[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า ตอนที่ 28 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.28 - บทนำ


เล่ม2

ตอนที่28 การประชุมเทพปิศาจ

 

การประชุมเทพปิศาจ

มันเป็นการประชุมที่จัดขึ้นเป็นประจำโดยพวกเทพปิศาจ
พวกผู้บริหารเทพปิศาจระดับสูงมารวมตัวกัน

สถานที่คือที่ไหนซักที่ที่มีโต๊ะกลมขนาดกว้างอยู่

คนที่นั่นเริ่มด้วยเทพปิศาจ ชั้นเองล่ะ แอชทัล
แล้วก็เบอร์2ตัวจริง จูเลียสมือขวาของชั้น
ชั้นเรียกเค้าว่าตาแก่

แล้วก็มีพวกหัวหน้ากองทัพเทพปิศาจทั้ง15คน

[ดีล่ะถ้างั้น สมมุติว่าคติสำหรับเดือนนี้คือ ‘ปลอดภัยไว้ก่อน’ เถอะนะครับ]

ตาแก่สรุปด้วยเรื่องนี้

[ก่อนอื่นเลย มีอะไรที่สามารถคุกคามเราได้เหรอ...ครับ?]

อาดริโกรี่หัวหน้าของกองทัพเทพปิศาจหน่วยที่1ตั้งข้อสงสัย

[มีสิ หลักๆเลยก็เมื่อทำการฝึกพิเศษกับท่านแอชทัลอ่านะ]
[อา มีนั่นสินะครับ]

เมื่ออิสทิมหัวหน้ากองทัพเทพปิศาจที่11ชี้แจงให้เห็นดังนั้น อาดริโกรี่ก็ยิ้มเล็กน้อย

[ยังไงก็เถอะ นั่นไม่มีอะไรเกี่ยวกับการดำเนินการของเราตอนนี้อยู่แล้ว]

ทำไมมันกลายเป็นปลอดภัยไว้ก่อนนะเหรอ?

เพราะว่าเรากำลังทำงานสาธารณะน่ะสิ
ทัศนียภาพของวิหารแห่งความมืดถูกทำลายเมื่อวันก่อน

เนื่องจากเรากำลังทำงานก่อสร้างอยู่ในขณะนี้ คติเลยกลายเป็น ปลอดภัยไว้ก่อน
ไม่สิ ชั้นทำแบบนี้


งานสาธารณะเป็นสิ่งที่อันตราย สำหรับมนุษย์
ชั้นไม่มั่นใจเกี่ยวกับพวกเทพปิศาจด้วย
ปลอดภัยไว้ก่อนจึงเป็นกฏเหล็กของการก่อสร้างล่ะนะ

[ผู้รับผิดชอบงานก่อสร้างรอบๆวิหารแห่งความมืดที่เกิดจากตัวหายครั้งนี้คือท่านอิสทิมนะครับ]
[ครับ ได้โปรดปล่อยให้ผมจัดการเอง]

อิสทิมตอบอย่างร่าเริงให้กับคำพูดของตาแก่และก้มหัวของเขาลง

[นายเรียกใครว่าตัวหายนะกันฟะ!?]

เมื่อชั้นโต้แย้งไป หัวหน้าหน่วยทั้ง15คนก็ชี้มาที่ชั้น

[อุ๊บ]

ตามคาด ชั้นไม่สามารถพูดอะไรได้ถ้าทุกคนเงียบล่ะนะ

[ต้องใช้ดินเป็นจำนวนมากเพื่อฟื้นฟูคุณลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่ท่านเป่าทิ้งไปน่ะครับ]

อิสทิมให้คำปรึกษาเกี่ยวกับแผนการของเราในอนาคต

[ไม่ใช่ว่าเราสามารถนำมันมาจากโลกมนุษย์ได้งั้นเหรอ]

ตามที่อาดริโกรี่ได้กล่าวไว้ นี่ค่อนข้างปวดในตูดเลยทีเดียว
ถ้าคุณวาร์ปแค่ตัวเอง คุณก็ไม่รู้สึกเหนื่อยมากหรอก

ยังไงก็ตาม ถ้าคุณพาคนอื่นนอกจากตัวเองหรือพยายามจะขนสิ่งของ
น้ำหนักและปริมาตรที่ใหญ่ขึ้น พลังงานก็ถูกใช้มากขึ้นด้วย

และแน่นอนว่าดินและทรายมันหนักโคตรๆ
เป็นงานที่ค่อนข้างเจ็บปวดทีเดียว

[ดินสามารถหาได้ที่ทางตะวันออกของทวีปบริโทเรีย เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากนำมันมาจากภูเขาล่ะนะ]

เนื่องจากเราจะทำงานในภูเขา โอกาสที่จะถูกพบโดยผู้คนก็มีน้อย
ไงก็เถอะ เราจำเป็นต้องวางแผนสำหรับโอกาสเล็กน้อยที่เราจะถูกจับได้ล่ะนะ

ในขณะที่พูดถึงสิ่งนั้น เราก็สรุปการประชุม

....

....

....

[ยังไงซะ ท่านแอชทัลจะทำอะไรในตอนนี้ล่ะครับ?]

หลังจากหลายสิ่งสงบลงแล้วตาแก่ก็ถาม

[แผนของชั้นน่ะตัดสินใจไว้แล้วล่ะ ชั้นจะไปฝึกอ่ะนะ]

เมื่อชั้นประกาศอย่างนั้น แก้วทั้ง15ก็สงเสียง แกร๊ก
มีบางคนทำกาแฟของพวกเขาหก

[ใครมีหน้าที่เป็นคนต่อไปล่ะ?]
[ผะ ผมเอง]

อิสทิมตอบขณะที่ตัวสั่นทั้งคนทั่งแก้ว

[โปรดเข้าใจด้วยครับว่าผมกำลังสั่นด้วยความตื่นเต้นน่ะครับ]

ตอบสนองต่อการจ้องของทั้ง14คน อิสทิมตอบมาอย่างนั้น แต่พวกเขาไม่เชื่อเค้าทั้งหมด

[อ๊ะ ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ใช่อย่างนั้น สำหรับครั้งนี้ชั้นกำลังคิดถึงการฝึกร่างกายของชั้น ตอนนี้ชั้นมีปัญหาสำคัญอ่ะนะ]

ชั้นมีจุดอ่อนเดียว
ชั้นไม่ถูกกับผู้หญิงนัก
ชั้นไม่ได้สังเกตมากว่าพันปี ดังนั้นเมื่อชั้นเจอผู้หญิงครั้งแรกหลังจากเกิดใหม่เป็นเทพปิศาจชั้นก็ได้แสดงอาการน่าอับอายไป

พื่อที่จะแก้ไขเรื่องนั้น ชั้นได้ไปโรงเรียนในโรห์ดัน เมืองหลวงของอาณาจักรบริทอน
มันถูกเรียกว่าโรงเรียนแคนทาบริดจ์ และฝึกฝนนักผจญจัยพร้อมกับทรัพยากรมนุษย์อื่นๆ

[ผมได้ยินมาว่าอาการของท่านดีขึ้นเรื่อยๆตั้งแต่เข้าเรียนในโรงเรียน]

อาดริโกรี่พูดอย่างสุภาพ

[นั่นก็จริง แต่ยังมีปัญหาหลายอย่าง ตามที่คิด ชั้นไม่ควรพบสถานการณ์อะไรที่นอกเหนือการคาดการณ์ของเราล่ะนะ]
[วิธีที่ดีสุดคือรับมือได้ทุกสถานการณ์ นั่นคือปัญหาสินะครับ]

อาดริโกรี่ให้คำตอบเน่าๆอย่างจริงจัง

[ทำไมท่านแอชทัลถึงอ่อนแอต่อผู้หญิงตั้งแต่แรกล่ะครับ?]
[นั่นเป็นคำถามที่ยาก ตามที่ชั้นรู้ชั้นมีความทรงจำของชาติที่แล้ว ชั้นมีนิสัยที่ไม่สามารถพูดได้ในชาติที่แล้วน่ะ]

มีหลายครั้งเมื่อชั้นพยายามพูดกับผู้หญิง และชั้นเงอะงะหรือเสียงของชั้นแตกพร่า
ตามผลลัพธ์แล้ว มันกลายเป็นภาษาลึกลับและไม่สามารถเข้าใจได้ว่าชั้นพูดอะไร

[ชั้นจำได้ว่ามันเริ่มยังไงหรอกนะ ยังไงก็เถอะ เพราะว่านั่นชั้นเลยไม่สามารถคุยกับผู้หญิงได้และชั้นเจอบางสิ่งที่น่ากลัว]

ได้ยินอย่างนั้น เจโก้หัวหน้ากองทัพที่13ก็มองมาที่ชั้น

[ท่านควรเอาค้อนไปไล่ทุบผู้หญิงเหี้ยๆพวกนั้นนะครับ]
[อือ แกควรไปต่างโลกเดี๋ยวนี้และชั้นไม่คิดว่าแกจะกลับมาได้หรอกนะ]
[อะไรกันฟะ!?]

อาดริโกนี่และเจโก้เริ่มเถียงกัน แต่ชั้นจะไม่สนใจ
ไอสองหน่อนี้อยู่ในเงื่อนไขแย่ๆอยู่แล้ว

[ยังไงก็เถอะ ปัญหาตอนนี้คืออะไรล่ะ? ผมเชื่อว่าทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นนะครับ]

ตาแก่ถาม

[ชั้นคิดว่ามันเป็นเพียงกับคนรู้จัก ยิ่งชั้นเรียนรู้เกี่ยวกับพวกเค้ามากเท่าไหร่ การพูดคุยก็จะง่ายขึ้นอ่านะ]
[จริงครับ โดยการพูดคุยกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักอาจกล่าวได้ว่าท่านสามารถเอาชนะมันได้ในที่สุด]

ตาแก่พยักหน้า

[ดีล่ะถ้างั้นทำไมท่านไม่พยายามทำใหผู้หญิงซัก100คนเป็นของท่านล่ะครับ]
[หยุดเลย]

มีบางอย่างที่แปลกกับความคิดของเจโก้

[ถ้าแกแค่พูดมันจะไม่เป็นไรที่จะทำมันที่นี่ แกแค่จำเป็นต้องไปตะโกนเรียกคนบนถนน]
[นั่นแหละครับ...]

กาเรธหัวหน้ากองทัพที่5พึมพำบางสิ่งแต่ชั้นไม่เข้าใจ

[ท่านมีแผนจะทำมันคนเดียวเหรอครับ?]

ถูกถามโดยอาดริโกรี่ชั้นก็คิดสั้นๆ

[ทำคนเดียวมันเหงานิดหน่อยอ่ะนะ....]

นี่มันความรู้สึกอะไร?
ชั้นเป็นเทพปิศาจนะ

ถ้าราชาปิศาจเป็นลาสบอส ชั้นก็มีตัวตนตรงข้ามกับพวกมัน
พูดอีกอย่างคือ บอสลับ

วันก่อนชั้นได้ฆ่าแม่ทัพปิศาจที่ไม่รู้จักเจียมกะลาหัวและพวกแมลงหวี่ตัวอื่นเล็กน้อย

ชั้นไม่ควรจะมีอะไรให้กลัว

[ถ้าอย่างนั้นพามผมไปกับท่านด้วยเถอะครับ]

เจโก้ยืนขึ้นและเอามือวางบนอก

[ถ้าท่านพามันไปด้วยมันจะมีประโยชน์มั้ย....?]

อาดริโกรี่จ้องเขม็งไปที่เจโก้

[ไงก็เถอะชั้นไม่รู้ว่ามีความจำเป็นอะไรที่จะเพิ่มจำนวนพวกเทพปิศาจในเมืองใหญ่อยู่ดี]
[แล้ว ผมล่ะครับ?]

หลังจากรอเล็กน้อยตาแก่ก็มาข้างหน้า
ไงก็เถอะไม่ใช่ตอนนี้

[ปฏิเสธ ถ้าชั้นพานายมาด้วย มันก็ไม่เป็นการฝึกพิเศษเด่ะ มันช่วยไม่ได้ชั้นคิดว่าเจโก้ดีแล้วละ]

เจโก้และชั้นทำตัวเป็นคนแปลกหน้า แต่เราก็ได้เห็นการพูดคุยกันแล้ว
คงจะดีที่เราจะพูดออกมาหลังจากนั้นล่ะนะ

---------------------------------------------------------

ผมลงในบล็อกมะวานแล้ว วันนี้ว่าจะลงตอนที่29ในบล็อกด้วยครับ

รอตามได้ที่ https://gameovernovels.blogspot.com/




NEKOPOST.NET