[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า ตอนที่ 23 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.23 - การปิดล้อมพระราชวัง 2


ในทันทีที่กลายเป็นช่วงบ่าย กองทัพกว่า100000คนก็มาถึง
ศัตรูหลักเป็นพวกสัตว์เวทมนต์และอันเดดผู้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
พวกมันแค่โจมตีโดยไม่มีการหยุดพัก

การต่อสู้ที่รุนแรงกำลังเกิดขึ้นใกล้กับประตูทั้ง4
การป้องกันของฝ่ายที่โดนโจมตี โกเล็มพยายามพังประตูด้วยลูกธนูและเวทมนต์ TL : อันนี้งง @-@

พวกพันธมิตรของพวกเขาอยู่บนกำแพง
พวกเขาแทบไม่ได้รับความเสียหายใดๆ
ยังไงก็ตาม สถานการณ์นี้จะเปลี่ยนในที่สุด

ศัตรูมาโจมตีจากท้องฟ้า
เป็นหน่วยที่เน้นพวกปิศาจ

พวกปิศาจบินอย่างอิสระบนท้องฟ้า กำลังโจมตีด้วยเวทมนต์
หน่วยธนูและหน่วยเวทย์กำลังโจมตีคืนจากภายใต้บาเรีย

เห็นได้ชัดว่าด้านไหนได้เปรียบ
พวกเขาลุกขึ้นต่อต้าน แต่คนแล้วคนเล่า พวกเขาล้มลง

เมื่อพวกจอมเวทย์หมดวิธีในการโจมตีพวกปิศาจ
พวกปิศาจก็เริ่มจะบุกเข้าเมืองไป

ไม่ใช่ผู้คนทั้งหมดสามารถได้รับการคุ้มครองในสถานที่อย่างปราสาท
ผู้คนที่ไม่ได้เข้าก็กลายเป็นเหยื่อของพวกปิศาจ

[เวรเอ้ย พวกมันมีมากเกินไป!]

เจมี่แกว่งขวานของเธอและกำจัดปิศาจ
การต่อสู้ในเมืองเป็นไปอย่างลำบาก
เสียงของการต่อสู้สามารถได้ยินออกไปนอกเมือง

[เป้าหมายของเราคือพวกปิศาจชั้นสูง กรุณามุ่งไปที่มันราวกับว่ามันเป็นราชาปิศาจจริงๆด้วยค่ะ]

ทีไรซ่าส่ายหัวและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เธอกำลังค้นหาพวกปิศาจชั้นสูง

[โดยไม่มีคุณยูฟิเลีย....]

ไอริสพูดอย่างท้อแท้ ยูฟิเลียต้องมีธุระบางอย่างแน่ เธอไม่ได้เข้าร่วมทีม

[อุหวา!!! มอนสเตอร์อะไรกันนี่ มันแข็งแกร่งเกินไป!]

พวกเธอได้ยินเสียงกรีดร้องใกล้ๆ
ทั้ง3คนมุ่งหน้าไปที่นั่น

[เด็กสาวจากตอนนั้นนี่นา ดูเหมือนจะหายไปคนนึงนะ]

ผู้ที่พบในที่ที่มีเสียงกรีดร้องเป็นปิศาจชั้นสูง

[พวกเราจะกำจัดแก]

ทีไรซ่าเตรียมไม้เท้าและปล่อยเวทย์ออกมา
เวทมนต์ของเธอไม่ได้ทำความเสียหายมากนักกับปิศาจ

[โดยไม่มีผู้กล้า และไม่มีดายศักดิ์สิทธิ์ นั่นเป็นไปไม่ได้ ข้าจะกินพวกแก]

ปิศาจชั้นสูงโจมตีทั้งสามคนด้วยรอยยิ้มน่าเกลียด

..

..

..

ยูฟิเลียกำลังสั่งการรบอยู่ในเมือง
บางครั้งก็ใช้ดาบในมือกำจัดพวกปิศาจ

มันเห็นได้ชัดว่าพวกเขาด้อยกว่า
หัวหน้าของอัศวิน ก็อดเรฟเข้าหาเธอ
แม้ว่าเขาจะเต็มไปด้วยเลือด ด้วยฝีเท้าที่มั่นคง เขาเข้าใกล้ยูฟิเลีย
ตัวเขาเต็มไปด้วยเลือดของศัตรูหรือมาจากแผลที่ถูกรักษาโดยเวทย์ฟื้นฟูกันนะ?

[ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่ล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับการสั่งการคนในบาเรีย] TL : ตรงนี้ก็งง - -

ยูฟิลเลียเลิกคิ้ว

[มันเป็นไม่ได้ที่จะยื้อไว้ ผมต้องการเปลี่ยนแผนเป็นให้ราชวงศ์และคนอื่นหนีออกไป]

ก็อดเรฟยื่นหน้าเข้าใกล้และพูดด้วยเสียงเบาๆ
ท่าทางของยูฟิเลียแย่ขึ้น

ไม่ใช่ว่าพวกเขาวาร์ปได้ทุกคน
พูดอีกอย่างหนึ่งคือ เขาหมายความว่าจะปล่อยให้พวกที่สามารถใช้ได้หนีรอด

[สถานการณ์เลวร้ายรึเปล่า?]
[ปิศาจชั้นสูงพยายามที่จะเปิดประตูครับ เรากำจัดเขาได้ แต่ความสูญเสียของเราใหญ่หลวงนัก]

ไม่กี่ชั่วโมงหลังการต่อสู้เริ่มขึ้น ตอนนี้พระอาทิตย์ตกแล้ว
ดูเหมือนที่สถานที่นี้ พวกเขาจะพ่ายแพ้และมันเป็นเรื่องของเวลาจนกว่าประตูจะเปิด
พูดอย่างนึงคือ พวกเขาไม่สามารถอยู่ได้จนถึงพรุ่งนี้

ก่อนอื่นเลย ศัตรูส่วนมากเป็นสัตว์เวทย์ พวกมันไม่มีความรู้สึกเช่นความเหนื่อยหรอกนะ
ไม่สามารถทราบได้ว่าการสู้รบดำเนินไปถึงเมื่อไหร่

[ท่านหญิงยูฟิเลีย โปรดไปรวมตัวที่โวลิคด้วยครับ]

พูดดังนั้นก็อดเรฟก็มุ่งหน้าไปยังพระราชวัง

..

..

..

พวกนักรบที่ประจำการที่ปราสาทกำลังอดทนอย่างสิ้นหวัง
ยังไงก็ตาม พวกมันมีจำนวนมากกว่า
สำหรับคนที่ถูกปิดล้อม สถานการณ์เลวร้ายที่สุดคือเมื่อประตูถูกเปิดออก
และแล้ว---เวลานั้นก็มาถึง

[นั่นมัน.....]

ด้วยดวงตาที่สิ้นหวัง ยูฟิเลียจ้องมองไปที่กองทัพขนาดใหญ่โผล่มาจากอีกฝั่งของประตู
พยายามจะหยุดพวกมันอย่างกล้าหาญ---หรือบางทีอาจจะบ้าบิ่น บางคนก้าวขึ้นไปบนถนนและพยายามที่จะหยุดพวกมัน
เพียงแค่ทำตามคำสั่งของเจ้านายโดยไม่มีความตั้งใจ พวกสัตว์เวทย์ขยี้พวกเขาบนพื้น

อะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเธอทำจะทำการ?
เธอควรก้าวขึ้นไปอย่างคนที่กล้าหาญพวกนั้น?แต่นั่นใกล้เคียงกับการฆ่าตัวตาย
หรือเธอควรกลับไปที่ปราสาท ละทิ้งคนของเธออย่างไม่เป็นห่วง---เหมือนกับวินเซนท์?

เธอไม่รู้เลย
เนื่องจากสภาพร่างกายที่แย่ของเธอ และการต่อสู้ หัวของเธอทำงานได้ไม่ดีนัก

---นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันเป็นแค่เรื่องบังเอิญที่เธอมองไปทางนั้นหรืออาจเป็นปาฏิหาริย์ก็ได้

มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่น
โดยไม่ทันคิดเธอวิ่งไปและกอดเขา

[ได้โปรดช่วย....ประเทศนี้ด้วย]

ยูฟิเลียไม่รู้ว่าทำเธอจึงขอเขาด้วยคำนั้น
มันอาจเป็นสัญชาตญาณ
แล้วเธอก็หมดสติไป

******

ชั้นกอดร่างที่ล้มลงของเธอ

[ตาแก่ นายจะหยุดมั้ย?]
[ไม่ครับ ทำตามที่ท่านต้องการเลย ท่านก็รู้กฎของเราแล้วนี่ครับอะไรก็ตามที่เราทำนอกเหนือจากนั้นเป็นอิสระ]

ตาแก่ยิ้มกว้าง

ชั้นส่งยูฟิเลียให้ตาแก่ และถอดแหวนออก
แหวนนั่นเป็นตัวยึดพลังของชั้นไว้----

[ฮ่าาาาาาาาา!]

ร่างกายของชั้นเติมเต็มปีกด้วยจาคิ

---จาคิ

ตัวตนเป็นที่ไม่รู้จักสำหรับมนุษย์

ชั้นบินออกไปโดยใช้จาคินั่น
เริ่มจากหัวใจของชั้น ออกไปข้างนอก ไอปิศาจที่แข็งแกร่งของชั้นส่งมาคิบินหนีออกไป tl :แอบงง

จาคิของชั้นขยายกว้างขึ้น
จาคิของชั้นปกคลุมเมืองหลวงของอาณาจักรบริทอน โรห์ดัน

คิเป็นออร่าของบางคน มันให้ข้อมูลศัตรูกับคุณ
บอกพวกเขาว่าชายคนนี้มีออร่าที่แข็งแกร่งล่ะ
นอกจากนี้ยังมีบางคนที่สามารถบอกได้ว่าใครซักคนเป็นประเภทนักรบหรือไม่ใช่อ่ะนะ

ในเวลาเดียวกัน มันก็ยังให้ผู้ปล่อยข้อมูลอีกด้วย
เข้าใจข้อมูลจากภายในของคิ

การใช้จาคิของชั้น ชั้นสามารถได้รับข้อมูลทุกการต่อสู้ในเมืองได้

จำนวนของศัตรูในเมือง มีพวกปิศาจ677ตัว มีพวกสัตว์เวทย์1819ตัว

บางคนถูกเสียบด้วยหอกของพวกปิศาจ
มีคนนึงถูกแทงทะลุท้องโดยเล็บของปิศาจ

ยังไงก็ตาม เขาจับแขนของพวกมันไว้และไม่ปล่อยให้ไปไหนได้
เขากำลังรอการฆ่าปิศาจในการแลกเปลี่ยนกับชีวิตเขา

ชั้นได้รับข้อมูลตำแหน่งของทุกคน และเคลื่อนผ่านอากาศไป
1000เมตรบนท้องฟ้า
จากที่นี่ชั้นมองลงไป

[วงเวทย์ทวีคูณ ทำงาน]

ชั้นสร้างวงเวทย์จำนวนนับไม่ถ้วนรอบๆตัว

ถ้าคุณวาดจุดหลายจุดเข้าด้วยกัน พวกมันจะกลายเป็นเส้นตรง
ถ้าคุณจัดเรียงเส้น มันจะกลายเป็นผิวหน้า
ถ้าคุณจัดเรียงผิวหน้า พวกมันจะกลายเป็นวัตถุขึ้นมา

จำนวนของวงเวทย์ หรือหน้าหลายหน้านั้นทับซ้อนกัน----สร้างเป็นวงเวทย์มิติที่สาม

วงเวทย์ที่ชันสร้าง มาจากรูปเดียว
วงเวทย์สามารถมองเห็นได้แน่นอน แต่มันไม่สามารถสัมผัสได้
วงเวทย์มิติที่สามที่ชั่นสร้างเป็นแค่ภาพสามมิติ

มันไม่สามารถสัมผัสได้
ยังไงก็ตาม มันอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน
สิ่งนั้นสำแดงพลังอยู่บนโลก

มันเป็นอาวุธขนาดใหญ่ที่มีการปล่อยประจุนับไม่ถ้วน
ถ้าบางคนมองขึ้นมาจากโรห์ดัน พวกเขาจะสามารถเห็นมันได้

[มิลเลี่ยน ดอลลาร์//Million Dollars]

จำนวนของลูกศรแสงหลั่งออกมาจากพื้นที่ปล่อยตัว
มุ่งไปที่เมืองหลวงโรห์ดัน

ศรปิศาจแห่งแสงโดนเพียงแค่ศัตรูเท่านั้นอย่างแม่นยำ
ถึงพวกศัตรูในเมืองและศัตรูรอบๆกำแพงปราสาท

ชายที่กำลังจับแขนของปิศาจไว้ถอนหายใจอย่างพึงพอใจ

..

..

ชั้นลงมายังพื้นดิน
เจโก้มารับใช้ข้างชั้นยังกับทำนายจุดลงไว้ยังงั้นแหละ

[มีหนีไปได้สองหน่อครับ]

พวกมันอาจเป็นปิศาจชั้นสูง
ยังไงก็ตามคนที่สะท้อนอยู่ในอีวิลส์อายส์ของชั้นมีเพียงฟูเมเลสเท่านั้น

[ชั้นจะทิ้งงานเก็บกวาดให้แก]
[----ครับ เหนือหัว] TL : จริงๆมันพูดว่าmy god กะใส่เป็นท่านเทพล่ะเนี่ย แต่มันดูแปลกๆมั้ง55

เจโก้โค้งตัวและหายไปโดยไม่สร้างเสียงใดๆ

------------------------------------------

อีกไม่กี่ตอน จะจบเล่ม1แล้ว T T // ขอโทษในการสุยครับ เหอๆ

-----------------------




NEKOPOST.NET