[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า ตอนที่ 13 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Evil God//เกิดใหม่เป็นเทพปิศาจ แต่ผ่านไป1000ปีไม่มีใครมาปราบ จึงตัดสินใจไปโรงเรียนดีกว่า

Ch.13 - การลงดันเจี้ยนครั้งแรก 1 [เผา]


จุดหมายปลายทางของวันนี้อยู่ห่างจากโรห์ดันประมาณ300กิโลเมตร ที่ดันเจี้ยนชื่อว่าเคนเจียน

 

แน่นอนว่าเรามาที่นี่โดยใช้วาร์ป

เรากำลังใช้วันหยุดสุดสัปดาห์เพื่อพิชิตดันเจี้ยน

มันเหมือนกับว่ามาเข้าค่ายฝึกยังงั้นแหละ

 

[แล้ว ไอดันเจี้ยนนี่มันเคยมีคนพิชิตมาก่อนรึเปล่าล่ะ?]

 

ชั้นถามทั้งสี่สาว

ตอนนี้ ทุกคนที่เข้าร่วมก็มี ยูฟิเลีย ไอริส ทีไรซ่าและเจมี่

ชั้นพูดอย่างช้าๆ แต่ชั้นเริ่มจะคุ้นชินกับมันแล้วล่ะนะ

 

มันคือการท้าทายครั้งแรกของชั้นที่หาได้ยากนี่หว่า

มันน่าเบื่อที่จะจบแค่การเที่ยวชมขณะที่คนอื่นๆกำลังพิชิตดันเจี้ยนอ่านะ

 

[ในตอนนี้ ชั้นว่ามันไม่ง่ายที่จะหาดันเจี้ยนที่ยังไม่ถูกพิชิตล่ะนะ]

เจมี่บอกชั้นว่านั่นมันไม่ง่ายเลย

[แต่รู้มั้ย ชั้นคิดว่าดันเจี้ยนนี่อาจจะเป็นไปได้นะ]

ทีไรซ่ากล่าว

ดันเจี้ยนนี้เป็นสิ่งก่อสร้างที่อยู่ใต้ดิน แต่นักผจญภัยที่พบมันคนแรกนำไปบอกให้กิลด์นักผจญภัยซึ่งเป็นผู้ตัดสินใจบอกว่าไม่มีอะไรที่นี่

ตั้งแต่นั้นมา พวกเค้าก็มาอีกครั้งเมื่อรู้สึกสนใจแต่ก็สรุปได้ว่าไม่มีอะไรที่นี่

 

[แต่มันแปลกเนอะว่ามั้ย?]

อันดับแรก ดันเจี้ยนนี้เพิ่งจะค้นพบเมื่อไม่นานมานี้

แล้วทำไมมันไม่เคยถูกพบมาก่อน มันค่อนข้างจะพรางตาอย่างมาก

 

ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีกรณีอย่างนี้

ในกรณีอย่างนี้ มีนความเป็นได้สูงว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาสูงอาศัยอยู่

 

แวมไพร์ มังกร และไอพวกที่เหมือนๆอย่างนั้น แต่ไอที่น่ารำคานที่สุดคือปิศาจล่ะนะ

เพราะว่าเรามีสงครามหลายครั้งกับปิศาจและราชาปิศาจ

แม้มนุษยชาติจะชนะแต่ดูเหมือนว่าพวกเค้าไม่ได้ฆ่าปิศาจทั้งหมด

 

ปิศาจที่รอดชีวิตหลีกเลี่ยงมนุษย์ ซ่อนตัวและอยู่อาศัย

ดันเจี้ยนที่ยากที่ผู้คนจะมาเป็นบ้านที่สมบูรณ์แบบสำหรับมันเลย

ยังไงก็ตาม เมื่อดันเจี้ยนถูกตรวจสอบไปแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาถูกพบล่ะนะ

 

นี่เป็นอีกจุดนึงที่น่าสงสัยของดันเจี้ยนนี้

มีความเป็นไปได้ค่อนข้างมากว่าดันเจี้ยนนี้ถูกทิ้งไว้และผู้อาศัยมันกลับมาแล้ว

เห็นได้ชัดว่าสิ่งงมีชีวิตที่พบมีสติปัญญาต่ำ ถ้าจะพูดก็ กอบลิน ออร์ค และนอกจากนั้นก็พวกสัตว์อสูร

 

[ไม่มีอะไรอย่างนั้นเกิดขึ้นที่นี่หรอก]

[นั่นสิ บางคนนอกจากนักผจญภัยก็เคลียไปแล้วด้วย]

[อืม คาดหวังว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาสูงอยู่ที่นี่ บางทีอาจจะเป็นพื้นที่ที่เราไม่เคยไปมาก่อนนะ]

เมื่อทีไรซ่าพูดจบเธอก็ดื่มน้ำจากขวดเพื่อแก้คอแห้ง

[ในกรณีนั้น มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้าพาคนที่มีความสามารถด้านการสำรวจมาด้วย?]

 

จากการพูดคุยของพวกเธอ ดูเหมือนว่าวันนี้เป้าหมายหลักของเราคือการหาประตูลับ ห้อง และทางผ่าน

 

พวกเราปาร์ตี้5คน มี ผู้กล้า นักรบ นักบวช นักปราชญ์ และเทพปิศาจ

แต่ที่เราต้องการตอนนี้คือหัวขโมยอ่านะ

 

[หัวขโมยส่วนใหญ่กลายเป็นสายลับให้ประเทศอื่นน่ะ แม้พวกเค้าจะเลือกเป็นนักผจญภัย พวกเค้าก็เป็นที่ต้องการและรับเควสจำนวนมากเสมอ ไม่มีทางที่เค้าต้องการจะมาดันเจี้ยนหรอกค่ะ]

ไอริสลงไปนั่งกอดเข่า

[นายคิดยังไงเกี่ยวกับหัวขโมยล่ะ?]

เจมี่ถามชั้น

[เออ ไม่มีทางที่พวกเค้าจะมาหรอกว่ะ]

การตั้งค่าของชั้นนั้น ชั้นเป็นนักรบเวทย์

ชั้นนำดาบที่ซื้อด้วยเงิน100ปอนด์มาด้วยวันนี้

เอาล่ะ เทพปิศาจไม่มีแนวคิดของคลาสล่ะนะ แต่เราสามารถใช้เวทมนต์และอาวุธได้ ดังนั้นชั้นปลอดภัยแน่นอน

ปกติแล้วข้างในดันเจี้ยนนั่นจะมืดมิดล่ะนะ

[แสงสว่าง/ ไลท์ทิ่ง/ Lighting]

พวกเราต่างร่ายเวทย์ของเรา มีเวทย์หลายชิดที่สามารถจำและใช้ได้ง่าย

นี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น...

ไงก็เห่อะ เนื่องจากเรามียัยนักรบที่ไม่สามารถใช้เวทมนต์ได้ เธอจึงอยู่ใกล้ๆทีไรซ่า

 

 

ด้านในเต็มไปด้วยความสกปรก แต่แทนที่จะมีกำแพงดินเปล่าๆ มันกลับเป็นถูกสร้างอย่างเหมาะสม

 

ดันเจี้ยนสามารถจัดได้เป็นหนึ่งในสองประเภท

มีแบบถ้ำง่ายๆที่โดนบางอย่างขุด หรือแบบซับซ้อนที่สร้างด้วยคนหลายคน

 

ในอดีตอาจจะถูกขุดออกด้วยมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ เช่น มังกรดิน

แล้วก็มีอีกหลายถ้ำที่มนุษย์ขุดเพื่อทำเหมืองด้วยล่ะนะ

 

ภายหลังกลายเป็นซากจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ แล้วก็เรียกกันว่ายุคแห่งตำนาน

มันเป็นเวลา1000ปีแล้วตั้งแต่รุ่งอรุณของประวัติศาสตร์

แน่นอนว่ามีผู้คนมีชีวิตอยู่ก่อนหน้านั้น แต่พวกเค้าใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม ดังนั้นพวกเค้าเลยไม่มีการบันทึก

 

หลายพันปีมาแล้ว ยุคแห่งตำนาน ช่วงเวลาที่เล่ากันว่าพวกเทพอาศัยอยู่ โลกมั่งคั่งภายใต้การปกครองของเทพ

 

หลายๆสิ่งที่ยิ่งใหญ่ถูกสร้างในยุคนี้

ยังไงก็ตาม สงครามระหว่างเทพก็เกิดขึ้น และทุกสิ่งก็โดนทำลายสิ้นตามกาลเวลา

 

เพราะงั้นจึงไม่มีซากของอารยธรรมหลงเหลืออยู่บนพื้นดิน

สิ่งเดียวที่หลงเหลือคือสถานที่ที่อยู่ใต้ดิน

 

ยุคแห่งตำนานนั้นเจริญกว่าโลกในชาติที่แล้วของชั้น

มันเป็นสถานที่ที่ทำให้ชั้นคิดอย่างนั้น

ยังไงก็ตาม วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของโลกเก่าชั้นก็น่าจะดีกว่าอยู่ดี

 

โลกนี้ได้พัฒนาด้านเวทมนต์แทน-เทคโนโลยีพื้นฐาน---เวทมนตร์ศาสตร์

เทคโนโลยีนั่นถูกใช้ในสถาปัตยกรรมของพวกเค้า และหลายพันปีต่อมาก็ไม่มีสัญญาณของการเสื่อมสภาพ

 

ชั้นเคาะผนังดันเจี้ยนมีเสียง ‘ก๊องก๊อง’ ออกมา

มันสร้างจากวัสดุอย่างโลหะผสม-เหมือนกับในชาติที่แล้วของชั้น

แล้วมันยังถูกเสริมแกร่งด้วยเวทมนต์อีกด้วย

 

สำหรับผู้คนในโลกนี้มันคงจะเป็นโลหะที่ไม่รู้จักล่ะนะ

[ชั้นจะพูดยังไงดี ชั้นไม่เข้าใจซากจากยุคก่อนประวัติศาสตร์เลยค่ะ ผนังนี้มันทำมาจากอะไรอ่ะ?]

ไอริสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ

[ฐานะที่เป็นปราชญ์ ชั้นต้องการศึกษามัน แต่มันเป็นไม่ไม่ได้ใช่มั้ย?]

ก่อนอื่นเลย มันแม่งโคตรแข็งเลยว่ะ และมันยากมากสำหรับมนุษย์ที่จะทำลายมัน

แล้วก็ เวทมนต์ที่เสริมแกร่งจากยุคแห่งตำนานก็สลายเป็นชิ้นๆ ราวกับปลดปล่อยความเสียหายทั้งหมดที่มันเคยได้รับมา

มันแย่มันถึงจุดที่ว่าคุณไม่เข้าใจว่าวัสดุมันคืออะไร

ดังนั้นการรักษาและการตรวจสอบมันคงจะยากอยู่แล้ว

[เอาล่ะถ้างั้น แยกกันไปและหาห้องหรือบันไดลับกันดีกว่า]

หลังจากพูดงั้นยูฟิเลียก็เริ่มเคาะผนัง

[อย่าออกห่างและนายก็ช่วยด้วยล่ะ]

เธอข่มขู่ชั้น

[いj、お前ヴぁなnひゃってば……] แปล ไม่สิ เธอกำลังทำอะไรน่ะ

ชั้นรู้สึกตัวสั่นเล็กน้อยและคำพูดก็อึกอัก ยังไงก็เถอะ ดูเหมือนความหมายจะสื่อไปถึงล่ะนะ

[เสียงที่เปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับว่ามันกลวงรึเปล่าค่ะ]

ไอริสอธิบายให้ชั้น

[คุณเข้าใจรึเปล่าคะ? นี่คือเสียงเมื่อมีบางอย่างด้านหลัง มันอาจจะได้รับการค้ำจากเสา และนี่คือเสียงเมื่อมันกลวงค่ะ มันจะเสียงสูงกว่าเล็กน้อย]

ไอริสบอกชั้นด้วยใบหน้ามั่นใจ

ที่เสียงกลวงๆอาจจะมีเปิดซ่อนทางลับด้านหลังพวกมัน

[มันหายากที่ไอริสจะเป็นคนอธิบายนะเนี่ย]

[มันเป็นบางสิ่งที่แม้แต่ไอริสก็เข้าใจมันได้ง่ายๆทั้งหมดนั่นแหละค่ะ]

 

มันต้องเป็นหน้าที่ของท่านนักปราชญ์ที่ต้องเป็นคนอธิบายสินะ

[แล้วพวกเราจะได้สำรวจดันเจี้ยนทั้งหมดเรอะ?]

ใต้ดินชั้นสองนั้นกว้างขวางมาก

ชั้นไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าเมื่อไหร่มันจะจบ

แล้วก็ ด้วยวิธีนี้โอกาสที่จะหาห้องลับเจอนั้นไม่สูงหรอกนะ

 

[เอาล่ะ เราจะจัดการยังไงได้บ้างถ้าเราแบ่งงานกัน ไม่มีมอนสเตอร์ซักตัวที่นี่เลยนะ]

[ชั้นแค่จะตรวจสอบ แต่พวกเรามีแผนที่ของดันเจี้ยนนี่รึเปล่า?]

[ชั้นไม่ชอบการทำแผนที่ดันเจี้ยนอ่ะ]

[เออไม่เป็นไร แต่ชั้นจะทำมันตามทางของชั้นแล้วกัน]

หลังจากพูดงั้นชั้นก็ไปที่ส่วนหลังของดันเจี้ยน

ชั้นได้ยินเจมี่ว่าชั้นเห็นแก่ตัว แต่ชั้นไม่สนใจมันหรอกนะ

..

มันกินเวลาชั้นไปเป็นชั่วโมงเพื่อจะดูรอบๆดันเจี้ยน ทุกสิ่งแม้แต่ในห้องก็ด้วย

และชั้นนำปากกาเวทมนต์ออกมาเขียนข้อมูลลงไป

 

เมื่อชั้นกลับไปชั้นแรก ทุกคนเหมือนจะปรึกษาอะไรกันอยู่

[ทำอะไรกันน่ะทุกคน?]

เมื่อชั้นถามไปอย่างนั้น ยูฟิเลียก็ทำสีหน้าลำบาก

[พวกเราแค่คุยกันว่านี่มันค่อนข้างยากน่ะ]

พวกเธอมองหาที่ที่ฟังดูกลวงๆ

มันเสียเวลาที่จะสำรวจทุกที่ที่เสียงฟังดูกลวงและดูว่ามีประตูลับรึเปล่า

 

 

คุณไม่สามารถผ่านผนังไปได้ ดังนั้นคุณจะไม่พบอะไรเลย

ไปยังพื้นที่ลับที่คุณไม่สามารถไปได้

ถ้านี่เป็นสิ่งก่อสร้างธรรมดา มันคงจะเรียกว่าทางตันล่ะนะ

 

[การตรวจสอบอีกฝากของผนังมันยากไม่ใช่เหรอ....เดินรอบๆในวงกลมและออกนอกเส้นทางและก็หลงได้ง่ายๆ]

[เออ นั่นถูกแล้วล่ะ]

ทีไรซ่าพูดอย่างไม่พอใจเมื่อชั้นพูดแสดงออกอย่างปกติ

[แต่ไม่มีทางอื่นแล้ว นายคิดว่ามันง่ายนักเหรอที่จะหาห้องลับหรือทางเดินน่ะ?]

[อ๊ะ ชั้นหาเจอแล้วนะ]

[[[[ห๊ะ!?]]]]

ทุกคนประหลาดใจในทันทีโดยคำพูดของชั้น

[นายพูดอะไรน่ะ ไม่ใช่ว่านายเดินสุ่มไปรอบๆหรอกเรอะ?]

เพื่อตอบสนองต่อคำพูดของเจมี่ ชั้นเอากระดาษออกมา2แผ่น

[ดูนี่เด่ะ]

[เอ๋ นี่มันแผนที่ดันเจี้ยนนี่?]

ยูฟิเลียเปิดตากว้าง

[อ่าหะ เธอสามารถเห็นสถานที่น่าสังสัยได้ถ้าเธอดูที่แผนที่]

แน่นอนว่า มันมีมากกว่า10ที่ ยังไงก็เถอะ มี3สถานที่ที่น่าสังสัยอย่างเห็นได้ชัด

[นายสามารถทำแผนที่ที่แม่นยำได้ในชั่วโมงเดียวเนี่ยนะ?]

ทีไรซ่าเหลือบมองชั้นและจ้องมา

[อาหะ ถ้าเป็นชั้นอ่ะนะ เพราะว่าชั้นได้แผนที่ในหีวเพียงแค่เดินไปรอบๆอยู่แล้ว] TN : เหนือว่ะ

 

มันควรจะเรียกว่าความสามารถในการเข้าใจพื้นที่

ผู้คนที่สามารถจดจำเส้นทางหลังจากผ่านเพียงครั้งเดียวนั้นมีความสามารถสูง

กลับกันคือ ผู้ที่หลงบ่อยๆมีความสามารถในการจับทางพื้นที่ต่ำ

อย่างเช่นดูแผนที่ของเส้นทางที่เดินเป็นประจำ และตกใจ

 

ไงก็เถอะ ความสามารถของชั้นต่างจากมนุษย์เป็นขุมว่ะครับ

เหมือนกับคอมพิวเตอร์กราฟฟิค มีภาพจำลอง3มิติอยู่ในหัวชั้นเลยล่ะ

ชั้นก็แค่วาดมันลงบนกระดาษ

 

[สุดยอดเลย....เป็นงี้ เรารู้แล้วว่าห้องลับอยู่ที่ไหน]

ยูฟิเลียเพิ่มเสียงขึ้นอย่างชื่นชม

[ชั้นคิดว่าชั้นตรงกันข้ามนะคะ......ชั้นยังหลงทางอยู่ในอาณาจักรอยู่เลยค่ะ]

 

ไม่ใช่ว่าชั้นไม่เข้าใจความรู้สึกของไอริสนะ ชาติที่แล้วชั้นเองก็เป็นคนนึงที่หลงทางบ่อยเหมือนกัน

แต่ตั้งแต่ชั้นได้ร่างนี้ ชั้นเริ่มเข้าใจข้อมูลในขณะเดินอย่างปกติ

สำหรับเทพปิศาจ นี่เป็นความสามารถที่ไม่ได้แสดงผลในสเตตัส

 

[ถ้านายมีความสามารถพิเศษสะดวกอย่างนั้นล่ะก็ นายได้รับการย้ายจากสมาชิกชั่วคราวเป็นสมาชิกประจำล่ะ]

ผ่านการเสนอของทีไรซ่านั้น ชั้นก็ได้รับการแต่งตั้งแทนที่สมาชิกชั่วคราวล่ะนะ

--------------------------------------------------------------------

เผาก่อนครับ เดี๋ยวว่างๆจะมาแก้

เดี๋ยวอ่านหนังสือสอบยาวอีก แล้วก็เตรียมแข่งดนตรีในอีก2เดือน

ตายแหงแซะผม @-@

----------------------------------------------------------------------




NEKOPOST.NET