NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.24 - การปิดล้อมพระราชวัง 3


[นั่นมัน....อะไรน่ะ...?]

 

ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าคืออาวุธขนาดยักษ์ที่ไม่รู้จัก
มองเห็นศรแห่งแสงร่วงลงจากมันทีไรซ่าก็ตะโกนออกมา

[หมอบลง!]

ทุกคนหมอบลงต่ำ แต่การกระทำนั้นไม่จำเป็น
ไม่ว่ายังไง พวกมันมุ่งเป้าไปที่ศัตรูเท่านั้น

[นั่นเป็นการโจมตีจากพรรคพวกเรารึเปล่าน่ะ?]

เจมี่ลุกขึ้น

[ฃั้นไม่เคยเห็นเวทมนต์อย่างนี้มาก่อนเลยค่ะ]

มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับไอริสที่จะไม่เคยเห็นมัน

ธาตุมี4ธาตุ---มันไม่ใช่ไฟ ไม่ใช้น้ำ ไม่ใช่ดิน และไม่ใช่ลม
มันไม่ใช่ทั้งแสงและมืด
ธาตุที่7 ธาตุปิศาจ
มันเป็นธาตุที่มนุษย์ไม่รู้จัก

สามารถพูดแบบเดียวกันนี้สำหรับพวกปิศาจได้เช่นกัน

[เมื่อกี้มันอะไรล่ะนั่น? อันตรายแฮะ]

ปิศาจชั้นสูงข้างหน้าของสายตาทั้งสามคนหลีกเลี่ยงลูกศรโดยกระโดดหลบมัน
มันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า แต่เวทย์มนต์มิติที่3หายไปเรียบร้อยแล้ว

[ข้าคิดว่ามันคงไม่เป็นอะไร สำหรับในตอนนี้ข้าจะฆ่าพวกแก]

ปิศาจมุ่งเป้าไปที่ทั้งสามข้างหน้ามัน
ทั้งสามค่อยๆเริ่มหนี พวกเธออยู่ในสถานการณ์ที่ตกเป็นรอง

[อุว้ากกกก!]

ปิศาจปลิวไปไกลจากการโจมตีของเจโก้
ทะลุผ่านสิ่งก่อสร้างหลายอย่างในที่สุดร่างของปิศาจก็หยุด
สิ่งก่อสร้างพังลงทีล่ะแห่ง

ทั้งสามคนได้โอกาสที่จะหนี

 [ชั้นได้ยินมาว่าสิ่งก่อส้รางพวกนี้ถูกเสริมความแข็งแกร่งด้วยเวทมนต์ แต่มันก็ยังอ่อนกว่าที่ชั้นคิดไว้มากอยู่ดี ชั้นคิดว่ามันช่วยไม่ได้ล่ะนะ]
[ไอบัดซบ แกเป็นใครกันวะ?]

ปิศาจชั้นสูงลุกขึ้นจากซากปรักหักพัง

[ชั้นไม่ตอบคำถามนั่นหรอกนะ ชั้นไม่ได้รับอนุญาตว่ะ]
[แกพูดอะไรกันวะ?]

ปิศาจชั้นสูงโมโหและโจมตีเจโก้

[ตายซ้าาาาาาาา!]

นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายของปิศาจ
เสี้ยววินาทีที่มันเตรียมเคียวของมัน
เจโก้ชักคาตะนะออกมา

[เพิ่มเติม ไม่มีประโยชน์ที่จะบอกมันสำหรับคนที่จะตายหรอกนะ]

ปิศาจได้ยินคำนั้นจากข้างหลังมัน
ปิศาจถูกฟันเป็นสองซีกด้วยความเร็วที่ตาเปล่าไม่สามารถเห็นได้

กลิ๊ก
เจโก้เก็บดาบเข้าฝัก

[แค่อีกครั้งเดียว]

ร่างของเจโก้หายกลับเข้าไปในความมืด

..

..

[ชั้นไม่คิดว่าเราจะมีปัญหามากขนาดนี้..]

ฟิโอน่ารู้สึกหงุดหงิด
เธอเป็นผู้กล้าที่ใช้คราวโซลาสไม่สามารถฆ่าปิศาจชั้นสูงได้
เธอรับรู้แล้วว่าพวกมันโดนกำจัดไปเรียบร้อยแล้ว แต่หลังจากนั้นก็มีปรากฏการณ์ประหลาดหลายอย่าง

เกิดอะไรขึ้น และสถานการณ์นี้เป็นยังไงก็แน่?
เธอไล่ความคิดนั้นกลับเข้าหัวและมุ่งเป้าไปที่ปิศาจชั้นสูงข้างหน้าเธอ

[นั่นมันทางของชั้น]

อย่างที่คิด เนื่องจากไม่มีทางเลือกแต่ต้องระวังดาบศักดิ์สิทธิ์
ปิศาจไม่สามารถโจมตีได้บ่อยนัก

[แต่ มาจบนี่กันดีกว่า---Bufaoto!] TL : เขียนมางี้ไม่รู้คืออะไรจริงๆครับ @-@ คำอุทานป่ะหว่า

ทันใดนั้นปิศาจก็พุ่งขึ้นสูงไปใน
ปิศาจถูกเตะปลิวไปโดยเจโก้ในความเร็วที่ไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้

[อีวิลเบิร์ส]

การระเบิดขนาดใหญ่ของเวทย์ธาตุปิศาจเกิดขึ้นในท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงโรห์ดัน
ปิศาจชั้นสูงที่ปลิวไปในท้องถูกลบหายไป

[อะไรอีกล่ะตอนนี้?.....นาย...เป็นใคร?]

ฟิโอน่าถามขณะเดินไป

[เวรเอ้ย มีคนอยู่ที่นี่เรอะ]

เจโก้แสดงท่าทางงงวย

[ชั้นไม่ได้รับการแนะนำว่าจะทำอะไรในสถานการณ์นี้เลย]

เจโก้สงสัย

[อะไรของผู้ชายคนนี้....เขาไม่ได้เข้าใจชั้นเลยนี่]
[ชั้นคิดว่าชั้นควรลบเธอทิ้งซะ]

ได้ยินคำพูดของเจโก้ ฟิโอน่าก็ถอยโดยไม่คิด
ออร่าของเจโก้คือจาคิ
ออร่าที่พวกมนุษย์ไม่รู้จัก

ความไม่รู้คือความกลัว
ถูกบังคับโดยความกลัวนั่น ฟิโอน่าก็ถอยห่างออกมาจากเขา

[เซย่าาาา!]

เธอโจมตีเขาด้วยคราวโซลาส
เจโก้รับมันด้วยมือเปล่า
เขาจับมันด้วยมือของเขา

[ไม่มีทาง! ที่จะหยุดมันได้ด้วยมือเปล่าของนายหรอกน่า!?]

ฟิโอน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

[โว่ โว่ ชั้นคิดว่ามันเป็นดาบที่คมนะ แต่มันก็คือคราวโซลาส ช่างน่าคิดถึงอะไรอย่างนี้ ]

เจโก้หัวเราะขณะที่แสดงมือที่พังให้เห็น
ยังไงก็ตาม นั่นมันจะรักษาในทันที

[น่าคิดถึงอะไรกันล่ะ? ดาบนี่ถูกส่งผ่านพวกผู้กล้าตั้งตั้งแต่ภัยพิบัติปิศาจครั้งที่4นะ]
[นั่นทำให้ชั้นพูดว่ามันน่าคิดถึงไงล่ะ มันจะใช้เวลาซักพักที่จะเล่าให้เธอฟัง----ชั้นจะให้เธอตายที่นี่]

จากนั้นเจโก้ก็หายไปจากวิสัยของฟิโอน่า
เขาปลิวไปไกลขณะที่หมุนไปด้วย
แล้วหัวของเขาก็ปักลงพื้นและสั่น *แหง่กแหง่ก*

[ขอโทษนะครับ สาวน้อยเธอบาดเจ็บรึเปล่า?]

สุภาพบุรุษหนุ่มตะโกนเรียกเธอ

[หวา ค่ะ หมอนั่นไปไหนแล้วล่ะ?]
[คุณพูดอะไรน่ะครับ?]
[หมอนั่นที่หล่นลงตรงนั้น----เฮ้ อะไรเนี่ย?ไม่มีใครอยู่นี่เลย]

เจโก้หายไปโดยไม่ส่งเสียงใดๆ

[คุณเห็นภาพลวงตาหรือบางสิ่งรึเปล่าครับ? ผมได้ยินมาว่าผู้กล้าอีกคนล้มลงและถูกพาไปที่ปราสาทแล้วล่ะครับ]
[เอ๋ ยูฟี่เหรอ? ขอบคุณค่ะ]

ฟิโอน่าโค้งให้และรีบมุ่งหน้าไปที่ปราสาท

..

..

..

[ผมต้องขอโทษจริงๆครับ]

หลังจากยืนยันว่าฟิโอน่าไปแล้ว เจโก้ก็กลับมาและขอโทษ

[เธอเป็นหนึ่งในผู้กล้า เลิกคิดจะฆ่าเธอเลยนะ]
[มันเป็นเพราะว่าเธอเห็นผมต่อสู้...]
[มันยากสำหรับมนุษย์ที่จะบอกว่าเป็นคนเดียวกันเมื่อพวกเราปล่อยจาคิออกมากับเราที่ไม่ได้ปล่อยมันออกมานะ]
[เสื้อผ้าผมคือ....]
[อา ชั้นเข้าใจ แม้ว่ามันจะเป็นชุดภารโรงธรรมดา มันมีลายโรงเรียนแคนทาบริดจ์ติดอยู่ด้วยนี่นะ]

จูเลียสถอนหายใจ

[แล้วทำไมนายถึงสวมชุดนั้น...]
[ผมขอโทษ ผมไม่ได้คิดถึงมันและไม่ได้สวมชุดปกติ]

ขณะที่เจโก้ขอโทษทันใดนั้นเขาก็คิดอะไรขึ้นมาได้และโต้แย้งไป

[ท่านแอชทัลก็สวมเครื่องแบบด้วยนะครับ!]
[การต่อสู้ของเขาไม่สามารถสังเกตได้โดยพวกมนุษย์หรอก นอกจากนั้น เรายังสู้มากเกินไป ดังนั้นเขาจึงยังไม่โดนเปิดเผย ในตอนนี้เขาแค่ใช้เวทมนต์มิติที่3จากที่ไกลๆ ตอนนี้เขาแค่สู้กันตัวต่อตัวนอกเมือง ไม่มีปัญหาอะไรหรอก]  TL : ไว้ค่อยแก้คำ มึน

เขายืนยันว่าไม่มีใครอยู่รอบๆก่อนที่เขาจะปล่อยจาคิ

[ท่านจูเลียสไม่ค่อยจะสวมชุดอื่นนอกจากทักซิโด้หรือชุดสูท คุณดูหยาบคายนะครับวันนี้]
[ชั้นไม่เคยใช้มัน ดังนั้นมันค่อนข้างน่าอายน่ะ]

จูเลียสมองตัวเอง
ชุดสีฉูดฉาดที่คนหนุ่มสาวมักจะใส่
มันเป็นครั้งแรกของเขาที่สวมชุดอย่างนี้

ท่านจูเลียสเดินออกไป

[คุณจะไปไหนน่ะครับ?]

เจโก้ถาม

[ชั้นจะไปเก็บกวาด ชั้นจะซ่อนหลักญานที่พวกเราทำ]
[เอ๋ คุณสามารถซ่อนนี่ได้เหรอครับ?]

เจโก้ไม่สามารถเข้าใจได้

[ในทางกลับกัน นายคิดว่าพวกมนุษย์จะตัดสินเรื่องในวันนี้ยังไง?]
[เออออ นั่นพวกเราเทพปิศาจ...]
[มนุษย์ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเทพปิศาจหรอก]

ดังนั้น ไม่มีใครจะคิดว่านี่เป็นผลงานของพวกเทพปิศาจ

[ไงก็เถอะ บางคนเห็นเราแน่นอน นั่นล้นไปด้วยพลังและจาคินะครับ]
[ถ้าไม่มีใครพูดอะไร พวกมันจะเป็นข้อสนทนาจำนวนมาก เกี่ยวกับว่าใครทำนี่และยังไง]
[หวา อ๊ะะะะ]

เจโก้ไม่สามารถพูดคุยต่อไปได้

[ชั้นจะข้ามไปสรุปเลยนะ เราจะพูดว่าใครทำมัน]
[เอ๋ คุณกำลังจะบอกทุกคนเกี่ยวกับท่านแอชทัลเหรอครับ?]
[ถ้าชั้นทำอย่างนั้น เราจะวางรถก่อนม้า (TL :อันนี้งงจริงครับ จริงๆอาจแปลว่าถูกใส่รถหลังม้ามั้ง) ถ้าเราโน้มน้าวผู้คนว่านั่นบางคนเป็นคนทำ พวกเขาจะยอมรับ มีคนที่เหมาะสมจะทำหน้าที่นี้อยู่ใกล้ตัวเราพอดีด้วยสิ]
[มีอยู่ที่ไหนล่ะครับ?]

จูเลียสยิ้มเล็กน้อยให้กับความโง่ของเจโก้
ถ้าเป็นแอชทัล เขาอาจกระทืบมันไปแล้วก็ได้

[50ปีก่อน มีบางคนที่ทำบางอย่างที่สุดยอดกว่านี้ ถ้าเราบอกว่าเป็นเธอ ผู้คนส่วนใหญ่จะไม่สงสัยอะไรล่ะนะ]

เจโก้พยักหน้าขณะที่เอียงคอ
เขาไม่เข้าใจ แต่มันเจ็บปวด ดังนั้นเขาจึงแกล้งทำเป็นเข้าใจ
ถ้าเป็นแอชทัล เขาคงโดนกระทืบแล้ว แต่จูเลียสไม่ทำอย่างนั้น
เขาแค่ถอนหายใจ

[เกินเวลาแล้ว มันจะถูกยอมรับตามความจริง เราไม่เป็นอะไรกับนั่นหรอก]

สำหรับเธอ มันอาจจะยากที่จะใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์
ขณะคิดว่าเขาขอโทษสำหรับความยุ่งยาก จูเลียสก็กลับไปที่โรงเรียน

 




NEKOPOST.NET