[นิยายแปล]Breakers (브레이커즈) หยุดลิขิตฟ้า ต่อชะตาช่วยโลก ตอนที่ 55 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]Breakers (브레이커즈) หยุดลิขิตฟ้า ต่อชะตาช่วยโลก

Ch.55 - ขุดค้น #4


ตอนที่ 55 – บทที่ 8: ขุดค้น #4

 


 

 ที่ราบอินคา มีอาณาเขตอันกว้างขวาง แม้กระทั้งเหล่าเซนทอร์ที่มีความเร็วในการเคลื่อนพลสูง ก็ยังต้องใช้เวลาพอสมควรในการเคลื่อนพลจากฟากหนึ่งไปยังอีกฟากหนึ่ง

 

 และยิ่งเมื่อเป็นการเดินทางจากทิศใต้ขึ้นเหนือ ความชันของผืนดินก็เพิ่มขึ้น จนกระทั้งเมื่อถึงยังเขตชายแดนปกครองจอมมาร ระดับความสูงจากมาตรฐานก็เทียบเท่าได้กับตามสันเขาเลยทีเดียว

 

 เนื่องจากเป็นบริเวณที่ห่างไกลจากวัดศิลา ทำให้เวทมนตร์ของอันเคลส่งผลได้น้อยนิด บริเวณโดยรอบจึงเต็มไปด้วยโขดหินมากมายและผืนดินอันแห้งแล้ง

 

 หลังจากส่งเซนทอร์ห้าตนกลับไปรายงานยังหมู่บ้าน คณะของอินกองเดินทางขึ้นสู่ทิศเหนือ โดยมีคาเซียและไกสท์แวะเวียนมาต้อนรับไม่ขาดสาย ทำให้อินกองอดคิดไม่ได้ว่าจะมีอะไรรอพวกเขาอยู่ที่นอกอาณาเขตทางเหนือ

 

 หลังจากใช้เวลาเดินทางถึงสองวัน ทั้งหมดก็มายังสุดเขตที่ราบอินคา

 

“สุดเขตอินคา ด้านหน้า เขตเหนือ”

 

 เฟโรเชียสอายพูดพลางใช้อาวุธของเขาวาดไปมาในอากาศ เพื่อพยายามอธิบาย

 

 เฟลิซีเห็นดังนั้นจึงพูดขึ้นเพื่อให้เข้าใจโดยง่าย

 

“เซนทอร์เป็นชนเผ่าพเนจรที่จะร่อนเร่ย้ายถิ่นฐานไปตามฤดูกาล และบริเวณนี้ก็เป็นจุดเหนือสุดที่พวกเขาเคยตั้งรกราก”

 

 ทั่วที่ราบอินคาเรียกได้ว่าเป็นถิ่นอาศัยของเหล่าเซนทอร์ พวกเขาไม่ตั้งรกรากตายตัว แต่จะย้ายที่ไปตามภูมิอากาศ แม้ทางทิศเหนือจะถือว่าแห้งแล้ง แต่ในบางฤดูกาล มันก็ถือเป็นบริเวณที่เหมาะแก่การอาศัย

 

 ถึงจะเป็นครั้งแรกของอินกองและคารัค ทั้งคู่ก็พยักหน้าโดยไม่พูดอะไรมาก ผิดกับดาฟเน่ที่พูดออกมาอย่างตื่นกลัว

 

“หม่อนฉันรับรู้ถึงความกลัวของเหล่าภูติ ยิ่งพวกเราเข้าใกล้ทิศเหนือ กลิ่นอายแห่งความตายก็รุนแรงขึ้น”

 

 แม้แต่อินกองก็อดเสียวสันหลังไม่ได้กับบรรยากาศรอบตัว

 

 ดาฟเน่มองไปยังเฟลิซีอย่างลังเล ยิ่งพวกเขาเข้าใกล้ทิศเหนือ อาการของนางก็ยิ่งแย่ลง นั่นก็เพราะนางมีสัมผัสวิญญาณที่ละเอียดอ่อนยิ่งกว่าเฟลิซี แม้เฟลิซีจะถือว่ามีพรสวรรค์ในการสื่อสารกับเหล่าวิญญาณ แต่นั้นก็เทียบไม่ได้กับดาฟเน่ซึ่งเป็นนางไม้

 

 แม้กระทั้งกรีนวินด์ก็กระซิบเตือนภัยให้กับอินกอง

 

‘นายท่าน หากจะเปรียบเปรย พลังงานที่ควบคุมเหล่าสัตว์อสูรก็เหมือนแสงจากหิ่งห้อย ในขณะที่พลังงานตรงหน้าเปรียบดั่งแสงจันทร์อันสาดส่อง ข้าเกรงว่าที่มาของพลังสีม่วงเหล่านั้นต้องอยู่เบื้องหน้านี้อย่างแน่นอน’

 

 และนั้น ก็คือหนึ่งในเป้าหมายของการสำรวจในครั้งนี้ แต่ทว่า…

 

‘หลุมศพของไวท์อีเกิ้ลก็อยู่ในทิศทางนั้นด้วย แม้ข้ายังไม่รู้ตำแหน่งอันแน่นอน แต่มันอยู่เลยออกนอกเขตแดนไปทางทิศเหนือไม่ผิดเพี้ยน’

 

 ไวท์อีเกิ้ลก็อยู่ไม่ห่างจากจุดอันตรายที่ว่า ตอนนี้พวกเขามาถึงสุดเขตแดนของที่ราบอินคาแล้ว แต่ดูเหมือนพวกเขาจะต้องสำรวจเลยขึ้นเหนือไปอีก

 

 คารัคหันมาถามอย่างไม่ยี่หระ

 

“แกจะเอาอย่างไรต่อ? สองสามวันที่ผ่านมาพวกเราไม่พบอะไรที่ผิดสังเกต พวกเราควรจะสำรวจต่อไหม?”

 

 เดเลียที่มักจะหรี่ตาไม่พอใจกับท่าทางของเจ้าออร์ค ดูเหมือนจะคุ้นเคยและปล่อยวางในที่สุด นางก็รอคอยคำตอบจากเจ้านายของนางเช่นกัน

 

“ถึงมันจะดูอันตราย… แต่ว่าเราจะกลับไปโดยมือเปล่าก็ใช่ที ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราจะกลับกันทั้งที่รู้ว่าตะโกนของเหตุผิดปกติทั้งหมดอยู่แค่เอื้อมมือข้างหน้างั้นหรือ?”

 

 หากพวกเขาตัดสินใจจะยุติการสำรวจไว้เพียงเท่านี้ การสำรวจนี้จะมีความหมายอะไร?

 

 เฟโรเชียสอายชูอาวุธของเขาชี้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

 

“ทางนั้น ซากหอคอย สอดส่องทิศเหนือ ไม่พบอะไร กลับ”

 

‘นั่นก็เป็นทิศเดียวกับไวท์อีเกิ้ลเช่นกันนายท่าน’

 

 กรีนวินด์เสริมขึ้น

 

 ไวท์อีเกิ้ลเป็นผู้กล้าของเหล่าเซนทอร์ที่ต่อสู้กับเหล่าสัตว์อสูรทางทิศเหนือ การที่หลุมศพของเขาจะไม่ไกลจากป้อมปราการสังเกตการณ์ มันย่อมไม่ผิดแปลก

 

“อยู่ห่างออกไปไกลแค่ไหน?”

 

 เฟโรเชียสอายนิ่งเงียบใช้ความคิดก่อนจะตอบออกมา

 

“หนึ่งชั่วโมง”

 

 นั่นถือว่าคุ้มค่าที่จะสำรวจ นั่นเพราะขณะนี้เป็นเวลาเพียงราวเที่ยงวัน

 

“ฉันจะทำตามการตัดสินใจของเธอ อย่างที่ว่าไว้ ปฏิบัติการในครั้งนี้เธอเป็นแกนนำ”

 

 เฟลิซีบอกกับอินกองแต่นางไม่กล้าสบตากับเขา หากจะไม่อ้อมค้อมก็คือนางปัดความรับผิดชอบไปให้อินกองนั่นเอง

 

“ถ้างั้นก็ไปสำรวจกัน”

 

“นำทาง”

 

 เฟโรเชียสอายเอ่ยขึ้นก่อนจะนำเหล่าเซนทอร์นำทางไปยังซากหอคอยดังกล่าวโดยมีกัมมะเดินนำ เนื่องจากนางเป็นพรานป่า ความสามารถสังเกตการณ์ของนางถือว่าสูงที่สุดในกลุ่ม อินกองเปลี่ยนทิศทางเดรโก้ตามกัมมะ ก่อนจะหันไปถามคารัค

 

“มีอะไร?”

 

 เจ้าออร์คทำสีหน้าผิดปกติ ไม่ต่างจากที่มันทำเมื่อเริ่มเดินทางสำรวจ

 

 คารัคหันมาตอบอินกองพลางส่ายหน้า

 

“ข้าเลือกที่จะไม่พูด”

 

 แต่นั้นก็เพียงพอที่จะทำให้อินกองเข้าใจความคิดของมัน เขาถอนหายใจก่อนจะยิ้มแห้งแห้งออกมา นั่นก็เพราะตัวเขาเองก็รับรู้ถึงลางร้ายไม่ต่างกัน

 

“ไปกันเถอะ เมว่า”

 #เม-ว่า ชื่อน่ารักสุดๆ

 

 เจ้าเดรโก้ร้องรับหลังจากที่อินกองเรียกชื่อมัน ก่อนจะเริ่มออกวิ่งตามหลังเหล่าเซนทอร์

 

&

 

“ซากหอคอย”

 

 เป็นไปตามที่เฟโรเชียสอายว่าไว้ หลังจากพวกเขาเดินทางได้ราวหนึ่งชั่วโมง เบื้องหน้าก็ปรากฏป้อมสังเกตการณ์ขนาดย่อมบนเนินเขา โดยกำแพงรอบนอกล้วนผุพังบ่งบอกถึงกาลเวลา

 

“ข้างบน”

 

 เนื่องจากสร้างโดยเหล่าเซนทอร์ในอดีต ทำให้ทั้งหมดสามารถขึ้นกระไดภายในหอคอยป้อมปราการได้อย่างไม่มีปัญหา

 

 หอคอยมีความสูงมากกว่าที่อินกองคาดคิด และเมื่อมาถึงชั้นบนสุด มันก็สูงจากผืนดินได้ราวสิบเมตร

 

 อินกองกลืนน้ำลายก่อนจะมองผ่านหน้าต่างหอคอยออกมา สายลมเย็นเฉียบปะทะหน้าของเขา

 

 จะด้วยสัญชาตญาณลางสังหรณ์หรืออะไรก็ตามแต่ ทั้งหมดมองไปยังจุดเดียวกัน

 

 ห่างออกไปราวหนึ่งร้อยเมตร มีแสงสีม่วงลุกโชติช่วง พร้อมกับเหล่าสัตว์อสูรราวสองร้อยตัวอยู่รายล้อม แน่นอนว่าทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยพลังงานสีม่วง

 

 ดังที่กรีนวินด์ได้กล่าวไว้ นั่นเป็นต้นตอของแสงสีม่วงไม่ผิดเพี้ยน

 

 อินกองได้ยินเสียงกรีดร้องจากดาฟเน่

 

“สาวน้อย แกเป็นอะไรมากไหม?”

 

 คารัครีบเข้าไปประคองดาฟเน่ที่ทรุดลงอย่างหมดแรง เฟลิซีมองทั้งคู่ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยร่างกายที่สั่นเทา

 

“ฉันสัมผัสได้ถึงแรงอาฆาตอันมหาศาล แต่นั่นก็ไม่เท่าดาฟเน่เพราะนางเป็นกึ่งภูติ”

 

 อินกองถอยห่างออกจากหน้าต่างก่อนจะมองดูอาการของคณะเดินทาง

 

 ดาฟเน่กล่าวออกมาหลังจากที่นางตั้งสติกลับมาได้

 

“อัน… อันเดด… แถมเป็นปีศาจระดับสูง… อย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่าระดับลิช”

 

 ในโลกมารมีปีศาจอันเดดอยู่สองประเภท ประเภทแรกเป็นปีศาจที่เกิดจากการรวมตัวจากแรงอาฆาตและกระแสเวทมนตร์ตามธรรมชาติ อีกประเภทเป็นปีศาจที่เกิดจากการเวทมนตร์ควบคุมวิญญาณ

 

 โดยอันเดดที่เกิดตามธรรมชาติส่วนใหญ่จะไม่มีพิษภัยมากมาย เช่น ซอมบี้ ปีศาจโครงกระดูก แต่ก็มีบ้างที่จะเกิดเป็นปีศาจระดับสูงอย่าง ดูลาฮัน ลิช

 

“นั่นต้องเป็นตัวการของเหตุผิดปกติทั้งหมดแน่นอน มีอันเดดระดับสูงถือกำเนิดขึ้น พวกเราต้องรีบนำข้อมูลนี้กลับไปรายงานวังจอมมารในทันที”

 

 นั่นคือแผนการที่ทั้งหมดควรทำในยามปกติ แต่อาจจะด้วย ‘พลังพระเอก’ ทำให้เหตุการณ์ในที่ราบอินคาไม่มีสิ่งใดที่เป็นปกติ เฟลิซีจ้องมองไปยังขั้นบันไดที่ทั้งหมดใช้ขึ้นมายังหอคอย

 

“เฟลิซีนูนะ?”

 

“ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง”

 

 เฟลิซีกล่าวขัดจังหวะขึ้นมา

 

 เหล่าเซนทอร์รวมถึงเฟโรเชียสอายและกัมมะต่างนิ่งเงียบ เงี่ยหูฟังเสียงบางอย่างที่เฟลิซีกล่าวถึง มันเป็นเสียงราวกับผืนดินสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนทัพ

 

 อินกองไม่รอช้าก่อนจะถามกรีนวินด์

 

“กรีนวินด์ เปิดมุมมองให้ผมหน่อยสิ?”

 

 ในครั้งแรกที่กรีนวินด์นำทางเขาไปยังวัดศิลา นางได้ถ่ายทอดมุมมองที่นางเห็นให้อินกองรับรู้

 

‘ข้าจะลองดู’

 

“เหาะขึ้นมองจากบนฟ้า!”

 

 สิ้นเสียงอินกอง แสงสีเขียวก็พุ่งขึ้นสู่งฟากฟ้า กรีนวินด์มองลงมายังด้านล่าง ก่อนภาพที่นางเห็นจะถูกส่งเข้าสู่สายตาของอินกอง

 

 ในทันใดนั้นแผนที่ย่อของอินกองก็เต็มไปด้วยจุดสีแดงมากมาย อาจจะด้วยข้อมูลที่เขาได้รับจากกรีนวินด์ทำให้ศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ถูกเปิดโปงขึ้น

 

“ฉัตร?”

 

“พวกเราถูกล้อม”

 

 อินกองร้องออกมาในทันทีที่เขาเข้าใจสถานการณ์ ทั้งหมดเป็นกับดักที่ถูกวางเอาไว้อย่างแยบยล สัตว์อสูรที่ออกมาต้อนรับพวกเขาล่วนเป็นตัวล่อให้กองทัพจำนวนที่ใหญ่กว่าหลุดรอดออกจากสายตา

 

 พวกมันวางแผนเข้าล้อมพวกเขาเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

 

 นอกจากนี้ปีศาจอันเดดยังสามารถส่งผ่านมุมมองทัศนวิสัยร่วมกันได้ ทำให้ตัวหัวหน้าสามารถรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่ลูกน้องพบได้ตลอดเวลา

 

 และนั่นเป็นที่มาของการเข้าล้อมอย่างไม่ทันให้เหยื่อตั้งตัวที่เกิดขึ้นกับคณะของอินกอง

 

“รีบหนีเร็ว! เราถูกศัตรูล้อมไว้จากทุกทิศทาง!”

 

 ไม่มีอะไรต้องอธิบายเพิ่มเติม คารัคอุ้มดาฟเน่ขึ้นมาบนเดรโก้ เฟลิซีและเฟโรเชีสยอายมองมายังอินกอง

 

“ผมจะนำทางเอง! เตรียมวิ่งได้!”

 

 อินกองมองแผนที่ย่อก่อนจะคิดหาแผนการ เนื่องจากการโจมตีของเหล่าอันเดดยังอยู่ในขั้นเตรียมการ หากพวกเขาสามารถเจาะช่องตีฝ่าไปได้ พวกเขาย่อมหลบหนีได้

 

‘นายท่าน! ระวังทางท้องฟ้า!’

 

 กรีนวินด์ตะโกนร้องอย่างเป็นห่วงเมื่ออินกองเริ่มให้เมว่าออกวิ่ง อินกองรีบมองท้องฟ้าในทันที

 

“กี๊ซซซซ!”

 

 ไกสท์ห้าตัวกำลังโฉบมายังพวกเขา เฟโรเชียสอายรีบชักคันศรของเขาออกมายิงสวนไกสท์ตายไปหนึ่งตน เฟลิซีใช้เวทมนตร์ลมเปลี่ยนทิศทางไกสท์ให้พุ่งเข้าชนกำแพงอีกหนึ่งตน ยังเหลืออีกสาม เหล่าเซนทอร์ที่เหลือไม่ว่องไวเท่าเฟโรเชียสอาย มีเซนทอร์สองตนถูกพุ่งกระแทกล้มลงกับพื้น

 

“ไป!”

 

 พวกเขาไม่มีเวลาเข้าไปช่วยเหลือเซนทอร์เคราะห์ร้าย เฟโรเชียสอายยิงธนูใส่ไกสท์ที่โจมตีเซนทอร์ทั้งสอง

 

“เกาะกลุ่มกันไว้!”

 

 อินกองร้องตะโกนออกมาพลางใช้มีดแทงไปในอากาศ พลังแห่งอาณัติก่อตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

 

“ใต้ร่มเงากษัตริย์!”

 

 แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาโอบล้อมอินกองและคณะเอาไว้ พวกเขาพุ่งทะยานออกไปเกินขีดจำกัดที่ฝีเท้าปกติสามารถจะทำได้

 

“ดาฟเน่!”

 

 เฟลิซีตะโกนร้องให้ดาฟเน่ร่ายเวทมนตร์ดรูอิดสนับสนุนเพิ่ม ทว่าดาฟเน่ไม่อยู่ในสภาพที่จะสามารถทำอะไรได้ นางได้แต่สายหน้าอย่างหมดอาลัยและสั่นกลัว

 

‘นายท่าน! ตัวหัวหน้า! มันกำลังมา!’

 

 ไม่มีเวลาให้คิดอะไรซับซ้อน สาเหตุที่อาการของดาฟเน่แย่ลงอย่างกระทันหันสามารถเดาได้ไม่ยาก

 

 และในขณะเดียวกัน กลิ่นอายเย็นยะเยือกก็แผ่เข้ามาข้างหลังพวกเขา เซนทอร์ตนหนึ่งอดกลั้นความสงสัยไม่ไหวหันกลับไปมอง ก่อนจะร้องออกมาอย่างหวาดกลัว

 

 ปีศาจอันเดดขนาดใหญ่ควบอัศวไร้เงาบินทะยานมาทางอากาศ หัวของมันสวมหมวกเกราะที่ทำจากกระดูกสัตว์นานาชนิด เกราะที่มันสวมเป็นเศษซากหนัง มือหนึ่งถือดาบเหล็กนิลขนาดใหญ่ และในมืออีกข้างมีพลังเวทกำลังรวมตัว มันเป็นปีศาจที่สามารถเป็นได้ทั้งนักรบและจอมเวท

 

 ปีศาจที่สูงราวห้าเมตร อัศวินโครงกระดูกร่างยักษ์บนม้าวิญญาณ มันหยิบแตรสัญญาณออกมาเป่า ก่อนเสียงอันโหยหวนจะดังก้องไปทั่วสมรภูมิ

 

 ถึงจะอยู่ห่างออกไป แต่มันก็สามารถตามเข้ามาได้ในเวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้น

 

 อินกองมองแผนที่ย่อของเขา แม้จุดสีแดงจะเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ แต่ก็ไม่ได้พร้อมเพรียงมากนัก แสดงให้เห็นว่าการควบคุมไม่ได้สมบูรณ์เสียทีเดียว

 

‘หาจุดที่บอบบางที่สุด’

 

 ทันทีที่อินกองคิดขึ้นมา…

 

“คุร่าฮ์!”

 

 คารัคคำรามร้องขึ้น ไกสท์ชุดต่อมาเข้าโจมตีอีกระลอก เหล่าเซนทอร์ยิงธนูสวน ฆ่าฝูงบินได้จำนวนหนึ่ง แต่นั่นไม่ทำให้พวกมันชะลอการโจมตีแต่อย่างใด ยิ่งไปกว่านั้น เหล่าคาเซียที่แฝงอยู่ในกองทัพอันเดดก็พุ่งเข้ามาโจมตีอย่างบ้าคลั้ง

 

 การล้อมของศัตรูเข้าแคบลงทุกที ในทุกครั้งที่คณะของอินกองต้องจัดการกับศัตรูที่บุกเข้ามา นั่นทำให้พวกอันเดดมีเวลาเสริมกระบวนทัพของมันมากขึ้น

 

 และในที่สุด พวกเขาก็สามารถเห็นเหล่าอันเดดที่รายล้อมพวกเขาเอาไว้ได้ด้วยตาเปล่า พวกมันเต็มไปด้วยซากศพและคาเซีย ปกคลุมด้วยแสงสีม่วงเข้มชัดเจน

 

 พวกเขาจะสามารถหลบหนีออกได้หรือไม่? นั่นขึ้นอยู่กับการตีฝ่าวงล้อมในครั้งนี้!

 

บรึ้ม!

 

 เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับกระบวนทัพของคณะอินกองที่เละเทะ อันเดดขนาดยักษ์ตัวนั้นเข้ามาใกล้ในระยะได้ 20 เมตร มันร่ายเวทมนตร์ลูกบอลเพลิงขนาดใหญ่เข้าโจมตีกระบวนทัพของอินกอง

 

 ลูกบอลเพลิงลูกที่สองก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะของมัน โดยเป้าหมายในครั้งนี้อยู่ที่ทิศทางที่อินกองกำลังพุ่งไป แม้เดรโก้และเหล่าเซนทอร์จะหลบหลีกได้ทัน แต่นั่นก็ทำให้ร่างกายเสียสมดุลย์ คารัคและดาฟเน่กระเด็นตกลงบนพื้น เซนทอร์ล้มบาดเจ็บจนไม่สามารถวิ่งได้

 

 อินกองและเฟลิซีมองหน้ากัน ไม่มีอะไรที่ต้องกล่าวอีกต่อไป ภูติอัคคีและภูติสายลมปรากฏขึ้นบนฝ่ามือทั้งคู่ของเฟลิซี เปลวเพลิงลุกโชนขึ้น ก่อนสายลมจะพัดกรรโชก ตีกระจายเปลวเพลิงให้กลายเป็นกำแพงไฟ

 

 เป็นการป้องกันไม่ให้สัตว์อสูรพุ่งเข้ามาโจมตี แต่ก็เป็นการปิดกั้นทางหนีของพวกเขาไปในตัว อินกองกระโดดลงจากหลังเมว่าก่อนจะเตรียมพสุธากัมปนาทให้พร้อม

 

‘นายท่าน! อย่าบอกนะว่าคิดจะสู้กับไอ้นั่น?’

 

 หลังจากที่มุสตาฟาตาย แสงสีม่วงก็จางหายไปด้วย นั่นทำให้พวกสัตว์อสูรแตกความสามัคคี และดูเหมือนว่านั่น จะเป็นทางออกทางเดียวที่อินกองสามารถใช้ได้ในการตีฝ่าวงล้อมครั้งนี้

 

 จัดการอันเดดขนาดยักษ์ที่เป็นตัวหัวหน้านั่นซะ แล้วแสงสีม่วงที่ควบคุมอันเดดที่เหลือก็จะหายไป ทำให้กระบวนทัพของพวกมันแตกลงในที่สุด

 

‘โลหิตมังกร’

 

 พลังเวทมังกรในตัวอินกองได้รับการกระตุ้นอีกเช่นเคย เสียงคำรามอันบ้าคลั่งของพสุธากัมปนาทดังขึ้น พร้อมกับพลังแห่งอาณัติที่สว่างโชติช่วงราวกับเปลวเพลิง

 


 




NEKOPOST.NET