NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.122 - ตอนที่ 122 ฮีโร่ที่ไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงดี


ฮีโร่ปรากฏตัวเวลานี้?

ดูจากรูปลักษณ์ของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่เรียกตัวเองว่ากอนเบ ซาซาเอะแล้ว เธอน่าจะอายุประมาณ 12-13 ปี เธออ่อนกว่าฮีโร่คนอื่น ๆ ที่ผมได้พบ ดังนั้นเธอจึงดูพึ่งพาไม่ได้

แต่ผมก็ไม่อาจวางใจได้

เพราะเธอจ้องผมแบบไม่กระพริบตา


            “ยกโทษให้ไม่ได้......! อิชตาร์เบลซ กล้าดียังไง กล้าดียังไง......!” (ซาซาเอะ)


ไม่สิ เดี๋ยวก่อนนะ หรือว่าเด็กคนนี้ กำลังคิดว่าตัวจุดชนวนความวุ่นวายนี้คือผม?


            “ยังไง ๆ แกก็คือการจุติของเทพแห่งความมืดผู้ชั่วร้าย! ในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันจะทำในสิ่งที่ตัวเองตั้งใจไว้ให้ลุล่วง! เอาล่ะนะ! [โกเลมฟาเธอร์], [โกเลมมาเธอร์], [โกเลมบอย]!!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังทำทีเหมือนกับปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าที่ตัวเองถืออยู่ แต่ว่าในนั้นมันไม่มีอะไรเลย สิ่งที่เผยให้เห็นมีเพียงความเงียบสงัดและความว่างเปล่าเท่านั้น


            “จริงสิ! ไลฟ์บล็อกทั้งหมดถูกทำลายในเมืองอโพรอนนี่นา!! .......ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังมีเคียวปฐพีสีดาอยู่! ขอวิญญาณแกไปแล้วกันนน——น!! “ (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังพุ่งเข้ามาจู่โจมผมโดยที่ยังพูดไม่ทันจบ

เคียวเล่มนั้นที่เธอเรียกว่าเคียวปฐพีสีดาน่ะ มันคงจะเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นตัวแทนของศาสนจักรแห่งดิน

ในหมู่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ฮีโร่ใช้ มันดูใหญ่โตอย่างเห็นได้ชัด และคมของมันที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งดินวิ่งไปมา เป็นของอันตรายที่น่าจะตัดเล็กเป็นสองท่อนได้ แต่มันก็ไม่ใช่ภัยคุกคาม


เพราะเธอยังใช้เคียวนั่นได้ไม่เต็มที่ และการเคลื่อนไหวกับการเหวี่ยงเคียวก็ง่ายต่อการอ่านทางและง่ายแก่การหลบหลีก

ทักษะของเธอด้อยกว่าฮีโร่คนอื่น ๆ ซึ่งดูสมกับอายุของเธอ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังลำบากอยู่

เพราะอีกฝั่งหนึ่ง การเก็บเกี่ยวมนุษย์ของแกรนด์มาวูดกำลังดำเนินอยู่ ช่วงที่ผมเสียเวลาไปกับซาซาเอะจัง จำนวนของเหยื่อก็จะเพิ่มขึ้น

ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ เธอกำลังเข้าใจผิดพลางโกรธที่บ้านเกิดของตัวเองได้รับความเสียหาย

ผมไม่สามารถจัดการเธอเพื่อให้ตัวเองหลุดจากอุปสรรคได้.......


            “อย่าเอาแต่หลบเซ่!! รีบ ๆ โดนตัดเป็นสองท่อนซะ จะได้ทำให้ ‘ท่านเสาหลัก’ สงบลง—ง!!” (ซาซาเอะ)

            “เดี๋ยวสิใจเย็น ๆ ก่อน! ถึงจะฆ่าผมแกรนด์มาวูดมันก็ไม่หยุดหรอก!” (ไฮเนะ)


ถึงแม้ว่าผมจะพยายามโน้มน้าว แต่ซาซาเอะจังก็ไม่ยอมรับฟัง


            “เออน่า รีบ ๆ โดนเจื๋อนไปสักทีเหอะ!! เคียวบูมเมอแรง!!” (ซาซาเอะ)


เธอพยายามขว้างเคียวนั่นแบบบูมเมอแรงงั้นเหรอ? แต่ว่า......


            “......โอ๊ะโอ๋?”


มันเป็นอาวุธขนาดใหญ่ที่เกินกว่าร่างกายของเธอ ตอนที่เธอจะขว้าง การทรงตัวจึงพังทลาย เคียวเลยบินไปผิดทางพลางหมุนด้วยความเร็วสูง


            “อ๊ะ แย่แล้วว!!” (ซาซาเอะ)

            “......!? เฮ้ย เดี๋ยวนะ!!” (ไฮเนะ)


จุดที่เคียวบินไปก็คือ รากของต้นแกรนด์มาวูด มันจับตัวมนุษย์หลายสิบคนไว้ที่พื้นผิวของมันแล้ว

ถ้าเคียวไปโดนใครสักคนในนั้นล่ะก็......!


            “Dark Matter Set!!” (ไฮเนะ)


ผมสร้างสสารมืดไว้ที่มือเพื่อใช้เป็นแรงผลัก แล้วบินไปด้วยแรงสะท้อน

ด้วยความเร็วที่ไล่ตามเคียวนั่นได้


            “ย้ากก!?” (ไฮเนะ)


ผมเอาร่างกายตัวเองพุ่งไปเหมือนกับกระสุน ผมกระแทกให้เคียวตกลงไปก่อนที่มันจะถึงรากได้อย่างงดงาม

แต่ว่า......


            “คึ่ก......!” (ไฮเนะ)


ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงได้แล่นมาที่บริเวณท้องของผม

ผมถูกส่วนคมของเคียวเข้า รอยแผลวิ่งไปตรง ๆ ที่สีข้าง

ก็นะ ผมควรจะมองว่าตัวเองโชคดีแค่ไหนแล้ว ที่ไปกระแทกเข้ากับของมีคมขนาดใหญ่นั่นแล้วไม่ถูกตัดเป็นสองท่อน


            “สำเร็จ! แกมันโง่ที่เอาตัวเองไปรับมัน! ตอนนี้ฉัน! จะปลิดชีพแกซ้าาาาา——!!” (ซาซาเอะ)


ซาซาเอะจังเก็บเคียวที่ตกอยู่ แล้วเข้ามาใกล้ ๆ

แต่ว่าทางนี้ร่างกายแข็งทื่อเพราะเจ็บแผล และไม่สามารถยืนขึ้นมาได้เช่นกัน

แบบนี้แย่แน่

ก่อนที่เคียวจะเหวี่ยงลงมาที่คอของผม......


            “ยัยบ้านี่!!”

            “อะเจี๊ยกกก!?” (ซาซาเอะ)


กระแสน้ำขนาดใหญ่ก็กระแทกใส่ซาซาเอะจัง เธอถูกพัดพาไปด้วยแรงดันน้ำที่รุนแรง

นี่มัน หรือว่า!?


            “ทั้ง ๆ ที่เธอสร้างปัญหาใหญ่ที่เมืองอโพรอนเพราะตัวเองคิดเองเออเองแท้ ๆ นี่เธอคิดจะอาละวาดด้วยรูปแบบเดิมอีกเหรอ!? การสำนึกผิดมันไม่มีความหมายอะไรเลยสินะ!!”

            “ซิลติส!?” (ไฮเนะ)


เธอก็คือฮีโร่แห่งน้ำซิลติส ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่!?


            “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ บาดแผลใหญ่นั่นมันทำให้นายดูหล่อขึ้นนะ รอเดี๋ยวนะ ฉันจะปิดปากแผลด้วยการควบคุมของเหลวในร่างกาย” (ซิลติส)


พอพูดแบบนั้น เธอก็เอาผ้าไหมน้ำโมเสสมาทาบตรงบาดแผลที่เปิดอ้า

จากนั้นบาดแผลก็ค่อย ๆ ปิดลงด้วยความเร็วที่การรักษาแบบปกติไม่มีทางทำได้

ถึงมันจะฟื้นตัวไม่เต็มที่ แต่ก็สมกับเป็นธาตุน้ำที่มีความสามารถในการประยุกต์ใช้สูงที่สุดในหมู่ธาตุทั้งหมด


            “......ไม่สิ ๆ ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ!?” (ไฮเนะ)

            “ไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะ ดูนั่นสิ” (ซิลติส)


ซิลติสพูดแบบนั้น จากนั้นผมก็มองไปตามทางที่ซิลติสชี้ไป......


            “[Holy Light Slash]!”

            “[Flame Haken]!!”


เพลิงดังสนั่นและแสงวูบวาบเกิดขึ้นจากระยะไกล

เห็นได้ชัดว่านั่นคือ......


            “......คุณคาเรนกับมิรัค?” (ไฮเนะ)

            “โอ้ว เยส” (ซิลติส)


ซิลติสยอมรับ


            “พอทั้งสองคนสรุปสถานการณ์แล้วก็แยกย้ายกันไปทันที พวกเธอกำลังต่อสู้แบบป้องกันตัวเพื่อปกป้องประชาชนและชักชวนพวกเขาให้อพยพไปจาก...... รากของต้นไม้นั่น? มีเพียงคนเดียวที่มัวแต่ไปสนใจอย่างอื่นโดยไม่ทำความเข้าใจกับสถานการณ์ นั่นก็คือยัยฮีโร่ท้องถิ่น” (ซิลติส)


ซิลติสพูดแล้วเขกหัวของซาซาเอะจัง


            “เพราะคุณสมบัติของธาตุ ฉันจึงไม่สามารถต่อสู้กับรากของต้นไม้นั่นตรง ๆ ได้ ฉันก็เลยวกมาทางนี้น่ะ มาเป็นพี่เลี้ยงของยัยเด็กที่ชอบอาละวาดน่ะนะ” (ซิลติส)


อ๊ะ

อีกฝ่ายเป็นธาตุดินนี่นะ ธาตุน้ำของซิลติสคงลำบาก


            “แต่ทำไมฮีโร่ทั้งสี่ถึงอยู่ด้วยกัน? แล้วจะป้องกันกองบัญชาการกันยังไงล่ะ?” (ไฮเนะ)

            “เรื่องนั้นน่ะ ฉันอยากจะให้นายฟังคำอธิบายของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาจนถึงตอนนี้รวมทั้งการเทศนาด้วย แต่นายเองก็รู้ว่าตอนนี้มันไม่ใช่เวลาแบบนั้นใช่ไหมล่ะ? คนที่อยากได้ยินน่ะ เผลอ ๆ จะเป็นทางนี้ด้วยซ้ำ สถานการณ์ในตอนนี้มันหมายความว่ายังไงกัน พวกฉันควรจะทำอะไรดี รีบ ๆ บอกรายละเอียดแบบย่อ ๆ มาซะ ถ้าเป็นไปได้ก็พูดให้มันไว ๆ แล้วจับใจความได้ง่าย ๆ ด้วยนะ เอ้าว่ามา!” (ซิลติส)


อย่าพูดจาไร้เหตุผลสิครับ

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET