[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 133 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.133 - ตอนที่ 133 การเริ่มต้นใหม่


            “เอาล่ะ ทุกคนกลับมามีสติรึยังครับ?” (ไฮเนะ)

            “......เอ๋? อะไรเหรอคะ?” (คาเรน)

            “ปวดหัวตุ๊บ ๆ เลย......” (มิรัค)

            “พวกเรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย.......?” (ซิลติส)

            “ความทรงจำมันขาดหายไป.......!” (ซาซาเอะ)


ค่อยยังชั่ว

ทุกคนถูกลบความทรงจำด้วยแอลกอฮอล์ไปอย่างง่ายดาย

ดีจริง ๆ ถ้าความทรงจำยังเหลืออยู่ล่ะก็ ทั้งสี่คนจะต้องพุ่งออกไปทางหน้าต่างนั่นแหง ๆ

เป็นไปได้ว่า จริง ๆ แล้วความทรงจำยังเหลืออยู่ และพวกเธออาจจะทำทีเป็นจำไม่ได้ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ ผมปล่อยไปน่าจะดีกว่า


            “ว่าแต่พี่ไฮเนะ” (ซาซาเอะ)

            “มีอะไรเหรอซาซาเอะ?” (ไฮเนะ)

            “ทำไมพี่ไฮเนะถึงมีรอยจูบเต็มหน้าเลยล่ะ?” (ซาซาเอะ)

            “เงียบไปเลย” (ไฮเนะ)

 
ยังไงก็ตาม!!

มันมีเหตุผลที่ฮีโร่ทั้งสี่คนมารวมตัวกันในวันนี้อย่างแน่นอน

เพื่อหารือเกี่ยวกับสิ่งที่พวกผมควรจะทำนับจากนี้


การกำจัดมารดาสัตว์ประหลาด


ภัยพิบัติที่ชัดเจนที่สุดซึ่งปกคลุมโลกใบนี้ และสัตว์ประหลาดก็ปรากฏตัวมาหลายพันหลายหมื่นตัวผ่านตัวตนนั้น

สิ่งที่เรียกว่า ‘ตัวตนนั้น’ ก็คือมารดาสัตว์ประหลาด มันเป็น ‘สัตว์ประหลาดที่ให้กำเนิดสัตว์ประหลาด’

มารดาสัตว์ประหลาดทั้งสี่ตัวแบ่งออกเป็นธาตุทั้งสี่ของดิน, น้ำ, ไฟ, ลม ตอนนี้พวกมันได้ให้กำเนิดสัตว์ประหลาดอย่างต่อเนื่องอยู่ที่ไหนสักแห่ง และสัตว์ประหลาดก็โจมตีมนุษย์

เพื่อกำจัดห่วงโซ่อันไร้ประโยชน์นี้ มันไม่มีทางอื่นอีกแล้วนอกจากตัดมารดาสัตว์ประหลาดซึ่งเป็นผู้ผลิตสัตว์ประหลาดทิ้งไป


ผมที่ได้ทราบความจริงนั้น ได้ตัดสินใจถอนรากถอนโคนมารดาสัตว์ประหลาดเพื่อลบสัตว์ประหลาดทั้งหมดไปจากโลก

มารดาสัตว์ประหลาดทั้งหมดสี่ตัว

แผนการได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และมารดาสัตว์ประหลาดแห่งดิน แกรนด์มาวูดก็ถูกกำจัดและไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้อีกต่อไป

แต่นั่นคือก้าวแรก ยังมีมารดาสัตว์ประหลาดแห่งน้ำ, ไฟ, ลม อีกสามตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลก และกำลังแพร่กระจายภัยพิบัติอยู่


เป้าหมายของผมในตอนนี้ก็คือ ค้นหามารดาสัตว์ประหลาดที่เหลืออยู่ แล้วลบพวกมันทิ้งทีละตัว

เนื่องจากการเก็บกวาดดูไปได้สวย เพราะงั้นจะพูดว่าสถานการณ์เริ่มต้นอย่างราบรื่นก็ได้

แต่สถานการณ์ที่ไม่คาดฝันแบบใหม่ก็เกิดขึ้น......?


            “จริงสิ! กำจัดมารดาสัตว์ประหลาดไงคะ!” (คาเรน)


คุณคาเรนส่งเสียงอย่างกระฉับกระเฉง


            “สมาพันธ์ฮีโร่ของพวกฉัน และคุณไฮเนะรวมพลังกัน!” (คาเรน)


…………

......ใช่แล้ว ผู้ร่วมงานที่ไม่ได้รับเชิญปรากฏตัวขึ้นมาในแผนการของผม

นั่นก็คือคุณคาเรนและผองเพื่อนผู้ร่าเริง พวกเธอทุกคนมีอาชีพที่เรียกว่าฮีโร่ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับความสงบสุขของโลกและความเป็นความตายของสัตว์ประหลาดอย่างใกล้ชิด ผมเองก็เข้าใจความรู้สึกที่พวกเธออยากเข้าร่วมอยู่หรอก แต่ว่า.......

ตอนแรก ผมพยายามดำเนินแผนการที่เรียกว่าการกำจัดมารดาสัตว์ประหลาดด้วยตัวคนเดียว

สัตว์ประหลาดคือภัยพิบัติที่เทพสร้างขึ้นมา ผมจึงคิดว่าการทำลายล้างพวกมันเป็นหน้าที่ของผม คุโรมิยะ ไฮเนะซึ่งเป็นเทพแห่งความมืดเอ็นโทรปีผู้มาจุติ

และผมก็มีเหตุผลจุกจิกอย่างอื่นอยู่เช่นกัน


แต่พวกเธอและคุณคาเรนที่เป็นตัวตั้งตัวตีก็ก้าวข้ามการตัดสินใจของผม สุดท้ายพวกเธอก็มาช่วยผมในยามคับขัน

ดังนั้นผมจึงไม่สามารถปฏิเสธที่จะให้พวกเธอเข้าร่วมมากไปกว่านี้ได้


            “ที่ทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้ก็ไม่ใช่อะไรอื่นค่ะ!” (คาเรน)


คุณคาเรนมาอยู่ในสถานภาพที่สูงขึ้นและทำหน้าที่พิธีกรแทนผม


            “เพื่อหารือกันค่ะ! มารดาสัตว์ประหลาดสามตัวที่เหลืออยู่ พวกเราจะกำจัดพวกมันยังไง! ถ้านึกถึงต้นไม้ยักษ์ที่พวกเราต่อสู้ในอิชตาร์เบลซล่ะก็ เห็นได้ชัดว่าพวกเราไม่ควรใช้วิธีธรรมดา ๆ ต่อสู้กับอีกสามตัวที่เหลือนับจากนี้ การเค้นสมองและการวางแผนแผนการอย่างละเอียดว่าจะต่อสู้กับพวกมันยังไงจึงเป็นหัวใจสำคัญค่ะ!” (คาเรน)

            “อืม ก็ต้องอย่างนั้นล่ะนะ” (มิรัค)

            “ชักอยากแสดงฝีมือแล้วสิ มันน่าจะเป็นเวทีสูงสุดที่เหมาะสมกับไอดอลฮีโร่ ซิลตัน!” (ซิลติส)


มิรัคกับซิลติสเองก็คึกคักเช่นกัน


            “.......จะว่าไป ซาซาเอะจัง?” (ไฮเนะ)

            “คะ?” (ซาซาเอะ)


ผมรู้สึกตะหงิด ๆ มาตั้งแต่เมื่อกี้นี้ก็เลยถาม


            “ซาซาเอะจังมาที่นี่จะดีเหรอ?” (ไฮเนะ)


เมืองหลวงแห่งดินอิชตาร์เบลซที่เป็นกองบัญชาการของซาซาเอะจัง อยู่ห่างไกลจากเมืองหลวงแห่งแสงอโพรอน

การเดินก็ประมาณเดือนหนึ่ง ถึงจะเป็นเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วที่เคลื่อนที่ด้วยพลังขับเคลื่อนอีเธอเรียล มันก็เป็นระยะทางที่ต้องใช้เวลาหลายวัน

ถ้าสัตว์ประหลาดและความวุ่นวายเกิดขึ้นตอนนั้นล่ะก็.......


            “ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ แต่วางใจได้!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังตอบพลางเหยียดอกที่เล็กและบาง


            “คุณยายที่เป็นผู้ก่อตั้งคนใหม่บอกฉันน่ะ เจ้าช่วยเหลือทุกคนในเหตุการณ์ ‘ท่านเสาหลัก’ ได้มากมาย ดังนั้นคราวนี้เป็นตาที่ทุกคนจะช่วยเหลือพวกเจ้า! พวกเรามีพี่ชายแห่งกองกำลังทำลายล้างสรรพสิ่งให้เป็นเถ้าถ่านในอิชตาร์เบลซ และโกเลมในสต๊อกก็เหลืออยู่เพียบ! ถ้าพึ่งพาพวกเขาล่ะก็ ถึงสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังมาก ๆ จะปรากฏตัว พวกเราก็จัดการได้โดยไม่มีฮีโร่!” (ซาซาเอะ)

            “แบบนั้นมันไม่น่าเศร้าหรอกเหรอ?” (ซิลติส)

            “ซิลติสจังอย่าพูดมากกว่านี้เลยนะ!” (คาเรน)


คุณคาเรนเตือนซิลติสที่อยู่ข้าง ๆ


            “เพราะแบบนั้น ฮีโร่แห่งดินกอนเบ ซาซาเอะผู้นี้ เลยอยากให้ความช่วยเหลือในการกำจัดมารดาสัตว์ประหลาดให้ได้! ตามนี้แหละ!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังที่พูดแบบนั้นต่อหน้าผม ได้เอาเข่าและฝ่ามือทั้งสองข้างแนบติดกับพื้น ยิ่งไปกว่านั้นหน้าผากของเธอก็ยังถูกับพื้นอีก

เพียงเหลือบมองผมก็เข้าใจ เด็กคนนี้คุ้นเคยกับการคุกเข่าขอขมาแล้ว


            “......มีการตัดสินว่าจะรับฝากตัวซาซาเอะจังไว้ที่เมืองอโพรอนสักระยะค่ะ” (คาเรน)


คุณคาเรนพูดเพื่อแก้ต่างให้


            “คุณยายผู้ก่อตั้งแห่งดินฝากมาน่ะค่ะ เธออยากให้พวกเราช่วยขัดเกลาซาซาเอะจังที่เป็นหลานในฐานะฮีโร่แห่งดินค่ะ” (คาเรน)

            “ใช่แล้ว! ฉันเข้าใจได้จากเหตุการณ์ ‘ท่านเสาหลัก’ เมื่อคราวก่อน! ฉันยังขาดความสามารถและผลงานในฐานะฮีโร่ ฉันก็เลยอยากอยู่ภายใต้การดูแลของพี่คาเรนที่ฉันนับถือซึ่งมีสิ่งที่ตัวฉันไม่มี! !” (ซาซาเอะ)

            “ชั้นว่าสิ่งที่เธอขาดมากที่สุดก็คือพลังในการสังเกตุและพลังในการตัดสินใจนะ การทำตามใจตัวเองของเธอในอดีตทำให้เกิดความพินาศไปกี่ครั้งแล้ว......!”(มิรัค)

            “มิรัคจังเองก็อย่าพูดมากไปกว่านี้เลยนะ!!” (คาเรน)


คุณคาเรนเตือนมิรัคที่อยู่ข้าง ๆ


            “......ยังไงก็ตาม ท่านโยริชิโระได้อนุมัติการรับฝากตัวซาซาเอะจังในศาสนจักรแห่งแสงสว่างแล้ว ดังนั้นฮีโร่ทุกคนจะช่วยเหลือคุณไฮเนะกวาดล้างมารดาสัตว์ประหลาดค่ะ! คุณไฮเนะคะ พวกเรามาพยายามด้วยกันนะคะ!” (คาเรน)


สุดท้ายก็มาอีหรอบนี้

แต่ผมเองก็ไม่ได้ลืมความจริงที่พวกเธอช่วยเหลือผมในการต่อสู้กับแกรนด์มาวูด หรือ ‘ท่านเสาหลัก’ เมื่อคราวก่อน

การต่อสู้นี้มีอิทธิพลต่อโชคชะตาของมนุษยชาติ เพราะงั้นเหล่าฮีโร่ผู้เป็นตัวแทนของมนุษย์ชาติจึงต้องร่วมมือกัน

อุปสรรค ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่จะก้าวข้ามไป สิ่งสำคัญคือการร่วมมือกันเพื่อก้าวข้ามอุปสรรคต่างหาก


            “......เข้าใจแล้วครับ พวกเรามาพยายามด้วยกันเถอะครับ” (ไฮเนะ)

            “ค่า!” (คาเรน)

            “แหงอยู่แล้ว!” (มิรัค)

            “การคิดจะทำเรื่องนี้โดยไม่มีฉันมันผิดตั้งแต่แรกแล้ว” (ซิลติส)

            “จ้า!” (ซาซาเอะ)


เหล่าฮีโร่สาวต่างเต็มไปด้วยความคาดหวังที่จะสนุกสนานโดยไม่เว้นแม้แต่คนเดียว


            “......แต่ว่า ก่อนหน้านั้นมันมีปัญหาอยู่ครับ” (ไฮเนะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET