[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 136 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.136 - ตอนที่ 136 ราวกับอากาศ


เฮ้ย ที่บอกว่าไม่รู้ว่าเมืองหลวงแห่งลมรูดร้าสเตทอยู่ที่ไหนน่ะ มันหมายความว่ายังไงกัน?


พวกผมพยายามค้นหามารดาสัตว์ประหลาดเป็นอันดับแรก

พวกผมจัดการไปตัวหนึ่ง ยังเหลืออยู่สามตัว พวกผมไม่รู้ว่าพวกมันอยู่ที่ไหน

ดังนั้นพวกผมจึงใช้วิธีอ้อม ๆ ด้วยการพบฮีโร่แห่งลม และพยายามฝากความหวังไว้กับเบาะแสนั้น

พวกผมจะไปยังเมืองที่ฮีโร่แห่งลมอยู่

พวกผมไม่รู้ว่าเมืองนั้นมันอยู่ที่ไหน


            “สุดท้ายพวกเราก็ไม่รู้อะไรเลยไม่ใช่เหรอ!!” (ไฮเนะ)


อย่างที่คิดไว้ ผมไม่สามารถใจเย็นได้

ผมแสดงความรู้สึกผิดหวังด้วยการทุบโต๊ะดังปั้ง


            “อย่าโมโหสิคะ คุณไฮเนะ! จริงสิ ให้ฉันกอดคุณเพื่อทำให้คุณใจเย็นลงไหมคะ?” (คาเรน)

            “ผมไม่สามารถใจเย็นด้วยความหมายอื่นได้หรอกเพราะงั้นพอเถอะครับ!” (ไฮเนะ)


หรือว่าคุณคาเรนยังเมาอยู่?

ระหว่างนั้น คุณหนูซิลติสซึ่งเป็นที่ปรึกษาของพวกผม ก็บ่นพึมพำด้วยน้ำเสียงที่รับไม่ได้


            “โธ่ มันช่วยไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? ก็ศาสนจักรแห่งลมมันลึกลับนี่นา” (ซิลติส)

            “ลึกลับ?” (ไฮเนะ)

            “ศาสนจักรแห่งลมเป็นศาสนจักรที่ลึกลับสุด ๆ เพราะงั้นศาสนจักรแห่งความลับนั่นก็เลยลึกลับ และตอนนี้มันก็รุนแรงยิ่งขึ้น เพราะที่ตั้งของกองบัญชาการ, ชื่อของผู้ก่อตั้ง, ลักษณะเด่นของศาสนจักร, โครงสร้าง ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นความลับไปซะหมด มันเป็นองค์กรลึกลับที่ไม่รู้ว่ามีตัวตนอยู่จริงรึเปล่า” (ซิลติส)

            “อ๋า.......” (ไฮเนะ)


อ๋า, อ๋า, อ๋า, อ๋า, อ๋า.......

ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันมีเหตุผลสุด ๆ

สาเหตุที่เป็นแบบนั้น คงเพราะการอธิบายของซิลติสในตอนนี้ ทำให้ผมนึกถึงความทรงจำของหมอนั่นที่อยู่ในตัวผม

ไม่ใช่ความทรงจำตอนที่เป็นมนุษย์ แต่เป็นความทรงจำตอนที่เป็นเทพ


เทพวายุเควซาร์


หนึ่งในเทพทั้งหกของยุคสมัยแห่งการสร้างโลก หนึ่งในธาตุทั้งสี่

และก็เป็นที่รู้กันดีว่า เขาเป็นเทพที่ศาสนจักรแห่งลมศรัทธาและเป็นหัวข้อที่กำลังพูดถึงในตอนนี้

สำหรับผมที่เป็นเทพแห่งความมืดมาจุติ เขาคือสหายที่ร่วมมือกันสร้างโลกในสมัยก่อน และเขาก็อยู่ฝ่ายตรงข้ามที่โต้เถียงกันในการขัดแย้งของทวยเทพ เขาจึงเป็นทั้งมิตรและศัตรู

เทพอัคคีโนวา, เทพวารีคอร์เซอเวท, พระแม่ธรณีแมนเทิล......

เหล่าทวยเทพแห่งการสร้างโลกที่เป็นมิตรและศัตรูองค์อื่น ๆ มีอยู่มากมาย แต่เทพวายุเควซาร์ที่อยู่ในนั้น ได้แยกออกมาจากกลุ่ม ความรู้สึกของผมก็เลยเบาบาง

พูดตามตรงนะ ผมเองก็นึกไม่ออกว่าหมอนั่นเป็นยังไง

เอาเถอะ ถึงแม้ว่าตัวผมจะถูกผนึกทันทีที่สร้างโลกเสร็จ แต่นิสัยกับคำพูดและการกระทำของเทพองค์อื่นก็ยังหลงเหลืออยู่ในความรู้สึกของผม ถึงอย่างนั้นก็มีแค่เควซาร์เท่านั้นที่ผมนึกอะไรไม่ออกเลย

เขาเป็นเทพที่เหมือนกับอากาศอย่างเห็นได้ชัด

การที่ศาสนจักรซึ่งบูชาเทพองค์นั้นเป็นความลับ และพวกผมไม่รู้อะไรเลยสักอย่างดูจะเข้ากันเป็นอย่างดี

ตัวเควซาร์เองก็ตั้งใจทำอย่างนั้นเพื่อให้มันไม่เป็นที่รู้จักงั้นเหรอ?

...... ไม่ไหว นึกอะไรไม่ออกเลย


            “......งั้น เกี่ยวกับฮีโร่แห่งลม......?” (ไฮเนะ)

            “ในนี้มีคนเคยเจอฮีโร่แห่งลมบ้างไหม~?” (ซิลติส)


ซิลติสทำตัวเป็นแกนนำแต่ก็ไม่มีใครยกมือขึ้นมาเลย

ศาสนจักรแห่งลม......

นี่ตั้งแต่เทพ, ศาสนจักรไปจนถึงฮีโร่ก็เหมือนกับอากาศไปหมดเลยเหรอเนี่ย?


            “ไม่สิ ไม่ใช่เวลามาชื่นชมนะ แบบนี้การติดต่อกับศาสนจักรแห่งลมมันก็ยากสุด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ? การค้นหามารดาสัตว์ประหลาด ก็อยู่ในระดับที่เป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่าเดิมน่ะสิ” (ไฮเนะ)

            “ใช่แล้ว พูดตามตรงนะ ฉันเองก็นึกอะไรไม่ได้ออกเหมือนกัน ทั้งคาเรนจิ, ซาซาเอะจิ และแม่เลสเบี้ยน พวกฉันนึกอะไรไม่ออกเลย” (ซิลติส)

            “เธอเหน็บชั้นอย่างไม่แยแสอีกแล้วนะ?” (มิรัค)


มิรัคประท้วงตามปกติ แต่ดูเหมือนเธอก็ไม่มีความคิดดี ๆ เช่นกัน


            “อืมมม ......อ๊ะ เอาอย่างนี้ไหมคะ?” (คาเรน)


คุณคาเรนคิดขึ้นได้ในเสี้ยววินาที


            “พวกเรากระจายใบปลิวไปตามที่ต่าง ๆ ในเมืองทั้งห้ายกเว้นรูดร้าสเตท ด้วยหัวข้อที่เหมือนกับว่า 'คุณฮีโร่แห่งลมช่วยติดต่อพวกเราด้วยนะคะ' ถึงแม้ว่าที่ตั้งของเมืองหลวงแห่งลมจะลึกลับ มันก็ควรจะมีผู้อยู่อาศัยที่ไป มาตามที่ต่าง ๆ อย่างแน่นอน ดังนั้นถ้าพวกเขาเก็บใบปลิวแล้วนำไปที่รูดร้าสเตทล่ะก็......” (คาเรน)

            “ต้องใช้กระดาษกี่พันแผ่นล่ะนั่น? มันไม่ใช่แค่พิมพ์ใบปลิวอย่างเดียวนะรู้ไหม?” (ซิลติส)


ยิ่งไปกว่านั้นตามปกติแล้ว เรื่องของมารดาสัตว์ประหลาดก็ควรจะเป็นความลับให้มากที่สุด การประกาศอย่างโจ่งแจ้งมัน.......


            “กอนเบ ซาซาเอะผู้โง่เขลาคนนี้! จะมอบไอเดียดี ๆ ให้พวกเธอเอง!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังยกมือด้วยความกระตือรือร้นเต็มที่


            “พวกเราก็จับตัวคนที่เดินอยู่รอบ ๆ มาสอบถามซะ! บางทีพวกนั้นอาจจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับความลับของศาสนจักรแห่งลม พวกเขาอาจจะคายความลับที่ซ่อนอยู่ก็ได้! พวกเราจะทำแบบนั้นต่อไปหลายต่อหลายครั้งจนกว่าจะเจอตัว!” (ซาซาเอะ)

            “แล้วมันต้องสุ่มถึงขนาดไหนกันล่ะ!? ถึงขั้นยุคสมัยแห่งความหวาดกลัวเลยนะ! ตั้งแต่ที่เธอเป็นเพื่อนของพวกฉันอย่างเป็นทางการ ด้านมืดของเธอก็โดดโด่นสุด ๆ เลยนะ!?” (ซิลติส)


ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

และผมก็รู้สึกวางใจที่มอบหมายให้ซิลติสตบมุขอยู่คนเดียวตั้งแต่เมื่อกี้


            “......แต่ก็นะ พวกเราหมดหนทางแล้ว” (ไฮเนะ)

            “ให้ตายสิ ถึงอย่างนั้น ไม่ใช่ว่าไฮเนะจิกำลังสนุกที่ปล่อยให้ฉันตบมุขอยู่คนเดียวตั้งแต่เมื่อกี้หรอกเหรอ?” (ซิลติส)


นี่เป็นปัญหาที่มากกว่าที่พวกผมคิดไว้

พวกเราจนมุมกับวิธีค้นหามารดาสัตว์ประหลาดตั้งแต่แรก พวกเราก็เลยปล่อยมันไว้ก่อน แต่พวกเราก็จนมุมกับการค้นหาฮีโร่แห่งลมเช่นกัน

พวกผมกลุ้มใจว่าจะทำยังไงกันดี......


            “ดูเหมือนจะมีปัญหากันนะคะ?”

            “ท่านโยริชิโระ!?” (คาเรน)

            “ผู้ก่อตั้งแห่งแสง!?” (มิรัค)

            “ท่านผู้ก่อตั้งแห่งแสง!?” (ซิลติส)

            “ฮี้!? คนน่ากลัวเมื่อคราวที่แล้วก็อยู่ด้วยเหรอ!?” (ซาซาเอะ)


ความยุ่งยากได้มาเยือนอีกครั้ง.......!

ผู้ก่อตั้งศาสนจักรแห่งแสงสว่าง โยริชิโระ

ไม่อยากเชื่อเลยว่า แค่เธอปรากฏตัว เหล่าฮีโร่ผู้แข็งแกร่งก็หวาดกลัวทันที

จะว่าไป โดโรฮะที่เกาะติดเธอตั้งแต่เมื่อก่อนราวกับเงาของโยริชิโระก็อยู่ด้วย

ที่ซาซาเอะจังหวาดกลัวคงเป็นเพราะเธอ ......เกิดอะไรขึ้นนะ?


            “กำลังค้นหาศาสนจักรแห่งลมกันอยู่เหรอคะ?” (โยริชิโระ)

            “เข้าใจเรื่องราวได้เร็วดีนี่ แอบฟังอยู่เหรอ?” (ไฮเนะ)


ผมถามประชด แต่โยริชิโระไม่ได้ตอบว่า 'ใช่' หรือ 'ไม่ใช่' แค่หัวเราะคิกคักเท่านั้น

สมกับเป็นเธอจริง ๆ


            “ว่าแต่คุณไฮเนะ รอยจูบเต็มหน้าเลยนะคะ เป็นการแต่งหน้าที่วิเศษมาก ๆ เลยค่ะ” (โยริชิโระ)

            “ฮี้!?” (ไฮเนะ)

            “ดิฉันขอให้คุณอธิบายอย่างละเอียดภายหลังนะคะ” (โยริชิโระ)


ยังไงก็ตาม โยริชิโระพูดแบบนั้นแล้วเปลี่ยนเรื่อง

พริบตาที่ปรากฏตัว เธอก็กุมอำนาจในการสนทนาอย่างสมบูรณ์ จริง ๆ เล้ย มันอะไรกันเนี่ย


            “ศาสนจักรแห่งลม...... พวกเขาดูลึกลับจริง ๆ และก็เป็นพวกที่น่ารำคาญด้วยค่ะ” (โยริชิโระ)

            “น่ารำคาญ......?” (ไฮเนะ)

            “พวกเขาไม่แสดงรูปลักษณ์ ในขณะที่เก็บงำแผนการเอาไว้ มีเพียงความรู้สึกว่ามีตัวตนเท่านั้นที่ดูลึกลับ และพวกเขาก็คอยขัดขวางศาสนจักรอื่น ในฐานะที่ดิฉันเป็นผู้ดูแลศาสนจักรแห่งแสงสว่าง ความยากในการรับมือกับพวกเขามันค่อนข้างปวดหัวค่ะ หากประมาทพวกเขาก็จะเข้ามาใกล้ ๆ อย่างเงียบ ๆ มีอยู่หลายครั้งที่พวกเขาเอามีดมาจ่อคอของดิฉัน” (โยริชิโระ)


ที่ว่าเอามีดมาจ่อคอเป็นการเปรียบเทียบอย่างแน่นอน แต่พวกเขาก็ทำให้โยริชิโระพูดถึงขนาดนั้น

ในเวลาเดียวกันความแปลกประหลาดของศาสนจักรแห่งลมก็เพิ่มขึ้น


            “การติดต่อกับศาสนจักรแห่งลมคงไม่ใช่เรื่องง่ายค่ะ พวกเขาเกลียดพวกที่มาสอดแนมพวกตัวเองมาก ๆ ถ้าทำไม่ดีล่ะก็ พวกเราอาจจะถูกลบให้หายไปอย่างลับ ๆ ก็ได้” (โยริชิโระ)

            “น่ากลัวจัง......!” (ซาซาเอะ)

            “แต่ไม่ต้องเป็นห่วงไปนะคะ ศาสนจักรแห่งแสงสว่างที่ดิฉันปกครอง เป็นหนึ่งในศาสนจักรทั้งห้าที่ทัดเทียมศาสนจักรแห่งลม และดิฉันก็คือผู้ก่อตั้ง” (โยริชิโระ)

   อื๋อ? อะไรนะ.......?


            “ดิฉันรู้วิธีที่จะติดต่อกับศาสนจักรแห่งลมค่ะ” (โยริชิโระ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET