[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 95 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.95 - ตอนที่ 95 ริษยาครั้งแรก


ถ้ากล่าวกันตามตรงแล้ว โลกใบนี้นั้นไม่ได้มีสิ่งใดสร้างมาเพื่อโครโน่เลยสักอย่างเดียว

 

ถึงแม้ว่าโครโน่จะปฏิบัติกับลิลี่อย่างคู่หูคนสำคัญ และมอบความเชื่อใจทั้งหมดที่มีให้กับเธอ แต่ทว่าโครโน่ก็ไม่เคยมอบสิ่งอื่นใดให้กันเธอเหนือไปกว่านั้นอีกแล้ว

 

ไม่ว่าจะเห็นโครโน่ลูบหัว โอบกอด รวมถึงสัมผัสร่างกายของกันและกันแล้ว แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเกินเลยไปจนถึงขั้นที่เรียกว่าเป็นความรักเชิงชู้สาวได้เลย

 

นั่นเพราะตัวลิลี่เองไม่เคยแสดงความรักที่เก็บเอาไว้ในใจให้เขาเห็น ส่วนโครโน่เองก็ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายเด็กอย่างลิลี่อีกด้วย

 

เนื่องจากมุมมองของโครโน่เป็นแบบนั้น เลยยิ่งทำให้เรื่องราวเลวร้ายลงไปอีกหากมองจากมุมมองของลิลี่

 

ลิลี่ : "ยัยร่านคนนั้นเป็นใครกัน !? ยัยปีศาจร้ายที่จะมาล่อลวงโครโน่ของฉันคือใครกัน !! ลองริอาจได้แตะต้องตัวของเขาดูสิ ฉันคนนี้จะฆ่า ฆ่า ฆ่า ไม่ให้เหลือแม้แต่เศษเนื้อสักชิ้นเดียวเลย!!"

 

คำพูดติดตลกของคุณลุงโมที่บอกว่าโครโน่ไปนอนกับผู้หญิงอื่นอยู่นั้น ถ้าเป็นคนอื่นคงร่วมกันขำกับมุขตลกนั้นไปแล้ว แต่สำหรับลิลี่นั้นไม่ใช่เลยสักนิดเดียว

 

ลิลี่ : "จะไม่ให้อภัยเด็ดขาด ! จะไม่ยกโทษให้เด็ดขาด ไอเรื่องน่าอิจฉาแบบนั้น!! แม้แต่ฉันเองก็ยังไม่เคยได้จุ จุ จูบเขาเลยสักครั้ง !!"

 

อารมณ์ความรู้สึกของเธอได้ระเบิดออกมา

 

ลิลี่ : "อยู่ที่ไหน ? โครโน่ไปอยู่ที่ไหนกัน ? เขาอยู่ไหนน..."

 

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีข้อมูลที่อยู่ของโครโน่เลย แต่ด้วยความฉลาดของเธอแล้ว

 

ลิลี่ : "ถ้ายังอยู่ในหมู่บ้านนี้ แสดงว่าคงเป็นพวกนักผจญภัยสินะ จากที่ลุงโมบอกว่าเป็นสาวเอฟล์น่ารักแสดงว่าคงไม่ได้มาจากพวกปาร์ตี้ [องค์หญิงนักล่าทั้งสาม] ของยัยสามสาวนั้น แต่ต้องเป็นคนที่ไม่คุ้นตาแทน นั่นหมายความว่าคงจะพึ่งกลับมาหมู่บ้านวันนี้แน่นอน และเธอคงจะพึ่งเสร็จภารกิจมาสด ๆ งั้นก็ต้องไปที่ไหนสักแห่งที่สามารถอยู่กันสองต่อสองได้ อย่างเช่นโรงเตี้ยมของทางกิล ? ต้องเป็นที่นั่นแน่นอน"

 

ในหมู่บ้านอาลซัส ที่หนึ่งคืออาคารกิล ส่วนอีกที่คือโรงเตี้ยม จากขนาดของหมู่บ้านแล้ว การที่มีโรงเตี้ยมสำหรับพักผ่อนนอกจากที่กิลนั้นถือว่าเป็นหมู่บ้านที่เจริญพอสมควรเลย

 

และแผนที่ของหมู่บ้านแห่งนี้ก็ได้อยู่ในหัวของลิลี่หมดแล้ว ตอนนี้เธอกำลังพุ่งตรงไปยังโรงเตี้ยมที่มีอยู่เพียงแห่งเดียวของหมู่บ้านแห่งนี้

 

.........

 

ในที่สุดก็เจอแล้ว

 

ที่ข้างหลังของโรงเตี้ยม มีห้องเก็บของโสโครกตั้งเอาไว้อยู่ ฉันเห็นโครโน่กับยัยแมวขโมยอยู่ข้างในนั้นด้วยกันสองคน

 

ลิลี่ : "โครโน่....ฉันจะไปช่วยเดียวนี้แล้ว"

 

พอมาคิดว่าโครโน่ต้องสกปรกไปด้วยน้ำมือของยัยนั่นแล้ว ฉันก็ไม่รอที่จะเสียเวลาอันมีค่าไปแม้แต่วินาทีเดียว

 

ไม่อยากจะเสียเวลามากไปกว่านี้อีกแล้ว

 

สิ่งที่ต้องทำก็มีแค่พังทางเข้าข้างหน้าและเข้าไปประชิดตัวโครโน่ทันที

 

เอาละตอนนี้ฉันคงต้องระวังตัวหน่อย ยัยร่านที่สามารถจับโครโน่ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกใบนี้มาได้นั้น แสดงว่าต้องไม่ธรรมดาแน่นอน บางทีเธอคงจะต่อต้านและใช้กำลังกลับมาได้

 

แต่ว่าต่อให้ต้องเจอมังกรหรือนักผจญภัยแรงค์ห้าขึ้นไป มันก็ไม่อาจจะหยุดฉันได้หรอกนะ ไม่มีใครในตอนนี้จะหยุดฉันได้แล้ว ฉันพร้อมที่จะช่วยโครโน่ออกมาอย่างไม่ลังเลเลยละ

 

ฉันจะแสดงให้ดูเอง

 

ต่อหน้าประตูไม้ที่แสนจะอ่อนแออันนั้น ฉันจะทำลายไม่ให้เหลือซากเลย

 

ลิลี่ : "[เกราะแห่งแฟรี่-โอราเคิลฟีล] เต็มพลัง !!"

 

แสงสว่างซึ่งเป็นเกราะเวทมนต์นี้ ไม่เป็นแค่ประตู ต่อให้เป็นผนังที่หนาทึบฉันก็สามารถผ่านมันไปได้สบาย ๆ เช่นกัน

 

หรือต่อให้เป็นลำแสง บอลแสง แม้แต่เวท [ดาราร่วงโรย] ที่ฉันเป็นคนร่ายเอง ก็ไม่อาจที่จะทำร้ายฉันในตอนนี้ได้ แต่จะเป็นสิ่งนั้นซะเองที่ต้องถูกฉันคนนี้ลบให้หายไปจากโลกแทนซะ

 

ลิลี่ : "โครโน่ !!"

 

ในขณะที่ฉันถล่มประตูเข้ามานี้เอง ฉันก็เห็นนิ้วมือของสุดที่รักของฉันกับลังจมอยู่ในกองขยะจำนวนมากมายที่อยู่ในห้องนี้

 

โครโน่ : "ลิลี่ !?"

 

ชิม่อน : "เอ้ ทะทำไม !? มันเกิดอะไรขึ้น !? ทำไมอยู่ ๆ ประตูถึงถูกพังได้ละ ?!?"

 

ในขณะที่โครโน่กำลังตาโตเพราะตกใจอยู่นั้น ฉันเห็นมีอีกคนยืนอยู่ข้าง ๆ เขา เป็นยัยนี่เองสินะ ยัยแมวขโมยที่พยายามจะลักพาตัวโครโน่ของฉันไปนะ ?

 

รูปร่างที่ผอมสวย ผมสีเทาและใบหูที่เรียวยาว เป็นลักษณะของเอลฟ์อย่างไม่ผิดเพี้ยน

 

แถมใบหน้าเองก็ตรงตามอย่างที่ลุงโมบอกไว้ ช่างน่ารัก แถมยังมีดวงตาสีเขียวเหมือยแมวอีกต่างหาก

 

แต่ถาให้บอกตามตรงจากมุมมองของฉันแล้ว มันก็แค่ระดับธรรมดาบ้าน ๆ ทั่วไปนั่นแหละ ไม่ได้สวยถึงระดับที่ทำให้ลุ่มหลงได้ อีกทั้งร่างกายนั้นก็ไม่ได้ทรงเสน่ห์แต่อย่างใด เธอมันก็แค่ยัยร่านคนหนึ่งเท่านั้นเอง

 

ถ้าเขาอยากจะสัมผัยัย ยัยผู้หญิงชั้นต่ำแบบนี้ ทำไม ? ทำไมถึงไม่มาหาฉันแทนกันละ--ไม่ ไม่ ตอนนี้ฉันต้องกำจัดยัยร่านคนนี้ทิ้งไปซะก่อนสิ

 

ลิลี่ : "ไม่เป็นไรแล้วโครโน่ ฉันจะช่วยออกมาเดียวนี้แหละ" 

 

พวกเขายังสวมเสื้อกันอยู่ดูท่าฉันจะมาทันเวลา แต่จะประมาทไม่ได้ ยังไงก็ต้องลบเธอออกไปจากโลกนี้ซะ

 

ฉันยิ้มให้กับโครโน่เพื่อให้เขาสบายใจ จากนั้นฉันก็เข้าไปใกล้เธอและปล่อยจิตสังหารออกมา

 

ชิม่อน : "สะ สวัสดีดีดีดี !?!"

 

หุ หุ หุ เจ้าหนอนแมลงที่แสนจะอ่อนแอ เพียงแค่จิตสังหารธรรมดาก็กลัวจนเข่าอ่อนแล้วงั้นหรือ

 

ถ้าหากอยากที่จะเล่นกับโครโน่มากนักละก็ ก่อนอื่นก็ควรจะมีความสามารถมากกว่านี้ซะก่อนนะ ยัยร่านโง่งี่เง่าชั้นต่ำ---เดี่ยวก่อนนะ

 

ลิลี่ : "..........."

 

หรือว่ายัยนี่จะเป็นผู้ชาย ?

 

ถึงจะยังไม่แน่ใจ แต่ขอใช้เทเลพาทีอ่านใจดูก่อนละกัน

 

แล้วฉันก็ได้รับคำตอบกลับมา

 

ชิม่อน : "(ทำไม --- ทำไมกัน ? ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้ชายแท้ ๆ ---- ทำไมต้องแสดงความอ่อนแอแบบนี้ออกไปด้วยนะ -------)"

 

เขาเป็นผู้ชาย

 

ถึงจะมีหน้าตาน่ารักและรูปร่างผอมบาง แต่เขาเป็นเอลฟ์เพศชายแน่นอน

 

แต่ว่าถึงจะเป็นแบบนั้น ฉันก็ยังวางใจไม่ได้

 

เดี่ยว ไม่สิ ถ้าหากโครโน่เป็นพวกชอบ [ของประเภทนี้] มันก็ลงตัวพอดีเลยว่าทำไมโครโน่ถึงไม่ยอมแตะต้องตัวฉันเลยสักครั้ง

 

เรื่องราวของชายผู้แข็งแกร่งที่หลงรักหนุ่มน้อยที่บอบบางไม่ใช่ผู้หญิงนั้น เหมือนว่าจะมีเรื่องราวแบบนี้อยู่ในหนังสือที่เก็บเอาไว้ที่บ้านในป่าของฉันเหมือนกัน

 

งั้นก็หมายความว่า โครโน่เป็นพวกที่ชอบไม้ป่าเดียวกันนั่นเอง.....

 

...........................

 

โครโน่ : "เดียวก่อน ลิลี่ !! เธอต้องเข้าใจผิดแล้ว !!"

 

ทันใดนั้น โครโน่ก็เข้ามาขวางฉันเอาไว้ ทำไมต้องปกป้องคนที่ไม่ใช่แม้แต่ผู้หญิงแบบนั้นด้วยละ ?

 

โครโน่ : "คน คนนี้ไม่ใช่ศตรู ! เป็นแค่นักผจญภัยที่ชั้นกำลังร้องขอความช่วยเหลืออยู่นะ !"

 

ลิลี่ : "ไม่เชื่อ"

 

โครโน่ : "คนนี้พึ่งกลับมาจากภารกิจเอง ชั้นเข้าใจว่าเธอคงจะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่ไม่ใช่สปายของพวกครูเสดเดอร์แน่นอนชั้นรับรองได้"

 

ฉันว่าตอนนี้พวกเรากำลังคุยกันไปคนละเรื่องอยู่นะ

 

ไม่สิ ความจริงแล้วปัญหาบางทีอาจจะเกิดจากฉันซะมากกว่าก็ได้

 

เอ้ หรือว่าฉันจะด่วนสรุปเร็วเกินไป ?

 

โครโน่ : "นะ ? ใจเย็น ๆ แล้วฟังนะ---"

 

ลิลี่ : "อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง...."

 

ยังไงฉันก็ไม่รู้สึกถึงความต้องการทางเพศแผงอยู่ในหัวของโครโน่เลย

 

ที่เขาแสดงออกมาก็แค่ต้องการจะแก้ไขความเข้าใจผิดเท่านั้น

 

เขาก็แค่ต้องการความร่วมมือจากเขา....แบบนี้ฉันก็ปล่อยไก่ออกไปตัวเบอเร่อเลย แถมยังเข้าใจผิดไปคนเดียวซะอีก งั้นสรุปแล้วตอนนี้ก็ไม่มีอะไรแล้วสินะ เหอะ เหอะ

 

ลิลี่ : "....งั้นขอฉันฟังรายละเอียดด้วยคนสิ"  

 

ฉันตัดสินใจที่จะอยู่ฟังด้วยอีกคน

 

ถ้าโครโน่ไม่ได้มีความสนใจในร่างของหนุ่มน้อย งั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว

 

ไอเจ้าโครงกระดูกบ้านั้นเป็นอะไรของมันหรือเปล่า เรื่องตลกอย่าง [ตอนนี้โครโน่คงจะกำลังมีความสุขอยู่] แบบนั้นไม่เห็นจะตลกเลยสักนิดเดียว ทำให้ฉันต้องมาแสดงด้านที่ไม่ดีให้โครโน่เห็นเลยรู้มั้ย

 

เดียวต้องไปสังสอนเขาด้วยลำแสงเลเซอร์สักหน่อยแล้วละ

 

โครโน่ : "อ้าา คนนี้ชื่อว่าชิม่อน เป็นนักผจญภัยแรงค์หนึ่งนะ"

 

หลังจากแนะนำตัวกันไป ฉันก็ฟังสถานการณ์จากโครโน่

 

ตอนที่รู้ว่าไม่ใช่ศตรู ฉันก็สูญเสียความสนใจที่มีในตัวเขาทันที

 

โครโน่ : "----เพราะเหตุนี้ ชั้นเลยต้องการความร่วมมือจากเขานะ"

 

ตอนนี้ฉันก็แค่แกล้งทำเป็นฟังแล้วทำเป็นมีส่วนร่วมไปด้วย ทุกอย่างก็จะจบ

 

ทั้ง ๆ ที่มันควรจะเป็นแบบนั้นแท้ ๆ

 

..............

 

ฟิโอน่า : "ทำไมต้องทำหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นด้วยละคะคุณลิลี่ ? หรือว่าคุณโครโน่เขาจะ ---"

 

ลิลี่ : "เปล่า ไม่มีอะไรเลย ก็แค่ความเข้าใจผิดของตาแก่โครงกระดูกนะ"

 

ลิลี่ตอบฟิโอน่าด้วยความพยายามที่จะระงับอารมณ์ที่พร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ

 

ทว่าแม้แต่ฟิโอน่าเองก็ยังบอกว่าเธอกำลังทำหน้าตาน่ากลัวอยู่ แม้ว่าเธอจะอยู่ในร่างเด็กแล้วก็ตาม

 

ฟิโอน่า : "เข้าใจแล้วค่ะ อย่างน้อยก็ดีแล้ว ปาร์ตี้ที่พังลงเพราะเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ นี่เป็นเรื่องปกติเลยละคะ"

 

ลิลี่ : "แปลกดีนี่ที่ฟิโอน่าพูดอะไรแบบนี้เป็นด้วย เธอเคยเจอมาก่อนงั้นหรือ ?"

 

ฟิโอน่า : "เปล่าค่ะ แค่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนนะคะ"

 

ลิลี่ : "งั้นหรือ จริง ๆ แล้วมาลองคิดดู โครโน่เองก็เป็นผู้ชายที่แข็งแกร่งไม่แพ้ต่อเรื่องทางเพศแบบนั้นง่าย ๆ อยู่ตั้งแต่แรกแล้วด้วย"

 

หลังจากคุยกันเสร็จ เธอก็บอกว่าขอตัวไปพักก่อนแล้วออกจากห้องไป

 

เธอมุ่งไปที่ห้องของโครโน่ทันที

 

ตอนนี้โครโน่ก็ยังนั่งคุยอยู่กับชิม่อนที่ห้องทดลองโทรม ๆ นั้น ถึงแม้ว่าจะอากาศดีขึ้นเพราะถูกพังประตูไปแล้วก็ตามทีเถอะนะ

 

ลิลี่ที่เข้ามาในห้องที่ว่างเปล่านั้น ได้กระโดดขึ้นไปบนเตียงแล้วยืดริมฝีปากอย่างไม่พอใจ

 

ลิลี่ : "...ช่างน่ารำคาญใจซะจริง"

 

ลิลี่กอดหมอนและฟูก เธอเอาหน้าซุกเข้าไปในนั้นและสูดดมกลิ่นของโครโน่ที่หลงเหลืออยู่บนเตียงนั้น

 

ถ้าปกติแล้วมันคงเป็นความสุขและกลิ่นที่แสนจะหอมชวนชื่นที่ฟื้นฟูความเหนื่อยล้าของเธอได้ แต่ตอนนี้กลับมีเพียงแต่ความรู้สึกอะไรบางอย่างที่รบกวนหัวใจของเธออยู่เท่านั้น

 

ลิลี่ : "ทำไมโครโน่.....ทำไมเขาถึงได้....."

 

มันคืออะไร ? เธอไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนี้

 

ลิลี่ : "เขาดูมีความสุขมาก...."

 

นั่นคือสิ่งที่โครโน่ได้แสดงออกมาตอนที่คุบกับชิม่อน

 

ปืน การมีอยู่ของปืน และนักเล่นแร่แปรธาตุที่ไม่ใช้เวทมนต์ จากที่ฟังดู โครโน่เขาสนใจในความสามารถของชิน่อนเป็นอย่างมาก

 

ฉันไม่อยากจะใช้เทเลพาทีอ่านใจเพื่อรับรู้อะไรแบบนั้น

 

ความสนใจ อยากรู้อยากเห็น ความคาดหวัง และความรู้สึกอื่น ๆ มันได้หลอมรวมกันไปที่ตัวของชิม่อน

 

ลิลี่ : "ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้เลย ฉันไม่เคยได้รับอารมณ์ความรู้สึกแบบนั้นมาจากเขาเลยสักครั้งเดียว"

 

ลิลี่ที่ได้สร้างสายสัมพันกับโครโน่ มันเป็นความสัมพันที่ยากจะตัดขาดได้ เป็นสายใยที่แข็งแกร่งซึ่งมีเพียงระหว่างพวกเขาสองคนได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาเท่านั้น

 

สำหรับโครโน่ ในต่างโลกนี้ ไม่สิ ต่อให้แม้แต่กับครอบครัวของเขาเอง ก็ไม่มีใครสำคัญเท่ากับลิลี่อีกแล้ว

 

โครโน่ได้มอบชีวิตและความไว้วางใจให้กับเธอทั้งหมด นั่นคือความจริง และลิลี่ก็รับรู้ถึงสิ่งนั้นด้วย

 

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเธอก็ไม่เคยได้รับความรู้สึกที่แตกต่างแบบนั้นมาก่อนเลย

 

ลิลี่ไม่อาจทำให้โครโน่รู้สึกแบบนั้นกับเธอได้ แต่ลิลี่เองก็ไม่เคยทำให้เขาสนใจในตัวเธอเช่นกัน

 

แต่ชิม่อนนั้นสามารถทำให้โครโน่สนใจในตัวของเขา ในขณะที่ลิลี่ไม่อาจทำได้

 

ส่วนเหตุผลที่โครโน่สนใจในศาสตร์ของการเล่นแร่แปรธาตุนั้น ลิลี่ไม่อาจจะรู้ได้ เธอไม่อาจที่จะอ่านลึกลงไปถึงขนาดนั้นได้

 

นอกเหนือไปกว่านั้น ใบหน้าของเขาที่มอบให้ชิม่อนนั้นมันช่าง...

 

ลิลี่ : "ฉันไม่ชอบเลย ทำไม ทำไมคนอย่างนั้นถึงได้..."

 

เธอไม่อาจทำใจที่จะยอมรับได้

 

จนถึงตอนนี้ลิลี่ไม่เคยสร้างความไม่พอใจให้กับโครโน่เลยสักครั้งเดียว

 

ไม่สิ บางทีคงอาจเป็นเพราะความใจดีของโครโน่ด้วยก็ได้

 

และทุกวันนี้เธอก็พอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ ไม่เคยมีสิ่งใดมาสั่นคล่อนจิตใจของเธอได้เลยสักครั้ง

 

ถ้าจะให้ยกตัวอย่างก็ อย่างเรื่องรูปร่างของเธอ

 

มีผู้หญิงที่สวยงามจำนวนมากอย่างเช่นฟิโอน่าหรืออิริน่าอยู่ข้าง ๆ เขาตลอดเวลาในช่วงนี้

 

แต่เธอก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองด้อยกว่าพวกเธา ไม่เคยอิจฉาในความงามของพวกเธอเลยสักครั้ง

 

โครโน่ที่ต้องแขวนชีวิตไว้บนเส้นด้ายเนื่องจากอาชีพนักผจญภัยนั้น เธอที่มีพลังสามารถต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหลไปกับเขาได้ อีกทั้งเธอก็มีความเก่งกาจที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลยอีกด้วย

 

ใช่แล้ว ฉันนี่แหละที่เป็นคู่หูของเขาที่ดีที่สุด ไม่มีใครจะมาแทนที่ได้อยู่แล้ว นั่นคือสิ่งที่ลิลี่คิด

 

แต่วันนี้ การปรากฏตัวของชิม่อน กลับทำให้โครโน่แสดงสีหน้าราวกับคนที่ถูกเติมเต็มหัวใจอยู่ออกมาได้

 

ลิลี่ : "ทำไม ทำไมถึงได้รู้สึกผิดหวังแบบนี้กัน---"

 

และตอนนี้ลิลี่ก็พบว่ากำลังมีความรู้สึกบางอย่างกำลังบ้าคลั่งอยู่ภายในหัวใจของเธอ

 

มันเป็นสิ่งที่ลิลี่ ผู้ที่มีทั้งความงามและความแข็งแกร่งได้รู้สึกเป็นครั้งแรก

 

มันเป็นความรู้สึกด้านลบ เป็นหนึ่งในปาบของมนุษย์

 

ลิลี่ : "---ฉันกำลังรู้สึก ริษยา อยู่"

 

และแล้วลิลี่ก็ได้รู้สึกถึงสิ่งที่เรียกว่าความ [ริษยา] เป็นครั้งแรกของชิวิต




NEKOPOST.NET