[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 97 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.97 - ตอนที่ 97 พลังไฟที่ยิ่งใหญ่ของเอเลเมนต์มาสเตอร์ (1)


แจ้งเล็กน้อย

เดียวผมจะค่อย ๆ กลับมาทยอยอัพลงวันละ 3 ตอนนะครับ จะได้ไม่ไปดันของคนอื่นมากไปด้วย 

-------------------------------------------------

ตอนที่ 97 พลังไฟที่ยิ่งใหญ่ของเอเลเมนต์มาสเตอร์ (1)

 

ในวันที่ 30 ของเดือนตะวันใหม่ แม้จะเข้าสู่ช่วงวันที่สามตามที่คาดการเอาไว้แล้วก็ตาม แต่พวกกองทัพครูเสดเดอร์ก็ยังไม่ปรากฏตัวให้เห็น ดังนั้นงานก่อสร้างเสริมความแข็งแกร่งจึงยังคงดำเนินต่อไป และมันก็ทำให้แนวป้องกันของที่นี่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

และเมื่องานก่อสร้างส่วนใหญ่เสร็จแล้ว อีกทั้งพวกที่ออกไปปฏิบัติภารกิจตามยุธวิธี MPK ก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วเช่นกัน พวกเราเลยตัดสินใจที่จะทำอะไรกันบางอย่างในวันนี้กัน

 

โครโน่ : "วันนี้พวกเราจะมาตรวจสอบขีดความสามารถของทุกคนกัน !"

 

ดังนั้นพวกเราจึงมุ่งหน้ามายังพื้นที่ซึ่งห่างออกจากหมู่บ้านอาลซัสประมาณหนึ่งกิโลเมตร

 

ถึงจะบอกแบบนั้น แต่คนที่มาก้มีแค่สมาชิกของพวกชั้นเท่านั้น ชั้น ลิลี่ และฟิโอน่า

 

การทดสอบก็แค่ง่าย ๆ พวกเราจะปล่อยพลังสูงสุดที่ตัวเองมีออกมากัน

 

ปกติแล้ว เห็นได้ยินว่ามีไอเท็มที่สามารถวัดค่าพลังต่าง ๆ ออกมาเป้นตัวเลขได้ แต่เนื่องจากไม่มีเวลาที่จะตรวจสอบแบบนั้น อีกทั้งยังไม่มีอุปกรณ์ที่ว่านั้นอยู่ด้วย พวกเราเลยใช้วิธีนี้กัน

 

ฟิโอน่า : "เออคือว่ามาทำเรื่องแบบนี้ตอนนี้มันจะไม่ช้าไปหน่อยหรือคะ ?"

 

โครโน่ : "เอาน่า ฟิโอน่า อย่าพูดแบบนั้นสิ เธอก็รู้ว่าทุกคนยุ่งแค่ไหนกันนะ"

 

โครโน่ : "จนถึงตอนนี้ชั้นก็ยังไม่รู้เลยว่าเวทมนต์ที่พวกเธอใช้นั้นเป็นยังไง ชั้นแน่ใจว่ามันต้องเป็นระดับสูงแน่นอน พวกเธอจะต้องเป็นกุญแจสำคัญสำหรับศึกที่จะถึงนี้แน่นอน ชั้นฝากความหวังเอาไว้กับพวกเธอนะ !"

 

ฟิโอน่า : "พอถูกชมตรง ๆ แบบนี้แล้วรู้สึกเขินนิด ๆ เลยค่ะ"

 

ลิลี่ : "ใช่ไหมล่า ?!"

 

ฟิโอน่าที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยอายอย่างที่บอก กับลิลี่ที่ยิ้มหวานกลับมา พอมารวมอยู่ด้วยกันทั้งคู่แล้วเป้นภาพที่งดงามมากเลยละ

 

แต่พวกชั้นไม่ได้กะจะมาพักผ่อนปิกนิกกันตรงนี้ ถึงจะลองคิดดูแล้วมันน่าจะสนุกอยู่ก็ตามเถอะนะ

 

โครโน่ : "งั้นคนแรกก็--"

 

ฟิโอน่า : "เริ่มจากคุณโครโน่ก่อนเลยค่ะ"

 

โครโน่ : "เอ้ ? ชั้นงั้นเรอะ ?"

 

ฟิโอน่า : "ค่ะ คุณเป็นหัวหน้าของพวกเรานี่ค่ะ"

 

ลิลี่ : "โครโน่พยายามเข้า !"

 

เข้าใจละ ชั้นควรที่จะเริ่มก่อนจริง ๆ ด้วยนะแหละ ลิลี่ก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่กับฟิโอน่านั้น เธอไม่เคยเห้นชั้นต่อสู้เป็นเรื่องเป็นราวมาก่อนเลยนี่

 

โครโน่ : "ดีละ งั้นชั้นจะแสดงพลังที่แท้จริงให้ดูเอง !"

 

ฟิโอน่า : "ว้าวว"

 

ลิลี่ "ว้าววว!"

 

ฟิโอน่าตรบมืออย่างตื่นเต้น ส่วนลิลี่ก็ตรบมืออย่างบริสุทธิ์ใจด้วยเสียงอันดัง รู้สึกดีจัง

 

แต่ก่อนที่จะเริ่มนั้น ขอเวลาคิดก่อนนะ

 

ถ้าพูดถึงพลังสูงสุดของชั้นตอนนี้ก็คงจะเป็น [กระสุนปีศาจ・บาเร็ตอาร์ต] แบบ [ยิงเต็มกำลัง] นั่นแหละ

 

ถ้าหากพูดถึงความสามารถ ทักษะดาบน่าจะทรงพลังกว่าลูกปืนเพียงหนึ่งนัดที่ยิงออกไป และเมื่อรวมกับอาวุธที่มี ค่าเฉลี่ยของพลังก็เลยสูงขึ้นตามไปอีก

 

แต่ถึงแม้ทักษะดาบของชั้นจะทรงพลังกว่าเวทมนต์ แต่จะใช้ทักษะ [ความสงบอันมืดมิด・คุโรนางิ] ด้วยพร้าต้องสาปที่นี่มันก็คงจะไม่ดีเท่าไหรนัก

 

ส่วน [กระสุนปีศาจ・บาเร็ตอาร์ต] แบบ [ยิงเต็มกำลัง]  มันก็แค่ใช้พลังเวทจำนวนมากสร้างกระสุนออกมาเยอะ ๆ เท่านั้นเอง

 

ถ้ามาใช้ในที่โล่งแบบนี้ มันก็แค่ปล่อยกระสุนให้พุ่งลอยละลิ่วหายไปกับอากาศเท่านั้น มันจะไม่มีเอฟเฟคระเบิดอลังการใด ๆ ให้จดจำได้เลย

 

มันไม่ดีแน่ ! ไม่มีเป้าหมายอะไรมาให้ทำลายเล่นหน่อยหรือไง ? จะยิงปืนทั้งทีมันก็ต้องมีเป้าเล็งด้วยสิ !

 

ฟิโอน่า : "คุณโครโน่ทำหน้าเครียดมากเลย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ?"

 

ลิลี่ : "ปวดท้อง ?"

 

พอชั้นเริ่มสงบใจได้ ชั้นก็วิ่งออกไปเป็นเส้นตรงข้างหน้าทันที

 

""เอ้""

 

ชั้นได้ยินเสียงของพวกเธอดังขึ้น แต่ชั้นทำเป็นไม่สนใจและยังคงพุ่งตัวต่อไป

 

หลังจากวิ่งมาได้เป็นระยะหนึ่งร้อยเมตร

 

โครโน่ : "ประตูเงา"

 

[ประตูเงา] เป็นเวทมนต์ประเภทเดียวกับ [พื้นที่เงา] แต่จากการเรียนรู้มาจากจอมเวทแห่งความมืด คุณลุงโม เวท [ประตูเงานั้น] คือเวทระดับสูงที่มีความเร็วในการเรียกและเก็บสูงกว่ามาก

 

ด้วยการควบคุมเงา ชั้นได้สร้างพื้นที่ทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดหนึ่งเมตรขึ้นมา

 

ด้วยความสามารถในการควบคุมเงา จะให้สร้างพื้นที่เล็กหรือขยายให้มันกว้างแค่ไหนชั้นก็ทำได้

 

แต่มันไม่อาจที่จะแยกออกไปจากตัวชั้นได้ ไม่ว่าประตูเงานี้จะใหญ่แค่ไหนก็ตาม สุดท้ายก็ยังต้องเชื่อมเข้ากับร่างของชั้นอยู่ดี

 

โครโน่ : "อืม พวกครูเสดเดอร์มักจะพกอาวุธหนึ่งชุดเสมอใช่หรือเปล่านะ ? --"

 

ภายในพื้นที่สี่มิตินี้ ทำให้ชั้นรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับหุ่นยนต์แมวสีฟ้าชื่อดังตัวหนึ่ง แถมตอนนี้ของที่เก็บได้อยู่ข้างในก็เพิ่มขึ้นแล้วด้วย

 

จากภายในเงานั้น ชั้นนำอุปกรณ์พื้นฐานของพวกครูเสดเดอร์ออกมา มันคือชุดคลุมกับเกราะเสื้อถักหนึ่งชุด

 

แล้วก็สร้างโครงหุ่นรูปแบบมนุษย์เพื่อส่วมใส่มันลงไปอีกทีหนึ่ง

 

การสร้างวัตถุจากพลังเวทของชั้นถอว่าเป็นความสามารถพิเศษของพลังเวทมนตืดำของชั้นเลยละ ตอนนี้ชั้นกำลังก่อรูปร่างของหุ่นตัวหนึ่งออกมา

 

มันก็แค่หุ่นกาก ๆ ตัวหนึ่งที่อ่อนแอ คงจะเอาไปใช้ต่อสู้ไม่ได้หรอก แต่ถ้าเอามาเป็นเป้าซ้อมยิง แค่นี้ก้เหลือแหล่แล้ว

 

มันมีความสูงพอ ๆ กับชั้น และบางจ๋อยราวกับแผ่นกระดาษ

 

สุดท้ายก็จัดแจงสวมเสื้อให้มันซะ เสร็จแล้วละเป้ายิงของชั้น !

 

โครโน่ : "เอาละ ใช้ได้แล้ว"

 

พอเสร็จแล้ว ชั้นก็วิ่งกลับไปหาพวกฟิโอน่าและลิลี่

 

โครโน่ : "เอาละ งั้นเดียวจะแสดงให้ดูละนะ ความสามารถที่แท้จริงของชั้น ! "

 

ฟิโอน่า : "โฮ่ จะเริ่มจริง ๆ แล้วสินะ"

 

น้ำเสียงที่เยือกเย็นจับขั้วหัวใจนั้น ชั้นทำเป็นไม่สนใจมัน

 

โครโน่ : "คิดว่าน่าจะรู้แล้ว ชั้นจะใช้เจ้าสิ่งนั้นเป็นเป้าหมายในการทดสอบละนะ"

 

ชั้นก้าวเท้าไปข้างหน้าและหยิบไม้คฑาเวทย์ [แบล็ค-บาลิสต้า-เรพลิก้า] ออกมา

 

การบรรจุกระสุนพร้อม ลูกกระสุนสีดำได้เริ่มหมุนควงสว่านอยู่รายรอบตัวของชั้นเป็นวงกลม

 

โครโน่ : "[กระสุนปีศาจ-บาเร็ตอาร์ต-รูปแบบเต็มกำลัง]"

 

กระสุนนับพันได้พุ่งเข้าใส่เป้าหมายพร้อม ๆ กัน

 

ต่อให้เป้าหมายเป็นทหารจริง ๆ ชั้นก็ไม่คิดจะเบาพลังลงหรอกนะ

 

กระสุนได้ปกคลุมระยะทางทั้งหมดร้อยเมตรนี้ และพุ่งถาโถเข้าใส่เป้าหมายอย่างไร้ความปรานี

 

เป้าหมายรูปร่างมนุษย์นั้นถูกทำลายลงราวกับมีใครนำมันไปลงเครื่องบดเนื้อ

 

และในที่ตรงนั้นก็ไม่เหลือสิ่งใดหลงเหลืออยู่เลย

 

โครโน่ : "เป็นยังไงบ้าง ? "

 

ฟิโอน่า : "อืม...จบแล้วหรือคะ ?"

 

โครโน่ : "เอ้ ? ใช่จบแล้ว..."

 

ชั้นรู้ ชั้นรู้อยู่แล้วว่ามันไม่ค่อยดูอลังการน่าจดจำเท่าไรนักหรอก แต่ว่าพอเห็นเธอทำท่าผิดหวังขนาดนี้แล้วมันก็...

 

ฟิโอน่า : "มันไม่ระเบิดเลยนี่คะ ?"

(tn : เป็นเมกุมินหรือไง...)

 

โครโน่ : "ไม่ มันไม่ระเบิดหรอก มันก็แค่การก่อรูปของพลังเวทให้แข็งเท่านั้นนะ"

 

ฟิโอน่า : "อ๊ะ หรือว่ามันมีความสามารถติดตามเป้าหมายได้หรือคะ ?"

 

โครโน่ : "....ก็แค่ยิงไปตรง ๆ นะ"

 

ฟิโอน่า : "หรือว่าจริง ๆ แล้วเป็นพวกเวทบทเดียว ?"

 

โครโน่ : "ก็ใช่ ชั้นแค่ใช้มันออกมาจำนวนมากเท่านั้นเอง"

 

ฟิโอน่า : "อย่างงั้นหรือค่ะ---"

 

ชั้นรู้ก่อนที่ฟิโอน่าจะบอกซะอีก ชั้นอยู่แล้วละว่าเวทมนต์ดำของชั้นนะมันช่าง...

 

ฟิโอน่า : "---มัน ธรรมดากว่าที่ฉันคิดเอาไว้อีกนะคะ"

 

ความเห็นของฟิโอน่าที่หลุดออกมานั้น ทำให้ชั้นแทบอยากจะกรีดร้องออกมาเลยละ

 



NEKOPOST.NET