[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 173 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.173 - ตอนที่ 173 ความบังเอิญ


ณ ก้นบึ้งของท้องทะเลที่ลึกมากนั้น มีเสาโปร่งแสงตั้งอยู่


นั่นคือมารดาสัตว์ประหลาดแห่งน้ำที่มีชื่อว่า สโตรบิลากูน่า


มันคือกลุ้มก้อนของเจลาตินขนาดยักษ์ ที่มีหน้าที่ให้กำเนิดสัตว์ประหลาดธาตุน้ำจำนวนนับไม่ถ้วน ซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยเทพวารีคอร์เซอเวท

ร่างกายที่ตั้งตระหง่านราวกับเสาขนาดมหึมา มีโครงสร้างเหมือนกับจานโปร่งแสงหลายร้อยหลายพันใบซ้อนทับกัน ซึ่งจุดสูงสุดของจานโปร่งแสงได้แยกออกมาจากร่างกาย และเปลี่ยนรูปร่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ใต้น้ำและสัตว์ทะเล พลางปล่อยตัวไปตามกระแสน้ำให้ไหลไปทางโน้นทางนี้ แล้วกลายเป็นสัตว์ประหลาดธาตุน้ำ


ถึงแม้ว่าความยาวของลำตัวจะอยู่ในระดับใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นลักษณะเด่นทั่วไปของมารดาสัตว์ประหลาด แต่มันที่ซ่อนตัวอยู่ ณ ก้นบึ้งของท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลก็ยาวกว่านั้นมากนัก และตั้งแต่เกิดมา มันก็ไม่เคยถูกสายตาของมนุษย์ค้นพบเลยสักครั้ง


เมื่อปลดปล่อยตัวอ่อนของสัตว์ประหลาดธาตุน้ำเสร็จสิ้นในระดับหนึ่ง มันก็จะเหลือแค่รูปร่างของแมงกะพรุนที่ฐานของเสา ส่วนตัวมันก็จะย้ายไปยังที่วางไข่อื่นพลางลอยไปตามกระแสน้ำ

มารดาแห่งภัยพิบัติน้ำท่วมทำแบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาร้อยปีโดยไม่ถูกพบเห็นเลย


แต่ตอนนี้ จุดจบได้มาเยือนมันเสียแล้ว

เดิมที สโตรบิลากูน่า มีหน้าที่แค่แยกตัวออกไปวางไข่เท่านั้น

ไข่ใบนั้นลอยอยู่ในน้ำพลางส่องประกายสว่างไสวราวกับไข่มุก และมันก็ฟักตัวทันที สิ่งที่ออกมาจากในไข่ก็คือ.......

ร่างของมนุษย์

ถึงแม้ว่าผิวของมันจะโปร่งแสงเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในท้องทะเล แต่มันก็เป็นร่างกายของมนุษย์ที่มีอวัยวะครบถ้วน ดวงตานั้นมีสติปัญญาสถิตอยู่

ปีกโปร่งแสงที่เหมือนกับครีบปลาแผ่ขยายไปทางด้านหลัง


ส่วนอีกด้านหนึ่ง ร่างกายของสโตรบิลากูน่าที่เหลืออยู่ ภายหลังมันได้กลายเป็นขนาดเล็กและเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็วแม้ว่ามันจะอยู่ในน้ำก็ตาม ท้ายที่สุดร่างกายของมันก็ละลายแล้วหายไป


สัตว์ประหลาดธาตุน้ำสูงสุดที่ถือกำเนิดขึ้นมาด้วยการสังเวยมารดา


ราชาปีศาจวารี กาบรีเอล


ได้กำเนิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้


* * * * *


ในเมืองหลวงแห่งดินอิชตาร์เบลซ ยังมีซากศพของต้นไม้ยักษ์ที่ถูกเรียกว่า 'ท่านเสาหลัก' เหลืออยู่

ถ้าเป็นตามปกติละก็ สัตว์ประหลาดที่ตายแล้วจะหายไปโดยไม่เหลือศพไว้ แต่มันก็ไม่มีใครสงสัยข้อยกเว้นนั้นเลย

เพราะแกรนด์มาวูดมันอยู่นอกเหนือมาตรฐานขนาดนั้นงั้นหรือ?


ส่วนบนที่ถูกแบล็คโฮลแรงโน้มถ่วงมหากาฬกลืนกินหายไปแล้ว มีเพียงส่วนล่างเท่านั้นที่ถูกเอาออกไปจากขอบเขตการโจมตี และปล่อยมันเอาไว้อย่างนั้นเพื่อช่วยเหลือพวกมนุษย์ที่ถูกจับตัวไปในตอนนั้น ตอนนี้มันมีสภาพเหมือนกับตอไม้ และยังคงตั้งอยู่ในใจกลางของอิชตาร์เบลซ


ภายใต้ตอไม้นั่น ส่วนฐานถูกฝังอยู่ในดิน รากทรงกลมที่เติบโตขึ้นมา เหมือนจะถูกรากของแกรนด์มาวูดที่วิ่งไปตามใจชอบปกป้อง

รูปร่างทรงกลมบิดเบี้ยวราวกับกำหมัด

แต่ขนาดของมันคือมนุษย์

รากทรงกลมนั้น ปริแตกจากตรงกลางราวกับเมล็ดพันธุ์ที่แตกหน่อ แล้วมนุษย์ก็ปรากฏตัวจากข้างใน

ดูเหมือนผิวหนังของมันจะเหี่ยวย่น และดำเมี่ยมราวกับคนแก่ แต่มันแตกต่างกัน

มันเป็นมนุษย์ที่ร่างกายเป็นเปลือกไม้ทั่วร่าง

ตอนที่มนุษย์ผู้นั้นคืบคลานออกมาจากข้างในดิน มันก็ทำให้ใบไม้เติบโตขึ้นมาอย่างหนาแน่น แล้วแผ่ขยายกิ่งก้านกับใบไม้จากข้างหลัง

เงาของมันที่เติบโตจากกิ่งก้านหลักและแผ่ขยายออกไปทางซ้ายและขวานั้นเป็นเหมือนกับปีก

สัตว์ประหลาดธาตุดินสูงสุด ที่มารดาสัตว์ประหลาดแห่งดินซึ่งควรจะตายไปแล้วให้กำเนิด


ราชาปีศาจธรณี อูรีเอล


หลังจากที่เขาบินออกไป ตอของต้นไม้ยักษ์ที่ดูเหมือนจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ก็แห้งเหี่ยวและเสื่อมสลายย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ จากนั้นมันก็กลับสู่ดินแล้วหายไป

เช้าวันต่อมา ผู้คนของอิชตาร์เบลซต่างตกตะลึงกับการหายตัวไปอย่างกะทันหันของมัน


* * * * *


ทั้ง ๆ ที่พวกมารดาสัตว์ประหลาดแต่ละตัวอยู่ห่างไกลกัน และไม่มีทางสื่อสารทำความเข้าใจกันได้ พวกมันก็ให้กำเนิดราชาปีศาจโดยแลกกับชีวิตของตัวเองแทบจะพร้อมกัน ราวกับพวกมันคาดคะเนเอาไว้

นั่นเป็นความบังเอิญ หรือว่าพวกมันกำหนดไว้กันแน่นะ?

และนั่น ก็เป็นเหตุการณ์ประหลาดที่ทำให้เชื่อว่ามันเป็นการเล่นตลกของโชคชะตาเช่นกัน

พวกราชาปีศาจที่ถือกำเนิดขึ้นมา ได้บินขึ้นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์นั้น แล้วทะยานไปในท้องฟ้าโดยหมายตาสถานที่แห่งหนึ่งเอาไว้

และสถานที่เป้าหมายนั้น ก็เป็นสถานที่เดียวกันสำหรับราชาปีศาจทั้งหมด

สถานที่ที่ราชาปีศาจกาบรีเอล, ราชาปีศาจอูรีเอลลงมา คือข้างในภูเขาที่แยกออกมาจากที่พำนักของมนุษย์อันห่างไกล

ที่แห่งนั้นมีใครบางคนกำลังอยู่ระหว่างการรับประทานอาหาร


            “......มาแล้วสินะ? ไอ้พวกใจร้อน”


ถึงอย่างนั้นชายผู้นั้นก็ยังทานอาหารต่อไป

สิ่งที่เขากินอยู่ก็คือซากศพของนก เขาปักเขี้ยวลงไปในคอของนกที่พึ่งตัดมา แล้วขย้ำหนึ่งครั้ง

นกถูกเปลวเพลิงห่อหุ้มทั่วทั้งร่างกายทั้งที่เป็นศพ และมันก็ลุกไหม้ด้วยสีแดงอันโชติช่วง ทั้งที่แค่สัมผัสก็น่าจะถูกเผาผลาญแท้ ๆ แต่เขาก็กินอาหารต่อไปโดยไม่สะทกสะท้าน

เขาคว้านกอมตะที่เป็นมารดา แล้วกัดมันทั้งหมด


ผู้ที่กินอย่างตะกละตะกลามนั่นก็คือ สัตว์ประหลาดธาตุไฟสูงสุด ที่มารดาสัตว์ประหลาดแห่งไฟ นกอมตะฟีนิกซ์ให้กำเนิด


ราชาปีศาจอัคคี มิคาเอล


เพื่อให้กำเนิดเขา แม่นกได้ใช้พลังชีวิตทั้งหมดและตายไป

ราชาปีศาจอัคคีกำลังกินซากศพนั้น

สุดท้ายราชาปีศาจมิคาเอลที่กินกระทั่งกระดูกจนหมดก็ยืนขึ้นมา ที่ด้านหลังของเขา มีปีกเพลิงที่เผาผลาญด้วยสีแดงฉานแบบเดียวกับแม่นกแผ่ออกไป


            “เท่านี้ก็ครบแล้วสินะ?” (มิคาเอล)


มิคาเอล มองดูกาบรีเอลและอูรีเอล ที่มารวมตัวกันอยู่ข้างล่างตนเอง


            “.......ยังมีอีกคนสินะ” (มิคาเอล)

            『อา ฉันเอง』


เสียงของคนที่สี่ ที่ได้ยินทั้งที่ไม่มีรูปร่าง

นั่นก็คือเสียงของราชาปีศาจวายุ ราฟาเอล


            『ฉันไม่เหมือนกับพวกนายที่เกิดมาอย่างสงบ ฉันได้พบกับศัตรูที่ทรงพลังทันทีที่ฟักตัว ร่างกายของฉันถูกทำให้หายไปเกือบหมด』 (ราฟาเอล)


ราชาปีศาจราฟาเอล สามารถเปลี่ยนเซลล์แต่ละเซลล์ที่สร้างตัวเองเป็นแมลงตัวเล็ก, แตกตัว และมารวมตัวกันได้

เพราะแบบนั้น ไฮเนะกับชีวาที่ร่วมมือกัน และโอบล้อมเขาชนิดที่ไม่มีช่องว่างให้น้ำเล็ดลอด จึงทำให้เขาหายไปโดยสมบูรณ์ชนิดที่ไม่ให้เหลือแม้แต่เซลล์เดียว

ทว่า การวางแผนเอาชีวิตรอดของราฟาเอลมันถูกวางไว้ก่อนหน้านั้น

กระสุนแห่งแสงที่ฮีโร่แห่งแสงคาเรนและฮิวเอะ ยิงออกมาโดยรวมพลังของทั้งสองคน ศีรษะของราฟาเอลที่กระจัดกระจายเพราะมัน จึงกลายเป็นเศษเนื้อจำนวนนับไม่ถ้วนและปลิวกระเด็นไปรอบ ๆ เขาจึงเปลี่ยนพวกมันเป็นแมลงตัวเล็กด้วยความสามารถของตนเอง แล้วนำพวกมันกลับมายังร่างเดิมเพื่อทำการฟื้นฟูอย่างปลอดภัย

แต่ตอนนั้น มันก็มีแมลงตัวเล็กมากมายที่ไม่ได้กลับมา

เขาเชื่อมั่นว่าจะเอาชนะศัตรูที่อ่อนแอได้ ก็เลยไม่จำเป็นต้องรีบเอาพวกมันกลับมา แมลงวันตัวเล็กจำนวนมากจึงลอยชายอยู่

ไฮเนะที่รีบกลับมาเร็วกว่าพวกมัน จึงลบร่างหลักของราฟาเอลทิ้งไป

มันเหมือนกับการแดกดัน เพราะราฟาเอลที่พ่ายแพ้เพราะความประมาท รอดพ้นจากความตายมาได้เพราะความประมาท


            『เป็นศัตรูที่น่ากลัวเลยละ เจ้านั่นใช้พลังลึกลับที่ไม่ได้อยู่ในดิน, น้ำ, ไฟ, ลม และแสง เจ้านั่นคงจะเป็นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเรา ที่จะสร้างสรวงสวรรค์ของสัตว์ประหลาด』 (ราฟาเอล)


เสียงของราฟาเอลที่ไร้รูปร่าง

ตอนนี้ แมลงวันตัวเล็กมากมายที่เป็นผู้รอดชีวิตก็คือตัวเขา เพราะพวกมันตัวเล็กมากจึงไม่อาจมองพวกมันด้วยตาเปล่าได้


            “เลิกขี้แพ้ชวนตีสักทีเหอะ มันน่าขายหน้านะ” (อูรีเอล)

            “ใช่แล้ว ไปพ่ายแพ้ให้กับมนุษย์อย่างนั้นเนี่ย ดูเหมือนราชาปีศาจวายุจะเป็นผลงานที่ล้มเหลวมากเลยนะ มารดาแห่งลมที่ให้กำเนิดขยะแบบนี้ขึ้นมาโดยแลกเปลี่ยนกับชีวิตตัวเอง คงจะนอนตายตาไม่หลับ” (กาบรีเอล)


น้ำเสียงของอูรีเอลและกาบรีเอล เต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยามราฟาเอล

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นราชาปีศาจ และสัตว์ประหลาดเหมือนกัน ต้นกำเนิดของพวกเขาก็เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยผู้สร้างที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

สิ่งที่รวมสัตว์ประหลาดพวกนั้นเป็นหนึ่ง มีเพียงความอคติที่มีต่อมนุษย์เท่านั้น


พวกเขาสี่ตน มีเป้าหมายในการขับไล่มนุษย์ และดึงเผ่าพันธุ์ของตนเองไปสู่เจ้าแห่งสรรพสิ่งร่วมกัน แต่นอกจากตัวเองแล้ว ทั้งสามคนคือศัตรูที่จะแย่งชิงเก้าอี้ ไม่ใช่พวกพ้อง

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น การที่พวกเขามารวมตัวกันแบบนี้มันหมายความว่าอะไรกันนะ?


            “พวกเราคือผู้ร่วมอุดมการณ์” (มิคาเอล)


ราชาปีศาจอัคคีมิคาเอล พูดพลางสะบัดปีกเพลิง


            “พวกแกก็น่าจะเห็นเหมือนกัน ระหว่างที่ออกมาจากมารดาของตนเอง พวกแกน่าจะเห็นสิ่งที่ควรจะเรียกว่าจิตสำนึกเกิดขึ้นในตอนนั้น รูปร่างของท่านผู้นั้นที่ส่องประกาย” (มิคาเอล)


อูรีเอลกับกาบรีเอลยังคงนิ่งเงียบ

ถึงแม้ว่าราฟาเอลจะไม่มีรูปร่าง เขาก็แสดงท่าทีสงบเสงี่ยม


            “ท่านผู้นั้นบอกชั้นว่า พวกเราต้องเป็นผู้ปกครองโลกใบนี้คนต่อไป เพื่อกำจัดพวกมนุษย์ที่เย่อหยิ่งและโง่เขลา และเพื่อให้ได้โลกใบนี้มา พวกเราต้องร่วมมือกัน ถ้าพวกแกไม่เชื่อฟังเจตนารมณ์ของท่านผู้นั้นและฝ่าฝืนคำสั่งละก็ ชั้นจะฆ่าพวกแกซะ” (มิคาเอล)


กำปั้นของมิคาเอลยื่นออกมา


            “.......เข้าใจแล้วน่า ผมไม่ได้ตั้งใจต่อต้านเจตนารมณ์ของท่านผู้นั้น” (อูรีเอล)

            “พวกเราเกิดมาเพื่อการนั้น ก็เลยมารวมตัวกันนี่นะ มาสนิทกันให้มากที่สุดเถอะนะ” (กาบรีเอล)

            『เพื่อท้าทายชายผู้นั้นอีกครั้ง ฉันจึงอยากช่วยเหลือพวกนาย』 (ราฟาเอล)


กำปั้นของอีกสองตนชนกับกำปั้นของมิคาเอลที่ยื่นออกมา สุดท้ายแมลงวันตัวเล็กก็ไปอยู่ข้างบนนั้น


            “ทั้งหมดก็เพื่อทำลายล้างมนุษย์” (อูรีเอล)

            “ทั้งหมดก็เพื่อทำลายล้างมนุษย์” (กาบรีเอล)

            『ทั้งหมดก็เพื่อทำลายล้างมนุษย์』 (ราฟาเอล)

            “ทั้งหมดก็เพื่อทำลายล้างมนุษย์” (มิคาเอล)


หัวใจของราชาปีศาจทั้งสี่แห่งดิน, น้ำ, ไฟ และลมทับซ้อนกัน


            “ก่อนอื่นก็สั่งสมพลัง พวกเราพึ่งจะฟักออกมาก็เลยมีพลังไม่พอ และร่างกายก็ไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะราฟาเอล แกไม่สามารถเคลื่อนไหวสะดุดตาได้จนกว่าจะกลับคืนร่างเดิม” (มิคาเอล)


อย่างที่มิคาเอลพูด เหล่าราชาปีศาจที่พึ่งจะเกิดมาใช้รูปร่างของมนุษย์ และรูปร่างนั้นก็เหมือนกับเด็ก

ความสูงก็ต่ำ ใบหน้าก็เยาว์วัย เหมือนกับราฟาเอลเมื่อก่อนหน้านี้ที่พ่ายแพ้ให้กับคุโรมิยะ ไฮเนะ

พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ จากนี้ไปพวกเขาจะเติบโต


            “พวกเราจะอดทนรอเวลา พวกเราจะรอจนกว่าจะถึงเวลา ที่บทเพลงโหมโรงแห่งการล่มสลายเริ่มบรรเลง เวลานั้นท่านผู้นั้นจะต้องเสด็จลงมาอย่างแน่นอน ตอนนี้ท่านผู้นั้นทำให้พวกเราได้ยินแค่เสียงเท่านั้น แต่ท่านจะต้องแสดงรูปร่างนั้นให้พวกเราเห็นแน่นอน” (มิคาเอล)

            “นั่นสินะ” (อูรีเอล)

            “แทบจะรอไม่ไหวแล้วเนี่ย” (กาบรีเอล)

            『เมื่อถึงตอนนั้น ฉันจะต้องล้างแค้นได้สำเร็จอย่างแน่นอน』 (ราฟาเอล)


ผู้ที่รวบรวมราชาปีศาจทั้งสี่ และชี้นำพวกเขา


            “——ราชาปีศาจในหมู่ราชาปีศาจ ราชาปีศาจที่แท้จริง ท่านลูซิเฟอร์” (มิคาเอล)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET