนที่มีพลังต่อสู้ในระยะไกลจริง ๆ เลยครับ” (ไฮเนะ)

            “สุดท้าย คนที่พวกเราจะฝากฝังแผ่นหลังได้อย่างสบายใจและคอยยิงสนับสนุน ก็ปรากฏตัวในสมาพันธ์ฮีโร่ของพวกเราสักทีนะคะ! สมบูรณ์แบบมากเลยค่ะ!” (คาเรน)


ถ้าเป็นการต่อสู้แบบหมู่คณะ เธอก็จะมองลงไปดูสถานการณ์โดยรวมจากจุดที่อยู่ทางด้านหลัง และถ้าจำเป็น คนโจมตีระยะไกลก็สามารถแย่งชิงความได้เปรียบมาด้วยความสามารถที่แท้จริง และมันก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เช่นกัน

ความสามารถของฮิวเอะ เป็นชิ้นส่วนอันสุดท้ายที่จะอุดช่องว่างของทีมสี่คน นั่นก็คือ คุณคาเรน, มิรัค, ซิลติส และซาซาเอะจังอย่างชัดเจน

สมาพันธ์ฮีโร่ที่ครบห้าคน ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบเกินคาด


            “ไม่นะ เดี๋ยวก่อน ข้าน้อยยังอ่อนประสบการณ์ ยังห่างไกลกับท่านพี่ที่เป็นฮีโร่รุ่นก่อน” (ฮิวเอะ)


ไม่ว่าจะพูดเพราะว่าถ่อมตัวหรือว่าไม่มั่นใจในตัวเองจริง ๆ ฮิวเอะก็พูดเรื่องที่พึ่งพาไม่ได้


            “ที่ความแม่นยำครั้งนี้มันดี ก็เพราะอยู่ในการฝึกฝน ในสภาพแวดล้อมที่จัดเตรียมเป็นอย่างดีนี้ ข้าน้อยสามารถยิงโดยรักษาการเคลื่อนไหวของตัวเองได้ เพราะงั้นที่มันแม่นยำราวกับจับวางก็เป็นเรื่องปกติ แต่ความเป็นจริงมันแตกต่างกัน” (ฮิวเอะ)


ฮิวเอะ มีความดื้อที่เด็กสาวทั่วไปไม่มี


            “ในการต่อสู้จริง มันไม่มีสภาพแวดล้อมที่สามารถซุ่มยิงได้ด้วยการเคลื่อนไหวของตัวเองหรอก สถานการณ์เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ, อุบัติเหตุไม่คาดคิด และเจตนาที่จะขัดขวางจากศัตรู อะไรบางอย่างจะกดดันมือซุ่มยิง และทำให้นิ้วชี้ที่เหนี่ยวไกสั่น มือซุ่มยิงของจริง จะขจัดแรงกดดันทั้งหมดที่ว่ามา และถึงจะอยู่ในพายุที่โหมกระหน่ำแบบไหน ก็จะยิงเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ ข้าน้อยตั้งเป้าหมายอย่างนั้นไว้เสมอ” (ฮิวเอะ)


งั้นเหรอ มันก็จริงนะ สถานการณ์ที่ไม่มีเสียงอะไรเลยมีอยู่แค่ในการฝึกฝนเท่านั้น

ฮิวเอะเข้าใจเรื่องนั้น รวมทั้งความแตกต่างระหว่างการฝึกฝนกับการต่อสู้จริงอย่างชัดเจน และพยายามนำประสบการณ์ที่สั่งสมในการฝึกมาใช้ในการต่อสู้จริง

เธอเป็นเด็กสาวที่เอาจริงเอาจัง

เด็กสาวที่เอาจริงเอาจังซึ่งไม่มีอยู่ในฮีโร่ตอนนี้


            “ฉันปิ๊งไอเดียดี ๆ ค่ะ! ถ้าเป็นอย่างนั้นละก็ มาเพิ่มเสียงในการฝึกครั้งต่อไปกันเถอะค่ะ!” (คาเรน)


คุณคาเรนพูดเรื่องโอเวอร์อีกครั้ง


            “ในตอนซุ่มยิง พวกเราจะทำอะไรบางอย่างเพื่อรบกวนความรู้สึกของฮิวเอะจัง! มาทดสอบกันดีกว่าว่าเธอสามารถยิงให้โดนเป้าได้หรือเปล่า!” (คาเรน)

