NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Hakai me no Yuuri เกิดใหม่เป็นโลลิ ยูริจัง

Ch.1 - ฉันคิดว่าฉันควรจะฝึกร่างกายสักหน่อย


บทที่ 1 การฝึกฝน

 

สามปีที่ผ่านมานับจากที่ฉันกลายเป็นลูกศิษย์ของ แฮสเทล

ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ฉันเปลี่ยนไปมากเลยล่ะ 
มันกลายเป็นว่าฉันไม่กลัวที่โดนอาจารย์สัมผัสตัวแล้ว

เมื่อตอนที่ฉันยังกลัวคนอื่นอยู่ อาจารย์ก็ไม่เคยพาฉันไปพบปะกับผู้คนเลย
แม้บางครั้งจะมีแขกมาเยี่ยมที่ซ่อนของแฮสเทลที่ฉันอาศัยอยู่บ้าง 
ด้วยสิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันรู้ถึงสภาพปัจจุบันของฉัน

โอ้จริงสิ! มีปัญหาใหญ่กับวิธีการใช้คำพูดของฉัน 
อาจารย์ให้ฉันฝึกฝนเกี่ยวกับการใช้ภาษาสุภาพ แม้แต่การคิดของฉันก็ต้องสุภาพด้วย 
และเมื่อฉันเผลอพูดคำพูดแบบแมนๆออกมาล่ะก็ 
จะถูกทำโทษโดยการที่คุกเข่าในท่าเซสะ(seiza) พร้อมกับฟังอาจารย์บ่นไปด้วย

มันเป็นอะไรที่ลำบากจังเลยน้า… ขาฉันชาไปหมดแล้วให้ตายสิ 
ทำไมฉันถึงต้องถูกทำโทษแบบนี้ทั้งๆที่จอนนี้ฉันอยู่ในต่างโลกแท้ๆ

การทำโทษแบบนี้มันมีแต่ที่โลกเดิมของฉันไม่ใช่เหรอ?

ในช่วงสามปีที่ผ่านมานี้ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากศึกษาพื้นฐานของเวทมนตร์
และหลักการใช้งานของเวทมนตร์ 

ส่วนงานบ้าน… ดูเหมือนฉันจะไม่ไหวนะ

ในทางกลับกัน ดูเหมือนว่าอาจารย์จะใช้เวลาสามปีที่ผ่านมาในการเรียนรู้
ความสามารถของร่างกายฉัน ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่ ร่างกายนี้มันเหลือเชื่อจริงๆนะ

อ่อนแอ เปราะบาง ไร้กำลัง ความสามารถทางร่างกายของฉันมันช่างต่ำซะจริง!!

ทุกครั้งที่ฉันล้มเหลวฉันมักบ่นกับตัวเองว่า “นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันควรจะเป็นสักหน่อย!!”

“รู้สึกว่าฉันจะถูกทำอย่างว่าตั้งหลายครั้ง… หลังจากที่คำนวณดูแล้ว 
ฉันผ่านการตายนับ 1,000 ครั้งไปอย่างง่ายดาย…”

ถูกตัอง! ฉันอยู่ที่ลิลิธ ประมาณ 180 วัน 
ฉันตายมากกว่าสิบครั้งในแต่ละวัน ค่าสเตตัสของฉันควรเพิ่มขึ้น 1,800 สิ

…ไม่น้า ฉันโตขึ้นจริงๆนะ เฮ้! ตรงนั้นน่ะ คิดว่าฉันโม้เหรอออ!!
[Revival Growth(ฟื้นฟูระดับสูง)] ก็ไม่ได้ปิดการใช้งานสักหน่อย

ดังนั้นฉันได้โตขึ้นจริงๆใช่มั้ย!?

“ลองคิดย้อนกลับไป ฉันว่ามันแปลกๆนะ ตั้งแต่หลังจากที่ฉันตายมาหลายครั้ง 
ถ้าฉันสเตตัสของฉันเพิ่มขึ้นล่ะก็ ฉันควรจะตายยากขึ้นสิ”

ถ้าเติบโตตามปกติล่ะก็ ค่าพละกำลังของฉันควรเพิ่มขึ้น และทำให้มันยากที่จะตาย 
แต่ไม่เลย! สงสัยการเจริญเติบโตของฉันมันต่ำเกินไป?

และยังไม่พอ ฉันยังคงตายราวกับจังหวะดนตรีจนท้ายที่สุด
ฉันก็เข้าใจเหตุผลที่ถูกต้องของการทำงานของกิ๊ฟฉัน

[Peerless Magic(ที่สุดของเวทมนตร์)]

กิ๊ฟนี้ เพื่อเพิ่มความสามารถของฉันสำหรับเวทมนตร์ทุกประเภท 
เพิ่มประสิทธิภาพเกี่ยวกับค่าของเวทมนตร์เท่านั้น

และนี้คือสเตตัสของฉันตอนนี้….

ชื่อ: ยูริ                              | เผ่า: มนุษย์ 
อายุ: 13 ปี(ร่างกาย 10ขวบ)| เพศ: ตัวเมีย
อาชีพ: ผู้ฝึกหัด                  | ฉายา: ไม่มี
ส่วนสูง: 130 ซม.               | น้ำหนัก: 28 กก.
สีผม: สีเงิน                        | สีตา: แดงสด
สถานะ: ปกติ

DEX: 1   
SPD: 1   
PHY: 1   
VIT: 1
MAG: 1836
MND: 1836

Gifts: Adaptability, Immortal Body, Ageless Body
        , Peerless Magic, Golden Ratio Body, 
         Sacred Treasure, Revival Growth, Appraisal


(ถ้าลองดูดีๆ [Immortal Body(ร่างอมตะ)] 
  บางทีอาจหมายถึง [Immortality(ความเป็นอมตะ)], 

[Ageless Body(ร่างไร้อายุขัย)] อาจหมายถึง [Eternal Youth(ความเยาว์นิรันด์)]

และ [Golden Ratio Body(ร่างสัดส่วนทองคำ)] อาจหมายถึง
 [Golden Ratio(สัดส่วนทองคำ)] --
กิ๊ฟเหล่านี้ต่างจำกัดเฉพาะส่วนของ "ร่างกาย" เท่านั้น)

ฉันล่ะสงสัย เคยมีสูตรโกงที่งี่เง่าแบบนี้มาก่อนรึเปล่าห๊ะะะ! 

ไม่! ไม่อย่างแน่นอน!

แต่ใครจะรู้ บางทีถ้าฉันตั้งใจมองหาสักหน่อยอาจจะเจอสักอันก็ได้… 

ฉันไม่เห็นด้วยหรอกนะ ฮึ!

แต่ไอ่ “เพศ: ตัวเมีย”นี่มันอะร๊ายยยย หยาบคาย!

ฉันไม่ใช่นางเอกของนิยายบางเรื่องสักหน่อย!

ก่อนอื่น สถิติค่าสเตตัสเฉลี่ยในโลกนี้ควรอยู่ที่ประมาณ 10 ถึง 14 จุด

แต่อาจารย์ของฉันก็คงไม่ใช่คนปกติ ด้วยค่าพลังเวทย์ (MAG) : 60
 และค่าความคล่องแคล่ว (DEX) กับ ค่าจิตใจ (MND) : 40 

นั่นคือ 3 ถึง 4 เท่าของค่าเฉลี่ยของคนทั่วไป สุดยอดไปเลย!

อ่าา… บางทีนี่อาจไม่ใช่สิ่งที่ฉันควรพูด เพราะค่าสเตตัสของฉันมีถึง 4 หลักไงล่ะ...


=====================================


— และผลก็อย่างที่เห็น ร่างกายของฉันก็ยังคงอ่อนแออยู่

ตอนไปตักน้ำจากบ่อน้ำ...   ฉันทำถังน้ำหลุดมือ

ตอนไปเก็บเกี่ยวสมุนไพรในป่า...  ฉันเป็นลม

ตอนทำอุปกรณ์เวทมนตร์...  ฉันยกค้อนไม่ได้

แม้กระทั่ง ถูกโฉบโดยนกขนาดใหญ่ (รูปร่างมอนสเตอร์ มันคล้ายๆกับอีแร้งนะ)

แล้วตอนนี้ ฉันก็ถูกกินหัวทั้งหัวโดยพืชกินคน...

“อ่าาา ช่างเป็นเวลาที่สงบสุขเสียจริง”

“ไม่!. นี่มันไม่ใช่สงบสุขแล้ว ‘โอ สายลมเอ๋ย,จงกลายเป็นใบมีดและตัดให้ขาดสะบั้น’ ”

คลื่นของ [Wind Blade(คมมีดสายลม)] ถูกปล่อยออกมาพร้อมกับเสียงตัดผ่านอากาศ 

อาจารย์ช่วยฉันด้วยเวทมนตร์ของเขาในขณะที่ฉันยักไหล่ของฉัน 
— ซึ่งหัวของฉันติดอยู่ในปากของพืชที่กินมนุษย์

“ขอบคุณค่ะอาจารย์ มันเกือบกลายเป็นเหตุการณ์ ‘มามิรุ’ ในชีวิตจริงแล้วล่ะ” 
(TL: น่าจะพูดถึงเรื่อง มาโดกะ)

“มามิรุ?”

“มันเกิดขึ้นที่บ้านเกิดของฉัน… มันมีหัวใหญ่ๆลอยได้แล้วมันก็เขมือบหัวเข้าไป”

“เป็นบ้านเกิดที่น่ากลัวดีนะ..”

อาจารย์โยนผ้าขนหนูมาให้ฉัน

ถึงแม้ฉันก็สามารถแตะตัวเขาได้แล้ว แต่เขาไม่เคยเข้ามาสัมผัสฉันมากกว่าที่จำเป็นจริงๆ

อย่างที่คิด… เขาเป็นสุภาพบุรุษ!

“อย่างไรก็ตาม ความอ่อนแอทางกายภาพของเธอเป็นกิ๊ฟประเภทหนึ่ง ยูริ”
 (เหมือนมันจะน่าทึ่งพอที่จะอยู่ในระดับของการเป็นกิ๊ฟ)

“อ่า หนูว่ามันเป็นผลของกิ๊ฟนะคะ.. ”

“แน่นอน ว่าการไม่เติบโตเนื่องจาก [Eternal Youth(ความเยาว์นิรันด์)] 
ทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการป้องกันตัวเอง”

ที่จริงมันก็ไม่ใช่ปัญหานะ แต่ว่า …

ฉันอยากได้ผ้ามาเช็ดแว่นตาของฉันสักหน่อย 

แว่นตานี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยอาจารย์

มันเป็นอุปกรณ์ปิดผนึกผลจากความน่าหลงใหลของ [Golden Ratio Body]

อาจารย์เรียกมันว่า [กระจกผนึกเวท] แต่ฉันเรียกมันว่า [แว่นตาปิดผนึก]

ต้องขอบคุณสิ่งนี้  ตอนนี้ฉันกลายเป็นเด็กหญิงตัวน้อยที่น่ารักอย่างสุดซึ้งเลยล่ะ

อาจารย์บอกว่า  "แม้เธอไม่มีอุปกรณ์ปิดผนึก ถ้าแค่ 10 นาทีล่ะก็ แค่นี้ฉันทนได้สบายๆ”

10 นาทีผ่านไป… อาจารย์ไม่เป้นอะไรจริงด้วย แหวนต้านทานนี่สุดยอดจริงๆ

นักผจญภัยที่ฉันได้เจอตอนแรกสามารถคงสติไว้ได้ประมาณ 3 ชั่วโมง
แม้ว่าจะสวมใส่แหวนต้านทานเวทระดับกลางก็ตาม

“หืมมม… ยูริ เธออยากลองเรียนศิลปะการต่อสู้แทนเวทมนตร์สักหน่อยมั้ย?”

“ศิลปะ...การต่อสู้?”

“อืม ทักษะดาบคงเป็นไปไม่ได้ แต่ฉันก็ใช้ ไทจุตสึ พอได้อยู่นะ”

“ไทจุตสึ… คุณคิดว่าหนูจะทำได้เหรอ?”

“มันไม่เป็นไรหรอก แม้เธอจะทำไม่ได้  แต่มันก็ดีพอถ้ามันเพิ่มความแข็งแกร่งของเธอได้”

มันน่าสนใจมาก แต่ฉันไม่ปิด [Peerless Magic] หรอกนะ เผื่อฉันตายมันจะได้เพิ่มขึ้นไงล่ะ

ฉันจะลองวิธีใหม่ๆดู

กลับมาถึงที่ซ่อน เราก็ติดตั้งแท่นฝึกซ้อม และเริ่มการฝึกของฉันทันที 

อาจารย์ยืนสอนด้วยระยะที่ห่างจากฉันพอสมควร... 

อาจารย์สอนฉันเกี่ยวกับพื้นฐานเช่นวิธีการกำมือ
และวิธีการที่จะขยับแขนของฉันออกไปชกคู่ต่อสู้

“ดังนั้นเริ่มแรก เริ่มต้นด้วยการฝึก[Jab(แย็บหมัด)] ทำมือแบบนี้…
 ใช่แล้ว ตอนนี้ลองปล่อยหมัดออกไปที่แท่นเบาๆ”

“เอ้!”

แกร๊ก!!

“นี้!, เนี้ยยยยยยยย!!” 

นิ้วชั้นนน! นิ้วช้านนนน!

[Golden ratio Body] แสดงผลการรักษาในทันที 
แต่นั่นเป็นความเจ็บปวดที่น่าขัน

นิ้วมือทั้งสี่ห้อยราวกับไร้กระดูกก็กลับมาตรงดั่งเดิม

ไม่มีผลของกิ๊ฟอื่นนอกเหนือจากผลที่มีเสน่ห์ ไม่ได้ถูกปิดผนึกไว้
ดังนั้นผลการรักษาด้วยตนเองจึงยังคงใช้งานอยู่

เป็นไปตามที่คาดหวังจากอุปกรณ์เวทของอาจารย์

“นะ-น่ากลัวจริงๆ…”

อาจารย์… ทำไมคุณมองมาด้วยสีหน้าที่น่ากลัวแบบนั้น!?

“อืม.. ใช้หมัดดูเหมือนจะอันตรายเกินไป งั้นต่อไปลองเตะดูนะ ยกขาของเธอขึ้นมาแบบนี้…”

“แบบ- แบบนี้?”

“และสุดท้าย ในขณะที่ขยายช่วงเท้าของเธอ จัดท่าทางให้ดี
และใส่น้ำหนักของเธอในการแกว่งขาให้เหมือนกับ แส้ 
มันเรียกว่า เตะก้านคอ ”

“ฟุมุ ฟุมุ…”

“เนื่องจากแท่นมันอันตราย มาลองกับฉันก็แล้วกัน พยายามเตะมือฉันให้ถึงล่ะ”

“โท่ว!”

กรึบ!!

“โอะฟู่วววววววววว!!?”

ขาหนีบชั้น! ข้อต่อสะโพกช้านนนนน!

“…ยูริ อย่าล้มลงไปทำท่าแปลกๆสิ”

“ถึงจารจะพูดอย่างนั้นก็เถอะะะ!”

แม้ว่าฉันจะถูกฟื้นฟูโดยทันที ฉันยังคงล้มอยู่อย่างนั้นพร้อมกับความเจ็บปวดที่ยังอยู่

 — ขาของฉันแยกไปทางซ้ายและขวาเหมือนตัว M

แม้ว่าฉันจะมี [Adaptation] ความเจ็บปวดก็ยังคงมีผลอยู่ดี

หรือบางที ฉันควรจะบอกว่ามันขยายขอบเขตข้อจำกัด
ความเจ็บปวดที่ฉันสามารถทนได้กันนะ 
แต่ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นกิ๊ฟที่ทำให้อาการเจ็บปวดหายไป

“…อุมุ เป็นไปไม่ได้สินะ”

“อาจารย์ยอมแพ้ไวจังเลยนะคะ”

“งั้นเธออยากจะลองซ้อมกับแท่นอีกสักครั้งมั้ย?”

“ขอปฏิเสธ”

ฉันกำลังจะทำให้ทุกอย่างพังอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย?

“เอาล่ะ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันจะสอนเธอเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวให้คล่องตัวมากขึ้น นอกจากนี้ให้ดื่มนม 1 ลิตรในแต่ละวันด้วย”

“อุ- อุส!” 

วันต่อมา ยูริถูกพบว่าจมอยู่ในถังใส่นม   




NEKOPOST.NET