[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า ตอนที่ 9 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.9 - กิลด์นักผจญภัย 1


ตั้งแต่มีการปรากฏตัวของผู้กล้า มนุษย์และปิศาจต่อสู้กันมากว่า30ครั้งแล้ว

มนุษย์เองก็ไม่ได้ชนะทุกครั้งล่ะนะ

กำจัดปิศาจและปกครองพื้นที่ไว้ได้อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือจะโดนต้อนจนมุมจนยับเยินนั่นเอง…

ซึ่งมันเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว

ตามปฏิทินASปี995เมื่อ50ปีก่อน ในเวลานั้นมนุษยชาติได้ตกอยู่ภายใต้ภัยพิบัติ

ซึ่งเรียกกันว่า ภัยพิบัติปิศาจครั้งที่6

 

ภัยพิบัติปิศาจ—เป็นภัยพิบัติจากฝีมือราชาปิศาจ

มันเป็นวิกฤตครั้งที่6สำหรับมนุษยชาติที่เกิดจากราชาปิศาจ

 

การต่อสู้กับราชาปิศาจเป็นไปด้วยความได้เปรียบของมนุษย์ในช่วงแรก

พวกเค้าต้อนราชาปิศาจจนมุมได้ และได้ปิดล้อมปราสาทของราชาปิศาจที่ชายแดนฝั่งใต้ของทวีป

ผู้กล้าได้รวบรวมยอดฝีมือและบุกเข้าไปในปราสาท

ยังไงก็ตามในการต่อสู้ครั้งนั้นผู้กล้าถูกฆ่าตาย และมนุษยชาติได้รับการตอบโต้จากปิศาจ

 

หลายประเทศโดนทำลายและสองในสามของโลกตกอยู่ภายใต้การควบคุมโดยกองทัพของราชาปิศาจ

มนุษย์เลือกที่จะต่อสู้ในศึกตัดสิน ในสถานที่ตอนเหนือขึ้นไปจากโรห์ดัน ที่ราบ คาน-ปูโน่

ในศึกตัดสินนั้น ปาร์ตี้ของผู้กล้ารอดชีวิตมาได้ จอมเวทย์เซเรน่าผู้ยิ่งใหญ่เป็นคนกำจัดราชาปิศาจและมนุษยชาติก็ได้ชนะศึกครั้งนั้น

....

....

....

[ท่านเซเรน่าหนึ่งในผู้สังหารราชาปิศาจตอนนี้เป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนนี้อยู่]

อาจารย์สอนประวัติศาสตร์อัลไบรท์เล่าอย่างละเอียดด้วยอารมณ์ความรู้สึก

ตอนนี้ชั้นอยู่ในคาบประวัติศาสตร์ล่ะ

อาจารย์คนนี้จะเล่าประวัติศาสตร์ให้เหมือนเป็นตำนาน เค้าดูเป็นอาจารย์ที่น่าสนใจทีเดียว

[นั่นเป็นเรื่องราวที่ดีเลยครับ]

ชั้นประทับใจยิ่งนัก ตามที่คิด เรื่องเล่านั่นทำให้ประวัติศาสตร์ยอดเยี่ยมไปเลย

[เฮ้ นายกำลังร้องไห้เรอะนั่น]

เจมี่มองมาที่ชั้นอย่างประหลาดใจ

[ไม่เป็นไรน่า ยูฟี่ก็ก็ร้องไห้ด้วยแหละ]

ทีไรซ่าชี้ให้เห็นด้วยความประหลาดใจ

[นักเรียนใหม่! เธอเข้าใจความสุดยอดของการต่อสู้นี่รึเปล่าฮึ!?]

[ครับ มันเป็นการต่อสู้ที่เยี่ยมมาก แต่การต่อสู้ระหว่างแม่ทัพอาเมสฝั่งมนุษย์และแม่ทัพฝั่งปิศาจนั้นน่าประทับใจกว่ามาก]

[โอ้ โอเคโอเค ถ้าเธอสนใจเธอควรจะเข้ามาร่วมงานสัมมนาของชั้นนะ ชั้นยินดีต้อนรับเสมอ]

 

อาจารย์อัลไบรท์ชวนชั้นเข้าร่วมงานสัมมนาของเค้า

มันเป็นสัมมนาที่เราจะได้ศึกษาประวัติศาสตร์

มันดูน่าสนใจดีเว้ยเห้ย

ชั้นจะไปถ้ามีโอกาสแล้วกันน้า อาจารย์คนนี้อาจจะรู้เรื่องเล็กน้อยเกี่ยวกับเทพปิศาจก็ได้

 

[น่าประทับใจมาก.....]

ทีไรซ่าเอียงศีรษะสงสัย แต่ชั้นตัดสินใจจะไม่สนใจมันอ่านะ

 

หลังจากจบการบรรยายชั้นก็เตรียมตัวจะออกไป

ชั้นกำลังจะไปลงทะเบียนที่กิลด์นักผจญภัย

มันจะสะดวกกว่าถ้าสมัครเป็นนักผจญภัยเพราะชั้นจะสามารถพิชิตดันเจี้ยนได้

[ไปคนเดียวจะไม่เป็นไรแน่นะ?]

ยูฟิเลียถามชั้นอย่างเป็นกังวล แต่ชั้นไม่สามารถงดการฝึกถึงสองวันได้หรอกนะ

[ไม่มีปัญหาอะไรหรอก]แปลแล้ว

ดังนั้นชั้นเลยปฏิเสธไปอย่างสุภาพ

[ชั้นไม่เข้าที่นายพูดแต่ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาสินะ]

เจมี่ตอบได้ถูกต้อง

ชั้นสงสัยว่าเธอเข้าใจภาษาประหลาดของชั้นด้วยเหรอ?

.

.

กิลด์นักผจญภัยอยู่ในย่านใจกลางเมืองใกล้ๆกับโรงเรียนแคนทาบริดจ์

มีผู้สำเร็จการศึกษาจำนวนมากมาสมัครที่นั่น

 

ส่วนใหญ่ผู้ที่สำเร็จการศึกษาของหลักสูตรนักผจญภัยจะมาสมัครที่กิลด์และกลายเป็นนักผจญภัย

มีหลายคนกลายเป็นอัศวินของอาณาจักรและรับใช้พวกขุนนาง

แล้วก็ ขึ้นอยู่กับช่วงเวลาจะมีบางคนใช้ชีวิตเป็นทหารรับจ้างอีกด้วย

 

แม้ขณะเป็นนักเรียนอยู่ก็สามารถสมัครเป็นนักผจญภัยได้

กิลด์นักผจญภัยเป็นอาคารสูง5ชั้น

เมื่อชั้นเข้าไปในกิลด์มีพนักงานต้อนรับผู้หญิงอายุประมาณ20นั่งอยู่

ด้วยผมสีเกาลัดยาวปานกลาง ดูเหมือนเธอจะเขียนเอกสารอยู่อย่างกระตือรือร้น

 

หญิงสาวเรอะ?

มันเป็นบททดสอบที่กะทันหันไปสำหรับชั้นนะเว้ย แต่ชั้นต้องผ่านมันไปให้ได้

 

[สะ...สวัสดีครับ]

มันจะไม่เป็นไรถ้าชั้นใจเย็นและพูดช้าๆ

 

[คุณต้องการอะไรคะ? ต้องการจะรับงาน? หรือต้องการสมัครเป็นนักผจญภัยล่ะ?]

[ออเรทต้า มันเป็นไปไม่ได้สำหรับไอเด็กน้อยนี่หรอกที่จะเป็นนักผจญภัย]

ชั้นแรกนั้นเป็นบาร์และห้องอาหาร ไอแก่ที่ดูเหมือนจะเป็นนักรบกำลังหัวเราะ

ออเรทต้าน่าจะเป็นชื่อของพนักงานต้อนรับคนนี้สินะ

ออเรทต้ามองชั้นอย่างระวังๆเหมือนที่ชั้นไม่สนใจคำเยาะเย้ยของนักรบนั่น มันเป็นเพราะชุดที่ชั้นกำลังสวมอยู่แน่นอน มันเป็นชุดเครื่องแบบของโรงเรียนแคนทาบริดจ์

 

โรงเรียนแคนตาบริดจ์มีนักเรียนที่หลากหลาย

ยังไงก็ตาม ถ้าพวกเค้ามาที่กิลด์นักผจญภัยโดยสวมเครื่องแบบ แน่นอนว่าพวกเค้าต้องมาสมัครเป็นนักผจญภัย

ที่ตาแก่นั่นไม่รู้เรื่องนี้คงเพราะมันโง่มั้ง หรือไม่ก็ดื่มไปหลายแก้วในวันนี้ TN : ดีนะไม่เล่นโคลเวอร์5แฉก

 

[คุณเป็นนักเรียนของโรงเรียนแคนทาบริดจ์ใช่มั้ยคะ?]

[อ่า ใช่แล้วครับ.....ชั้นต้องการสมัครเป็นนักผจญภัยน่ะ]

 

เมื่อชั้นพูดช้าๆมันกลายเป็นเสียงดังไปด้วยเหตุผลบางอย่างซะงั้น

ดูเหมือนออเรทต้าจะรู้สึกแย่สำหรับนั่น

[คุณดูความใฝ่ฝันเล็กน้อย การเป็นนักผจญภัยไม่ใช่เรื่องง่ายนะคะรู้มั้ย]

[หืม มันไม่เป็นไรใช่มั้ยถ้าชั้นจะทดสอบทักษะของเค้า]

พูดงั้นเสร็จนักรบนั่นก็ลุกขึ้นขยับแขนขา

[เฮ้เบอร์นาร์ด แกแกร่งเกินไปสำหรับเด็กใหม่ แกอยู่แร็งค์Cนะรู้มั้ย]

 

นักผจญภัยที่พูดยังงั้นเสียงฟังเหมือนกำลังสนุก

ตรงกันข้ามกับคำพูดของเค้า เหมือนเค้าคิดว่ามันบันเทิงดี

 

จัดการพวกบ้านี้น่ะง่ายนิดเดียวว่ะ

แต่ชั้นมาเพื่อสมัครเป็นนักผจญภัย ไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้น

 

[โทษที วันนี้ชั้นแค่จะมาสมัคร เพราะงั้น...]

ชั้นก้มหัวลง

เทพปิศาจอย่างชั้นที่อยู่มาเป็น1000ปีจะต้องไม่เด่นโดยไม่จำเป็นในที่นี้

[ถูกแล้วเบอร์นาร์ดซัง คุณควรจะหยุดหาเรื่องเด็กใหม่อย่างนั้นได้แล้วนะ]

เมื่อออเรทต้าบ่นใส่เบอร์นาร์ด เบอร์นาร์ดเขาใกล้ชั้นขณะถือเหล้าและเทเหล้าลงบนหัวชั้น

[แกจะกลายเป็นศัตรูชั้นถ้าแกโตพอจะเข้าใจรสชาติของเหล้าอ่ะนะ] TN : ไม่นานๆ

พูดเสร็จมันก็ออกไป

[อ๊ะ ทำอะไรของคุณน่ะ!?]

ออเรทต้ารีบหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดหน้าและผมของชั้น

[ขอโทษสำหรับปัญหาของคุณนะคะ]

[ไม่....ขอบคุณนะครับ....มันไม่มีอะไรหรอก]

[แต่คุณโกรธใช่มั้ยคะ]

แน่นอนว่าชั้นโกรธ มันทำเชี่ยอะไรของมันวะนั่น?

แต่ชั้นไม่ยอมโดนยั่วด้วยเรื่องแค่นี้หรอก

..

การสมัครเป็นนักผจญภัยนั้นโคตรง่าย ชั้นแค่ต้องแตะคริสตัลที่วิเคราะห์อย่างพิเศษ

[ใช่ ตอนนี้ข้อมูลร่างกายของคุณถูกบันทึกแล้ว ตอนนี้เราแค่ต้องใส่ข้อมูลส่วนตัวลงไป]

ชั้นถูกถามชื่อ เพศ และสถานที่เกิด

[mhえwあぐg-ろfいいgh]ชั้นชื่อแอชทัล

ชิบ พลาดทันทีเลยเรอะเห้ย

[เอ่อออ ขอโทษนะคะ ชั้นไม่เข้าใจค่ะ]

ผู้หญิงที่ทำงานบริการให้ถามชั้นอีกครั้ง

[ใจเย็น เราเองก็ไม่ได้ยินเหมือนกัน]

[เสียงเอ็งมันยุ่งเหยิงนั่นทำให้เราไม่รู้ว่าเอ็งพูดอะไร]

ชั้นได้ยินเสียงหัวเราะมาจากทางบาร์

พวกเค้าว่าชั้นพูดได้ไม่ค่อยดีนัก

[เจ้าหนุ่ม แกยังไม่เคยทำอย่างว่ากับผู้หญิงสินะ ถ้าอยากลองซักครั้งบอกพวกเราได้]

[ถ้าแกเลี้ยงเหล้าชั้น ชั้นอาจจะเล่าเรื่องของชั้นให้ฟัง แน่นอนว่ามันอาจจะเร็วไปสำหรับเด็กอ่านะ]

เสียงนกเสียงกามาจากบาร์ เมินมันซะ เมินมันซ้า

หลังจากนั้นชั้นลงทะเบียนข้อมูลผิดพลาด บางครั้งชั้นเลยต้องสื่อสารผ่านการเขียนแทนอ่านะ

 

[เรียบร้อย ตอนนี้ข้อมูลของคุณถูกบันทึกแล้ว อ๊ะ แล้วก็....]

ออเรทต้าเอาคริสตัลอีกอันออกมา ดูเหมือนจะเอาไว้วัดค่าสถานะ

เธอบอกว่ามันไม่บังคับเพราะบางคคนก็ไม่ต้องการเปิดเผย

 

ถ้าให้ชั้นเลือก ชั้นไม่ต้องการให้ใครรู้ แต่ชั้นสงสัยว่ามันจะแสดข้อมูลได้แค่ไหน ชั้นเลยแตะคริสตัล

[ชั้นขอโทษที่เพิ่งบอกว่ามันสามารถวัดได้ถ้าไม่ปล่อย คิ ออกมาน่ะค่ะ]

สำหรับมนุษย์นินคิ ปิศาจ มาคิ ระหว่างต่อสู้คิของพวกเคาจะถูกปล่อยออกมารอบๆ

มันจะช่วยเสริมความสามารถทางกายให้ผู้ใช้และเพิ่มพลังโจมตีกับป้องกัน

นักรบนั้นใช้มันเพื่อเสริมร่างกายพวกเค้าและนักเวทย์นั้นใช้เพื่อเป็นแหล่งพลังสำหรับเวทมนต์—เลยสามารถใช้เวทมนต์ได้

แต่คิของเทพปิศาจนั้นถูกเรียกว่า จ่าคิ

 

ตอนนี้ชั้นไม่ได้ปล่อยออกมา คริสตัลเลยไม่สามารถจับอะไรได้

[ถ้าแกไม่เข้าใจ ชั้นจะอธิบายให้ฟัง ตอนนี้มันอ่อนเกินไปที่จะวัดได้]

 

เบอร์นาร์ดดื่มเหล้าของเค้า อึกต่ออึก

 

จาคิเป็นพลังที่มนุษย์ไม่รู้จัก ชั้นไม่อยากปล่อยมันออกมาน่ะสิ

ดังนั้น ชั้นเลยค่อยๆจาคิปล่อยเพิ่มทีล่ะนิด มันจะใช้เวลาแป๊บเดียว มนุษย์คงไม่สามารถรับรู้ได้

 

แต่ดูเหมือนว่าคริสตัลจะเหมือนเดิม มันไม่สามารถจับอะไรได้ซักนิด

[ชิ ทำบ้าอะไรของแกน่ะ แกต้องทำแบบนี้]

เมื่อเบอร์นาร์ดวางมือลงบนคริสตัล มันก็มีปฏิกิริยา

ตัวอักษรปรากฏในคริสตัล

 

เบอร์นาโด้ เผ่าพันธุ์มนุษย์ ธาตุไฟ พลัง : 180

 

พลังเป็นมารตฐานการวัดของคริสตัล เหมือนยิ่งเยอะจะแปลว่าเก่งสินะ

[วันนี้ไม่ดีเลย เอาล่ะ ชั้นคิดว่าเพราะดื่มมากไปล่ะนะ]

เบอร์นาโด้กลับไปนั่งอย่างไม่สบอารมณ์

[ตามที่คาดจากเบอร์นาโด้ซังล่ะ]

[อ๊ะ 180นั่มันเยอะมากเลยนี่]

นักผจญภัยที่ดื่มรอบๆกล่าวชมเค้า

[หยุดเลยๆ ชั้นอายนะโว้ย]

แม้แกจะพูดอย่างนั้น เหมือนแกจะอารมณ์ดีเชียวนะ แถมยังชวนคนอื่นมาดื่มด้วยกันอีก

[อืมมมม...คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับขี้เมานั่นหรอกค่ะ งั้นลองทำใหม่นะคะ]

ออเรทต้าดูเอาใจใส่ชั้นมากเลยแฮะ

 

ชั้นจะปล่อยพลังออกมาเล็กน้อยชั่วขณะหนึ่ง ตอนนี้คริสตัลมีปฏิกิริยาแล้ว

 

มันจะใช้เวลาไม่ถึงเสี้ยงวินาที ยังไงก็ตาม ชั้นจดจ่ออยู่เลยรู้สึกว่ามันนานแสนนาน

ยังอีกเหรอ รีบๆมีปฏิกิริยาสิโว้ยยย

 

[อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย]

ออเรทต้ากรีดร้องออกมา

 

อุ๊บส์!

ดูเหมือนจะอยู่ในระดับที่คนอื่นจะรู้สึกด้วยสินะ

ออเรทต้าไม่ใช่เพียงคนเดียว คนอื่นเองก็รู้สึกได้เหมือนกันสินะ

มีบางคนสลบเพราะมันไปแล้วด้วย

 

[เมื่อกี๊มันอะไรกัน? ชั้นรู้สึกมีอะไรน่ากลัวมากที่ตรงนั้น]

ดุเหมือนเบอร์นาโดจะสร่างเมาเลยทีเดียว

 

[น...นั้นเป็นครั้งแรกเลยที่ชั้นรู้สึกถึงบางสิ่งแบบนั้น]

[ชั้นเคยเห็นราชาปิศาจมาก่อน มันเป็นเหมือนเมื่อตอนนั้นเลย....ไม่นี่มันแย่มากแล้ว]

 

ดูเหมือนพวกเค้าเริ่มจะเสียงดัง แต่เค้าไม่สามารถหาต้นตอได้ล่ะนะ

อันตราย อันตราย........

 

[ออเรทต้าซัง?]

ชั้นเรียกออเรทต้าแต่ไม่ได้รับการตอบกลับ

เธอสลบตาเหลือกน้ำลายฟูมปากไปแล้วเว้ยเห้ย สวยเสียของจริงๆ

แถมช่วงล่างของเธอเปียกเพราะอะไรที่ไหลออกมาด้วยนะ

 

เธอเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ใกล้ชั้น เพราะงั้น เธอเลยได้รับผลกระทบของจาคิชั้นมากที่สุดสินะ

ชั้นคิดว่าสถานการณ์นี้มันรุนแรงไปสำหรับเธอ

 

พนักงานจากชั้นอื่นลงมาจัดการความวุ่นวาย

ออเรทต้าถูกพาตัวไปโดยพนักงานหญิงแล้ว

 

ชั้นรีบดูคริสตัล คริสตัลแตกเป็นชิ้นไปแล้ว แต่มันยังแสดงผลการวัดครั้งสุดท้ายอยู้

 

แอชทัล /ไม่สามารถระบุได้/ไม่สามารถระบุได้/เป็นไปไม่ได้ที่จะวัดค่า

 

ไอคริสตัลไร้ประโยชน์เอ้ย

ช่างแม่งเห่อะ ชั้นไม่สามารถทิ้งการประเมิณนี่ไว้ได้

ชั้นพังคริสตัลเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย นั้นทำให้ตัวอักษรบนคริสตัลไม่สามารถอ่านได้

ความวุ่นวายในกิลด์นักผจญภัยดูเหมือนจะไม่สงบลงเร็วๆนี้

ก่อนจะมีใครสังเกตชั้น ชั้นรีบชิ่งดีกว่า

----------------------------------------------------------------------------------------------------

รู้สึกเป็นตอนที่โคตรยาว แปลนานมาก

ถ้าเนโรเผากรุงโรมใน7วัน หนุมานเผากรุงลงกาใน1วัน ผมนี่เผาได้ทุกอย่างในไม่กี่ชม.เลยครับ

อีกซักพักเลยกว่าจะเจอกันอีกหวังว่าคงมีคนรออ่านบ้างนะครับ[ฮา]

---------------------------------------------------------------------------------------------------




NEKOPOST.NET