[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 141 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.141 - ตอนที่ 141 - ตอนที่ 142


ตอนที่ 141 ผู้ที่ถูกเลือก

 

            “ยังไง ๆ คุณคาเรนก็ควรจะไปนะครับ คนคุ้มกันผู้ก่อตั้งแห่งแสง มีแค่ฮีโร่แห่งแสงเท่านั้น” (ไฮเนะ)


ผมเสนอทฤษฎีที่ถูกต้องและเหมาะสมมาก ๆ แต่คุณคาเรนก็คัดค้าน


            “ไม่ค่ะ ฉันคิดว่าคุณไฮเนะไปดีกว่าค่ะ ถ้าคิดถึงการหารือในการประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้าล่ะก็ คุณไฮเนะควรจะอยู่ที่นั่นจริง ๆ ค่ะ” (คาเรน)


เพื่อเปิดประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้า โยริชิโระจึงเสนอวาระการประชุมที่เรียกว่ามารดาสัตว์ประหลาด

ตัวตนนั้น เป็นสิ่งที่ควรจะพูดถึงในการประชุม


            “ผู้เข้าร่วมการประชุมถูกจำกัดว่าเป็นผู้ก่อตั้ง คนนอกที่จะเข้าร่วมและเดินทางไปกับผู้ก่อตั้งมีเพียงคนคุ้มกันเท่านั้น คุณไฮเนะคะ รับตำแหน่งนั้นไปเถอะค่ะ!” (คาเรน)

            “เดี๋ยวก่อนครับ แต่.......” (ไฮเนะ)


สายตาของผมหันไปที่ปัญหาอีกอย่างหนึ่ง

เด็กสาวผิวสีแทน โดโรฮะ 「TL: 褐色 โดโรฮะจังไม่ผิวดำแล้ว!!」


            “? มีอะไรเหรอคะ?” (โดโรฮะ)


ผมกับคุณคาเรนจ้องเธอโดยไม่ปริปากพูด

ยังไงซะ เธอก็ติดสอยห้อยตามโยริชิโระตั้งแต่ตอนที่กลับมาจากเมืองหลวงแห่งความมืดอบิส พวกเธอไม่เคยห่างกันแม้แต่ชั่วอึดใจเดียว

การทำให้โดโรฮะกับโยริชิโระแยกออกจากกัน......

แล้วปล่อยให้เธออยู่นอกเมือง.......


            “มันรู้สึกผิดเหมือนกับพรากเด็กสาวตัวเล็ก ๆ ไปจากแม่ แล้วปล่อยเธอทิ้งไว้ในเมืองเลย......!” (ไฮเนะ)

            “...............”


คุณคาเรนเองก็ดูจะรู้สึกเหมือนกัน เธอแสดงอาการกระอักกระอ่วนทั่วทั้งใบหน้า


จริง ๆ เล้ย จะเอายังไงดีล่ะ?

ว่าแล้วเชียว การแยกโยริชิโระกับโดโรฮะออกจากกัน มันทำให้ผมไม่อาจหักห้ามความรู้สึกปวดใจไม่ให้เกิดขึ้นได้ งั้นก็เลือกโดโรฮะแล้วกัน?

ตามที่คุณคาเรนเคยเล่า ดูเหมือนเธอจะมีความสามารถในการต่อสู้ไร้ที่ติ เธอคงทำหน้าที่คนคุ้มกันได้


            “ได้โปรดรอก่อนค่ะ”


จากนั้นเจ้าตัวที่เป็นผู้เลือกคนคุ้มกันก็เข้ามาแทรก

โยริชิโระ


            “ก่อนที่พวกเราจะเริ่มการประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้า ดิฉันมีเรื่องที่อยากจะเสนอเรื่องหนึ่งค่ะ” (โยริชิโระ)

            “ข้อเสนองั้นเหรอ?” (ชีวา)


มิหนำซ้ำอีกฝ่ายที่พูดแทรกก็คือผู้ก่อตั้งแห่งลมชีวา ไม่ใช่พวกผม


            “เสนออะไรล่ะ? แกไม่เข้าใจรึไงว่าการที่ทางนี้ยอมรับการประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้า ถึงขนาดที่ยกเมืองหลวงของพวกเราเป็นสถานที่จัดการประชุมน่ะ เป็นการสนับสนุนที่เกินมาตรฐานแล้ว? คงจะพูดว่าอยากเพิ่มคนคุ้มกันล่ะสิ แต่พวกเราไม่ยอมแน่ มันคงจะเป็นแผนชั่วที่จะส่งสปายแฝงตัวเข้ามาเพื่อสืบเรื่องราวภายในเมืองของพวกเราสิท่า......” (ชีวา)

            “เปล่าค่ะ ที่ดิฉันจะเพิ่มไม่ใช่คนคุ้มกัน” (โยริชิโระ)


โยริชิโระที่แทรกแซงการพร่ำบ่นของชีวาพูด


            “ที่ดิฉันอยากจะเพิ่มก็คือผู้เข้าร่วมการประชุม พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือผู้ก่อตั้งค่ะ” (โยริชิโระ)

            “หา?”

            “การประชุมในครั้งนี้ ดิฉันอยากให้มันเป็นการประชุมผู้ก่อตั้งทั้งหก ไม่ใช่การประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้าค่ะ” (โยริชิโระ)

            “““““เอ๋~~~~~~~~~~~~~~~!!!!!?”””””

            “ลูกผู้ชายต้องเลือดร้อน” (เอ็นโอ)


เพราะคำพูดกะทันหันของโยริชิโระ ผู้คนมากมายที่เผอิญอยู่ที่นั่นจึงเปล่งเสียงขึ้นมาด้วยความตกใจ 


            “คุณคุโรมิยะ ไฮเนะที่อยู่ที่นี่......” (โยริชิโระ)


โยริชิโระที่พูดแบบนั้นวางมือลงบนบ่าทั้งสองข้างของผม แล้วเอาหน้าอกมาดันหลังผมโดยไม่แสดงออกจนคนที่อยู่รอบ ๆ ไม่ทันสังเกตุ


            “เขาคือคนที่ควบคุมพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดที่หายากในโลกค่ะ ดิฉันอยากให้เขาเข้าร่วมการประชุม ในฐานะคนที่มีสิทธิ์ในการแสดงความคิดเห็นเท่าเทียมกับผู้ก่อตั้งค่ะ” (โยริชิโระ)

            “ความมืด งั้นเหรอ.......!?” (ชีวา)


ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่......!

การแสดงความคิดเห็นแบบปัจจุบันทันด่วนที่มะรุมมะตุ้มผมตั้งแต่เมื่อกี้นี้คืออะไรกันคร้าบ คุณโยริชิโระ?


            “คุณคาเรนคะ” (โยริชิโระ)

            “ค-คะ!?” (คาเรน)


โยริชิโระเมินความสับสนของทุกคนแล้วพูดต่อไปคนเดียว


            “คุณมาด้วยกันในฐานะคนคุ้มกันของคุณไฮเนะเถอะค่ะ ดิฉันจะให้โดโรฮะคอยปกป้องดิฉันเองค่ะ” (โยริชิโระ)

            “ค่ะ แต่ว่า....... มันจะดีเหรอคะ?” (คาเรน)

            “ดีค่ะ❤” (โยริชิโระ)


ถึงจะพูดด้วยท่าทางน่ารักอย่างนั้นก็เหอะ

ยังไงก็ตาม เท่านี้ปัญหาที่ว่าผม, คุณคาเรน, โดโรฮะ ร่วมเดินทางไปประชุมได้เพียงคนเดียว ก็คลี่คลายลงเพียงชั่วอึดใจในรูปแบบที่ทุกคนเข้าร่วมได้ .......รึเปล่าหว่า?


            “ฉันไม่มีปัญหา”


นั่นคือการสนับสนุนของท่านผู้ก่อตั้งแห่งดิน


            “พวกเราติดหนี้พี่ชายอย่างใหญ่หลวง ดังนั้นฉันถึงได้รู้ว่าความสามารถของพี่ชายมันยิ่งใหญ่ ถ้าเขาอยู่ในการประชุมฉันก็วางใจ” (ชาคารุมะ)

            “ลูกผู้ชายต้องเลือดร้อน” (เอ็นโอ)

            “ถ้าดินกับไฟเห็นด้วยล่ะก็ ข้าเองก็เห็นด้วยเหมือนกันครับ” (อาซูร์)


ดูเหมือนพวกคุณผู้ก่อตั้งจะอนุมัติทีละคน!?

ในทางกลับกัน ผมคิดว่าผู้ก่อตั้งแห่งลมจะคัดค้านเต็มที่อยู่คนเดียว แต่ว่า.......


            “จะทำอะไรก็ทำเหอะ” (ชีวา)


ไม่นึกเลยว่าเขาจะยอมถอยง่าย ๆ


            “ถ้างั้น ชั้นขอเชื้อเชิญผู้ก่อตั้งกับเหล่าผู้คุ้มกันสู่เมืองของพวกเรา ลิฟท์มันแคบแต่พวกแกก็บ่นไม่ได้หรอกนะ เพราะมีแขกที่ไม่คาดคิดเพิ่มขึ้นมาถึงสองคน” (ชีวา)


ท้ายที่สุด พวกผมก็ได้ย่างเท้าเข้าสู่เมืองหลวงแห่งลม รูดร้า สเตท หนึ่งในมหานครทั้งห้าแห่งสุดท้าย

แต่ว่า ทำไมพวกผมถึงได้อยากมาที่นั่นล่ะ?

สาเหตุที่นึกจุดประสงค์ในตอนแรกไม่ออก เป็นเพราะพวกผมที่มาที่นี่รับการยืนกรานในความคิดและการกระทำของโยริชิโระที่แสดงออกมาทั้งหมด


การบอกว่าเธอควบคุมกระแสของสถานการณ์โดยสิ้นเชิงไม่ถือว่าพูดเกินจริงเลย

สมแล้วที่ถูกเรียกว่าผู้ก่อตั้งแห่งแสงที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ หรืออาจจะเรียกว่าเทพธิดาแห่งแสงที่คอยกดดันธาตุทั้งสี่มากว่า 1,600 ปีก็ได้


เพราะแบบนั้นมันจึงพูดได้ว่า การเคลื่อนไหวในครั้งนี้ถูกใช้เพื่อเป้าหมายของโยริชิโระทั้งหมด

เธอพยายามเชื่อมโยงพลังของศาสนจักรทั้งห้า กับการค้นหาและการกำจัดสัตว์ประหลาดด้วยการประชุมนี้

◆◆◆◆◆

 

ตอนที่ 142 แผนการของเจ้าหญิงเทพคำนวณ

 

พวกผมพยายามค้นหามารดาสัตว์ประหลาดเป็นอันดับแรก

แต่เพราะข้อมูลมันน้อยมาก พวกผมเลยไม่มีปัจจัยในการค้นหา

ดังนั้น พวกผมจึงวางแผนติดต่อฮีโร่แห่งลม เพื่อเพิ่มพลังต่อสู้และมองหาเบาะแสใหม่ ๆ ของมารดาสัตว์ประหลาด

ถึงอย่างนั้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับฮีโร่แห่งลมก็ไม่ปรากฏเลย


ด้วยเหตุนั้นโยริชิโระที่ปรากฏตัว จึงใช้วิธีลับที่เรียกว่าการประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้าและเรียกผู้ก่อตั้งแห่งลมมาได้สำเร็จ

ทว่า สิ่งที่เรียกว่าการประชุมนั้นจำเป็นต้องมีวาระของการประชุม ยิ่งไปกว่านั้นมันก็ต้องเป็นเรื่องที่สำคัญมากพอ ที่จะทำให้ผู้นำของศาสนจักรทั้งห้าที่ปกครองโลกโดยแท้จริงมารวมตัวกันทุกคน

วาระการประชุมที่โยริชิโระเสนอมันเกี่ยวกับมารดาสัตว์ประหลาด

ตอนแรกผมได้แต่ ‘อื๋อ?’ เท่านั้น

ความเป็นไปได้ของการค้นหามารดาสัตว์ประหลาดที่วกไปวนมาจนตัดใจไปครั้งหนึ่งนั้น ตอนนี้มันได้กลับมาโดดเด่นอีกครั้งเพราะแผนการเมื่อครู่

การกำจัดมารดาสัตว์ประหลาดที่ผมตั้งใจว่าจะคลี่คลายด้วยตัวคนเดียว ตอนนี้มันได้ลากทั้งโลกเข้ามาเกี่ยวข้อง

ผมรู้สึกแปลกใจกับความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยวของโยริชิโระที่จะถอนรากถอนโคนสัตว์ประหลาดให้หมดไปจากโลก แต่ผมก็ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้นอกจากตกตะลึงกับอำนาจทางการเมืองของโยริชิโระที่ทำให้มันเป็นแบบนั้น

เธอไม่ได้ยึดติดกับมุมมองของเทพธิดาแห่งแสงผู้มาจุตินั้นอีกแล้ว เธอเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกไม่ใช่เหรอ?

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น.......


* * * * *


            『......ยังโกรธอยู่อีกเหรอคะ?』


พวกผมเข้ามาในเมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตท และกำลังเคลื่อนที่อยู่ในเมืองด้วยรถยนต์พลังขับเคลื่อนอีเธอเรียลที่อีกฝ่ายเตรียมไว้

รถยนต์ประเภทลีมูซีนขนาดใหญ่ ซึ่งมีเนื้อที่ที่สามารถบรรทุกแขกที่เพิ่มเข้ามากะทันหันสองคนไว้ในคันเดียวได้ครบทุกคน ข้างในก็หรูหราเช่นกัน มันเหมาะที่จะให้แขกผู้ทรงเกียรติระดับประเทศนั่ง

แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของศาสนจักรแห่งลมที่เตรียมรถรับส่งแบบนั้น คงเพราะพวกเขาอยากจะจับตาดูพวกผมอย่างใกล้ชิด เพื่อไม่ให้พวกผมทำอะไรตามอำเภอใจในดินแดนของตัวเองมากกว่าการต้อนรับแขกผู้ทรงเกียรติ


            『นี่ คุณไฮเนะคะ ตอบดิฉันหน่อยเถอะค่ะ』


จากนั้นเสียงในใจก็เรียกผมที่อยู่ข้างในรถยนต์รัว ๆ

มันเป็นเสียงที่ถูกส่งโดยการเคลื่อนไหวของคลื่นแห่งวิญญาณที่ไม่ต้องอาศัยอากาศ ซึ่งได้ยินเพียงผู้ที่มีดวงวิญญาณของเทพเท่านั้น

แบบเดียวกับที่ผมใช้เฉพาะตอนที่สนทนากับเทพอัคคีโนวาที่มาจุติในวัวเพลิงฟาลาริส แต่ว่า......


            『คุณไฮเนะ...... คุณไม่อยากคุยกับดิฉันแล้วเหรอคะ? ดิฉันเสียใจมาก เหมือนจะร้องไห้ออกมาเลยค่ะ』 (โยริชิโระ)

            『ไม่ไม่ไม่ไม่......! ผมแค่กำลังคิดอะไรนิดหน่อยเท่านั้น!』 (ไฮเนะ)


ผมตอบกลับโยริชิโระที่กำลังพูดอยู่ด้วยช่องทางจิตใจทันที

ที่ไม่คุยด้วยเสียงตามปกติ คงเป็นเพราะเธอคำนึงถึงผู้คนมากมายอยู่ในรถยนต์คันเดียวกัน

ผู้หญิงคนนี้มีความลับมากมายจริง ๆ


            “พี่คาเรน พี่คาเรน! มองข้างนอกหน้าต่างสิ! มีปล่องไฟที่ยาวมาก ๆ วางเรียงรายกันอยู่เพียบเลย!!” (ซาซาเอะ)

            “มันไม่ใช่ปล่องไฟหรอก...... เตาหลอมโลหะ? แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้เห็นเตาหลอมโลหะใหญ่ขนาดนั้น.......!” (คาเรน)

            “อู้หู ฉันคิดว่าพวกฉันเป็นผู้นำที่กว้างขวางในเรื่องของอีเธอเรียลนะเนี่ย แต่ดูท่าทางฉันคงต้องเปลี่ยนความคิดซะแล้ว” (ซิลติส)

            “เหนือฟ้าย่อมมีฟ้าเสมอ จำให้ขึ้นใจซะนะแม่ไอดอลน้ำ” (มิรัค)

            “ทำไมเธอถึงดูภาคภูมิใจนักล่ะ แม่ทอมไฟ?” (ซิลติส)


ในขณะที่ผมเฝ้าดูเหล่าฮีโร่คุยเรื่อยเปื่อยกันอยู่ ผมก็แอบคุยกับโยริชิโระต่อไป


            『.......อืม จริง ๆ แล้วผมก็โกรธอยู่นะ ทำไมเธอถึงได้บิดเบือนโดยไร้เหตุผลแบบนั้นล่ะ?』 (ไฮเนะ)

            『บิดเบือน เหรอคะ?』 (โยริชิโระ)

            『ก็ที่ทำให้ผมเข้าร่วมการประชุมผู้ก่อตั้งไง ถึงจะอยากให้ผมมาด้วยก็เถอะ แต่แบบนั้นมันสะดุดตาเกินไปนะ แถมยังเปิดเผยพลังแห่งความมืดของผมต่อหน้าสาธารณะชนอีก』 (ไฮเนะ)


ถ้าผมอยากเข้าไปในเมืองหลวงแห่งลมรูดร้า สเตทล่ะก็ ผมมีวิธีลักลอบเข้าไปโดยไม่ให้ใครรู้อยู่เพียบ

ดังนั้นการให้ผมเข้าร่วมในระดับเดียวกับผู้ก่อตั้งน่ะ แค่คิดก็ทำให้ผมปวดท้องแล้ว


            『แหม ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะการเรียกร้องตัวตนของคุณอย่างยิ่งใหญ่ จะทำให้เป้าหมายของดิฉันประสบความสำเร็จค่ะ』 (โยริชิโระ)


จนป่านนี้แล้วเธอยังจะวางแผนชั่วอยู่อีกเหรอ!?

อะไรกันเนี่ย? เธอคิดจะทำให้เกิดเรื่องอะไรกันนะ ถึงได้เปิดเผยตัวตนของผม?


            『ดิฉัน อยากจะพบเขาอีกครั้งค่ะ』 (โยริชิโระ)

            『เขา?』 (ไฮเนะ)


            『เทพวายุเควซาร์』 (โยริชิโระ)


…………

ศาสนจักรแห่งลมเป็นสิ่งสำคัญของเมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตท ส่วนเทพวายุก็เป็นสิ่งสำคัญของศาสนจักรแห่งลม

ตอนนี้ นับตั้งแต่ที่ผมฟื้นคืนชีพขึ้นมา ผมก็ไม่เห็นเขาแม้แต่เงา เหมือนกับอากาศจริง ๆ


            『เดิมทีสาเหตุที่พวกคุณไฮเนะต้องการติดต่อกับผู้คนแห่งลม ก็เพราะความหวังอันริบหรี่ที่ว่าพวกเราน่าจะได้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับมารดาสัตว์ประหลาดแห่งลม แต่ว่า.......』 (โยริชิโระ)


ครับ ก็นะ ถูกเผงเลย


            『ถ้าเป็นคุณเควซาร์ล่ะก็ เขาจะต้องรู้แน่นอนค่ะ』 (โยริชิโระ)


ครับ ก็นะ ถูกเผงเลย

ยังไง ๆ เจ้าตัวก็เป็นผู้สร้างมารดาสัตว์ประหลาดขึ้นมา ถึงจะไม่ทราบสถานที่แน่ชัดเหมือนกับตอนโนวา แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงที่พวกผมจะได้ข้อมูลว่ารูปร่างและพฤติกรรมของมันเป็นยังไง


            『แต่เขาเป็นตัวตนที่เจือจางที่สุดในหมู่เทพทั้งหกแห่งการสร้างโลก คิดจะค้นหาเขาตามปกติคงไม่พบหรอกค่ะ』(โยริชิโระ)


ดูเหมือนคราวนี้หมอนั่นก็เป็นอย่างนั้น

......อ๊ะ

ไม่สิ เดี๋ยวนะ เพราะแบบนั้น?

เธอถึงได้มาที่เมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตท และกำหนดการประชุมผู้ก่อตั้งทั้งห้า?


            『สำหรับมหาเทพทั้งห้าซึ่งรวมดิฉันด้วยนั้น กองบัญชาการของศาสนจักรที่บูชาตนเองคือสถานที่ที่พิเศษค่ะ ถ้าพวกเราเข้ามาในสถานที่นั้นล่ะก็ พวกเราคงจะหาเบาะแสบางอย่างได้ค่ะ』 (โยริชิโระ)


มันก็จริงนะ ถ้าลองมาคิดย้อนดู จนถึงตอนนี้ เหล่าทวยเทพ—— โนวา, คอร์เซอเวท, แมนเทิล ทุกคนล้วนปรากฏตัวตอนที่ผมมาถึงเมืองที่เป็นกองบัญชาการทั้งนั้น


            『แต่ว่า แค่นั้นมันไม่พอหรอกค่ะ』 (โยริชิโระ)

            『เอ๋?』 (ไฮเนะ)

            『ถึงจะดูจากขอบเขตของเทพทั้งหกแห่งการสร้างโลกและธาตุทั้งสี่ อีกฝ่ายก็มีความเจือจางอันเหลือทนของตัวตนที่โดดเด่นเหนือใครเพื่อนค่ะ เพียงแต่ ถ้าพวกเราบุกทะลวงไปยังที่ ๆ เขาอยู่ล่ะก็ มันคิดได้ง่าย ๆ เลยว่าเขาจะปรากฏตัวออกมาค่ะ!』 (โยริชิโระ) TL: 存在の耐えられない軽さ


.......พูดจาโหดร้ายไปหน่อยมั้ง?


            『วิธีที่ดีที่สุดที่จะค้นหาสิ่งที่ถึงจะค้นหาไปก็ไม่พบ คือการให้ฝ่ายตรงข้ามปรากฏตัวออกมาเองค่ะ และเพื่อการนั้นพวกเราก็ต้องโยนเหยื่อล่อที่ได้ผลที่สุด』 (โยริชิโระ)

            『............หมายถึงผมเหรอ?』 (ไฮเนะ)


เหยื่อที่ว่าน่ะ

เพราะแบบนั้น เธอก็เลยป่าวประกาศพลังแห่งความมืดของผม ตอนที่ผู้คนมากมายมาชุมนุมกันสินะ

เหมือนกับอากาศและอยู่ที่ไหนสักแห่ง ในขณะที่ไม่อาจเห็นหรือสัมผัสได้ เพื่อให้เทพแบบนั้นได้ยิน


            『ดูเหมือนคุณเองจะไม่ได้รู้ตัวเลยนะคะ แต่ยังไง ๆ คุณก็เป็นตัวตนที่เทพแห่งธาตุทั้งสี่ไม่อาจมองข้ามได้ค่ะ เทพแห่งความมืดเอ็นโทรปี』 (โยริชิโระ)


เธอเรียกชื่อของผมที่เป็นเทพ


            『พลังแห่งความมืดลบล้างพลังของดิน, น้ำ, ไฟ, ลมได้แน่นอน เดิมที คุณคือผู้ปกครองที่เทพแห่งธาตุทั้งสี่จะต้องทำตามคำสั่งอย่างเด็ดขาดค่ะ การจัดการคุณในการต่อสู้เมื่อสมัยก่อนนั้น เป็นใจกลางของความภาคภูมิใจอันตื้นเขินของพวกเขา』 (โยริชิโระ)

            『ผู้ที่จัดการผมในตอนนั้น ความจริงแล้วมีเพียงเธอผู้เดียวเท่านั้น เทพธิดาแห่งแสงอินเฟลชั่น』 (ไฮเนะ)


ผมเรียกชื่อเทพของเธอเพื่อเหน็บแนมกลับ แต่แล้วคำตอบก็หยุดลงกลางคัน

อะไรเนี่ย?


            『..........ฮึก』 (โยริชิโระ)

            『อุหวา ไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่! ผมไม่ได้หมายความว่าตัวเองยังแค้นเรื่องเมื่อตอนนั้นสักหน่อย! อย่าร้องไห้เลยนะ!』 (ไฮเนะ)


แต่เพื่อค้นหามารดาสัตว์ประหลาด พวกผมจึงต้องรวบรวมพลังของมนุษยชาติที่กระจัดกระจายอยู่ให้เป็นหนึ่งเดียว และหลอกล่อธาตุทั้งสี่ตนสุดท้ายที่เหลืออยู่ให้ออกมา

ผู้ที่ได้ความสำเร็จมากมายมาด้วยการลงมือครั้งเดียวคงจะเป็นนักวางแผน


ในเวลาที่ผมหลับใหลอยู่ ผู้ที่ได้รับอิทธิผลจากมนุษย์มากที่สุดในหมู่เทพ คงจะเป็นเธอ

คงจะมีใครบางคนนอกจากผมกับเธอ แอบฟังการสนทนาที่ส่งผ่านเฉพาะเทพกับเทพนี้อยู่ก็ได้

นั่นก็เป็นเป้าหมายของเธอเหมือนกันใช่ไหม?

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET