[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 87 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.87 - ตอนที่ 87 แผนป้องกัน


บทที่เจ็ด เตรียมพร้อมโต้กลับ

ตอนที่ 87 แผนป้องกัน

 

 

ณ ที่ห้องประชุมรวมตรงชั้นสองของกิลนักผจญภัย โครโน่และพรรคพวกกำลังรวมตัวอยู่ที่นั้น
 
ถึงจะไม่ครบทุกคน แต่โครโน่ก็ได้เรียกสมาชิกหลักให้มารวมตัวกันเพื่อการประชุมสำคัญนี้
 
สมาชิกทั้งสามของปาร์คี้ [เอเลเมนต์มาสเตอร์]
 
แวลคันแห่ง [แวลคันเพาเวอร์]
 
อิริน่าแห่ง [เจ้าหญิงนักล่าทั้งสาม]
 
จอมเวทโครงกระดูกโมรัน [คุณลุงโม] และสไลม์คุณ [ซู] 
 
ทั้งหมดเจ็ดคนต่างกำลังนั่งล้อมโต๊ะขนาดใหญ่เข้าหากันอยู่
 
ทุกคนยกเว้นสมาชิกของเอเลเม้นมาสเตอร์ ต่างสงสัยว่าเป็นเพราะเหตใด ทำไมถึงต้องมาประชุมเยี่ยงนี้
 
โดยไม่สนใจท่าทีที่กำลังสงสัยของคนอื่น ๆ โครโน่ได้กางแผนที่ดินแดนตะวันตกของประเทศไดดารอสลงบนโต๊ะที่กว้างใหญ่นี้ และเริ่มการประชุมขึ้น
 
โครโน่ : "ขอเริ่มการประชุมยุทธวิธีการของกองกำลัง [พันธมิตรแห่งนักผจญภัย] ณ บัดนี้"
 
ชื่อ [พันธมิตรแห่งนักผจญภัย] เป็นชื่อที่ถูกตั้งขึ้นมาตอนที่ได้ตั้งภารกิจฉุกเฉินอันนี้
 
และโครโน่ก็อยากที่จะใช้โอกาศอันดีนี้ในการเปิดการประชุม เพื่อหารือแผนการและยุทธวิธีที่จะใช้ในภารกิจอันตรายนี้ แต่ทว่า
 
""ฮ่าา?""
 
ปฏิกิริยาตอบรับของทุกคนมันช่างเย็นชาเสียนี้กระไร
 
แวลคัน : "ประชุมยุทธวิธีงั้นเรอะ? มันคืออะไรวะ?"
 
ชายผู้มีสมองกล้ามมากที่สุดในที่นี้ได้ตั้งคำถามกับโครโน่
 
โครโน่ : "ก็ ประชุมยุทธวิธีก็คือประชุมยุทธวิธีไงละ ทุกคนเองก็น่าจะเคยทำกันมาบ้างแล้วนี่ ใช่ไหม?" 
 
ทว่าความจริงนั้น นักผจญภัยจะใช้เวลาส่วนมากที่โถงต้อนรับของกิลไปกับการสั่งอาหารและเรื่องไร้สาระเท่านั้น
 
โครโน่ : "คืองี้ เพราะพวกเราต้องทำงานกันเป็นกลุ่มในฐานะปาร์ตี้ และพวกเราคือตัวแทนของปาร์ตี้ในที่นี้ พวกเราจะไม่เรียกสมาชิกทั้งหมดมาเข้าร่วมประชุม แต่ผู้นำของแต่ละปาร์ตี้จะเป็นคนตัดสินใจแนวทางที่จะดำเนินการต่อจากนี้ไปแทนพวกเขาเหล่านั้นเองจากการประชุมนี้"
 
แวลคัน : "อืม อืม จริงดิ?"
 
โครโน่ : "ก็เออสิ! ถ้าหากแกไล่ถามแม่มทุกคน แล้วชาติไหนมันจะจบสักทีละฟะ! นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ชั้นเรียกมาเฉพาะคนที่แข็งแกร่งและเป็นผู้นำเท่านั้นไงละ ทุกคนจะได้ยอมรับได้ไงเล่า (เดียะทุ่มด้วยโพเดี้ยมเลย อะโทษ ๆ แมวพิมพ์) !!"
 
แวลคันเข้าใจว่ามันก็คงคล้าย ๆ กับที่พวกสัตว์มันเลือกผู้นำขึ้นมาตัดสินแนวทางของสมาชิกทั้งฝูงแบบนั้น และมันก็เป็นเรื่องที่ปกติของทวีปแพนโดร่าแห่งนี้ด้วย
 
หากกรณีที่เป็นจำนวนคนน้อย ๆ อย่างเช่นปาร์ตี้กลุ่มเดียว การประสานงานก็ยังเป็นเรื่องง่ายอยู่  แต่ถ้าหากมีคนจำนวนมาก อีกทั้งยังมีหลากหลายเผ่าพันธ์และทักษะแล้วละก็ มันก็คงจะง่ายกว่าถ้าหากเลือกให้คนที่แข็งแกร่งที่สุด ขึ้นมาเป็นคนตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ แทนอย่างที่แวลคันเข้าใจ
 
เพราะว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่สงบสุขเหมือนอย่างบ้านเกิดของโครโน่ที่เรียกว่าประเทศญี่ปุ่น แม้ว่าจะไม่รวมพวกนักผจญภัยที่เป็นพวกงี่เง่าเมาเหล้าหยาบคายได้ทั้งวัน คนธรรมดาทั่วไปก็ยากที่จะยอมฟังความเห็นของกันและกันได้
 
และโครโน่เองก็เข้าใจถึงจุดนี้เป็นอย่างดีจากประสบการณ์ตลอดสามเดือนที่มาเป็นนักผจญภัยนี้
 
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น เขาก็เลือกที่จะเปิดการประชุมยุทวิธีนี้ต่อไป
 
โครโน่ : "ที่แวลคันเข้าใจก็มีเหตผลอยู่ แต่ชั้นที่เป็นนักผจญภัยแรงค์หนึ่งนั้น ยอมรับว่าเป็นพวกไร้ประสบการณ์จริง ๆ และชั้นก็ไม่รู้จักสภาพแวดล้อมและภูมิศาสตร์ของที่นี่เท่าไหรด้วย แผนการที่พวกเราใช้นั้นจะยอดเยี่ยมหรือไม่ก็ตาม ทุกคนจะสามารถทำได้หรือไม่นั้น ถ้าหากมันอยู่นอกเหนือจากสิ่งที่ชั้นรู้แล้วละก็ แผนการก็จะไม่มีทางประสบความสำเร็จได้เลย การถามความเห็นของนักผจญภัยคนอื่นอาจดูเป็นพวกน่าสงสาร แต่ชั้นต้องการพลังของทุกคน พวกนายทุกคนได้โปรดช่วยชั้นและให้ความร่วมมือด้วยครับ"
 
และตอนที่โครโน่ประกาศของความช่วยเหลืออย่างจริงใจออกมา ทั้งห้องก็ได้ตกอยู่ในความเงียบทันที
 
และในที่สุดความเงียบนั้นก็ได้ถูกทำลายลง
 
อิริน่า : "ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่? ถ้าหากหัวหน้าว่างี้ พวกเราก็ต้องตอบรับคำสั่งอยู่แล้ว"
 
คนแรกที่ตอบรับคำขอคืออิริน่า
 
ลุงโม : "น่อ งั้นมาคิดว่าทั้ง 50 คนที่มีเป็นปาตี้เดียวกันก็ บ่ หยัง เป็นปัญหาแล้วสิน่อ! ยังไงซะข่อยเองก็ฉายเดี่ยวอยู่แล้วด้วย! อ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
  
ซู : "ฉันก็เห็นด้วยเช่นกัน คุณโครโน่ไม่เหมือนคนปกติทั่วไป ดูเหมือนเขาน่าจะสามารถประมวลความเห็นของทุกคนออกมาได้แน่นอน"
 
โมรัน และ คุณซู ทั้งคู่ก็ตอบรับด้วยเช่นกัน
 
แม้ว่าแวลคันจะแสดงอาการเหมือนกับกินอะไรขม ๆ เข้าไป แต่ท้ายที่สุดเขาก็ตอบรับโดยไม่ก่อความวุ่นวายใด ๆ ออกมา เขาเป็นคนดีจริง ๆ
 
แวลคัน : "ช่วยไม่ได้น้า ยังไงซะพวกเราก็ต้องคอยดูแลเจ้าผู้นำที่ไร้ประสบการณ์คนนี้อยู่แล้วนี่น่า!" (tn : วิถีเบจิต้าชัด ๆ )
 
โครโน่ : "ขอบคุณมากครับ อย่างที่คุณโมได้บอกไว้ มาคิดว่าพวกเราคือปาร์ตี้เดียวกันที่มีเพียงหนึ่งเดียว และตั้งเป้าที่จะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จด้วยกันเถอะ"
 
และในที่สุดโครโน่ก็ผ่อนคลายลง เมื่อทุกคนตัดสินใจตอบรับคำขอของเขา
 
ดูเหมือนว่าผลจากการต่อสู้กับหน่วยสอดแนมเมื่อวาน จะทำให้เขาได้รับความเชื่อใจจากพวกเขาแล้ว
 
พวกเขาทั้งสามคนที่มาจากปาร์ตี้เอเลเมนต์มาสเตอร์ต่างได้รับการยอมรับทักษะและฝีมือ จากจากนักผจญภัยที่มีชื่อเสียงเหล่านี้แล้ว 
 
ถ้าหากพวกเขายอมรับ นักผจญภัยคนอื่นก็จะยอมให้ความร่วมมือตามเช่นกัน
 
ด้วยผลจากการร้องขอของโครโน่ ทำให้ [พันธมิตรแห่งนักผจญภัย] ได้มีความสามัคคีเพิ่มขึ้นไปอีกหนึ่งระดับ
 
อิริน่า : "แล้วพวกเราจะตัดสินใช้แผนไหนกันต่อละ? หรือจะเป็นอะไรบางอย่างที่คล้าย ๆ กับแผนการสกอซท์เอิร์ธที่นายใช้เมื่อวันก่อนแบบนั้นหรือ?"
 
โครโน่ : "อันนั้นมันก็แค่แผนการเพื่อชะล่อการเดินทัพของศตรูเท่านั้น มันไม่ใช่แผนการที่มีไว้เพื่อหยุดยั้งศตรูหรอก"
 
ถึงมันจะเป็นแค่ทริกเล็กน้อยเพื่อการชะลอทัพศตรู แต่เมื่อวานโครโน่ก็ต้องเร่งรีบไปยังหมู่บ้านอิรุสเพื่อดำเนินตามแผนนี้ และรีบกลับมาเปิดการประชุมในวันนี้ต่ออีก
 
แวลคัน : "หยุดพวกมัน? ยังจะมีวิธีไหนดี ๆ ที่จะใช้นอกจากสู้กับพวกมันอยู่หรือไง?"
 
ซู : "อือ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะรอรับพวกมันตรงแถวประตูหมู่บ้านควอลหรอกหรือ?"
 
ถ้าคิดตามปกติก็คงทำกันแบบนั้น
 
ยังไงซะแต่แรกแล้ว ผู้คนของทวีปแพนโดร่าก็ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับแผนการหรือยุทธวิธีทางการรบเท่าไหรนัก
 
อย่างในกรณีที่สู้กันเป็นกองทัพขนาดใหญ่ พวกเขาก็มองแค่ส่วนต่างของกองกำลังป้องกัน แนวหน้า และมองหาพื้นที่ที่กว้างพอจะตั้งกองทัพเข้าปะทะเท่านั้น
 
โครโน่ : "ไม่หรอก มันไม่ได้ผลหรอก"
 
แต่โครโน่นั้นคิดต่างออกไป 
 
โครโน่ หรือชื่อจริงคือ คุโรโนะ มาโอ เขาคือชายที่เป็นสมาชิกของชมรมวรรณกรรม และยังได้เขียนนิยายเรื่องสั้นอันแสนจะ [จูนิเบียว] มาเป็นจำนวนมากในตอนที่ยังเป็นนักเรียนอยู่ เขานั้นมีความรู้เกี่ยวกับการศึกสงครามเป็นอย่างดี
 
แน่นอนว่ามันก็เป็นยุทธวิธีที่เป็นเพียงหลักปรัชญาหรือไม่ก็รู้เพียงผิวเผินเท่านั้น แต่สุดท้ายแล้วเขาก็สามารถทำให้มันเป้นจริงขึ้นมาได้ในที่สุด
 
ซึ่งโครโน่เองก็ไม่ได้คาดหวังว่ายุทธวิธีของเขาจะสำเร็จ 100% ตามที่เขียนมาในหนังสือได้
 
หลังจากที่เขาได้เสี่ยงชีวิตต่อสู้มานับไม่ถ้วน สุดท้ายแม้แต่เขาเองก็เริ่มสงสัยว่าหลักการทางทฤษฏีเหล่านั้นมันจะนำมาใช้จริงได้หรือเปล่าในโลกที่มีเวทมนต์แบบนี้
 
แต่ก็เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่โครโน่ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วที่จะฝากความหวังเอาไว้ได้นอกจากแผนยุทธวิธีต่าง ๆ ที่เขาได้อ่านจดจำมานั้น
 
กับเด็กอายุเพียงแค่ 17 ปีนั้น ประสบการณ์ของเขานั้นยังเรียกได้ว่ามีเพียงแค่ขี้เล็บเท่านั้นก็ว่าได้ โดยเฉพาะกับเรื่องเกี่ยวกับยุทธสิธีแล้วก็ยิ่งแทบไม่ต้องพูดถึงเลย
 
ถ้าหากพวกนักผจญภัยเหล่านี้มีความรู้เกี่ยวกับยุทธวิธีการบ้างละก็ เขาก็คงจะไม่เข้ายุ่งแบบนี้แล้ว 
 
แต่ทว่าการที่จะให้แผนยุทธวิธีต่าง ๆ สำเร็จลุล่วงได้นั้น อย่างน้อยเขาก็ต้องการทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์ของโลกใบนี้อยู่ข้างกายของเขา
 
แม้ว่าตัวของโครโน่เองก็ไม่ได้มั่นใจกับแผนการมากเท่าไหรนัก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าที่อ่อนแอออกไป และได้เริ่มอธิบายยุทธวิธีการศศึกในครั้งนี้ออกมา
 
โครโน่ : "พวกเราจะทิ้งหมู่บ้านควอล และแนวป้องกันของพวกก็คือตรง---"
 
นิ้วของโครโน่ได้ชี้ไปยังแผนที่ ที่กางเอาไว้
 
โครโน่ : "หมู่บ้านที่อยู่สุดขอบตะวันตกของไดดารอส หมู่บ้านอาลซัส (アルザス)"
 
หมู่บ้านอาลซัส คือหมู่บ้านที่อยู่ติดกับแม่น้ำขนาดใหญ่ที่ชื่อว่า แม่น้ำโรน (ローヌ) ซึ่งไหลมาจากภูเขากาลาฮอล มันเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีขนาดใกล้เคียงกับหมู่บ้าน อิรุส
 
ที่หมู่บ้านมีแม่น้ำโรนไหลผ่านประตูหมู่บ้านทางตะวันออก และยังมีแม่น้ำเรน (レーヌ) ไหลผ่านทางทิศตะวันตกที่ด้านหลังของหมู่บ้านด้วยเช่นกัน พูดง่าย ๆ คือมันเป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ถูกแม่น้ำสองสายขั้นกลางเอาไว้อยู่นั่นเอง
 
โครโน่ : "พวกเราจะใช้กิลนักผจญภัยที่อยู่ริมแม่น้ำโรนแทนป้อมปราการ ตรงนี้จะเป็นจุดที่พวกเราใช้หยุดกองทัพครูเสดเดอร์เอาไว้ที่หน้าประตูหมู่บ้านได้"
 
อิริน่า : "ทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วยละ? กำแพงและประตูหมู่บ้านของที่หมู่บ้านควอลก็ดีกว่าตั้งเยอะ และกิลที่หมู่บ้าน อาลซัสเองก็ไม่ได้แข็งแรงขนาดนั้นด้วยนะ"
 
ดูเหมือนว่าอิริน่าจะเคยไปที่หมู่บ้านอาลซัสมาแล้ว
 
แต่โครโน่เองก็ประทับใจเหมือนกันที่หมู่บ้านอาลซัสนั้นมีสภาพใกล้เคียงกับหมู่บ้านอิรุส ซึ่งสิ่งนี้ได้รับการยืนยันแล้วจากอิริน่า
 
โครโน่ : "สิ่งที่สำคัญที่สุดคือภูมิประเทศต่างหาก ด้วยสิ่งนี้ แม่น้ำขนาดใหญ่จะเป็นแนวหน้าป้องกันให้กับพวกเรา ก่อนอื่นชั้นขอถามอะไรก่อน พวกนายเคยมีใครต่อสู้ร่วมกับกองทัพมาบ้างหรือเปล่า?"
 
นอกจากฟิโอน่าที่เป็นทหารรับจ้างแล้ว ก็ไม่มีใครยกมือขึ้นมาเลยสักคนเดียว
 
พวกเขาต่างก็เป็นนักผจญภัย ไม่ใช่ทหาร ดังนั้นเรื่องแบบนี้จึงไม่แปลก
 
โครโน่ : "อย่างนักผจญภัยแรงค์ 4 พวกเขาจะมีประสบการณ์ต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์อย่างฝูงกอบลิ้นมาบ้างเหมือนกัน ใช่ไหม? แต่กับพวกครูเสดเดอร์นั้นจะต่างออกไป พวกมันไม่ใช่มอนสเตอร์ไร้สมองทั่วไป แต่เป็นกลุ่มคนที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดี พร้อมที่จะประสานงานกันได้เป็นอย่างดีในการเข้าโจมตีศตรู"
 
เมื่อคืนฟิโอน่าได้อธิบายความแตกต่างของกองทัพไดดารอสและกองทัพของสาฐารณรัฐซิลแคล
 
กองทัพมนุษย์รู้วิธีการสังการ รู้ยุทธวิธีการรบ อีกทั้งยังรู้จักการจัดขบวนรบด้วย
 
แต่มนทางกลับกัน พวกกองทัพปีศาจใด้ทิ้งทุกสิ่ง และไปหวังพึ่งแต่พลังของตัวเองเท่านั้น พวกเขาก็แค่ทำตัวเหมือนกับกลุ่มคนจำนวนมากที่มีหัวหน้าสั่งการแค่คนเดียวเท่านั้น
 
โครโน่ได้คาดการไว้แล้วว่า ไม่ว่าจะสู้ที่หมู่บ้านควอลหรือที่หมู่บ้านเอลซุส ตัวเขาเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์ในการต่อสู้ในลักษณะที่เป็นกองทัพแบบนี้
 
โครโน่ : "คนที่แข็งแกร่งพวกเขาจะสามารถรับมือมอนสเตอร์ที่มีจำนวนมากได้ แต่นั่นไม่อาจทำได้กับกองทัพมนุษย์ ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้าพวกมันเข้าล้อมด้วยจำนวนที่มากกว่าด้วยทหารจำนวนถึง 100 หรือ 1000 นาย เขาคนนั้นก็ต้องพบจุดจบด้วยความตาย เหมือนกับนักผจญภัยแรงค์หนึ่งที่ถูกฝูงกอบลิ้นล้อมแบบนั้น ดังนั้นถ้าหากพวกเราไปสู้ในสถานที่กว้างขวางอย่างหมู่บ้านควอลแล้วละก็ สุดท้ายพวกเราก็จะถูกล้อมเอาไว้ แล้วต้องจบลงด้วยการถูกกวาดล้างแน่นอน"
 
ถึงแม้จะมีกำแพงที่แข็งแรงอยู่ แต่สุดท้ายก็ต้องจบลงด้วยการถูกล้อมเอาไว้อย่างที่โครโน่คาดการเอาไว้อยู่ดี
 
โครโน่ : "แต่มนุษย์ไม่ใช่พวกที่มีความสามารถพิเศษอะไร ด้วยเผ่าพันธ์ของพวกเขา พวกเราสามารถใช้แม่น้ำเป็นตัวจำกัดการเคลื่อนไหวของพวกมันได้"
 
ถ้าเป็นเผ่าลิซาร์ดแมนหรือนางเงือกละก็ แม่น้ำแบบนี้ก็ไม่ใช่อุปสรรค์ใด ๆ แต่ฝ่ายตรงข้ามในครั้งนี้คือเผ่ามนุษย์เท่านั้น
 
โครโน่ : "โจมตีใส่ศตรูในขณะที่ไร้การป้องกันตอนกำลังข้ามแม่น้ำนั้นคือพื้นฐานของยุทธวิธีการรบครั้งนี้"
 
อิริน่า : "หุ หุ หุ ล่อศตรูให้มายังภูมิศาตร์ที่ได้เปรียบ แบบนี้พวกมันก็ไม่ต่างอะไรไปจากมอสเตอร์เลยสินะ"
 
ซู : "แบบนี้แม้แต่นักผจญภัยที่ถูกตั้งกลุ่มขึ้นมาแบบลวก ๆ ตอนนี้ก็ยังนำมาใช้เป็นหน่วยลอบโจมตีได้ง่าย ๆ เลย"
    
โครโน่ : "ใช่แล้ว เดียวหลังจากนี้ชั้นจะอธิบายในรายละเอียดเกี่ยวกับพวกมันว่าทำอะไรได้บ้าง และใครจะทำอะไรเดียวพวกเราจะมาตัดสินกันตอนนี้เลย พวกเราไม่มีเวลาแล้ว รีบมาจัดการรวบรัดให้จบที่นี่ตอนนี้แล้วเริ่มภารกิจกันเถอะ!"



NEKOPOST.NET