[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 82 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.82 - ตอนที่ 82 นักผจญภัยVSหน่วยสอดแนม (2)


บทที่หก สู่สปาด้า

ตอนที่ 82 นักผจญภัยVSหน่วยสอดแนม (2)

 

หน่วยสอดแนมได้เข้าต่อกรกับปีศาจที่เป็นนักผจญภัยระดับแรงค์สามขึ้นไปอยู่ พวกเขาถือว่าต่อสู้ได้ดีเลยละ 
 
ทหาร : "เห้ย อย่าแยกกันสิวะ อยู่ใกล้ๆกันไว้แล้วตั้งแนว--"
 
หัวของทหารที่กำลังทำหน้าที่สั่งการอยู่ได้กระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยฝีมือการซุ่มยิงของโครโน่ แต่ถึงจะสูญเสียผู้สั่งการไปแล้ว พวกทหารก็ยังคงต่อสู้ต่อไปไม่หยุด
 
ไอซ์ : "อ้า ไม่เกินสามนาทีคงเอาไม่อยู่แล้วละน้า"
 
นักผจญภัยไอซ์พึมพำออกมา ตอนนี้เธอกำลังวิ่งไล่ตามแมวของเธอที่กำลังวิ่งหนีไปอยู่
 
ออร์ค(1) : "กร๊อกกกก!"
 
ไอซ์ : "โฮ่!" 
 
ออร์คคนหนึ่งได้เข้าจู่โจมไอซ์ แต่เธอก็สามารถหลบได้อย่างฉิวเฉียดในระยะที่แทบจะหายใจรดใส่กันได้
 
ออร์ค(2) : "ย๊ากก!"
 
ไอซ์ : "ชักช้า!"
 
คราวนี้เป็นออร์คอีกคนหนึ่งใช้ขวานสงครามโจมตีเข้ามา แต่เธอก็ยังสามารถที่จะไสล์ตัวหลบออกไปได้ 
 
ออร์คทั้งสองคนไม่อาจจะตามความไวของไอซ์ที่กำลังวิ่งหนีอยู่ได้ พวกเขาเลยเปลี่ยนเป้าหมายไปยังทหารที่กำลังเข้ามาโจมตีที่อยู่ใกล้ๆนี้แทน
 
ไอซ์ : "อันตราย อันตราย อ้าา ผมฉันถูกตัดออกไปนิดนึงเลยอ่า"
 
ตอนนี้เลือดได้นองจนเต็มไปทั่วท้องถนนแล้ว แต่ไอซ์ก็ยังไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคหรืออย่างไร เธอได้หลบทั้งการโจมตีเวทมนต์และธนูลึกลับที่พุ่งเข้ามาหาได้ทั้งหมดเลย
 
ไอซ์ : "เอาละ อีกแค่นิดเดียว"
 
ในระยะไม่กี่เมตรจากตรงที่เธออยู่ มีกำแพงหนาทึบของพิโอน่าที่ใช้เวทมนต์ [เทร่าชีลด์] สร้างปิดทางหนีเอาไว้อยู่
 
มันเป็นกำแพงอากาศที่ดูเหมือนกับกำแพงหินที่แข็งแกร่ง อีกทั้งยังสูงจนไม่อาจที่จะกระโดดข้ามไปได้แม้ว่าจะขี่ม้าอยู่ก็ตาม
 
แต่กับไอซ์ที่เป็นนักผจญภัยแล้วนั้น ถึงเธอจะดูซุ่มซามจนทำภารกิจพลาดอยู่บ่อยๆ แต่กับกำแพงแค่นี้การปีนข้ามไปนั้นไม่ถึงกับเป็นปัญหาใหญ่หรอกนะ
 
และตอนนี้ไอซ์ก็มายืนอยู่หน้ากำแพงที่สูงประมาณเท่ากับอาคารสองชั้นแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่ว่าปีมันข้ามไปเท่านั้น
 
เอลฟ์ : "เฮ้เธอนะ ทำไมถึงพยายามที่จะหนีละ?"
 
แต่ตอนนั้นเอง ก็ได้มีเสียงที่กระหายเลือดดังขึ้นมาจากข้างหลังของเธอ
 
ไอซ์ : "...ชิ"
 
ไอซ์หันกลับมาดู มีเอลฟ์สามคนยืนอยู่ตรงนั้น
 
เอลฟ์ผู้หญิงที่มีผมสีทอง ดวงตาสีน้ำเงิน หูที่เรียวยาว และรูปร่างที่ผอมสวยได้รูป
 
มีเอลฟ์คนหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป เธอคนนั้นหยิบธนูขึ้นมายิงเข้าใส่ที่หัวของทหารคนหนึ่ง
 
ไอซ์ : "อ้าา ทหารคนนั้นเอาเธออยู่ได้ไม่ถึงนาทีเลยนะ"
 
ทันที่ไอซืพูดออกไป ร่างของทหารคนนั้นก็ถูกปราบลงด้วยธนูของสาวคนที่อยู่ตรงนี้
 
เอลฟ์ : "ยอมให้จับซะดีๆ พวกเราไม่อยากที่จะทำงานเหนื่อยกว่าเดิมหรอกนะ"
 
สองสาวที่เหลือที่ไม่ได้เป็นคนลงมือฆ่าทหารคนนั้น ได้เตรียมธนูสายฟ้าเอาไว้ที่คันธนูและบอกให้ไอซ์ยอมรับความพ่ายแพ้ซะ
 
ไอซ์ : "เอิ่ม ถ้าหากฉันยอมแพ้ให้ถูกจับดีๆ พวกเธอจะรับรองความปลอดภัยให้ฉันหน่อยได้มั้ย?"
 
เอลฟ์ : "ฮ้า? ถ้าเธอเป็นนักผจญภัยเหมือนกันละก็ เธอก็น่าจะรู้นี่ว่าเวลามอนสเอตร์ที่ถูกจับมาเป็นๆ มันจะมีชะตากรรมยังไงต่อไปนะ"
 
ไอซ์ : "ว่าแล้วเชียว"
 
ไอซ์ยิ้มออกมาพร้อมกับเหงื่อเย็นๆที่ไหลลงมาจากหน้าผาก
 
ไอซ์ : "แต่ยังไงซะ ฉันก็ไม่ปล่อยให้ซิกิมิจังอยู่ที่นี่หรอก ดังนั้นฉันไม่ยอมแพ้หรอก และจะหนีไปจากที่นี่ให้ดู!!"
 
เอลฟ์ทั้งสองได้ยิงธนูสายฟ้าออกไปเมื่อเห็นว่าไอซ์เริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง
 
ในจังหวะเดียวกับที่ธนูถูกยิงออกมา ลูกบอลกลมๆก็ถูกข้วางออกมาจากมือของไอซ์
 
ในขณะที่ไอซ์โยนลูกบอล เธอก็ก้มตัวหลบและพุ่งตัวสวนทางกับลูกธนูไปข้างหน้า ลูกธนูทั้งสองนั้นได้เผาปลายผมทรงทวินเทลของเธอไป
 
ส่วนเอลฟ์ทั้งสองคนนั้นก้ได้หลบออกจากตำแหน่ง เพื่อระวังลูกบอลที่ถูกโยนวาดขึ้นเป้นเส้นโค้งอยู่ในอากาศ
 
และเมื่อบอลขึ้นไปอยู่ ณ จุดสูงสุด มันก็หายไปและเกิดเป็นแสงสว่างบาดตาขึ้นมาแทน
 
เอลฟ์ : "แสง งั้นหรือ?!"
 
แม้ว่าเอลฟ์ทั้งสองคนจะคาดเดาถูกถึงตัวตนของลูกบอลนั้น แต่พวกเธอก็ไม่อาจจะทำอะไรได้นอกจากเอามือมาปกป้องดวงตาของพวกเธอเอาไว้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
 
แสงสว่างที่เจิดจ้านี้รุนแรงถึงขนาดที่สามารถทะลุเปลือกตาที่ปิดอยู่เข้ามาได้ ถ้าหากมีใครเปิดตามองเข้าไปตรงๆแล้วละก็คนๆนั้นคงจะต้องตาบอดแน่นอน
 
แต่เพราะพวกเธอปิดตาได้ทันเวลา เลยไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากนัก แต่ก็ยังต้องใช้เวลาครู่หนึ่งในการปรับสภาพดวงตาให้กลับมาเป็นปกติก่อน
 
เอลฟ์ : "ชิ ฉันไม่สนแล้วว่ายัยนั่นจะเป็นหรือตาย! [แอร์บลาส (風連刃・エール・ブラスト)]"
 
เอลฟ์ทั้งสองที่สูญเสียดวงตอนนี้ ได้เปลี่ยนใจที่จะใช้มาตรการรุนแรงแทน และตอนนี้พวกเธอก็ใช้เวทมนตืโจมตีเข้าใส่นักผจญภัยที่ชื่อว่าไอซ์
 
เวทมนต์ที่พวกเธอใช้ก่อนหน้านี้คือเวทที่เกิดจากธาตุลมและสายฟ้าที่เชื่อมต่อกับธนูของพวกเธอ การโจมตีของธนูที่เสริมเวทเข้าไปเหล่านั้นเทียบเท่าได้กับเวทมนต์โจมตีระดับต่ำเลยทีเดียว และมันยังสามารถใช้แทนลูกธนูได้ด้วย
 
ส่วนเวท [แอร์บลาด] ที่ยิงออกมาด้วยคันธนูจากนักผจญภัยทั้งสองคนพร้อมกันนั้น ได้เกิดเป็นคมมีดกระแสลมที่กินเป็นวงกว้างพุ่งออกไป
 
ใบมีดที่มองไม่เห็นนี้ได้ตัดทุกสิ่งที่อยู่โดยรอบ แม้แต่กำแพงหินของอาคารบ้านเรือนก็ยังถูกตัดเป็นรอยเฉือนลงมาอย่างสมบูรณ์
 
เอลฟ์ : "[تتبع الانتعاش――[ฟื้นฟูเล็กน้อย-เลสเซอร์-ฮีล (微回生・レッサー・ヒール)]"
 
ในตอนที่คมมีดอากาศพุ่งโจมตีไปข้างหน้า เอลฟ์คนที่สามที่ปราบทหารคนนั้นลงไปแล้ว ก็เข้ามารักษาดวงตาให้กับพวกเธอทั้งสอง
 
เอลฟ์(คนน้อง) : "ช่วยได้มากเลย คุณพี่"
 
เอลฟ์(คนน้อง) : "ขอบคุณค่ะ!"
 
หลังจากที่กล่าวขอบคุณกันเป็นที่เรียบร้อย พวกเธอก็หันไปมองที่ไอซ์ด้วยกัน
 
ไอซ์ : "ไม่จริงอ๊ะ จะรักษาหายเร็วเกินไปแล้วน้า?!"
 
ไอซ์หลบคมมีดอากาศที่พุ่งเข้ามาด้วยการปีนไปบนกำแพงที่เหมือนกับกลุ่มควันที่สร้างจากเวทมนต์ของฟิโอน่า จุดที่เธอปีนอยู่ตอนนี้นั้น อยู่ช่วงตรงกลางของความสูงกำแพงแล้ว
 
จากจุดนี้ เธอไม่อาจที่จะป้องกันหรือโจมตีกลับได้ และอยู่บนกำแพงแบบนี้จะให้หลบก็ไม่ได้ด้วย ตอนนี้เธอก็แค่รอการโจมตีระลอกสองเข้ามาเท่านั้น
 
เมื่อเธอหันกลับไปมองก็พบร่างของเอลฟ์สามคนยืนเตรียมคันธนูเล็งมาที่เธอแล้ว
 
ถ้ามีแค่ดอกเดียว เธอก็ยังพอที่จะหาทางหลบได้บ้าง แต่หากยิงออกมาพร้อมๆกันทั้งสามคนแบบนี้ อย่างน้อยต้องมีสักดอกหนึ่งยิงถูกเธอแน่นอน
 
นอกจากนี้พวกเธอทั้งสามยังเป็นนักผจญภัยแรงค์สาม ระยะใกล้แบบนี้ไม่มีทางยิงพลาดแน่นอน
 
ไอซ์ : "คงไม่ใช่เวลามาคอยงกที่จะใช้ไอเท็มแล้ว กินนี่ซะ!"
 
พร้อมกับเสียงที่ตะโกนออกมา ไอซ์ได้โยนของบางอย่างออกมาอีกครั้ง
 
ก่อนที่เธอจะถูกโจมตี เธอก้ได้เปลี่ยนชะตากรรมนั้นด้วยผลของไอเท็มที่กำลังทำงานออกมา
 
พร้อมกับเสียงอะไรบางอย่างที่แตกออกดัง "ป๊อบ" ก้อนควันสีเขียวก็พวยพุ่งออกมาเข้าปกคลุมทั้งพื้นที่ทันที
 
เอลฟ์ : "คราวนี้เป้นควันพิษงั้นเรอะ!?"
 
ไอซ์ : "ฉันเองก็จมอยู่ในควันนี้เหมือนกันยะยัยบ้า นี่มันแค่ม่านควันยะ"
 
กลุ่มควันสีเขียวเข้มได้ซ่อนร่างของไอซ์เอาไว้อยู่ข้างใน
 
เอลฟ์ : "คงไม่มีทางอื่น นอกจากเป่ามันทิ้งซะ"
 
ทั้งสามสาวได้ดึงคันธนูจนตึงอีกครั้ง
 
เอลฟ์ : ""[แอร์บลาส]""
 
เอลฟ์สองคนใช้เวทมนต์เหมือนกับที่เคยใช้เมื่อกี้ แต่คราวนี้ทำเพื่อเป่าม่านควันให้กระจายตัวหายไปแทน
 
ด้วยลมพายุจากแอร์บลาด ม่านควันนี้ก้ได้กระจายตัวหายไป
 
เอลฟ์ : "[ธนูสายฟ้า - ไลนิง・ซากิต้า (雷矢・ライン・サギタ)]"
 
และเอลฟืที่เหลืออีกคนก็ยิงธนูสายฟ้าออกมาด้วยความกระหายที่อยากจะเห็นเลือดของศตรู
 
ลูกธนูสายฟ้าที่พุ่งผ่านออกไปโดยทิ้งเป็นเส้นสีน้ำเงินยาวออกมาราวกับเป็นลำแสงเลเซอร์
 
แต่ทว่า
 
ไอซ์ : "ว้าา เกือบไป!?"
 
อีกครั้งที่ไอซ์สามารถหลบได้อย่างฉิวเฉียด ตอนนี้เธอปีนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของกำแพงแล้ว เธอจึงรีบกระโดนหนีไปอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว
 
เอลฟ์ : "จะ จะหนีเก่งเกินไปแล้วนะยัยนี่..."
 
หนึ่งในเอลฟ์พูดขึ้นมา ถึงแม้เธอจะบอกว่า อันตราย อันตราย แต่เธอคนนี้ก็สามารถหนีออกไปได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเลย
 
เอลฟ์ : "เอาเถอะ ก็ยังมีอีกคนหนึ่งรออยู่ด้านนอกละนะ"
 
เอลฟ์ : "อ๊ะ หมายถึงฟิโอน่างั้นรึ?"
 
เอลฟ์ : "ถ้าฉันจำไม่ผิด เธอยังเป็นนักผจญภัยแรงคืหนึ่งอยู่เลย แต่ใช้เวทป้องกันระดับนี้ได้ คงไม่น่าเป็นอะไรหรอกมั้ง?"
 
ทหาร : "ว้ากกก! ได้โปรดรอก่อน ช่วยชีวิตชั---" 
 
ทหารคนสุดท้ายถูกแยกร่างออกเป็นสองส่วนด้วยมนุษย์สัตว์ การต่อสู้ภายในกำแพงนี้จึงจบลงในที่สุด
 
แวลคัน : "จบแล้วงั้นเรอะ?"
 
.....
 
ฟิโอน่า : "ถ้าหากเธอเดินห่างออกไปจากประตูนี้สักร้อยเมตร ฉันจะยิงนะ"
 
ขณะที่พึมพำออกมาอย่างง่วงๆแบบนั้น ฟิโอน่าที่อยู่ในชุดคลุมสีดำ ก็กำลังเคลื่อนที่เข้าไปหาร่างเงาหนึ่งที่กำลังตกลงมาจากประตูนั้น
 
จากนั้นไม่นาน เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็ได้อุ้มแมวขนพูขึ้นมา และวิ่งออกไปทางประตูหมู่บ้านพร้อมกับตะโกนว่า "ในที่สุด ภารกิจหลบที่ก็เสร็จสมบูรณ์!!"
 
ฟิโอน่าเห็นเธอกำลังปีนบันไดออกไป ในขณะที่ผมทงทวินเทลที่เหมือนหางม้านั้นโบกสะบัดไปมา
 
ฟิโอน่า : "เอาละงั้น คุณโครโน่ ฉันจะขออะไรสักหน่อย เดียวฉันจะแสดงเวทโจมตีของฉันให้ดูนะคะ"
 
จากตรงนี้โครโน่คงไม่อาจได้ยินที่เธอพูดหรอก แต่ยังไงเขาก็ต้องเห้นเวทมนต์ที่ฉันกำลังจะใช้โจมตีนี้แน่นอน
 
ฟิโอน่า : "「ثلاثاء نار متقدة عصا الشعلة سبيرز بيرس」"
 
การร่ายเวทที่ออกมาจากปากเล็กๆของเธอนั้น แทบจะเรียกว่าการร่ายเวทไม่ได้เลย แต่เหมือนกับเป็นการท่องจำมาทั้งประโยคจากหนังสือที่อยู่ในตำราเรียนมากกว่า
 
พลังเวทของเธอได้ถูกรวบรวมมาไว้ที่คฑาไม้ของเธอ [ไอซุส・รูน (アインズ・ブルーム)]  และมันก็กำลังเตรียมที่จะปลอยพลังออกไปแล้ว
 
เธอนั้นได้ร่ายคาถาทั้งบทเสร็จภายในสิบห้าวินาที โดยการท่องบทคาถาออกมาไม่หยุดหายใจพักเลยสักนิด
 
เวทที่เธอปล่อยออกมาคือเวทมนต์ระดับกลาง [หอกอัคคี・อิกนิส・คริสซากิต้า]
 
ตามตัวอักษร หากเป็นนักเวททั่วไปใช้ละก็ จะเกิดหอกอัคคีพุ่งตรงไปยังเป้าหมาย และถ้าหากร่ายลงไปยังที่พื้นดิน ก็จะเกิดเป็นเสาเพลิงฟุ่งสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าแทน
 
ถ้าหากจอมเวททั่วไปมาได้ยินบทร่ายของฟิโอน่าละก็ พวกเขาก็คงคิดแค่ว่าเธอต้องการจะเผาเป้าหมายเท่านั้นเอง
 
แต่พวกเขาเหล่านั้นที่เคยเห็นเวทมนต์ของฟิโอน่า ลองเมื่อได้เห็นสักครั้งแล้วละก็พวกเขาก็จะรู้ว่าพวกเขานั้นคิดผิดไปแล้ว
 
ฟิโอน่า : [หอกอัคคี・อิกนิส・คริสซากิต้า] 
 
เพราะว่าสิ่งที่พิโอน่าเรียกออกมานั้นไม่ใช่เสาเพลิงธรรมดา แต่เป็นหอคอยเพลิงความร้อนสูงขนาดยักษ์ที่สูงเหยียดฟ้าแทน
 
*ครืนนนนน!!*
 
โครโน่ : "โอ้ว! นั่นมันอะไรเนี่ย?"
 
ลิลี่ : "!?"
 
เสียงร้องจากโครโน่และลิลี่ที่อยู่บนหลังคาได้ดังขึ้น
 
แวลคัน : "นั่นมันเชี่ยไรเนี่ย!?" 
 
เอลฟ์ : "นั่นมันอะไรกัน!?" 
 
จอมเวทโครงกระดูก : "นั่นมันพลังบ้าอะไรกันฟะ!?"
 
นักผจยภัยทั้งหลาย : "นั่นมันเชี่ยอะไรก้านน!!"
 
เสี่ยงร้องจากนักผจญภัยที่อยู่บนถนนได้ดังขึ้น
 
พิโอน่า : "--เป็นยังไงค่ะ คุณโครโน่ ชอบเวทมนต์ของฉันไหมละคะ?"
 
ด้วยเสียงระเบิดอันดังก้อง หอคอยเปลวเพลิงก็ได้บังเกิดพวยพุ่งขึ้นมาสูงเหยียดฟ้าพร้อมกับความร้อนที่บ้าคลั่ง เหล่าผู้คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้นได้มองไปยังจุดเดียวด้วยความทึ่งและประหลาดใจ
  
หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีต่อมา พลังเวทก็หมดลงและหอคอยเพลิงก็ได้จางหายไป
 
และที่ตรงนั้น ที่ที่หอคอยเพลิงได้หายไปก็เกิดเป็นพื้นสีดำที่ไหม้เป็นจุลราวกับว่าไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตใดๆเคยอยู่ตรงนั้นมาก่อน



NEKOPOST.NET