[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า ตอนที่ 4 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.4 - โย้ช ไปโรงเรียนกันดีกว่า


หลังจากที่ปาร์ตี้ผู้กล้าออกจากห้องบัลลังก์ไปแล้ว ชั้นก็ค่อยๆลุกขึ้นอย่างระวังๆ

ยูริอุส[ทำอะไรของท่านน่ะครับ?]

ในเวลาเดียวกันนั้นตาแก่ก็ปรากฏตัวขึ้นในห้อง

แอชทัล[ลองมาคิดดูแล้ว ชีวิตในชาติที่แล้วชั้นไม่ถูกโรคกับผู้หญิง ลืมเรื่องสู้ไปได้เลย แค่จะคุยกับพวกเธอชั้นยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ]

ยูริอุส[คาดไม่ถึงนะครับเนี่ย ที่ท่านเทพปิศาจผู้แข็งแกร่งที่สุดจะมีจุดอ่อนแบบนั้นอยู่]

ตาแก่ทำท่าทางไม่พอใจ

แอชทัล[ขอชั้นพูดหน่อยเห่อะ วันนี้แค่เสมอน่า]

ยูริอุส[เอ๊ะ!!ทำไมถึงเสมอได้ล่ะครับนั่น]

ตาแก่ดูเหมือนจะสงสัยสินะ

แอชทัล[ก็ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครเป็นอะไร แถมฝั่งนั้นเองก็ถอนตัวกลับเพราะหมดเวลา บางทีฝั่งนั้นอาจจะคิดว่าตัวเองชนะแล้วอ่านะ] TN : ดริฟท์แถ180องศาเชียวนะเอ็ง

ยูริอุส[ม..มันเป็นแบบนั้นเหรอครับ?]

ตาแก่เหมือนจะเถียงไม่ออก เพราะทฤษฎีนี้มันเพอร์เฟคไงล่ะ

แอชทัล [ยังไงก็เห่อะ ทำไมพวกนั้นถึงสามารถเข้ามาถึงห้องบัลลังก์ได้วะน่ะ? ด้วยเลเวลและความแข็งแกร่งแค่นั้นพวกนั้นไม่น่าจะเข้ามาได้ถึงนี่]

พวกเธอไม่มีทางเอาชนะข้ารับใช้ชั้นได้ด้วยซ้ำ

เหมือนตอบสนองต่อคำถามของชั้น หัวหน้ากองพันทั้ง15หน่วยปรากฏตัวขึ้นและคุกเข่าลงตรงหน้าชั้น

อาดริโกรี่[ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับ]

อาดริโกรี่กล่าวโทษในบรรดากองพันทั้ง15 หน่วยที่1และ13นั้นแข็งแกร่งที่สุด พวกเขาอาจได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้นำทัพ

ทั้งสองหน่อเหลือบมองกันและบ่นอุบอิบใส่กันว่า “แกพูดสิ” “ไม่ แกสิพูด” ขณะที่ผลักกันและกัน

 

[เอาล่ะครับ พวกเขาคือแขกคนแรกในรอบ1000ปี พวกเราคิดว่าถ้าพวกเราไล่เค้าออกไปท่านแอชทัลอาจจะผิดหวัง]

แอชทัล[โฮ่]

 

เมื่อชั้นมองเค้าด้วยสายดาดูถูก หัวหน้ากองพันที่13 เจโก้ ก็หลบสายตา

อาดริโกรี่[เอ่อ เรื่องนั้น พวกเราปล่อยให้พวกเค้าเข้ามาเองครับ]

อาดริโกรี่เหมือนจะทนแรงกดดันจากผมไม่ไหวเลยสารภาพออกมาง่ายๆ TN : ขายเพื่อนแล้วเอ็ง

เจโก้[แก เจ้าคนทรยศ!!!]

 เจโก้ตะโกนออกมาแต่อาดริโกรี่ยังคงนิ่งอยู่

ตาแก่[สั้นๆนะ พวกแกทำอย่างนั้นทำไม?]

เมื่อตาแก่ถามอย่างนั้นด้วยน้ำเสียงเคืองๆ อาดริโกรี่ก็ก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิมและเริ่มตอบ

อาดริโกรี่[มะ เมื่อผมเห็นพวกเธอ ใจผมก็เต้นรัวๆ แถมตัวก็สั่นอีก เธอยืนอยู่ข้างหน้าเพื่อนของเธอเตรียมตัวเผชิญหน้ากับผม...เพราะงั้น เราเลยซ่อนตัวตนและจับตามองจากด้านหลัง มันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดครับ]

[เพราะงั้นพวกผมเลยล่าถอย ไม่งั้นจะโดนหาว่าเป็นพวกโรคจิตเอาครับ]

 

พวกเอ็งแม่งทำตัวเป็นสตอคเกอร์สมบูรณ์เลยนี่หว่า มันคือสิ่งที่แม้แต่ตัวชั้นในชาติที่แล้วยังไม่เคยทำเลยนะเฮ้ย

พวกที่ไม่คุ้นเคยกับผู้หญิงมักจะทำแบบนั้น ช่วยไม่ได้ล่ะนะ

 

แอชทัล[ฮ่าๆๆ ต่อจากนี้ไปก็ระวังมากขึ้นหน่อยล้ะกัน]

หลังจากได้ยินคำแนะนำของชั้น อาดริโกรี่ก็ตอบกลับอย่างจริงจังขณะที่รู้สึกแย่

ยูริอุส[ฮืมมมมม]

หลังจากได้ฟังคำตอบของอาดริโกรี่ ตาแก่ก็ครุ่นคิดอยู่ครู่นึงแล้วพยักหน้าพร้อมเสียงอืมๆ ชั้นเดาว่าคงจบแล้ว

ยูริอุส[สมาชิกของเทพปิศาจทุกตัวยกเว้นชั้น ปรากฏตัวหลังท่านแอชทัลเกิด อาจพูดได้ว่าพวกแกทั้งหมดเกิดมาโดยท่านแอชทัล]

แอชทัล[ชั้นจำไม่เห็นได้เลยว่าเคยทำอะไรแบบนั้นน่ะ]

เมื่อชั้นกลายเป็นเทพปิศาจ มีเพียงตาแก่อยู่เท่านั้น

หลังจากนั้น พวกนั้นก็โผล่หัวมาแบบไม่ได้รับอนุญาต

แม้ชั้นจะพูดว่าพวกเค้าเกิดมา พวกเค้าออกมาจากร่างกายชั้นในรูปแบบไข่

เมื่อชั้นสังเกต ไอไข่ที่ว่ามันโผล่ออกมาจากที่ไหนซักที่ใน่วิหารแห่งความมืด

ถ้าเป็นตามเกมพวกเขาเรียกว่าจุดเกิดนั่นแหละ

ยังไงก็เห่อะ มันไม่โผล่มาเป็นร้อยปีแล้ว

มันอาจจะสูงสุดแล้วก็ได้มั้ง?

 

แอชทัล[ข้ารับใช้ของเทพปิศาจหยุดปรากฏตัวแล้ว ชั้นไม่ค่อยเข้าใจเงื่อไขนี้ แต่อาจจะมีจุดไหนเชื่อมโยงกันจากส่วนลึกในหัวใจ บางส่วนที่ อ่อนแอต่อผู้หญิง เหมือนๆกัน]

 

ถ้านั่นเป็นจริง สมุนปิศาจของชั้นทั้ง15000ตนยกเว้นตาแก่น่าจะมีจุดอ่อนเดียวกัน

มันอันตรายไม่ใช่เหรอวะน่ะ!!??

 

“นี่มันสถานการณ์ซีเรียสเลยไม่ใช่เหรอ”,. “พวกเราทำได้เพียงต้องทำความคุ้นเคยกับผู้หญิงเท่านั้นสินะ” เริ่มมีความคิดแบบนั้นออกมา

 

ยังไงก็ตาม ลูกน้องปิศาจทั้ง15000ตน อยู่ๆให้ไปคุยกับผู้หญิง ชั้นไม่อยากเห็นฉากแบบนั้นอ่านะ

เจโก้[จะเป็นยังไงถ้าเราฆ่าผู้หญิงให้หมดนับจากนี้ล่ะครับ?]

ความคิดเห็นซึ่งขาดสามัญสำนึกออกมาจากปากเจโก้ หัวหน้ากองพันที่13 สมองมันเพี้ยไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย

อาดริโกรี่[คนโง่ก็อยู่เงียบๆไป เราจะฆ่าผู้หญิงได้ไง?ในเมื่อเรายังไม่แม้แต่จะคุยกับพวกเธอได้?]

เจโก้[แกว่าใครโง่ฟะ]

เขาโมโหหลังจากโดนปฏิเสธโดยอาดริโกรี่ เพราะไอสองหน่อนี่เป็นคู่แข่งกันล่ะนะ

ก่อนอื่นเลย ถ้าผู้หญิงทั้งหมดโดนฆ่า มนุษยชาติก็ล่มสลายน่ะสิวะ มันรุนแรงไปในหลายๆความหมาย

ความคิดเห็นไม่เห็นด้วยแสดงออกมา แต่มันก็ยังเป็นปัญหา ชั้นต้องจัดการเองทั้งหมด ไม่มีทางเลือกนอกจากชั้นจะลงมือทำอะไรด้วยตัวเอง

แอชทัล[เงื่อนไขที่พระเจ้ามอบให้ชั้นคือห้ามออกไปไหนจนกว่าจะมีแขกคนแรกมาใช่มั้ย หรือก็คือตั้งแต่ที่ชั้นพบผู้กล้า ตอนนี้ชั้นเคลื่อนไหวได้อย่างอย่างอิสระแล้วใช่มั้ย]

 

หน้าตาแก่บ่งบอกว่ากำลังคิดบางอย่างอยู่ ชั้นพยักหน้าให้เค้า

แอชทัล[หลังจากนี้ วิธีเดียวที่จะเอาชนะจุดอ่อนที่แพ้ผู้หญิงคือชั้นต้องไปหาประสบการณ์]

ยูริอุส[ครับ ผมมีไอเดีย]

แอชทัล[โฮ่ งั้นชั้นฝากให้นายจัดการล้ะกัน เตือนชั้นด้วยล่ะ ว่าแต่ยัยพวกนั้นกลับไปรึยังเนี่ย?]

ในตอนนี้ตาแก่กำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับไอเดียของเค้า ดังนั้นชั้นเลยฝากให้เค้าจัดการ

เจโก้ตอบชั้นในส่วนที่สอง

เจโก้[ดูเหมือนว่าพวกเธอจะสำรวจรอบๆปราการอยู่พักนึง ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปคลังสมบัติ]

แอชทัล[อะไรนะ?ยัยพวกนั้นผ่านไปได้เหรอ?]

เจโก้[ไม่ครับ ยังมีการ์ดอยู่ เพราะว่าโกเลมปกป้องมันพวกเธอไม่สามารถทำลายมันได้ครับ]

เขารายงานว่าโกเลมจัดการปาร์ตี้ผู้กล้าอย่างรวดเร็วและขับไล่พวกเธอออกไป

แอชทัล[โย้ช เอาตามตรง สมบัติมีมากว่า1000ปีแล้ว ชั้นไม่รู้ว่าพวกเธอจะได้ประโยชน์อะไรถ้าเอามันไป]

ตาแก่ส่ายหัวให้กับความคิดของชั้น

ยูริอุส[แน่นอน มันไม่สำคัญกับพวกเรามาก แต่การให้ใครก็ตามที่บุกเข้ามาถึงดันเจี้ยนที่ยากที่สุดวิหารแห่งความมืดและล้มโกเลมได้จะได้รับมันไปมันออกจะ...]

แอชทัล[เหมือนจะไม่ง่ายที่จะจ่ายค่าผ่านทางนะ]

ตาแก่ทำเป็นไม่ได้ยินมุกของชั้น แต่ชั้นไม่ได้เห็นใบหน้าของตาแก่กระตุก

เจโก้[พวกนั้นอาจจะได้รู้ถึงความน่ากลัวของวิหารนี้จากโกเลมนั่น]

แม้เจโก้จะเห็นด้วย แต่มันชี้ให้เห็นถึงจุดอ่อนของข้ารับใช้เทพปิศาจ

หลังจากนี้ชั้นจะกำจัดจุดอ่อนนั้น

ชั้นสาบานในใจ

.

.

.

เจมี่[วิหารนั่นมันอะไรกัน โกเลมนั่นไม่แข็งแกร่งไปหน่อยเหรอ]

หลายวันถัดมาที่โรงเรียนแคมบริดจ์ เจมี่บ่นตั้งแต่เข้าห้องเรียนในตอนเช้า

ทีไรซ่า[เธอยังพูดแบบนั้นอยู่อีกเหรอ มันคือเทพปิศาจจริงๆนั่นแหละ]

ทีไรซ่านับนิ้วของเธอหลังจากได้ยินเสียงบ่นนี้มาหลายรอบ

[อย่าพูดอย่างนั้นสิ เธอยังเป็นนักปราชญ์อยู่รึเปล่าเนี่ย]

เมื่อเจมี่ไปจี้จุดเธอเข้า ทีไรซ่าดูโกรธเล็กน้อย ยังไงก็ตามเธอพูดด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้น

ทีไรซ่า[โฮ่ งั้นชั้นควรจะพูดเกี่ยวกับนักปราชญ์ที่พยายามคิดอย่างหนักเมื่อวันก่อนสินะ]

เจมี่[ไม่ เดี๋ยวก่อน นั่นมัน.....]

โอ้ไม่ เรื่องนี้มันชักจะยาวล่ะนะ เจมี่คิด แต่มันสายไปแล้ว แต่ได้รับสิ่งที่เธอทำแล้ว

[ไม่ เดี๋ยวก่อน ไม่เป็นไร... บางทีเขาอาจอ่อนแอหลังจากผ่านไป1000ปี 1000ปีที่ใช้ชีวิตโดยไม่ได้ออกไปไหน ลูกน้องของเค้าเองก็อาจจะตายหมดแล้วก็ได้ เพราะงั้นวิหารนั่นเลยว่างเปล่า มีเพียงโกเลมที่เป็นตุ๊กตาเวทย์อมตะอยู่เท่านั้น บางทีนั่นอาจเป็นห้องสมบัติและมันอาจเฝ้าของสำคัญอยู่ก็ได้ ]

โอ้ มันสั้นมาก เจมี่รู้สึกโล่ง แต่มันเป็นความผิดพลาด

[หลังจากนั้นชั้นก็เปรียบเทียบมันกับตำนานที่บ้านเกิดของไอริส....]

เรื่องราวที่แตกต่างเริ่มจะออกมา แต่เจมี่ไม่สนใจและคิดจะหนี

[ดูเหมือนจะเป็นเรื่องน่าสนใจ]

เมื่อยูฟิเลียและไอริสมาโรงเรียนเธอก็ร่วมเข้าวงสนทนา

[อืมมม มันอ่อนแอเกินไป มันผิดธรรมชาติชั้นคิดว่างั้นนะ]

ยูฟิเลียแสดงความคิดเห็นของเธอออกมา แม้มันจะคัดค้านกับทีไรซ่า

[มันไม่สำคัญหรอกใช่มั้ย? อีกอย่างโกเลมนั่นก็....]

เมื่อเจมี่กล่าวถึงโกเลมนั่น ยูฟิเลียก็แสดงออกอย่างจริงจัง

[มันแข็งแกร่งกว่าราชาปิศาจซะอีก เพราะงั้น นั่นมันเหลือเชื่อไปเลย]

[ความแข้งแกร่งของโกเลมนั้นขึ้นอยู่กับพลังเวทย์และวัตถุดิบที่ใช้สร้าง วัตถุดิบนั้นเป็นปริศนา ผู้สร้างต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งมากแน่ๆ]

ทีไรซ่า สมที่เป็นปราชญ์ เธอมีความรู้อย่างมากในเวทมนต์และเทคนิคเวทย์

[ราชาปิศาจในครั้งนี่นั้นโคตรอ่อน คงเอาไปเทียบอะไรไม่ได้]

เจมี่พยักหน้าให้กับคำพูดของยูฟิเลีย

[แม้ในความเป็นจริง ชั้นคิดว่าเค้าพูดแบบนั้นออกมาเพราะอคติและความอิจฉา]

เจมี่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการกระซวกราชาปิศาจ มีแต่ยูฟิเลียและทีไรซ่าเท่านั้น

ยังไงก็ตาม ถ้ามีศัตรูที่แข็งแกร่งอยู่ที่นั่นก็เป็นไปตามคาด

ความแข้งแกร่งของโกเลมนั้นสร้างผลกระทบอย่างรุนแรง

[เอาเถอะ ราชาปิศาจคนต่อไปจะปรากฏตัวใหม่ในซักวัน ชั้นจะฝึกจนกว่าจะถึงตอนนั้น เมื่อเวลานั้นมาถึงชั้นจะจัดการมันซะ]

ยูฟิเลียประกาศอย่างมั่นใจ ในตอนนั้น กระดิ่งก็ดังขึ้นและเริ่มคาบโฮมรูม

[กลับไปนั่งที่ของตัวเองได้แล้ว]

ครูสอนโฮมรูมเข้ามาและสั่งยังงั้น

[วันนี้ ห้องของเราจะมีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่ เฮ้ เข้ามาได้แล้ว]

[ยินดีที่ได้รู้จักครับทุกคน ชั้นชื่อแอชทัล]

เขาคือเทพปิศาจ ผู้ซึ่งถูกปลดปล่อยหลังผ่านไป1000ปี

----------------------------------------------------------------------------------------------------

ตอนที่4แล้ว เริ่มเข้าเนื้อเรื่องหลักซักที มาดูชีวิตในรั้วโรงเรียนของเทพปิศาจฮิคินีทกันครับว่าจะวายป่วงแค่ไหน

----------------------------------------------------------------------------------------------------




NEKOPOST.NET