[นิยายแปล ]Sakyubasu ni tensei shitanode miruku o shiborimasu/เกิดใหม่เป็นซาคิวบัสเลยต้องมารีดนม ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล ]Sakyubasu ni tensei shitanode miruku o shiborimasu/เกิดใหม่เป็นซาคิวบัสเลยต้องมารีดนม

Ch.7 - ความกล้าหาญในตอนเริ่มแรกและตอนสุดท้าย


ปล. ช่วงคำพูดของออร์คคือไม่ได้พิมพฺผิดนะครับ แต่ตัวออร์คใช้คำพุดไม่ชัดและห้วนๆเยอะ เลยออกมาเป็นคำแบบนี้

 

~ความเดิมตอนก่อน~

・เมื่อตามออร์คไปเพราะถูกล่อลวงด้วยของกิน และถูกจู่โจม(ตามคาด)

______________________________________________________________________________

 

[ยัยผู้หญิง น่ารัก หน้าอกก็ใหญ้ ชอบของก้า]

 

ที่บอกว่าชอบของออร์คมันอะไร? ใบหน้าของชั้นเหมือนกับออร์คตัวเมีย?

เหนืออื่นใดไม่ได้รู้สึกดีใจเลย

 

ในขณะที่ตกตะลึงเพราะ ตามสถานการณ์ไม่ทัน ออร์คได้คว้าจับข้อมือทั้งสองข้างของชั้นด้วยมือข้างนึง

จับขึ้นมาบนศีรษะชั้นทำเช่นราวกับกดลงไปบนเตียง

ชั้นพยายามที่จะหนีออกไปด้วยความลนลานแต่ว่า ไม่สามารถขยับได้อีกทั้งตัวสั่นเหมือนกับถูกเชื่อมติดเอาไว้

 

[กุฟุ กุฮิฟ ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไปแล้ว ผสมพันธุ์จะเริ่มทันที ทำจนกว่าจะตั้งท้อง]

[มะ ไม่ตล....ไม่ตลกนะ! ผู้ชายจะยอมท้องได้ไง!]

 

ถูกบอกเรื่องที่ทำให้แสลงหู ในหัวหมือนกับรู้สึกเดือดดาลขึ้นมา

แล้วก็กับเรื่องที่โดนเย้อหยัน สภาวะแบบนี้ที่กำลังถูกจ่โจมในฐานะผู้หญิง

จิตใจขอตัวเองยังไม่เปลี่ยนแปลงไปจากสมัยก่อนที่ยังเชื่อมั่นว่าเป็นผู้ชายอยู่เหมือนเดิม

เพราะว่าเป็นผู้ชายแหละ การเผชิญหน้ากับเรื่องที่เรียกได้ว่ากำลังจะถูกยัดเยียดให้โดยผู้ชายเหมือนกันมัน

ความโกรธและความอับอายมากยิ่งกว่าความหวั่นกลัว มีความรู้สึกขยะแขยงที่เอาชนะได้หลายชั้นเหนือยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด

 

[ผู้ชาย? กำลังพูดอะไรอยู่งั้นหรือ ไม่เก้าใจ สายพันธุ์ของออร์ค

ถ้าเป็นตัวเมียทำให้ท้องได้โดยไม่เกี่ยงเผ่าพันธุ์ สิ่งที่จะเกิดออกมา ออร์คทั้งหมด]

 

เลวร้ายที่สุดเลยนะ ออร์ค!

 

[พวกเยา เจ้ากันได้ดี ซาคิวบัส อาหารปกติธรรมดา ไม่สามารถทำให้ท้องพองขึ้น(TL//อิ่มเต็มท้อง)]

[เพราะรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว.....เลยชักชวนมางั้นหรือ]

[พลังชีวิตของออร์ค 10เท่าของมนุษย์ ก้า จะทำการป้อนให้จนอิ่มท้องเลย เพราะงั้นก้าก็ จะกินยัยผู้หญิง(ทางเพศ) กูฟฟุฟุ]

 

เอาจริงดิเลวร้ายที่สุดเลยนะ ออร์ค!!

 

[ยัยผู้หญิง ผสมพันธุ์ เพียงเป็นครั้งแรก รู้ได้จากกลิ่น กุฟุฟุ ก้าเป็น ตัวผู้กนแรก]

 

ไอ้เจ้านี่ น่าขยะแขยง.....!!

 

[ข้าก็ ผสมพันธู์ ผ่านมานานมาแล้ว กุฟุ กุฮิฟ]

[สะ สงบลงสักครู่หนึ่งก่อน คงจะใจเย็น จะให้รับฟังเรื่องของชั้น นะ?]

 

ดวงตาแดงก่ำ น้ำลายไหลออกมาจากปาก ลมหายใจเข้าออกที่หยาบโลนมากเหลือเกิน

แม้ว่าจะกำลังอารมณ์พุ่งพล่านอย่างผิดปกติ แต่ยังสามารถสนทนาได้อยู่

ถ้าไม่เกลี้ยกล่อมไม่ว่ายังไงก็ตามกับออร์คยังเหลือเหตุผลอยู่แม้ว่าจะนิดหน่อยก็ตาม

 

[สะ...สำหรับคุณ คงจะมองเห็นชั้นเป็นผู้หญิงแต่ว่า เพราะว่าเรื่องนั้นเข้าใจผิด]

[เข้าใจผิด? มันคืออะไร?]

[ที่จริงแล้วชั้น อดีตเป็นผู้ชาย กลับชาติมาเกิดใหม่และมาอยู่ที่นี่ล่ะ]

[......?]

 

ชั้นพูดเล่าโดยเลือกคำอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ไปกระตุ้นออร์ค

 

[ได้ยินเรื่องที่เหมือนกับพูดเรื่องที่ไม่สามารถเข้าใจได้ออกมาละมั่งน้า แต่ว่าไม่ใช่การโกหก

กลับชาติมาเกิดเข้าใจ? ไม่เข้าใจ? ตายแล้วในโลกที่แตกต่างกับที่นี่ แล้วคืนชีพกลับมาในฐานะอีกคนล่ะ

จริงๆ เรื่องนั้นไม่นานมานี้เอง คงจะหัวเราะใช่ไหม? ในชาติก่อนชั้น เป็นผู้ชาย]

 

ไม่รู้ว่าจะเข้าใจที่พูดออกไปได้ดีไหม กับการที่ออร์คขมวดคิ้ว

เพราะว่าไม่มีคิ้ว

 

[เรื่องนั้น ยังไง?]

[ที่ว่านั่นมันยังไง ไม่สิ เพราะแบบว่าความรู้สึกมัน แม้แต่ตอนนี้ชั้นก็เป็นผู้ชาย

ชั้นก็ผู้ชาย คุณผู้ชาย ไม่ทำเรื่องที่พูดแบบนี้โดยเป็นผู้ชายเหมือนกัน ไม่ทำแน่นอน OK?]

 

แม้ว่าจะเป็นคำอธิบายที่ง่ายมากเหลือเกิน ออร์คสุดท้ายแล้วเอียงคองง

ไอคิวต่ำเกินไปแล้ว หรือหมายความว่าไม่เข้าใจความหมายที่พูด

ถึงแม้อย่างนั้นก็ตาม มันไร้เหตุผลเกินไปเพราะงั้น ไม่สามารถจินตนการได้ทันละมั่ง

 

[อา คือว่า ได้รับ(เข้าใจ) เรื่องที่อยากจะบอกของชั้นไหม?]

 

พอทำการยืนยันด้วยความหวาดระแวง ออร์คเปลี่ยนเป็นท่าทางยิ้มที่ดูไม่ได้ในใบหน้าที่ชั่วร้าย

เพราะเห็นแบบนั้น  เลยรู้สึกโล่งใจ คิดว่าเชื่อใจในคำพูดชองชั่น

 

[ถ้าหากเข้าใจแล้วละก็ ปล่อยมือโดยเร็วด้วยล่ะ]

[ไม่ปล่อย ทำต่อ]

[หืออะไ!? ไม่เชื่องั้นหรือ!?]

[จะเชื่อหรือไม่เชื่อ ไม่ได้เกี่ยวข้องกันกับก้า]

[คะ คงจะไม่เกี่ยวข้องกัน ฝ่ายตรงข้ามที่แกผลักกดลงมา เป็นผู้ชายมาจนกระทั่งก่อนหน้านิดหน่อยล่ะ!?

การหื่นกระหายทางเพศกับคนพรรค์นั้นมันคงจะเป็นสิ่งที่แปลก!?  มันคงจะเป็นไปไม่ได้!?]

 

การที่ชั้น ไม่สามารถเข้าใจพฤติกรรมของออร์ค

ตัวเองที่พูดเองก็ไม่มีความน่าเห็นใจแต่ทว่า ชั้นเป็นของเลียนแบบล่ะ

นี่ถ้าหากเป็นผู้หญิงแท้ละก็  ความรู้สึกที่อยากจะจู่โจมก็ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจ

แต่ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น

หลังจากที่ได้รับการเล่าความใจให้รู้ ทำไมถึงยังคิดที่พยายามจะจู่โจมชั้น?

 

[หรือว่าบางที ทั้งผู้หญิง ทั้งผู้ชาย ไม่ว่าฝ่ายไหนก็ได้ มีงานอดิเรกเช่นนั้นงั้นหรือ?]

[กุฟุ พูดเรื่องแปลก สำหรับก้า ยัยผู้หญิงมองเห็นเป็นเพียงแค่ตัวเมียเท่านั้น]

[รูปร่างภายนอกแม้จะเป็นเช่นนั้นก็ตามแต่ว่า สิ่งที่อยู่ภายในมันไม่ใช่พูดตั้งหลายครั้งแล้วใช่ไหม!

จะเข้าใจผิดถึงเมื่อไหร่!? อีกฝ่ายคือผู้ชายล่ะ!?  โรคจิตงั้นหรือ!? รีบลืมตาตื่นให้ไวเลย!]

 

ราวกับความแตกต่างของจิตสำนึกไม่ได้ถูกฝังลงไป

ชั้นขึ้นเสียงดังสุดขีดโดยไม่สนเลยว่าท้ายที่สุดแล้วอารมณ์ของออร์คจะเดือดดาลขึ้นมา

รู้สึกขยะแขยง และขุ่นเคืองใจประมาณนั้น

 

[ที่กำลังเข้าใจผิดคือ ทางฝ่ายของยัยผู้หญิงล่ะ]

[เพราะว่า…..ทำไม?]

[เรื่องราวของยัยผู้หญิงแม้ว่าจะจริงก็ตามแต่ว่า ก้า ไม่รู้อะไรพวกนี้เกี่ยวกับชาติก่อนของยัยผู้หญิง

รู้เพียงแค่ว่ายัยผู้หญิงในตอนนี้ กลายเป็นตัวเมีย

เพราะงั้นแม้จะบอกว่าเป็นผู้ชาย ไม่สามารถจินตนาการได้]

[ถะ ถึงแม้อย่างนั้นก็ตาม ชั้น――ในฐานะผู้ชาย ช่วงเวลา17ปีแน่นอน!]

[ไม่เข้าใจ ทั้งชาติก่อนของยัยผู้หญิง ทั้งนิสัย ทั้งความรู้สึก ทั้งหมดทุกอย่างไม่ว่ายังไงก็ได้

มีร่างกายของเพศเมียที่ดูน่าอร่อยอยู่ตรงหน้า มีเพียงแค่นั้น กุฟุ เหตุผลที่จะจู่โจมเพียงพอแล้ว]

 

ด้วยวิธีพูดที่เหมือนทำงี่เง่านิดหน่อย ออร์คปฏิเสธเรื่องที่ชั้นเป็นผู้ชายโดยสิ้นเชิงเลย

 

[พูดอีกครั้ง ก้าน่ะ ยัยผู้หญิงมองเห็นเป็นเพียงแค่ตัวเมียเท่านั้น]

 

เพราะเห็นออร์คที่ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่เลวทราม ชั้นเข้าใจแล้ว

การเกลี้ยกล่อมมันเป็นไปไม่ได้

แม้จะพูดถึงขนาดไหนก็ตาม ตัวชั้นสำหรับออร์ค เป้นเพียงแค่อาหารชั้นดีที่วางไว้บนจานเท่านั้น

เต็มไปด้วยความรู้สึกขยะแขยง ความโกรธและการโดนดูถูก ด้วยการถูกผลักความจริงที่ไม่มีความมั่นคง


 

[....รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง!

รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยง! รู้สึกขยะแขยงงงง!]

 

อย่างน้อยถ้าไม่ปล่อยปล่อยคำพูดออกมาละก็ มันเหมือนจะขนลุกตั้งขึ้นมากระทั่งภายในร่างกาย

 

[อยู่เฉยๆ ม่ายอาละวาด สัญญา]

[นี่ถูกทำให้อยู่นิ่งๆอยู่แล้วใช่ไหม เพราะงั้นพอได้แล ….เคะ!]

 

เห็นอะไรสักอย่างที่ห้อยย่อยลงมาอยู่ จากผ้าคาดเอวของออร์ค โดยไม่ได้คาดคิด

ใหญ่ราวกับท่อนซุง มันราวกับว่า เหมือนกับขาของออร์คเพิ่มมาเป็น3

 

[――――ッッッ!?]

 

หลังจากรู้สึกว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร ชั้นรู้สึกหน้าซีด เบี่ยงสายตาอย่างสุดความสามารถ

ออร์คทำให้ชั้นที่นอนราบอยู่ในสภาพท่าคุกเข่า

ทั้งๆที่ สิ่งนั้นมันยาวไปถึงปลายเตียง แล้วก็ หนายิ่งกว่าแขนของชั้น

สิ่งนั้น….มันอะไร

 

ทั้งที่เคยชินกับของของตัวเองแน่ๆแต่ว่า กลับรู้สึกตกตะลึงราวกับได้เห็นมันเป็นครั้งแรก

ที่จริงแล้ว กับสิ่งนั้นของชั้น ไม่สิ เปรียบเทียบกับสิ่งนั้นของมนุษย์ อยู่นอกมาตราฐานอย่างชัดเจนเลย

 

มันอะไรกันน่ะ สิ่งนั้น ของแบบนั้นมัน…..

ตาย

ตายชัว

 

สั่นไปทั้งตัว ฟันส่งเสียงออกมาดังgachigachi

 

[หยะ หยุดซะ มันไม่ใช่ การพูดตลกเล่นๆแล้ว]

[ใบหน้าที่หวั่นกลัว ดีจังเลยนะ กุฮิ]

[อย่ามา เหลวไหลน่ะ อยากถูกเตะบดขี้ของสกปรกนั้นงั้นหรือ!?]

[กุฟฟุ ตัวเมียที่จิตใจเข้มแข็ง มีผลมุ่งมั่น](TL//ทำให้ยิ่งอยากมากขึ้น)

 

ชั้นแม้จะพูดอะไรก็ตาม มันเป็นเพียงแค่การปลุกเร้าอารมณ์ของออร์คเท่านั้น

 

[ถ้าหากทำเรื่องที่คล้ายกับการล้อเล่นไปมากกว่านี้ละก็ จะถูกเล่นงานโดยมิโนทาวรอสล่ะ!]

[กุบุฟฮุ นั่น ไม่ใช่ มิโนทาวรอส!]

 

ออร์ที่พ่นหัวเราะออกมา หรือก็คือกำลังอดกลั้นการหัวเราะอยู่ตลอด

มองออกทะลุปุโปร่งคำโหกของชั้นที่พูดออกมาด้วยความมั่นใจ

 

[มิโนทาวรอส ทานเพียงแค่เนื้อ ไม่รู้งั้นหรือ?]

 

ชั้นคงจะไม่มีทางรู้

มิโนโกะทานอย่างต่อเนื่องโดยไม่ได้คำนึงถึงตัวเอง

 

[สิ่งมีชีวิตนั้น จะกินมันหลังจากที่ผสมพันธุ์กับผู้หญิง เพราะเหตุนั้นแล้วจะทำการผสมพันธุ์อีก ทำการใส่น้ำเชื้อ ก้า ถ้าประมาณ3วันละก็ สามารถผสมพันธุ์ได้โดยไม่นอน]

[พูดล้อเล่นรุนแรงไปแล้ว…...]

 

ทั้งๆที่ต่อต้านอยู่ตลอดแต่ ร่างกายอันใหญ่โตของออร์คไม่เขยื้อนเลยแม้แต่นิดเดียว

สุดท้ายท้อใจขนาดคิดอย่างสุดความสามารถพยายามที่จะหนี มีความแตกต่างของพลังอย่างท้วมทน

 

ทำไม ถึงกลายเป็นสภาพแบบนี้

กับอีกฝ่ายที่ไม่รู้จักกันอย่างดี  เพราะตามมาบวกกับถูกล่อด้วยของกิน?

หรืออีกนัยนึง การกระทำปกติคือเลวใช่ไหม……

เพราะทำการเก็บตัวโดยไม่คิดถึงความยากลำบากของพ่อแม่

เพราะฉวยโอกาสโดยการอาศัยโอกาสจากความดีของคนที่เป็นเพื่อนสนิท

เพราะมีนิสัยที่ก่อให้เกิดแต่เพียงความยุ่งยาก

เพราะคิดว่าอะไรเช่นอยากจะมาเกิดใหม่ในใลกที่พิเศษ

เพราะงั้น นี่คือการลงโทษสำหรับชั้นใช่ไหม?

 

[ยัยผู้หญิง เป็นไอ้คนที่แปลก ค่อนข้างจะหวาดกลัวแต่ ไม่ตะโกนร้องไห้ออกมาให้ชม ]

[.....ถ้าหากร้องไห้เสียงดังละก็ จะหยุดงั้นหรือ?]

[กุฟุ ไม่หยุด แด่ดว่า คนที่ร้องไห้เสียงดังออกมา ก้า จะอารมณ์พุ่งพล่าน]

[...อย่างนั้น หรือน่ะ]

 

รวมถึงแม้กระทั่งชาติที่แล้ว เป็นช่วงชีวิตที่ไม่มีเกียรติไม่น่าเชื่อถือ

อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองที่อ่อนแอ

อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองที่เอาแต่ได้รับการปกป้อง

ในขณะที่คิดเช่นนั้น ผลสุดท้าย ไม่ได้พยายามเปลี่ยนแปลงแม้แต่ครั้งเดียวจนกระทั่งตาย

 

[โฮร่า ร้องไห้ซะ จงให้ได้ยิน เสียงที่น่ายักมากยิ่งง่านี้]

 

จะพยายามในชาติหน้า ใช่ไหม

พอคิดว่าได้กลับชาติมาเกิดใหม่สมความปรารถนา แล้วกลายเป็นสภานการณ์แบบนี้ในบัดดล

นี่มันอย่างที่คิดจริงๆ เป็นการลงโทษสำหรับชั้น

ไม่ใช่โอกาสแก้ไขชีวิตอีกครั้ง

 

เข้าใจได้ดีเลย เข้าใจได้อย่างถ่องแท้

กับเจ้านั่นที่ไม่ได้พยายามเลยในตอนนี้ ไม่ได้มีเหตุที่จะพยายามตั้งแต่พรุ่งนี้

กับเจ้านั่นที่ไม่มีความพยายาม ไม่ได้มีเหตุผลที่จะช่วยอะไรเลย

กับเรื่องง่ายๆนี้ ไม่ได้รู้สึกตัวมาโดยตลอดเลย

รู้สึกตัวในช่วงที่ร้ายแรงมันสายเกินไปแล้ว

ตอนนี้ที่เหลือสำหรับชั้น จริงๆแล้ว มีเพียงแค่ชั่วพริบตานี้เท่านั้น

 

[....ใคร ร้องไห้งั้นหรือ]

 

เพราะ อย่างน้อยช่วงเวลาสุดท้าย

อย่างน้อยแม้เพียงแค่ครั้งเดียว

จงพยายามเปลี่ยนแปลงตนเองที่ไม่ดูทุเรศซะ

ยืดอกและ ลองพยายามและแตกสลายให้สมกับเป็นลูกผู้ชาย

ปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปโดยไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

ไม่เอาอีกแล้ว…...การที่จะจบเช่นนนั้นอีกครั้งนึง

 

ชั้นกัดฟันอดทนสู้ ไม่ให้ร้องไห้ด้วยความตัวสั่นและจ้องไปที่ออร์ค  

 

[ถ้าหากอย่างน้อยจะให้เป็นไปตามความพอใจเหมือนที่แกคาดไว้ละก็ ชั้นจะกัดลิ้นฆ่าตัวตาย!]

[กุฟุ กุโฮะโฮะ จิตใจเข้มแข็งนั้น จะมีไปถึงเมื่อไหร่งั้นหรือ น่าสนุกจริง]

 

ถ้าหากมีเรื่องที่ค้างคาใจอยู่ละก็ มีเพียงแค่สิ่งเดียว

 

――ทาคุโตะ

 

เจ้าหมอนั่นก็อาจจะมาเกิดใหม่ อย่างที่พนักงานลามกนั่นกล่าวออกมา

สมมุติว่าถ้าหามาที่โลกนี้ อาจมาค้นหาชั้นก็ได้

ไม่ดี พลังของชั้นมัน ไม่สามารถมีชีวิตอยู่รอดได้ในโลกใบนี้

ออกจากสภาพวะตรงหน้านี้ไปให้ได้แต่ว่า แกไม่ให้มีชีวิตรอดไปได้อย่างล่ะ

 

ขณะที่กำลังคิด ที่ปลายขอบตามันร้อนขึ้นมา

…….อย่าร้องไห้

กับศัตรูที่อยู่ตรงหน้า อกทดไว้จะยอมให้เห็นแม้แต่น้ำตาเพียงแค่หนึ่งหยดงั้นหรือ

ชั้นมีเพียงเฉพาะคอที่สามารถขยับเงยขึ้นมาได้

แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ตาม ส่งเสียงดังออกมาและหันเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายก้าวข้ามผ่านมันไปให้ได้

 

[มิโนโกะ จะกินไปถึงเมื่อไหร่กัน! แม้จะมีเพียงเฉพาะแค่แกจงหนีไปซะ!]

 

หูของมิโนโกะขยับ ดัง พิคุ

ถ้าหากคำพูดของชั้นสามารถสื่อไปถึงได้ละก็ ข้อร้องล่ะ

ให้หนีไปให้เร็วที่สุด

 

[กังวลเรื่องขอตนเอง ทางฝ่ายของตนจะดีกว่า ถ้าถูกทำให้พังได้โดยง่ายละก็ ก้ากลุ้มใจ]

[รู้ใช่ไหม! กลิ่นลมหายใจเหม็นล่ะ! อย่าเอาใบหน้าน่าเกลียดมาใกล้ๆนะ! จะอ๊วกล่ะ!]

[ตัวเมียปากไม่ดี ลงโทษ เพื่อที่จะพูด ขอโทษในทันที]

 

ออร์คที่ด่าทอชั้น รู้สึกได้เพียงแค่ราวกับเสียงเจื้อแจ้วของนกตัวเล็กๆเท่านั้น

ใช้นิ้วเกี่ยวไปที่ชายปกเสื้อของชุดวันพีช จับแยกทั้งสองด้านของปาก(ชายเสื้อ) ดังniyaa

 

[กุฟฟุ อิทาดาคิมา อือบุฟ]

[กุ เอะ......!?]

 

ถูกฉีกเสื้อโดยไม่ได้คาดคิด ออร์คเอาใบหน้าฝังลงมาที่ระหว่างหน้าอก

ถูกโจมจีด้วยความรู้สึกกดดันเหมือนกับมีลูกบอลหนักๆกดลงมา กลายเป็นเหมือนจะอาเจียนออกมาจริงๆ

พอถูกขยับปากม๊วบม๊วบอยู่ที่บนยอดของหน้าอก ยิ่งกว่ารู้สึกจั๊กจี๊

มันมีความรู้สึกขยะแขยงเอ่อล้นออกมาเหมือนกับถูกทาไปทั่วมั่วๆด้วยปากที่มีตะกอน

ในสภาพที่ใบหน้ากดลงไปในหน้าอกทั้งๆอย่างนั้น ตั้งแต่ตรงนั้นจากนั้นไปตรงท้อง

และจากที่ตรงท้องเลื่อนต่ำลงมาอีก หัวของออร์ค่อยๆขยับเขยื้อนมาทีละนิคๆ

ชั้นตอดสินใจเตรียมที่จะจะห่าตัวตาย และเอาลิ้นออกมาแทรกอยู่ระหว่างฟันที่อยู่บนล่าง




NEKOPOST.NET