            “มันก็มีเหตุผลอยู่นะ การเข้าใจขีดจำกัดในการตั้งสมาธิของตัวเอง ก่อนหน้าการต่อสู้จริงที่เดิมพันชีวิตไม่ใช่สิ่งที่ไร้ประโยชน์ ท่านคาเรน ขอบคุณที่ทำให้ข้าน้อยทราบถึงความเป็นไปได้นั้น! กะแล้วเชียวว่าการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมมันมีความหมาย!” (ฮิวเอะ)


คุณคาเรนกับฮิวเอะจับมือกันอย่างแน่นแฟ้น


            “แล้ว ที่บอกว่าจะรบกวนความรู้สึกในตอนที่ซุ่มยิงน่ะ จะทำยังไงเหรอครับ?” (ไฮเนะ)


พอผมถาม คุณคาเรนก็บ่นพึมพำว่า ‘อืม’ ราวกับครุ่นคิด


            “.......ขยำ นม?” (คาเรน)


เฮ้ย

ไหงมันถึงเป็นไอ้นั่นล่ะ?


            “อย่างงี้นี่เอง! ไม่ใช่แค่เสียงในเชิงประสาทสัมผัสเท่านั้น แต่ยังเล็งที่จะก่อก่วนอย่างที่สองด้วยการปลุกเร้าความรู้สึกอับอายอีก ถึงจะเป็นการฝึกฝน แต่ถ้าเสียงเบา ๆ ไม่เท่ากับการต่อสู้จริงมันก็ไร้ความหมาย! เราควรจะเอาตัวเข้าไปในเหตุการณ์สำคัญที่ไม่เกิดขึ้นในการต่อสู้จริง เพื่อทำให้การตั้งสมาธิมั่นคงไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนก็ตาม.......!” (ฮิวเอะ)


ฮิวเอะเองก็อย่าไปวิเคราะห์อย่างเอาจริงเอาจังสิ

ไม่ว่าจะปล่อยมุขเอาจริงเอาจังแบบไหน ก็จะค้นหาความหมายอย่างเอาจริงเอาจัง กับดักของการเอาจริงเอาจังงั้นเหรอ?


            “รับทราบ งั้น ใครจะขยำเต้านมของข้าน้อยตอนซุ่มยิงล่ะ?” (ฮิวเอะ)

            “อื๋อ?” (ไฮเนะ)


ไม่รู้ว่าทำไมสายตาของฮิวเอะถึงหันมาทางผม


            “มะ-! ไม่ได้น้าาาาาา!! คุณไฮเนะขยำนมของฮิวเอะจังไม่ได้เด็ดขาด! คุณไฮเนะเขาเป็นผู้ชายนะ!?” (คาเรน)


แล้วคุณคาเรนก็สติแตก


            “แต่ว่า ถ้าคิดถึงระดับของการรบกวนการตั้งสมาธิด้วยความอับอายละก็ การขอร้องให้ฝ่ายชายจัดการมันน่าจะได้ผลมากกว่านะ........!” (ฮิวเอะ)

            “เพราะแบบนั้น ถ้าขืนไปขอให้ชาวบ้านชาวช่องเขาจับนมไปทั่วละก็ มันจะทำให้สิ่งสำคัญในฐานะเด็กสาวลดลงนะ! ฮิวเอะจังให้ความสำคัญกับตัวเองหน่อยสิ!” (คาเรน)

            “มันขัดแย้งกับสิ่งที่ท่านคาเรนพูดไม่ใช่เหรอ......?” (ฮิวเอะ)


ใช่ มันเป็นอย่างที่ฮิวเอะจังพูดจริง ๆ


* * * * *


ในเวลาที่การรับรองฮีโร่แห่งลมเป็นไปอย่างราบรื่นนั้น

ฮีโร่แห่งไฟ คาแทค มิรัคก็มาเยือนกะทันหัน

 
            “คาเรน ไฮเนะ ช่วยด้วย......!” (มิรัค)


เธอพูดออกมาอย่างนั้น

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET