[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 101 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.101 - ตอนที่ 101 ถ้าหาก


            ““มารดาสัตว์ประหลาด?”“


พอฉันเล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เก็บไว้ออกมาแล้ว มิรัคจังและคุณซิลติสก็ทำสีหน้างุนงงพร้อมกัน

เหมือนกับจะบอกว่า ‘ไม่น่าเชื่อ’ ยังไงยังงั้น


            “อะไรกัน จริงเหรอ? ถ้าหากว่าเรื่องนั้นเป็นความจริงมันก็น่ากลัวมากเลยนะ.......!?” (ซิลติส)

            “ถ้ามีสิ่งที่เรียกว่ามารดาสัตว์ประหลาดอยู่จริง ๆ ล่ะก็ หมายความว่าถ้าพวกเรากำจัดพวกมัน สัตว์ประหลาดก็จะไม่ถือกำเนิดขึ้นมาอีกใช่ไหม......!?” (มิรัค)


ใช่ นั่นหมายความว่าพวกเราสามารถขจัดปัญหาสัตว์ประหลาดที่ทรมานมนุษย์มาร่วมร้อยปีให้หมดไปได้โดยสมบูรณ์

คุณไฮเนะของพวกเราจึงออกเดินทางเพื่อกำจัดพวกมัน แล้วทิ้งฉันไว้ คนเดียว


            “หาา ฉันคิดว่าหมอนั่นสุดยอดอยู่แล้วนะ แต่ไฮเนะจิกลับเหนือกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ซะอีก ถึงขนาดที่ตามหาตัวตนแบบนั้นเจอได้” (ซิลติส)

            “หมอนั่นเป็นคนที่ยากจะหยั่งถึง ชั้นอ่านการกระทำของหมอนั่นไม่ออกเลย” (มิรัค)


ใช่ค่ะ คุณไฮเนะสุดยอด

สมกับเป็นคนรักของฉัน แต่ถึงอย่างนั้น........


            “การไม่ให้ฉันร่วมด้วยมันหมายความว่ายังไงกันคะ!? ฉันเป็นฮีโร่นะ ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดล่ะก็ ฉันควรจะเป็นคนนำสิ!” (คาเรน)

            “ใจเย็น ๆ ก่อน คาเรนจิ ใจเย็น ๆ นะ.......!” (ซิลติส)


คุณซิลติสพยายามปลอบโยนฉันราวกับฉันเป็นม้า


            “คาเรน ไอ้เจ้าไฮเนะมันพูดว่าอะไรเหรอ ถึงได้ให้เธอมาอยู่อย่างนี้น่ะ?” (มิรัค)

            “เรื่องนั้น.......” (คาเรน)


‘หน้าที่ของฮีโร่ คือการปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาด แล้วการทำให้กองบัญชาการมั่นคงยิ่งขึ้นก็เป็นเรื่องสำคัญ’


            “ก็เป็นทฤษฎีที่ถูกต้องไม่ใช่เหรอ?” (มิรัค)


ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องนั้นจากมิรัคจังที่มาเล่นที่เมืองอื่นโดยเตรียมใจว่าจะถูกพวกคุณผู้ก่อตั้งด่าหรอกค่ะ

ถึงฉันจะเป็นคนเรียกก็เถอะ


            “ไอ้กลุ่มคนที่รับส่งมุขกันเต็มที่นี่มันอะไรกันเนี่ย.......!?” (ซิลติส)


คุณซิลติสที่กำลังอุดช่องว่างของคุณไฮเนะซึ่งทำหน้าที่รับมุขคนใหม่ตัวสั่น


            “พวกเธอ ถึงจะบอกว่าเราสามารถบินไปที่ไหนก็ได้ด้วยเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วก็เถอะ แต่มันไม่ดูไร้จุดหมายไปหน่อยเหรอ? ฉันคิดว่าคนที่เป็นฮีโร่ ควรจะเตรียมความพร้อมต่อสถานการณ์รุนแรงอย่างเต็มที่เพื่อผู้คนและศาสนจักรนะ ไฮเนะจิที่พึ่งจะมาเอาตอนนี้ยังรู้เรื่องนั้นเลย” (ซิลติส)

            “แต่ว่า ถ้าพวกเรากำจัดมารดาสัตว์ประหลาด เรื่องนั้นมันก็ไม่จำเป็นใช่ไหมล่ะ?” (มิรัค)


เหตุผลที่คุณไฮเนะออกเดินทางในครั้งนี้ มีอิทธิพลที่สามารถพลิกสถานการณ์ในตอนนี้ได้


            “เอ่อ....... ทั้งสองคน.......” (คาเรน)


ฉันตัดสินใจโยนคำถามที่เก็บไว้มาตั้งแต่ก่อนหน้านี้ใส่ทั้งสองคน

มารดาสัตว์ประหลาด ตอนที่ตัวตนแบบนั้นชัดเจน ปัญหาก็เกิดขึ้นมาพร้อม ๆ กัน


            “ถ้าเกิดว่า สัตว์ประหลาดไม่อยู่ในโลกใบนี้แล้ว จะทำยังไงกันเหรอคะ?” (คาเรน)

            “อื๋อ?” “เอ๋?”


คำถามนั้น มันเหมือนกับว่ามิรัคจังกับคุณซิลติสถูกโจมตีทีเผลอเลย

พวกฉันคือฮีโร่

หน้าที่ของฮีโร่ก็คือต่อสู้กับสัตว์ประหลาด ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดและปกป้องผู้คน พวกเราทำแบบนั้นมาตลอด ไม่มีที่สิ้นสุด

ถ้าจะมีจุดสิ้นสุด มันก็คงจะเป็นตอนที่พวกฉันหมดแรงกายแรงใจ จนไม่อาจต่อสู้ต่อไปได้อีก

เพราะแบบนั้น พวกฮีโร่หลายสิบคนในอดีตจึงเข้ามาแทนที่ แล้วรับช่วงต่อสมญานามฮีโร่จนกระทั่งมาถึงรุ่นพวกฉัน


แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น สัตว์ประหลาดก็ยังมีอยู่ในโลกใบนี้

ฮีโร่มีอยู่เพื่อกำจัดภัยคุกคามที่เรียกว่าสัตว์ประหลาด ตรงกันข้าม หากไม่มีสัตว์ประหลาดที่ว่าอยู่ ฮีโร่ก็ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป


คุณไฮเนะแข็งแกร่ง เขาเป็นคนที่สุดยอด ยิ่งไปกว่านั้นเขายังอ่อนโยน, เท่ห์, ฉลาด, ใจดี และจริงใจ ซ้ำยังเป็นคนที่ทำตามที่พูดได้เสมอ

ถ้าเป็นคน ๆ นั้นล่ะก็ อาจจะกำจัดสัตว์ประหลาดให้หมดไปจากโลกใบนี้ได้จริง ๆ


แต่ตอนนั้น พวกฉันจะทำยังไงล่ะ?

ผลงานอันยิ่งใหญ่ที่คุณไฮเนะทำสำเร็จ อาจจะช่วงชิงความหมายในการมีชีวิตอยู่ทั้งหมดไปจากพวกฉัน


            “อืมม ก็นะ ตอนที่เป็นแบบนั้น ฮีโร่อย่างฉันก็คงจะถูกทอดทิ้งล่ะนะ” (ซิลติส)


ดูเหมือนคุณซิลติสจะเข้าใจบทสรุปเหมือนกัน แถมสีหน้าก็ยังตรงไปตรงมาอีก


            “ฉันไม่ว่าอะไรนะ” (ซิลติส)

            “เอ๋?” (คาเรน)

            “นั่นก็เพราะว่า ถ้าฉันเลิกเป็นฮีโร่ ฉันก็จะทุ่มเทให้กับไอดอลได้เต็มที่ไงล่ะ แล้วฉันก็ไม่ได้คิดว่าชีวิตของฉันจะมาหยุดอยู่แค่ฮีโร่ตั้งแต่แรกแล้วด้วย” (ซิลติส)


ฮีโร่แห่งน้ำเข้มแข็งจัง

มันก็จริงนะ เพราะว่าคุณซิลติสทำหน้าที่สองอย่าง ทั้งฮีโร่และไอดอล เธอก็เลยมีตัวเลือกแบบนั้น


            “ก็นะ คนที่มีความรู้ความสามารถอย่างฉันคงจะไม่เป็นไรหรอก แต่พวกที่อยู่นอกเหนือจากนั้นคงจะน่าเวทนาหน่อยน้าา?” (ซิลติส)

            “ชั้นเองก็ไม่สนเหมือนกัน” (มิรัค)

            ““เอ๋?””


ถึงแม้ว่าคุณซิลติสจะส่งสายตาล้อเลียน มิรัคจังก็ไม่ได้ยึดติดกับการเป็นฮีโร่เลย


            “พอชั้นคิดถึงเป้าหมายในการเป็นฮีโร่ตอนแรกแล้ว มันไม่มีความจำเป็นที่ชั้นจะต้องเป็นฮีโร่ไปตลอดกาลเลย ถ้าสัตว์ประหลาดไม่อยู่ในโลกอีกต่อไปแล้วล่ะก็....... การตั้งเป้าหมายว่าจะแข็งแกร่งที่สุดในหมู่มนุษย์มันก็ดูเข้าท่าอยู่นะ อาจจะดุเดือดยิ่งกว่าการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดไร้สมองนั่นด้วยซ้ำ” (มิรัค)

            “เหวอ ยัยบ้าการต่อสู้.......” (ซิลติส)

            “แล้วก็ ถ้าชั้นไม่ถูกผูกติดกับหน้าที่ของฮีโร่ ชั้นก็จะมานั่งแช่อยู่กับคาเรนได้อย่างเต็มที่ไงล่ะ!” (มิรัค)

            “สุดท้ายก็มาอีหรอบนั้น!” (ซิลติส)


น่าตกใจจริง ๆ ที่คุณซิลติสและมิรัคจังมีความคิดที่อิสระขนาดนั้น

จริงสิ มันไม่มีความจำเป็นที่ฉันจะต้องไปยึดติดกับการเป็นฮีโร่เลยนี่

ก็ก่อนที่พวกฉันจะเป็นฮีโร่ พวกฉันเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นเพียงซิลติส, มิรัค และคาเรน

ถ้าเกิดว่าฉัน ไม่ได้เป็นฮีโร่ล่ะก็ ฉันควรจะเดินไปยังเส้นทางชีวิตใหม่ทางไหนดีนะ?


            “................เจ้าสาวของคุณไฮเนะ” (คาเรน)

            “เอ๋?” “เอ๋?”


ใช่แล้ว ทำไมฉันถึงไม่ได้สังเกตุเห็นแผนการใช้ชีวิตอันเลิศหรูเลยล่ะ?

แล้วตอนที่ฮีโร่รุ่นก่อน ๆ เกษียณและออกจากการเป็นฮีโร่น่ะ เหตุผลส่วนใหญ่ก็คือการแต่งงาน— พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือการเกษียณที่ประสบความสำเร็จ

ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้มีข้อบังคับในโลกใบนี้ที่กำหนดไว้ว่าฮีโร่ต้องเป็นคนที่ยังไม่ได้แต่งงาน เพราะงั้นตอนที่ฉันกับคุณไฮเนะแต่งงานกัน ฉันก็ต้องออกจากการเป็นฮีโร่

ถ้าอย่างนั้น ตอนที่เลิกเป็นฮีโร่ หากกำจัดต้นตอของความชั่วร้ายทั้งหมดลงได้มันก็ถือว่าจบลงด้วยดีไม่ใช่เหรอ?

ปิดฉากโดยไม่เหลืออะไรไว้


            “นั่นสินะคะ เดิมทีหน้าที่ของฮีโร่ก็คือการปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาด และที่สำคัญที่สุดก็คือ การขุดรากถอนโคนสัตว์ประหลาดให้หมดไปจากโลก ทั้ง ๆ ที่รู้วิธีนั้น ทำไมฉันถึงได้ยังลังเลอยู่ล่ะคะเนี่ย!?” (คาเรน)

            “เอ๋ ก่อนหน้านั้น เดี๋ยวนะคาเรน? เมื่อกี้นี้เธอพูดว่าเจ้าสาวเหรอ? เอ๋?” (มิรัค)


ไม่รู้ว่าทำไม จู่ ๆ มิรัคจังก็กระวนกระวายขึ้นมา


            “ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ นี่ไม่ใช่เวลาที่พวกเราจะมานั่งดื่มชากันแล้วล่ะค่ะ! การกำจัดมารดาสัตว์ประหลาด คือภารกิจที่แท้จริงของพวกเราในฐานะฮีโร่! พวกเราปล่อยให้เป็นหน้าที่คุณไฮเนะไม่ได้หรอกค่ะ!” (คาเรน)

            “ไม่สิ แบบนั้นมันก็ดีอยู่หรอก แต่ว่าเจ้าสาว.......!? เจ้าสาวที่เธอว่า!? คาเรนจะแต่งงาน? กับใคร!? เหมือนเธอจะพูดว่าไฮเนะ หูชั้นคงจะเพี้ยนไปสินะ ชัวร์เลย!?” (มิรัค)


คุณไฮเนะ

ว่าแล้วเชียวฉันเองก็ต้องไปด้วยเหมือนกันค่ะ

ช่วยเหลือคุณไฮเนะ, กำจัดมารดาสัตว์ประหลาด และต่อสู้เพื่อนำพาอนาคตมาสู่ผู้คนในโลกที่ไม่ต้องหวาดกลัวกับอันตรายอีกต่อไป!


            “นี่ ฟังกันหน่อยสิ! ฟังชั้นหน่อยสิคาเรน! เจ้าสาวที่ว่าน่ะ แล้วที่ของชั้นล่ะ!? เป็นไปไม่ได้ เรื่องนั้นมันไม่จริงสินะ! ไม่มีทาง!?” (มิรัค)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET