[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 124 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.124 - ตอนที่ 124 นักรบโบราณ


นั่นคือคนที่ผมรู้จัก

คุณยายที่ผมได้พบเป็นคนแรกตอนที่เข้ามาในอิชตาร์เบลซ

เธอให้ผมขี่โกเลมแล้วส่งผมไปจนถึงใจกลางเมือง หลังจากนั้นพวกเราก็สนิทสนมกันเพราะการรับภารกิจล่าสัตว์

ทำไมคุณยายคนนั้นถึงได้ถือเคียวปฐพีสีดาแล้วอาละวาดได้ล่ะ!?


            “ยาย!! ปลอดภัยดีเหรอ!? ว่าแต่ยายเอาเคียวปฐพีสีดาไปจากฉันตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ?” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังวิ่งเข้าไปหาคุณยายอย่างมีความสุข

จู่ ๆ หมัดของคุณยายก็เขกลงไปที่ศรีษะของซาซาเอะจังดังโป๊ก


            “โอ๊ย!! ทำอะไรเนี่ย ยาย!?” (ซาซาเอะ)

            “เจ้าหลานโง่! ในสถานการณ์วิกฤติแบบนี้ฮีโร่มัวมายืนเอื่อยเฉื่อยอยู่ได้ยังไงกันหา!!”


เอ๋ ยาย? เอ๋ หลาน?


            “ขอโทษด้วยนะจ้ะ คุณแขก เจ้าหลานโง่ของฉันคงทำให้เธอบาดเจ็บสินะ”


คุณยายพูดแล้วก้มศรีษะให้กับผม


            “เมื่อถูกแต่งตั้งเป็นฮีโร่ ฉันก็คิดว่าการตัดสินของเธอจะดีขึ้น แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น เด็กโง่ก็คือเด็กโง่อยู่วันยังค่ำ ถ้าโยเนโกะซึ่งเป็นฮีโร่รุ่นก่อน รออีกสักนิดค่อยไปเป็นสะใภ้ก็คงจะดี เจ้านี่ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นฮีโร่หรอก”

            “แต่ยายจ๋า! หมอนี่คือการจุติของเทพแห่งความมืดนะ! ที่ ‘ท่านเสาหลัก’ โกรธน่ะต้องเป็นฝีมือหมอ....... โอ๊ย!?” (ซาซาเอะ)


เธอโดนหมัดของคุณยายไปอีกครั้ง


            “ซาซาเอะ ฉันรู้นะว่าเจ้ากับผู้ก่อตั้งปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม กำลังทำเรื่องลับ ๆ ล่อบางอย่างอยู่ เจ้าน่ะ คงจะมีเรื่องให้คิดมากมายในฐานะฮีโร่ เจ้าคงกลัวที่จะต้องทำในสิ่งที่ไม่รู้ว่าอะไรมันถูกต้องสินะ แต่ว่านะ ถึงมันจะเป็นอย่างนั้น คนที่จะก้าวออกไปข้างหน้าก่อนคนอื่นหนึ่งก้าวก็คือฮีโร่ ฮีโร่น่ะนะ ที่เป็นฮีโร่ได้ก็เพราะว่ามีความกล้าไงล่ะ”


คุณยายยกเคียวปฐพีสีดาขึ้นมา

จากนั้นเธอก็กระโดดขึ้นไป


            “มันจำเป็นที่เราต้องฟังคำพยากรณ์ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เมื่อมาอยู่ตรงหน้าสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เราก็ควรจะกำหนดสิ่งที่เราควรจะทำได้!!”


พระจันทร์เสี้ยวอันบ้าคลั่งที่เต้นรำอยู่ในความว่างเปล่า

ภาพที่ผมได้แต่มองนั้น ปรากฏขึ้นมาต่อหน้าต่อตาผม

เคียวปฐพีสีดาที่คุณยายควบคุม ร่ายรำอย่างคล่องแคล่วราวกับเธอไม่รู้สึกว่ามันมีน้ำหนักของอาวุธขนาดใหญ่เลย นอกจากนี้มันยังเปลี่ยนรูปร่างได้อย่างอิสระ และโจมตีรากที่อยู่รอบ ๆ อีกด้วย

เธอเอาคมของมันลอดเข้าไปในรากที่เหมือนกับมังกรยักษ์นั่น แล้วตัดมันทิ้ง

ไม่ใช่พลังกาย เธอตัดมันโดยอาศัยเพียงน้ำหนักของเคียว คุณยายแค่เหวี่ยงมือตามมันไปเท่านั้น

......ไม่สิ ไม่ใช่แค่นั้น คุณยายบรรจุพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งดินลงไปในเคียวนั่นอย่างสม่ำเสมอ น้ำหนักและความแข็งของมันจึงเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

เวลาที่เบามันก็เหมือนกับลูกโป่ง เวลาที่แข็งมันก็เหมือนกับเหล็ก เธอเปลี่ยนมวลสารด้วยหน่วยนับในชั่วพริบตา ดังนั้นเคียวนั่นจึงอาละวาดราวกับสิ่งมีชีวิต

คุณยายที่ควบคุมมัน ก็เหมือนกับคนควบคุมสัตว์ผู้จัดการสัตว์ร้ายที่เรียกว่าเคียว

นั่นหมายความว่าทักษะของเธอมันยอดเยี่ยม

อย่างน้อยที่สุดก็มากกว่าซาซาเอะจังที่เป็นเจ้าของเคียวจริง ๆ

ด้วยความช่วยเหลือของคุณยาย รากที่โจมตีพวกผมจึงถูกเก็บกวาดในพริบตา ผู้คนที่ถูกกักขังก็ถูกช่วยเหลือออกมาอย่างรวดเร็ว


            “แข็งแกร่ง......! คุณยายคนนั้นแข็งแกร่งมาก ๆ เลย......!?” (ไฮเนะ)


จะว่าไปตอนที่พวกเราพบกันครั้งแรก ตอนที่เธอตีผมด้วยไม้เท้าน่ะ มันเป็นพลังที่ผมไม่คิดว่าจะเป็นของหญิงชรา แต่เธอเป็นใครกันล่ะ!?


            “แหงล่ะ!! ก็ยายเป็นตำนานนี่นา!” (ซาซาเอะ)

            “เอ๋?”


ซาซาเอะจังตะโกนอย่างมีความสุข


            “เธอคือฮีโร่แห่งดินรุ่นก่อนนู้นนนนนนที่ถูกเรียกว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในศาสนจักรแห่งดิน สมญานาม ‘ผู้ถอนรากถอนโคนชาคารุมะ’ ! นั่นก็คือยายของฉันไงล่ะ!!” (ซาซาเอะ) 「TL: 根こそぎシャカルマ」

            “อย่าพูดโอ้อวดในสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเองสิ”

            “โอ๊ย!?” (ซาซาเอะ)


แล้วกำปั้นก็ตกใส่หัวซาซาเอะจังอีกครั้ง


            “ช่างน่าอายนัก ถ้าภาพของเด็กซุกซนในสมัยก่อนถูกจารึกไว้สักครั้งหนึ่งแล้วล่ะก็ มันจะไม่หายไปจนกว่าจะตาย เพราะบารมีเก่าที่สร้างไว้ หลานของฉันจึงได้เข้ารับตำแหน่งฮีโร่ตั้งแต่ตอนที่ประสบการณ์ยังน้อยแบบนี้ แถมเธอยังถูกผู้คนรอบข้างตามใจอีก เธอก็เลยไม่ยอมโตสักที”

            “อึก......” (ซาซาเอะ)


คุณยายยื่นเคียวให้กับซาซาเอะจังที่ส่งเสียงพึมพำเหมือนรู้สึกผิด


            “เอ้า เอาคืนไป เจ้าของของมันในตอนนี้คือเจ้า ไม่ใช่ฉัน ตอนนี้เจ้าคือฮีโร่แห่งดิน”

            “แต่ยาย ฉันไม่......!” (ซาซาเอะ)

            “ฉันแก่แล้ว ใช้พลังเต็มที่ได้แค่หนึ่งนาทีเท่านั้น ฉันหายใจเร็วขึ้นและขยับไม่ได้แล้วล่ะ”


เป็นไปตามคำพูดนั้น คุณยายหายใจเป็นช่วง ๆ และมีเหงื่อไหล


            “ซาซาเอะ เจ้าเอาแต่ฝึกใช้โกเลม ไม่ได้ฝึกวิชาต่อสู้ด้วยร่างกายควบคู่ไปด้วย แต่ตอนนี้คงจะพูดแบบนั้นไม่ได้แล้วล่ะนะ ศัตรูในวันนี้คือ ‘ท่านเสาหลัก’ ดังนั้นโกเลมไม่ใช่ฝ่ายเดียวกันกับเจ้าอีกแล้ว”


อย่างที่คุณยายพูด โกเลมในตอนนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของแมนเทิล มันจับตัวผู้คนแล้วส่งตัวพวกเขาให้กับต้นไม้ใหญ่

ไฟและแสงของคุณคาเรนกับมิรัคพุ่งขึ้นมาจากทุกหนทุกแห่งเพื่อขัดขวางมัน


            “ฟังนะ พลังที่แท้จริงของพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งดินก็คือ การแปรสภาพคุณสมบัติของแข็ง ถ้าเจ้าทุ่มเทให้กับมันอย่างเอาจริงเอาจังล่ะก็ เคียวนั่นก็จะเบายิ่งกว่าผ้าฝ้าย, หนักยิ่งกว่าตะกั่ว, บางยิ่งกว่ากระดาษ, หนายิ่งกว่าโล่ห์, แข็งยิ่งกว่าเหล็ก และเหนียวยิ่งกว่าโคลน จะให้มันมีคุณสมบัติทั้งหมดนั่นในคราวเดียวก็ได้เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นไฟ, น้ำ, ลม, แสงก็ตัดได้ทั้งนั้น นั่นก็คือเคียวปฐพีไงล่ะ”

            “ขะ-เข้าใจแล้วจ้ะ ยาย!” (ซาซาเอะ)

            “ไม่ต้องกลัวไปหรอก ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่”


ซาซาเอะจังรับเคียวปฐพีสีดามาด้วยสีหน้าที่ตกลงปลงใจแล้ว

ผมกับซิลติสมองดูเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ


            “เอ่อ ฉันคิดว่าที่คุณยายคนนั้นพูดนั่นพูดนี่ ก็เพื่อเอาใจเด็กคนนั้นนะ” (ซิลติส)

            “อื้อ ถึงอย่างนั้นเธอก็ให้คำแนะนำที่ดีนะ” (ไฮเนะ)


เธอคงจะถูกผู้คนมากมายเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมราวกับไข่ในหิน

นั่นก็คือฮีโร่แห่งดิน กอนเบ ซาซาเอะ


            “ไหนลองพูดมาซิซาซาเอะ! คติของกองกำลังศาสนจักรแห่งดิน กองกำลังทำลายล้างสรรพสิ่งให้เป็นเถ้าธุลีคืออะไร!?”

            “‘ซัดก่อนขอโทษทีหลัง’!” (ซาซาเอะ)

            “ถ้ายังไม่ยอมแพ้ล่ะ!?”

            “ซัดให้หนักแล้วขอโทษทีหลัง!!” (ซาซาเอะ)


คตินั่นมันไม่ดีไม่ใช่เหรอ?

แต่มันก็ได้ผล

พอถูกคุณยายที่รักมาก ๆ สนับสนุนอยู่ข้างหลัง ฮีโร่ก็มีกำลังใจเต็มเปี่ยม


            “นี่คือเวลาแห่งการตัดสินใจ! เพื่อทำภารกิจของฮีโร่ให้ลุล่วง! เพื่อปกป้องผู้คนมากมาย! ฮีโร่แห่งดินกอนเบ ซาซาเอะ! วันนี้จะต่อต้าน ‘ท่านเสาหลัก’!” (ซาซาเอะ)


จากนั้นเธอก็เหวี่ยงเคียวแล้วกระโดดออกไป

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET