[นิยายแปล ]Sakyubasu ni tensei shitanode miruku o shiborimasu/เกิดใหม่เป็นซาคิวบัสเลยต้องมารีดนม ตอนที่ 8 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล ]Sakyubasu ni tensei shitanode miruku o shiborimasu/เกิดใหม่เป็นซาคิวบัสเลยต้องมารีดนม

Ch.8 - เพราะเป็นครั้งแรกได้โปรดอ่อนโยนด้วย★


~เรื่องย่อของตอนก่อน~

 

・ถูกชักชวนไปที่กระท่อม เพราะแผนการข่มขืนของออร์ค

・[คุ ฆ่ามันซะ!] (※ที่กล่าวออกมาไม่ได้บอกแต่ สถานะการณ์เช่นนั้นในตอนนี้ไม่ต้องสงสัยเลย)

____________________________________________________________________

 

ต่อจากที่ชั้นจะกัดลิ้น ในชั่วพริบตาที่ออร์คเงยหน้าขึ้นมา

ดันเสือกเข้ามาอยู่ในสายตาประมาณว่าบาดเจ็บ(ทางสายตา) สภาพการตายที่รุนแรงของชั้น

 

น้ำหนักตัวของออร์ค ได้เคลื่อนมายังช่วงล่างของร่างกายอย่างเต็มที่

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง

โดยไม่ได้คาดคิด น้ำหนักที่กดทับแขนไว้ได้หายไป

เพราะเหตุผลอะไรสักอย่างออร์ค คลายมือทั้งสองข้างที่จับกดเอาไว้

ไม่เข้าใจว่าตั้งใจจะทำอย่างไรแต่ทว่า เพราะเหตุนั้นถ้าอย่างนั้นละก็

ขอชก ชกไปที่หน้าที่อัปลักษณ์ก่อนที่จะตัดสินใจฆ่าตัวตาย

จะทำการศัลยกรรมเพื่อให้สามารถมองได้ดีขึ้นแม้จะเพียงแค่เล็กน้อยก็ตาม

 

ชั้นที่คิดเช่นนั้น พยุงร่างกายส่วนบนที่ติดอยู่ที่เตียงขึ้นมาด้วยมือซ้าย และเงื้อมมือขวาขึ้นมาทำเป็นกำปั้น

ที่ตรงนั้น ชั้นสบสายตากับออร์คที่เงยหน้าขึ้นมาเพื่อที่จะหายใจ

 

….เอ๋?

 

กำปั้นที่พยายามจะเหวี่ยงลงมา ชั้นได้หยุดลงกลางทาง

ในตาของออร์ค แสดงความมึนงงออกมาอย่างชัดจน

 

zuriri…...

 

มีเสียงเช่นนั้น ร่างของออร์ดร่วงลงไปข้างล่างซะแล้ว

นั่นมันไม่ได้เป็นความตั้งใจของออร์ค ถูกกระชากด้วยเรี่ยวแรงเป็นพิเศษอะไรสักอย่าง

ชั้นไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น ออร์คที่ทำหน้าแบบนั้นหันไปมองข้างหลัง

ชั้นก็ตามสายตานั้นไปด้วย

 

gokyuri(TL//เสียงประมาณเคี้ยวง๊วบๆ)

 

gokyuri

 

[fu…..fo fugo fugooooooooo!?]

 

ออร์คที่รู้สถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเอง ได้ตะโกนออกมาพร้อมส่งเสียงร้อง

ชั้นก็ เอามือปิดปากโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

[....โกหก ใช่ไหม]

 

ที่อยู่ตรงนั้นคือภาพสร้างความสงสัย อย่างไม่น่าเชื่อ

 

gokyuri

 

gokyuri

 

กำลังกิน

ตั้งแต่เอวส่วนล่างของออร์คลงมา ไม่สามารถที่จะมองเห็นได้แล้ว

 

กำลังถูกกิน

สำหรับชั้น ออร์คเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย

 

กำลังถูกกิน…..โดยมิโนโกะ

 

ทุกครั้งที่คอของมิโนโกะขยับเป็นเกลียวคลื่น

ร่างกายอันใหญ่โตของออร์คค่อยๆถูกกลืนเข้าไปทีละนิด

 

[ข้อต่อของกรามอยู่ตรงไหนกันล่ะ.....]

 

คิดว่าคงจะไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวมุมมองเช่นที่พูดนั้นพร้อมกันนั้นก็  

ทำการถามเช่นนั้น เพื่อให้รักษาความเยือกเย็นเอาไว้

ปากของมิโนโกะที่อ้ายิ่งกว่าที่จำกัดเอาไว้

อยู่ในสภาพที่กำลังครอบร่างกายส่วนร่างของออร์คเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

ราวกับงูที่กำลังกลืนเหยื่อเข้าไปทั้งตัวโดยไม่เคี้ยว

ออร์คถูกดึงออกไปจากชั้นโดยสมบูรณ์ ในที่สุดมันก็ถูกลากลงไปจากเตียง

 

[fuga fugogoooooo!!]

 

มันกำลังพยายามยึดจับเตียงเอาไว้อย่างไม่คิดชีวิต

การต่อต้านนั้นราวกับไม่มีความหมายใดๆ หลังจากผ้าปูที่นอนฉีกขาดมันถูกกลืนเข้าไปโดยมิโนโกะ

เช่นเดียวกับความแตกต่างของพลังที่ไม่สามารถเติมเต็มได้ระหว่างชั้นกับออร์ค

ระหว่างออร์คกับมิโนโกะก็ ในฐานะสิ่งมีชีวิตมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเจน

 

[มิโนทาวรอส....]

 

ชั้นที่ได้เป็นพยานเห็นพลังของมิโนโกะ ได้พึมพำชื่อนั้นขึ้นมาเอง

 

[ไย้ ไย้โปรด ชะ ช่วยด้วย!]

 

เข้าใจเรื่องที่ไม่มีความเท่าเทียมกันด้านพลังหรือก็คือ ออร์ควิงวอนขอความช่วยเหลือจากชั้น

จนกระทั่งเมื่อกี้นี้เองไม่รู้ตัวเลย สภาพที่ข่มเขงคนอ่อนแอได้หายไปไม่เหลือร่อยรอยเลย

ในสภานะการณ์เช่นนี้ ออร์คนั่นแหละคือสิ่งที่อ่อนแอ เป็นเหยื่อ

 

[ข้อร้อง! ได้โปรดให้หยุดที! จะไม่ทำอีกแล้ว! เพราะงั้นจะไม่ทำแล้ววววว!!]

 

ออร์คโยนทิ้งทั้งความอับอายและเกียรติยศ และวิงวอนอย่างสุดชีวิต

พอมองไปที่สภาพที่ดูไม่ได้เช่นนั้น ตัวสั่นและ ความโกรธที่มีต่อตนเองได้ปะทุขึ้นมา

กับเจ้านั้นที่ไม่มีความเห็นออกเห็นใจแบบนี้ กำลังได้รับสิ่งเช่นนั้นดีแล้วใช่ไหม

 

[ได้โปรดให้หยุดที ได้ไหม]

 

ชั้นที่อยู่บนเตียงค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆ

พอชั้นออกคำสั่ง มิโนโกะอาจหยุดกิน

แต่ว่า เรื่องนั้นสำหรับเจ้าหนอนแมลงไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องที่ดีเกินไปงั้นหรือ

 

[แก แม้ชั้นจะบอกให้หยุดก็ตาม ไม่ได้มีความตั้งใจที่จะหยุดเลยล่ะนะ?]

 

บทพูดนั้นที่ได้ยินคือคำตัดสินประหารหรือก็คือ แสงสว่างหายไปจากสายตาของออร์ค

ตอนที่รู้สึกสิ้นหวัง สัตว์ต่างๆมากมายที่แสดงสีหน้าคงจะทำหน้าแบบนี้ออกมา

 

[ยะ ยกโทษให้ด้วย …...กอ โทษ]

 

ออร์คที่ตั้งแต่ไหล่มองไม่เห็นอีกแล้ว ถึงแม้อย่างนั้นก็ตามก็ยังวิงวอนอย่างต่อเนื่อง

ไม่มีความรู้สึกที่คิดว่าน่าสงสารโดยสิ้นเชิงเลย

 

[มากกว่านี้ ให้เห็นหน้าชัด]

 

กลับตัวจริงๆงั้นหรือ ไม่ว่าจะเป็นหรือไม่เป็นคนไม่ดีตั้งแต่ต้น ถ้ามองตาละก็สามารถรู้ได้

ออร์คที่เงยหน้าขึ้นมามีน้ำตาไหลออกมาที่ตา ไม่เหมาะกับรูปร่าง

แย่งชิงอาหารมันช่วยไม่ได้ เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่

ในช่วงเวลานั้น การจะหยุดฆ่าคนที่เหลือพลังอยู่

มันไม่ได้แตกต่างกับการทำบาปแต่ว่า ถ้าหากมีเหตุผลตามที่พูดนั้น

ชั้นคงจะหลับตาลง ถ้างั้น ออร์ตตัวนี้จะทำยังไงงั้นหรือ

 

ชั้นงอเข่า แล้วกระโดดเหมือนกับกระโจนออกมาจากเตียง

ไอ้เจ้านี่แย่งชิงเพราะอยากจะแย่งชิง ฆ่าเพราะอยากจะฆ่า

แล้วก็ จู่โจมชั้นเพราะอยากจะข่มขืน ไอ้เจ้านั้นที่เป็นเช่นนั้น

 

[ใครยกโทษให้งั้นหรือ ไอ้ปีศาจขืนใจหญิงตัวนี้!!]

[อือบุฟ!?]

 

ไม่มีที่ว่างสำหรับการลดหย่อนโทษ

เพื่อเล็งเป้าง่ายๆ จับใบหน้าของออกยกขึ้นมาด้วยตัวเอง

ชั้นกระโดดเตะโดยทุ่มน้ำหนักตัวที่มีทั้งหมด มีเสียงทึบๆดัง gushari

 

[ไอ้เจ้าเศษสวะที่ทำอะไรเช่นนั้นเพื่อที่จะขืนใจผู้หญิงโดยขืนบังคับด้วยกำลัง

จงถูกกินโดยวัวตั้งแต่ก้นไปทั้งๆอย่างนั้นเถอะ!!]

 

shurun (TLประมาณเสียงอะไรลื่นหายเข้าไป)

 

ช่วงเวลาสุดท้ายของออร์คไม่เป็นที่น่าโสภา

ถูกดูดกลืนเข้าไปภายในปากเหมือนกับดูดเส้นอูด้ง

ชั้นที่ลงไปอยู่ที่บนพื้น ล้มลงไปราวกับเอวหายไปจากที่ตรงนั้น

พิงไปที่คอของมิโนโกะจากตรงหน้า รอดไปได้อย่างหวุดหวิด

 

[มอกุปปุ]

 

มิโนโกะที่ท้องพองขึ้นปั๊บปั๊บ แล้วเรอออกมาขนาดใหญ่

 

[....กินของพรรค์นั้นเข้าไป ท้องไม่เสียใช่ไหม?]

 

วิธีกินก็น่าตกใจกลัวเหลือหลายแต่ว่า ไซด์ขนาดเพียงนั้นจะรองรับอะไรได้พอดีท้องเพียงนี้

กลายเป็นกระเพาะ4มิติจริงๆสินะ

พอลูบที่ด้านข้างของท้อง มิโนโกะส่งเสียงแบบไม่พอใจออกมาว่า”มอออ”

 

[ดูเหมือนนั่นสินะ ไม่อร่อย?]

 

ด้วยเหตุนั้นชั้นเงียบปาก และยิ้มขมๆออกมา

ความเงียบได้มาเยือนภายในกระท่อม

 

ไม่เป็นไรแล้ว

 

ออร์คไม่อยู่อีกแล้ว

 

จนกระทั่งราวกับรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ชั้นกอดมิโนโกะไว้

และหลังจากนั้นไม่นาน สภาพความตึงเครียดได้หมดลงแล้ว

 

[.........ฮี้ กุ..........ฮืออออ.......................]

 

การอดกลั้นความรู้สึกไม่เป็นผล สุดท้ายมีเสียงสะอึกสะอื้นร้องไห้รั่วไหลออกมา

กลังจะตายอยู่แล้ว

แม้จะยกตัวอย่างก็ตามไม่มีอะไรมาเปรียบเทียบได้เลย ตั้งใจที่จะฆ่าตัวตายแล้ว

แต่ว่า เป็นครั้งแรก

เพราะเป็นครั้งแรก ที่รู้สึกได้ว่าเปลี่ยนแปลงตนเองเป็นคนที่เข้มแข็ง

 

[ชั้น……..ต้องพยายามอีกสักนิดใช่ไหมนะ]

 

คงจะทำเช่นนั้นไปอีกสักแค่ไหนงั้นหรือ

ชั้นกำลังรอให้ใจเย็นลงอยู่หรือก็คือ มิโนโกะไม่ได้ขยับเขยื่นร่างแม้แต่ครั้งเดียว

ชั้นแยกร่างกายออกห่างจากมิโนโกะ และเช็ดปลายตาด้วยแขนที่ยกขึ้นมา

 

[ที่ช่วยเอาไว้ ขอบคุณน้า]

 

ผู้มีพระคุณช่วยให้รอด วัวที่มีพระคุณ?  ไม่ว่ายังไงก็ตาม เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ

พอกล่าวขอบคุณ มิโนโกะเลียที่แก้มของชั้นดังแผล่บ

ไม่มีความกังวล ไม่ต้องมีเหตุผล

อีกทั้งไม่ต้องมีคำพูด สิ่งที่จะกล่าวออกไปนั้นสื่อไปถึงแล้ว

 

[มออ]

[เอ๊ะ จริงดิ?]

 

มิโนโกะหันร่างกายไปด้านข้างให้กับชั้น บอกว่า“ถ้าเป็นตอนนี้ละก็นมออกมาล่ะ”

คงจะเป็นหลักฐานว่าหัวใจเชื่อมสื่อถึงกันใช่ไหม

จะมีอะไรอีก คำพูดของมิโนโกะเหมือนว่าสามารถเข้าใจได้อย่างชัดเจนเลย

 

[ระ รีดได้ใช่ไหม?]

[มอออออ]

 

มิโนโกะก็ประหม่าเล็กน้อยใช่ไหม

ส่งเสียงร้องออกมาว่า “เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้โปรดอ่อนโยนด้วย”

มีสเน่ห์เย้ายวนยังไงก็ไม่รู้ ชั้นเกิดความตื่นตระหนก ยื่นมือออกไปที่เต้านมข้างนึง

เช็ควิธีจับให้แน่ใจอย่างระมังระวังพร้อมกับบีบหนึ่งที

น้ำนมไหลออกมาแรงมากราวกับปืนฉีดน้ำดัง dopushuuu อัดเข้าพื้นที่เป็นไม้กระดาน

รู้สึกประหลาดใจ

ในหนึ่งครั้งปริมาณที่ออกมามัน ระดับต่างกันมากกับสมัยที่มีประสบการณ์ที่ปศุสัตว์สมัยก่อน

 

[รอเดี่ยวก่อน! เพราะจะหาภาชนะ!]

 

ภายในตู้ พบแก้ว(แบบแก้วเบียร์)ที่ทำด้วยไม้

พนักงานของฝ่ายช่วยเหลือการเกิดใหม่ พูดว่า

ถ้าพยายามจัดเตรียมโภชนาการให้ครอบคลุมด้วยนมวัวละก็ ต้องดื่มวันละ500ml

ถ้าหากเป็นแก้วนี้ละก็ ใส่เข้าไปประมาณนั้นพอดีเลย

ชั้นขจัดฝุ่นด้วยการเป่าลมไปที่แก้ว และนำไปตั้งไว้ที่ใต้ท้องของมิโนโกะ

 

[เริ่มใหม่อีกครึ่งนึง ไปล่ะ]

 

bushu! vyshushu! bushu!

 

แต่ทว่าชั้นรีดไปเพียงแค่3ครั้ง ปรับทิศทางไปทางใต้ประมาณเหมือนเกือบไหลออกมาจากแก้ว

ถ้าไม่ดำเนินการฆ่าเชื้อโรค การคั้นๆสดๆเคยได้ยินว่ามันอาจทำให้ท้องเสียได้

แต่ว่า ตอนนี้ไม่ได้เป็นสภาวะที่สามารถพูดได้แบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวเช่นนั้น

 

จากสภาพที่เขย่าของเหลวกับสีของนมที่รีดออกมาแล้ว ดูเข้มข้นพอสมควร

แม้เอาเข้ามาใกล้จมูก กลิ่นที่เป็นเอกลัษณ์ของนมวัวแทบจะไม่มี

ลองเลียไปที่ของเหลวแผล่บนึง

 

[หวานเพียงแค่เล็กน้อย ละมั่งนะ]

 

สำหรับมิโนโกะมันเป็นเรื่องเสียมารยาทแต่ว่า ช่วงเวลาสั้นๆที่เลีย

ความรู้สึกใจจดใจจ่อขยายตัวออกมาเหมือนกับ (อูว…..อาาา!) เช่น ลิ้นชา  มันกังวลนิดหน่อย

เพราะว่ามันไม่ใช่นมวัวปกติธรรมดาๆ ท้องจะพองได้แต่  เหตุผลมันคือไอ้เจ้าเศษสวะสีเขียว

แต่ว่า ถ้าเป็นสิ่งนี้ดูเหมือนจะสามารถดื่มได้ไม่มีปัญหา

ครั้งนี้ไม่ได้เพียงแค่เลีย เอียงแก้วแล้วเทนมให้ไหลเข้าไปเต็มปาก

พอผ่านลำคอดังอึกๆ มันต่างกับตอนที่กินแอปเปิ้ล

สิ่งที่กลืนเข้าไปมีความรู้สึกว่ามันไหลลงเข้าไปในกระเพาะแน่นอน

ไม่ใช่เพียงแค่นั้น   นี่มัน……..

ชั้นไม่สามารถปล่อยปากออกจากแก้วได้ กำลังดื่มส่วนที่เหลืออยู่รวดเดียว

 

อึก อึก อึก

 

เข้มข้นยิ่งกว่าที่เห็นภายนอก

ทั้งที่กำลังดื่มแต่ แม้จะบอกว่ากำลังกินอยู่มีความรู้สึกสึกทีชได้ทานว่าไม่ใช่คำพูดที่เกินไปเลยไป

ความเข้มข้นขนาดว่ากระแทกไปที่ใจ

ทั้งปากทั้งหลอดอาหารทั้งกระเพาะ ภาพที่ถูกย้อมไปด้วยสีขาวทั้งหมดผุดขึ้นมาในสมอง

 

gokyu gokyu gokyugokyugokyugokyugokyu

 

ดื่มหมดเข้าไปภายในในครั้งเดียว แก้วกลายเป็นว่างเปล่า

แล้วทุบไปที่พื้นดัง ตั๊ง!

 

[ฟุหา! อร่อย!! นี่มันอะไรกัน แต่ว่ามันอร่อยสุดยอดไปเลย!?]

 

เพราะไม่สามารถประมวลออกมาเป็นคำศัพท์ได้ ไม่สามารถแสดงอย่างอื่นไปได้ยิ่งกว่านั้น

เป็นความรู้สึกพึงพอใจที่ไม่สมเหตุสมผล

เพียงแค่1แก้วนี้ เครื่องดื่มที่เรียกว่านมวัว ราวกับได้รับความมั่นใจที่เรียกได้ว่าวัตุดิบที่ขาดไม่ได้

โดยเฉพาะสำหรับการมีชีวิตอยู่สำหรับตนเอง

อย่างไรก็ตาม ความเข้มของรสชาติที่กระจายไปทั่วมันเหลือเชื่อมาก

ความอุมามิและรสชาติที่ล้ำลึกมัน  แม้แค่สิ่งนี้มันกระตุ้นลิ้นได้

นมวัวที่เคยดื่มมาจนกระทั่งตอนนี้ สามารถคิดได้เพียงแค่ว่าเป็นน้ำประปา

 

[อีกแก้วนึง! อีกแก้วนึงได้ใช่ไหมนะ!?]

 

ชั้นที่กุลีกุจอ ได้เติมใส่เข้าไปในแก้วอีกรอบ

พอรีดนม มิโนโกะก็ดูเหมือนจะรู้สึกดี

 

gokyu gokyu gokyu

 

อาาา มีความสุข

ปฏิบัติการที่เรียกว่าการเติมเต็มท้องมัน มีความสุขมากอะไรเช่นนี้

แม้จะอยู่ในสภาพนี้มันอร่อยที่สุดแต่ว่า ถ้ายกตัวอย่างสิ่งนี้ทำให้เย็นกว่านี้อีกสักนิดหน่อย

ถ้าดื่มหลังจากที่อาบน้ำเสร็จละก็ สงสัยจังว่าความอร่อยมันจะขึ้นพรวดไปถึงขนาดไหนกันแน่

เพราะความได้ใจเลยทำการเติมเพิ่มอีก3ครั้ง

 

[โอ้ววว...เคบุ ดื่มไม่ไหวแล้ว…...]

 

นมของมิโนโกะดูเหมือนจะยังคงออกมาอีกแต่ทว่า อย่างที่คิดจริงๆมากยิ่งกว่านี้มันเป็นไปไม่ได้

เพราะว่าหนักท้อง พอเคลื่อนไหวมันจะเกิดเสียงchabuchabu

แล้วก็ เพราะการรับเอาส่วนประกอบที่มีส่วนของน่้ำเป็นส่วนใหญ่เข้าไป

มันย่อมได้รับผลกระทบตามธรรมชาติ

 

[แย่แล้ว เหมือนจะเล็ด]

 

ห้องน้ำ ห้องน้ำ

เพราะเป็นกระท่อมที่เคยมีคนอาศัยอยู่ มันน่าจะมี

พอค้นหารอบๆด้วยเท้าเปล่าภายในกระท่อม

ระแวกที่ออร์ตมาหยิบอาหาร มีประตูอีกบานนึง

พอสไลด์เลื่อนประตูไปด้านข้าง พบโถส้วมแบบสไตล์ญี่ปุ่น

 

[อาา อย่างที่คิดจริงๆมันไม่ได้เป็นแบบชะล้างด้วยน้ำใช่ไหม มันอยู่ภายในป่า มันช่วยไม่ได้ล่ะนะ]

 

โชคดี ที่ไม่มีกลิ่นที่น่ารังเกียจ

โดยเห็นสภาพที่ดูรกยุ่งเหยิงของกระท่อม

ออร์คยิ่งกว่าเรียกได้ว่ารักความสะอาด คงจะไม่ได้ถูกนำมาใช้เพราะไซด์ของโถส้วมมันไม่พอเหมาะ

 

[ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ขัดความยุ่งยากไปหนึ่ง เพราะท้องของชั้นก็บวม

เกือบไปรู้สึกว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ละนะ]

 

แต่ทว่าสุดท้ายไม่รู้เส้นทางออกจากป่า

ชั้นทั้งๆที่ยืน ถลกกระโปรงของชุดวันพีชขึ้นมา

 

[อาเร๊ะ?]

 

พยายามที่จะเตรียมตัวตามที่ผ่านมาตามปกติแต่ว่า

สิ่งสามารถจับได้มันไม่มีเลย มันไม่มีอะไรเลย

 

[เกะ ใช่แล้ว]

 

เพราะดื่มดำกับรสชาติของนมวัว ลืมไปซะหมดจนเลยเรื่องที่กล่าวแยกทางกับลูกชายเมื่อไม่นานมานี้

เพราะอยู่ในสภาพสแตน์บายเรียบร้อยเต็มรูปแบบ เลยไม่สามารถหยุดได้อีกแล้ว

จะลองยกขาขึ้นมาข้างหนึ่งเหมือนสุนัขที่ทำตามเสาไฟแต่ว่า

ไม่รู้แม้แต่จะเล็งยิงให้ตรงเป้าได้ยังไง

ในขณะเดียวกันนั้นเองก็ปัสสะวะได้โหมประชิดเข้ามา

 

[เดี๋ยว นี่มัน จะทำยังไง!? ไม่ได้ ไม่ได้ รอก่อน ไม่ได้ไม่ได้

ไม่ได้นะ โฮว๊ายยยยยยยยยยย!!]

โฮไร อิจิริ อายุ17…….ฉี่ราด

 

อันดับแรก นั่งยองๆ

ตอนที่รู้สึกตัวถึงเรื่องนั้น ปัสสาวะได้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว




NEKOPOST.NET