[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า ตอนที่ 6 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.6 - วันแรกของการย้ายเข้า 2


หลังจากเรียนเสร็จ ก็ถึงเวลาพักของวันซึ่งปล่อยให้นักเรียนทำอะไรตามอิสระ

บางคนก็ฝึกฝนร่างกาย บางคนก็ฝึกการใช้อาวุธและบางคนก็เลือกเรียนเวทมนต์

ขอบเขตของการเป็นนักผจญภัยนั้นกว้างขวาง

ดังนั้นเลยยากที่ทุกคนในห้องทำอะไรเหมือนๆกัน

 

แน่นอนคุณสามารถทำอะไรได้อิสระ

ตั้งแต่โรงเรียนนี้ไม่มีระบบเชคชื่อ ถ้าคุณไม่อยากเข้าคุณก็โดดได้เลย

ยังไงก็ตาม ดูเหมือนว่าจะมีคนส่วนน้อยที่อยากจะโดดเรียน

นี่คือโลกที่ราชาปิศาจปรากาฏตัวออกมาเป็นเรื่องปกติ

การขาดวินัยในตัวเองจะทำให้เป็นอันตรายต่อชีวิตได้

โดยเฉพาะในสถานที่นี้ ที่ผู้ซึ่งวางแผนจะเป็นนักผจญภัยมารวมกัน

 

ชั้นเพิ่งจะย้ายโรงเรียนมาวันนี้

ในตอนนี้ชั้นไม่รู้ว่าชั้นควรจะทำอะไรดี

ขณะที่กำลังคิดว่าชั้นควรจะทำอะไรดีนั้น ชั้นก็ได้ยินเสียงจากด้านหลัง

[แอชทัลซัง นายมีแผนจะทำอะไรหลังจากนี้หรือเปล่า?]

ยูฟิเลียนั่นเอง

[ あdhがあldゆh ]แปล เรียกชั้นว่าแอชทัลเฉยๆก็ได้

[งั้นเรียกชั้นว่ายูฟิเลียหรือยูฟี่ก็ได้]

ยูฟิเลียสามารถเข้าใจภาษาประหลาดที่แม้แต่ชั้นเองยังไม่เข้าใจได้

ชั้นสงสัยว่ามันเป็นพลังของผู้กล้าด้วยรึเปล่า

[んd、まtいはmtgなnkymみy] แปล อืมมม ชั้นยังไม่มีแผนอะไรเลย

[ถ้าไม่รังเกียจล่ะก็ นายจะให้ชั้นช่วยแนะนำชมรมดีๆให้เอามั้ย]

[でclヴおんめgsmdm] แปล ถ้าไม่เป็นไรก็รบกวนด้วยนะ

เพราะว่าชั้นขอให้เธอช่วย ชั้นเลยก้มหัวให้เธอ

[พวกเค้าคุยกันรู้เรื่องได้ไงน่ะ...?]

ไอริสเอียงคอสงสัย

[เหมือนจะเป็นอย่างนั้น ชั้นก็เข้าใจมากขึ้นแล้วเหมือนกันน่ะ]

ทีไรซ่าพูดถึงความสำเร็จของตัวเอง

เธออาจจะเข้าใจแค่ความหมายที่ผมก้มหัวให้ก็ได้

ยูฟิเลียเหมือนจะมีบางอย่างต้องทำก่อน เราเลยตกลงว่าค่อยมาพบกันจากนั้นก็แยกย้าย

 

 

หลังจากนั้น ผู้ชายที่ดูอยู่ใกล้ๆก็เข้ามาหาชั้น

[เฮ้ ขอเวลาซักเดี๋ยวสิ]

ด้วยท่าทางหาเรื่องหมอนั่นพาผมไปที่อื่น

ชั้นจำไม่ได้ว่าเคยเจอหมอนี่

หมอนั่นพาผมมายังที่ลับตาคน มันน่าจะเรียกว่า-ด้านหลังโรงยิมล่ะมั้ง

ชั้นพยายามนึกถึงความทรงจำเมื่อ1000ปีก่อนอย่างลำบาก ก็มันผ่านมา1000ปีแล้วนี่นะ

 

ตามความทรงจำของชั้นแล้วมันไม่ใช่เรื่องดีแน่

มีชายหลายคนรออยู่ก่อนแล้ว

[แค่เพราะเป็นวันแรกที่นี่ นายไม่ใช่พวกไก่อ่อนใช่มั้ย]

หนึ่งในพวกนั้นพูดพลางมองมาที่ชั้น

[โทษทีนะ แต่ชั้นไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร]

ชั้นตอบพวกเค้าไปตรงๆ บ่อยครั้งที่คนประเภทนี้ไม่รู้ส่วนสำคัญของบทสนทนา

[ชั้นกำลังบอกว่าแกกำลังเข้าใกล้ท่านยูฟิเลียองค์หญิงลำดับที่สองและไอดอลของโรงเรียนไง]

ชายที่ดูเหมือนแยงกี้เอามือไปทุบกำแพง ยังไงก็ตามกำแพงถูกเสริมไว้ด้วยเวทมนต์ ไม่แม้แต่จะเป็นรอย

[ที่เหลืออีกสามคนก็ดังระดับมีแฟนคลับของตัวเองเลยนะเว้ย ดังนั้นอย่าได้เข้าใกล้พวกเค้า]

ชั้นถูกล้อมโกยพวกเค้าและหลังชิดกำแพงอยู่

[ชั้นจะบอกอะไรให้เพราะว่านายดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่างผิดอยู่ แต่ชั้นไม่ได้เริ่มไปคุยกับพวกเธอก่อน พวกเธอแค่เข้ามาคุยเพราะที่นั่งอยู่ใกล้กันต่างหากล่ะ]

พอพูดไปยังงั้น พวกนั้นก็เริ่มโมโห

[แกคิดว่าเราจะปล่อยไปเพราะข้ออ้างแบบนั้นเรอะ!]

[ดูเหมือนแกอยากเจ็บตัวมากสินะ!]

ในสถานการณ์เสี่ยงแบบนี้ ชั้นได้ยินเสียงมาจากที่ไกลๆ

[หยุดเลยนะ]

พวกผู้ชาย

มีชายคนนึงเดินเข้ามาในระยะของพวกเรา

เป็นชายจากห้องของชั้น มีแหวนสวมอยู่หลายวงที่นิ้วมือเค้าและกำไลหลายอันที่แขน

ทีหูก็ยังเจาะหูอีกด้วย และทุกอย่างที่เค้าสวมเหมือนจะเป็นอัญมณีที่ฟุ่มเฟือย ทั้งหมดเป็นเมจิคไอเทม

นี่สามารถเป็นเหตุผลได้ว่าเค้ารวยมาก

 

ตอนนี้เค้าสวมเครื่องแบบนักเรียนอยู่ แต่นอกจากชุดนั้นเป็นสีฉูดฉาด

ขณะเอามือเสยผมสีตัวเองอยู่ ชสยผมบลอนดฺคนนั้ก็พูดด้วยน้ำเสียงเบาๆว่า

[ต้องขอโทษด้วย เพราะว่าลูกน้องชั้นจริงจังไปหน่อย เลยทำเกินไป]

[นายคือหัวหน้าเหรอ?]

เมื่อชั้นมองไปที่ผู้ชายคนนั้น เค้าก็ตอบกลับมาด้วยท่าทางหยิ่งๆ

[ชั้น วินเซนท์ เอฟเวอร์ตั้น แม้แต่ประเทศบ้านนอกยังรู้จักชั้น]

[ชั้นไม่รู้จักนายว่ะ]

 

ชั้นตอบไปตรงๆ นอกจากคนที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์แล้วชั้นก็ไม่จำให้รกสมอง

 

[แกไม่รู้จักอาณาจักรกอตยาร์ดเรอะ]

ผู้ติดตามของเค้าแสดงสีหน้าตกใจ

[ถ้าเป็นประเทศนั้นชั้นรู้จักนะ]

 

ชั้นไม่ได้เฝ้าสังเกตการณ์เป็นงานอดิเรกไม่มีเหตุผลหรอกนะ

หนึ่งในสามมหาอำนาจทางทิศเหนือมาจากประเทศนี้ ประเทศที่มีประชากรเยอะที่สุดในโลก และเป็นประเทศที่แข็งแกร่ง เนื่องจากราชาปิศาจจะปรากฏตัวออกมาทางตอนใต้ของทวีปเสมอ สรุปคือประเทศทางฝั่งเหนือส่วนมากนั้นปลอดภัย

ช่วงที่ประสบภัยพิบัติจากราชาปิศาจ มีหลายกรณีที่ประเทศไม่ได้รับความเสียหายดังนั้นผู้คนจึงมารวมตัวกันและกลายเป็นประเทศที่เจริญมากที่สุด

[ท่านวินเซนท์องค์ชายลำดับที่1ของประเทศนั้น หนึ่งในผู้ปกครอง บางสิ่งดีๆอาจเกิดขึ้นกับแกถ้าแกมาเป้นข้ารับใช้ท่าน]

[โฮ่]

 

คงคิดว่าผมสนใจ ผู้ติดตามเลยพูดต่อ

[ถ้าแกสนใจ ก่อนอื่นเลย แกเลิกคุยกับองค์หญิงยูฟิเลียได้มั้ย แน่นอนว่าไม่เป็นไรถ้าแกจะพูดเรื่องของท่านวินเซนท์ ท่านวินเซนท์และองค์หญิงยูฟิเลียอยู่ในความสัมพันธ์ที่จะหมั้นหมายกันในที่สุด เราจะมีปัญหาถ้ามีข่าวลือแย่ๆ]

 

จากที่ฟังมา

ชั้นสนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหมอนี่กลายเป็นราชาแห่งอาณาจักรกอตยาร์ด สังคมมนุษย์ได้ยุ่งเหยิงเป็นแน่ มันน่าสนุกที่จะเฝ้าดูมนุษย์ขัดแย้งกันเอง ชั้นไม่พลาดเรื่องดราม่าอยู่แล้ว แถมยังน่าเกลียดและเลวร้ายกว่าความขัดแย้งระหว่ามนุษย์กับปิศาจอีก

แน่นอนว่าการโดนล้อมโดยไอพวกนี้มันน่ารำคาน ขณะคิดยังงั้นผมก็เอามือล้วงกระเป๋ากางเกงไปด้วย

 

[เฮ้ ฟังชั้นสิ!]

ผู้ติดตามเริ่มหงุดหงิดกับท่าทางของชั้น

แน่นอนว่าชั้นฟังเค้า แต่สำหรับเทพปิศาจนั้นไม่มีความต้องการทางเพศ

 

ใช่แล้ว ชั้นคือเทพปิศาจ ในชาติก่อน ชั้นคงจะก้อมหัวขอโทษไปแล้ว แต่ตอนนี้มันต่างกัน

 

ขณะคิดว่าจะทำยังไงกับพวกมันดี ชั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง ด้วยหูปิศาจของชั้น มันง่ายที่จะระบุว่าเป็นใคร ในสถานการณ์นี้ถ้าเธอโผล่มามันก็จะจบ

 

[พวกนายทำอะไรอยู่น่ะ]

เมื่อเธอตะโกนผู้ติดตามก็หันกลับและวิ่งหนีไป

[น่ะ..นี่ ยูฟิเลียโดโน่ วันนี้อากาศดีเนอะว่ามั้ย...?]

 

วินเซนท์รีบแก้ตัว

แววตาที่ยูฟิเลียใช้จ้องวินเซนท์ไม่ได้มีความอยู่รักเลยซักนิดเดียว

 

[หยุดรังแกเค้าได้แล้ว]

[คุณกำลังเข้าใจผิดนะ ผมก็แค่คุยกับเค้าเอง]

 

แม้ในสถานการณ์อย่างนี้เค้ายังแกล้งเป็นคนดี

ยังเล่นละครได้อีกนะเอ็ง

[ให้คนถืออาวุธเป็นกลุ่มมาล้อมคนคนเดียวเนี่ยนะเรียกว่าคุย?]

 

ผู้ติดตามของวินเซนท์ต่างพกอาวุธไม่ว่าจะเป็นดาบยาว ดาบใหญ่และหอกในมือตามแต่ใครถนัด

 

[พวกเราคือคนที่ตั้งเป้าจะเป็นนักผจญภัย หัวใจของพวกเราอยู่ในสนามรบเสมอ]

ลูกน้องของวินเซนท์พูดอย่างสุภาพ ว่าการพกอาวุธมันเป็นเรื่องปกติ

ยูฟิเลียไม่ได้สนใจคำพูดนั้น

 

[เค้าจะไปกับชั้นตอนนี้ ชั้นขอตัวเค้าล่ะ]

[เอาสิ ผมไม่เป็นไร ไว้ค่อยมาทำธุระของเราวันหลัง]

 

ขณะที่ยิ้มวินเซนท์และลูกน้องของเค้าก็รีบชิ่งทันที

เมื่อเธอเห็นดังนั้นจึงปลดปล่อยความตึงเครียดออกและสงเสียง ฟู่ ออกมา

 

[นั่นมันสถาการณ์อันตรายใช่มั้ยน่ะ?]

 

ไม่ได้มีอันตรายอะไรหร้อก แต่ชั้นก็ขอบคุณเธออยู่ดี เพราะว่าชั้นมาในสถานที่แบบนี้เลยตระหนกนิดหน่อยตอนฟังพวกมันพล่าม

[vあrぐちょkゆーwえgd] แปล ขอบคุณนะ ยูฟิเลีย

 

แน่นอน ชั้นไม่สามารถพูดแบบปกติได้ แต่มันก็ถูกส่งไปถึง

 

[เอาน่า ไม่ต้องใส่ใจหรอก]

ยูฟิเลียตอบด้วยรอยยิ้ม

[ทั้งเค้าและประเทศของเค้าเป็นแบบนี้แหละ นายควรอยู่ห่างเค้าไว้นะ]

 

เหมือนวินเซนท์จะทำกร่างไปทั่วโรงเรียนเหมือนเค้าเป็นเจ้าของสถานที่ คนส่วนใหญ่ก็บ่นไม่ได้ด้วย

อาณาจักรกอตยาร์ดเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจของโลก ไม่มีใครสามารถต่อต้านได้แน่นอนว่าโรงเรียนนี้เองก็ได้รับความช่วยเหลือจากมันด้วย TN : พอจะเดาได้แล้วว่าทำไมรับบทเป็นนายธนาคาร

 

[ว่าแต่หมอนั่นพูดอะไรแปลกๆกับนายรึเปล่า]

[gがおgヴぉこnぐshにふぉっふぁgdnmtじゃゆくm]

แปล ก็แค่ว่าอย่ามายุ่งกับคู่หมั้นของชั้น

เมื่อชั้นตอบไป หน้ายูฟิเลียก็แดง

[หะ!? ชั้นไม่ใช่คู่หมั้นของหมอนั่นซักหน่อย หมอนั่นยังจะพูดอย่างนั้นอีกเหรอ! ทั้งที่ชั้นปฏิเสธไปหลายครั้งแล้วนะ]

หน้าเธอแดงเพราะความโกรธมากกว่าความอาย ชั้นบอกได้จากน้ำเสียงของเธอเลยล่ะ

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TN'Notes

ตอนที่6แล้ว หลายคนอ่านจบอาจรอฉากตบเกรียนองค์ชายกันสินะครับ

ส่วนตัวผมเองก็สงสัยว่าจะมีฉากชิงตัวเจ้าสาวรึเปล่า ช่วงนี้เห็นบ่อยเหลือเกิน

ในส่วนของภาษา เนื่องจากมีคอมเม้นมาว่ามีคำหยาบเยอะไป

ซึ่งผมอยากจะถามคนอ่านว่าโอเคกับคำหยาบหรือเปล่า พวกคำแสลง คำลงท้ายพวกวะเว้ยเฮ้ยงี้ ซึ่งผมใส่ไปเพื่อเพิ่มอินเนอร์ เพราะแปลจากอิงคำมันไม่สามารถแสดงอารมณ์ออกมาทั้งหมด

ส่วนคำหยาบ พวก บัดซบเชี่ยเอ้ยเวรเอ้ยอะไรอย่างนี้ผมแปลจากอิงคือพวกคำว่า Damn it/F*ck/Shit อะไรงี้ ไม่ได้จะใส่เองหรอกนะครับ

ถ้ายังไงรบกวนแสดงความคิดเห็นเพื่อนำไปปรับปรุงต่อด้วยครับ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




NEKOPOST.NET