[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 130 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.130 - ตอนที่ 130 น้ำพุร้อน


            “อา ฟื้นคืนชีพ”


หลังจากเสร็จพิธีของกองบัญชาการชั่วคราวของศาสนจักรแห่งดินแล้ว พวกเขาก็ให้พวกผมไปพักผ่อน

ผมอยู่ในห้องอาบน้ำกลางแจ้งเพียงคนเดียว

ผมแช่ตัวลงไปในน้ำร้อน แล้วชำระล้างร่างกายที่สั่งสมความเหนื่อยล้ามาหลายวัน


            “แต่น้ำร้อนที่ออกมาจากพื้นดินเนี่ย ผมไม่ยักกะรู้เลยแฮะ” (ไฮเนะ)


ดูเหมือนมันจะเรียกว่าน้ำพุร้อน

มันเป็นของที่ขึ้นชื่อในอิชตาร์เบลซ น้ำอุ่นในอุณหภูมิที่เหมาะสมเอ่อล้นออกมาจากพื้นดิน มีสถาบันที่สนับสนุนให้ขุดมันขึ้นมากระจัดกระจายอยู่ในเมืองหลายสิบแห่ง

นี่ก็ถือเป็นพรของแผ่นดินงั้นเหรอ?

มีความวิตกกังวลว่าโครงสร้างใต้ดินจะเปลี่ยนแปลงเพราะแกรนด์มาวูดอาละวาด แต่ปริมาณที่ไหลออกมาไม่เปลี่ยนแปลง มันก็เลยไม่มีปัญหาในการใช้งาน

วันนี้พวกเขาได้ให้พวกเรายืมสถานที่แห่งหนึ่งเพื่อทำการต้อนรับวีรสตรีผู้ช่วยเหลือเมือง ผมก็รู้สึกผิดยังไง ๆ อยู่ แต่ว่า.......


            “มันสบายจนถึงขั้นที่รู้สึกว่าตัวเองหลอมละลายเลย น้ำพุร้อนนี่มันสุดยอดไปเลย” (ไฮเนะ)

            “รู้สึกสบายจริง ๆ ค่ะ ถ้าท่านโยริชิโระมาด้วยล่ะก็ เธอคงจะชอบแน่ ๆ”

            “ถ้ายัยนั่นอยู่ผมคงไม่ได้พักผ่อนหรอก มันคงจะเป็นการสู้รบแห่งพรหมจรรย์อันดุเดือด......” (ไฮเนะ)


ตอนที่ผมรู้สึกตัว คุณคาเรนก็มาแช่น้ำร้อนอยู่ข้าง ๆ แล้ว


            “อุเหงงงงงงง———!?” (ไฮเนะ)


ทำไมคุณคาเรนถึงได้!? ห้องนี้เข้ามาได้แค่ผู้ชายไม่ใช่เหรอ!?


            “ทำไม!? ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับคุณคาเรน!? ชิบผายแล้ว! ถ้าคุณอยู่ในอ่างอาบน้ำมันก็หมายความว่าคุณโป๊น่ะสิครับ!? นี่เป็นแผนการทำลายความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของผมอีกแล้วเหรอครับ!?” (ไฮเนะ)

            “ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะคุณไฮเนะ” (คาเรน)


เสียงน้ำร้อนกระเซ็นเกิดขึ้น แล้วคุณคาเรนก็ลุกขึ้นยืน

แน่นอนว่าร่างกายเกือบทั้งหมดที่ถูกปกปิดอยู่ในน้ำร้อนจะต้องเผยออกมาข้างนอก ตอนที่ผมคิดว่าร่างเปลือยอันไม่เหมาะสมจะปรากฏแก่สายตาของผมนั้น......


            “อื๋อ?” (ไฮเนะ)

            “ดูเหมือนมันจะเรียกว่าผ้าผลัดอาบน้ำค่ะ ดูเหมือนตอนที่เข้ามาในบ่อน้ำร้อนที่รวมชายหญิง เราต้องรับเจ้านี่มาแล้วสวมมันไว้ค่ะ” (คาเรน)


จริงด้วย คุณคาเรนในตอนนี้ สวมเสื้อผ้าที่ดูสบาย ๆ และไม่คุ้นตา ผมจึงสามารถหลีกเลี่ยงเรื่องที่ผิดศีลธรรมซึ่งเกินขีดจำกัดไปได้

แต่แบบนี้มัน...... ผ้าขาวมันเปียกน้ำร้อน และติดกับผิวหนัง ซ้ำยังโปร่งใส...... บอกได้เลยว่าความรู้สึกของผมมันออกเซฟโซนไปแล้ว......


            “อย่าเข้าใจฉันผิดสิคะ ตอนที่ฉันมอบความบริสุทธิ์ให้กับคุณไฮเนะน่ะ ฉันตัดสินใจว่าจะมอบให้คุณพร้อมกับท่านโยริชิโระที่เป็นเพื่อนค่ะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่จะกั๊กคนที่ตัวเองชอบไว้คนเดียวนะคะ” (คาเรน)

            “ยะ-อย่างงั้นเหรอครับ......!” (ไฮเนะ)

            “แล้วก็ คุณไฮเนะคะ” (คาเรน)


เสียงน้ำร้อนกระเซ็นอีกครั้ง แล้วคุณคาเรนก็เข้ามาใกล้ ๆ ผม

ผมไม่เหมือนกับเธอ ผมไม่ได้สวมสิ่งที่เรียกว่าผ้าผลัดอาบน้ำเพราะผมคิดว่าจะมาอาบคนเดียวตามปกติ

เพราะงั้นผมก็เลยหนีไม่ได้ ถ้าผมออกไปจากน้ำร้อนเพื่อหลบหนีล่ะก็ สิ่งที่ดูไม่ได้มากมายก็จะเผยให้คุณคาเรนเห็น


            “ในที่สุดฉันก็ได้จังหวะถามคุณ คราวนี้ ทำไมคุณถึงทิ้งฉันไว้ล่ะคะ?” (คาเรน)

            “คือว่า.......!” (ไฮเนะ)


พอเธอพูดแล้วผมก็นึกขึ้นมาได้ คุณคาเรนจะต้องโกรธผมที่ทำอะไรตามใจในคราวนี้สุด ๆ

แต่ผมไม่มีทางเลือกไม่ใช่เหรอครับ? คุณคาเรนก็มีหน้าที่ฮีโร่ของตัวเอง และการกำจัดมารดาสัตว์ประหลาดก็ไม่สามารถกระทำอย่างโจ่งแจ้งได้ เพราะงั้นผมจึงไม่ต้องการให้ฮีโร่ที่เป็นตัวแทนของศาสนจักรมาเกี่ยวข้องเต็มที่

มันก็จริงที่คราวนี้พวกคุณคาเรนที่มาถึงในตอนสุดท้ายได้ช่วยผมไว้ แต่สาเหตุนั้นเป็นเพราะคุณคาเรนได้พบซาซาเอะที่อยู่ในเมืองอโพรอน เพราะงั้นการปล่อยให้เธออยู่ช่วยจึงเป็นทฤษฎีที่ถูกต้อง......


            “...............”

            “...............?”


ไม่รู้ว่าไม ความเงียบ มันถึงได้ดูอึดอัด


            “......ฉันเป็นห่วงนะคะ” (คาเรน)

            “เอ๋?” (ไฮเนะ)

            “คุณไฮเนะไม่อยู่ แค่นึกภาพคุณกำลังต่อสู้อยู่คนเดียวที่ไหนสักแห่งที่ฉันไม่รู้จัก มันก็ทำให้ฉันนอนไม่หลับแล้วค่ะ ถ้าหากคุณไฮเนะอยู่ในอันตราย แล้วฉันอยู่ที่นั่นก็คงช่วยคุณได้ แต่ถ้าฉันไม่อยู่ล่ะคะ พอคิดแบบนั้นหัวใจมันก็ปวดสุด ๆ เลยค่ะ ......คุณไฮเนะคะ ฉันน่ะ กำลังอวดดีอยู่ใช่ไหมคะ?” (คาเรน)

            “ค-คือว่า......!” (ไฮเนะ)

            “คุณคิดว่าการที่คนอย่างฉันจะไปช่วยเหลือคุณไฮเนะน่ะ มันไม่เจียมกะลาหัวเลยใช่ไหมคะ!?” (คาเรน)


ผมถูกความมุ่งมั่นของคุณคาเรนกดดัน......!!

ไม่สามารถแก้ตัวได้ มิหนำซ้ำยังคัดค้านไม่ได้อีก


            “มารดาสัตว์ประหลาดยังมีอีกสามตัว แน่นอนว่าคุณไฮเนะตั้งใจกำจัดพวกมันทั้งหมดใช่ไหมคะ? ตอนนั้นฉันก็จะไปด้วยค่ะ ถึงจะบอกว่าไม่ฉันก็จะไปด้วยค่ะ ได้ใช่ไหมคะ?” (คาเรน) 

            “ค-ครับ......!” (ไฮเนะ)


ผมพูดได้แค่นั้น

ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ตอบอย่างอื่น

นี่มันไม่ใช่ความมุ่งมั่นของฮีโร่แล้ว มันเป็นความมุ่งมั่นของลูกผู้หญิง ผมเคยโดนพูดแบบนี้มาก่อนแล้ว แต่ไม่นึกว่าคุณคาเรนจะมีความรู้สึกที่รุนแรงถึงขนาดนี้


            “ดีค่ะ” (คาเรน)


คุณคาเรนคงพอใจกับคำตอบของผม เธอถึงได้ยิ้มหวาน


            “เอาล่ะ เท่านี้การคุยเรื่องยุ่งยากก็จบลง จากนี้ไปมาคุยเรื่องสนุกกันเถอะ ......ทุกคน เข้ามาได้แล้ววว!” (คาเรน)

            “หา!?” (ไฮเนะ)


สภาวะฉุกเฉินประดังกันเข้ามา โดยไม่ให้เวลาผมทำความเข้าใจ

อะไรเนี่ย มิรัค, ซิลติส กระทั่งซาซาเอะจังก็บุกเข้ามาในห้องอาบน้ำชาย


            “ในที่สุดก็จบแล้วสินะคาเรน” (มิรัค)

            “ให้พวกฉันรอตั้งนาน ดีนะที่สวมเสื้อผ้าไว้ ขืนรออาบน้ำทั้ง ๆ ที่เปลือยล่ะก็ฉันคงแข็งเพราะความหนาวแน่ ๆ เลย” (ซิลติส)

            “ฉันไม่ได้มาที่บ่อน้ำร้อนนานแล้ว” (ซาซาเอะ)


มันยังโอเคอยู่เพราะทุกคนสวมผ้าผลัดอาบน้ำปกปิดผิวหนังเอาไว้

......มันโอเคใช่ไหมครับ!?

การที่พวกผู้หญิงรวมตัวกันแล้วกรูกันเข้ามาในระหว่างที่ผู้ชายกำลังอาบน้ำอยู่มันโอเคใช่ไหมครับ!?

พวกคุณทุกคนเป็นฮีโร่ใช่ไหมครับ!? สถานภาพในสังคมของพวกคุณจะไม่เป็นไรเหรอครับ!?


            “มันก็ดีไม่ใช่เหรอ? ที่เหล่าวีรสตรีผู้สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ในครั้งนี้มาบริการนายทุกคนน่ะ จะว่าไปมันเรียกว่าอะไรเหรอ ท่าไม้ตายสุดยอดนั่นน่ะ? ถ้าใช้ของแบบนั้นมังกรทะเลยักษ์คงจะตายในครั้งเดียวเลยไม่ใช่เหรอ?” (ซิลติส)

            “นายจะคิดว่าหน้าที่ของชั้นคือการสังเกตุการณ์ก็ได้นะ ยัยไอดอลโรคจิตน่ะจะยังไงก็ได้ แต่ถ้านายส่งสายตาทะลึ่งตึงตังใส่ตาคาเรนล่ะก็ ชั้นจะหักมันทิ้งตอนนั้นเลย” (มิรัค)


ซิลติสกับมิรัคไร้เหตุผลที่สุด!

และคนสุดท้าย ซาซาเอะจังที่มาใหม่ก็พูดว่า......


            “ขอโทษจริง ๆ นะ!” (ซาซาเอะ)


จู่ ๆ เธอก็ก้มหัวลงในอ่างแช่น้ำร้อน!?

ไม่เป็นเหรอ!? เธอหายใจโดยที่หัวจุ่มอยู่ในน้ำร้อนซะเต็มที่ได้ด้วยเหรอ!?

และที่สำคัญที่สุดก็คือ เธอ 'ขอโทษ' เรื่องอะไรล่ะ!?


            “นายไม่ใช่เทพแห่งความมืดผู้ชั่วร้าย! ทั้ง ๆ ที่นายเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเมืองของพวกฉันแท้ ๆ ฉันก็ยังโจมตีใส่นายโดยไม่แยกแยะอีก ต้องขอโทษจริง ๆ นะ!” (ซาซาเอะ)


*ซ่า* ซาซาเอะจังเอาหน้าขึ้นมาจากข้างในน้ำร้อนแล้วพูด


            “อา งั้นเหรอ.......” (ไฮเนะ)

            “คำพยากรณ์นั่นจะต้องมีอะไรบางอย่างผิดพลาดแน่ ๆ! จากนี้ไปฉันตั้งใจว่าจะอุทิศความสามารถอันน้อยนิดให้กับทุกคน!” (ซาซาเอะ)


เธอพูดแบบนั้นแล้วเอาหัวจุ่มลงไปในน้ำร้อนด้วยท่านั่งคุกเข่าอีกครั้ง

แต่ก็อย่างที่คิดไว้ ถึงเธอจะชอบคิดเองเออเอง เธอก็เป็นเด็กที่ทุ่มเทให้กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งเหมือนกัน


            “เอาล่ะ เรื่องน่าเบื่อเอากองไว้ตรงนี้ละกัน งั้น ทำอะไรดีล่ะ? พวกเราจะบริการคุณวีรบุรุษผู้นี้ยังไงดี?” (ซิลติส)

            “งั้นทุกคนมาล้างเนื้อล้างตัวให้เขาไหม? ยังไง ๆ ก็เป็นอ่างอาบน้ำนี่นะ ฉันคิดว่าคุณไฮเนะเองก็คงจะเต็มใจเพราะเขาจะได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นราชาไงล่ะ” (คาเรน)

            “รับทราบ! ด้วยพลังทั้งหมดของฉัน ฉันจะขัดสีฉวีวรรณจนถึงขั้นที่ผิวหนังหลุดลอกออกมาเลย!” (ซาซาเอะ)

            “ถ้านายมีปฏิกิริยาล่ะก็ คงจะรู้สินะ? หักแน่” (มิรัค)


เดี๋ยวก่อน!

ทำไมพวกเธอถึงลากผมไปสู่ความสุขที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือล่ะ!?

ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่เหมือนกับพวกเธอที่สวมผ้าผลัดอาบน้ำ ถ้าผมขึ้นจากอ่างแช่น้ำร้อนสิ่งที่ดูไม่ได้มากมายก็จะถูกเห็น!

อย่าดึงเซ่! พวกเธอสี่คนน่ะ อย่าดึงสิเฟ้ย!

ทำไมผมถึงต้องมาลิ้มรสชาติความรู้สึกของปลาที่ติดเบ็ดในอ่างอาบน้ำด้วยเนี่ย......!


อ๊าาาาาาา~~~~~~~~

◆◆◆◆◆◆◆◆
จบบทที่ 4 การแก้ไขฮีโร่แห่งดิน
◆◆◆◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET