[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 76 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.76 - ตอนที่ 76 เดิมพันด้วยตำแหน่งผู้นำ


บทที่หก สู่สปาด้า

ตอนที่ 76 เดิมพันด้วยตำแหน่งของผู้นำ

 

ภายในลอบบี้ของกิลนักผจญภัยหมู่บ้านควอลกำลังเต็มไปด้วยนักผจญภัยอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ในนั้นมีทั้งนักผจญภัยของหมู่บ้านคลวอลและนักผจญภัยจากที่อื่นได้มารวมตัวกันอยู่

ปกติแล้วพวกนักผจญภัยต่างคนต่างจะทำภารกิจแยกกันไม่มารวมตัวกันแบบนี้ได้ แต่สำหรับครั้งนี้นั้นต่างออกไป

 

***
ภารกิจฉุกเฉิน : ปกป้องขบวนอพยพ
ค่าตอบแทน : ยังไม่กำหนด
กำหนดเส้นตาย : ยังไม่กำหนด
ผู้ว่าจ้าง : กิลนักผจญภัยประเทศไดดารอส
รายละเอียดคำร้อง : ตอนนี้ได้ตัดสินใจที่จะให้ชาวบ้านทั้งหมดอพยพไปยังสปาด้า การอพยพนั้นจะถูกควบคุมโดยทหารยาม ส่วนนักผจญภัยนั้นได้รับการร้องขอให้ทำหน้าที่เป็นหน่วยคุ้มกันคอยปกป้องชาวบ้านจากศตรู รายละเอียดของศตรูนั้นรู้มาว่าเป็นกองทัพเผ่ามนุษย์แค่นั้น ระดับความอันตรายของภารกิจนี้นั้นสูงกว่าทุกครั้งที่มีมา ตอนนี้ชีวิตของชาวบ้านกำลังอยู่ในมือของพวกคุณ พวกเราต้องการนักผจญภัยผู้กล้าหาญทุกคนมาเข้าร่วมภารกิจนี้
 ***


ด้วยเหตุนี้นักผจญภัยทุกคนจึงตอบรับภารกิจฉุกเฉินนี้กัน
 
แม้ว่านักผจญภัยทุกคนจะรู้ว่าภารกิจฉุกเฉินนี้มีอะไรรออยู่ข้างหน้า แต่พวกเขาก็ตอบรับและมองหาวิธีที่จะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จกัน
 
และตอนนี้ก็สามารถแบ่งนักผจญภัยออกได้เป็น 9 กลุ่มกับฉายเดี่ยวอีก 10 คน รวมทั้งสิ้นมีทั้งหมด 50 คนที่กำลังพูดคุยกันว่าจะให้ใครขึ้นมาเป็นผู้นำของพวกเขากันดี


 
... : "ฮึ! ไอหน้าไหนที่ยังมีระดับไม่ถึงแรงค์ 4 ไม่ต้องเสนอหน้าออกมาเลย!!"


 
ไม่สิ พวกเขากำลังกัดกันเองอยู่มากกว่า
 
นักผจญภัยที่สวมใส่เกราะเบาได้ถูกจับเหวี่ยงออกมาด้วยเสียงอันดัง
 
เมื่อชายคนนั้นล้มลงไปกองกับพื้นก็ไม่มีใครในที่นี้กล้าขยับตัวกันอีก


 
... : "ข้าจะเป็นคนนำไอพวกบ้าอย่างพวกแกเอง!! หากไอหน้าไหนมีปัญหาละก็ ก้าวออกมาข้างหน้าซะ!!"


 
คนที่กำลังตะโกนอย่างหนวกหูนั้นเป็นเผ่าแวร์วูปที่สูงสองเมตร
 
แต่เขาก็ไม่ได้ตัวใหญ่มาก ร่างกายที่ฝึกมาเป็นอย่างดีจนมีกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ภายใต้ขนสีเทา และรอยแผลเป็นที่มีอยู่ทั่วทั้งตัวของเขาได้บ่งบอกว่าเขานั้นมีประสบการณ์โชกโชนมาแค่ไหนแล้ว


 
... : "อะไรกัน?! ไม่มีใครหน้าไหนจะมาเผชิญหน้ากับท่านวัลแคน(ヴァルカン)แล้วงั้นเรอะ!?"


 
การต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งผู้นำได้เกิดขึ้นแล้วโดยมีแวร์วูฟที่ชื่อวัลแคนเป็นจุดสูงสุดอยู่
 
กิลการ์ดสีทองที่ส่องประกายอยู่ตรงคอของเขาได้บอกถึงระดับความเก่งกาจของเขาได้เป็นอย่างดี
 
ในท่ามกลางกลุ่มของนักผจญภัยแรงค์ 4 ของหมู่บ้านควอลนั้น เขาคือคนที่มีพลังสูงสุด
 
ทีมนักผจญภัยแรงค์ 4 ที่โครโน่พูดถึงก็คือกลุ่มของเขา [วัลแคน・พาวเวิร์ด (ヴァルカン・パワード)]
 
นักผจญภัยต่างก็รู้กันดีว่าการที่กล้าเอาชื่อของตัวเองไปเป็นชื่อทีมอย่างน่าไม่อายได้นั้น หมายความว่าเขานั้นแข็งแกร่งที่สุดแม้แต่กันคนในทีมของตัวเอง


 
อีกทั้งทุกคนในทีมของวัลแคนต่างก็ยังเป็นนักผจญภัยแรงค์สามกันเท่านั้น
 
แรงค์ของทีมไม่มีทางเพิ่มขึ้นมาได้เพียงเพราะคนเพียงคน ๆ เดียวในทีมเท่านั้น แต่การที่ทีมของเขาที่มีแรงค์สามทุกคนนอกจากวูลเคล์แล้ว ยังสามารถได้รับแรงค์ 4 มาได้แสดงว่าความแข็งแกร่งของเขาเพียงคนเดียวนั้นสามารถผลักดันทั้งทีมให้ขึ้นมาอยู่ระดับนี้ได้
 


วัลแคน : "หึ ถ้าไม่มีใครหน้าไหนแล้วละก็ งั้นก็ตัดสินกันได้แล้วสินะ"
 
วัลแคนมองไปยังนักผจญภัยรอบ ๆ ตัวเองด้วยสายตาที่คมกริบ
 
ถึงแม้ว่าในท้ายที่สุดก็ได้เกิดการต่อสู้ขึ้น แต่ด้วยพลังของวัลแคน นักผจญภัยที่เหลือทุกคนต่างก็ไม่คิดที่จะต่อต้านอีก นอกจากนี้เขายังมีประสบการณ์เพราะเป็นหัวหน้าของทีมอีกด้วย 
 
ด้วยคำพูดที่ว่า[ตัดสินได้แล้ว]โถงลอบบี้นี้จึงเข้าสู่ความสงบในที่สุด
 
ในจังหวะที่เขากำลังยิ้มออกมาขณะที่มองไปยังกลุ่มคนที่ไม่มีใครคัดค้านอยู่นั้นเอง
 
โครโน่ : "เดี๋ยว"
 
ชายคนหนึ่งก็อาจหาญมายืนต่อหน้าเขา
 
วัลแคน : "หืมมมม?"
 
ชายที่ใส่ชุดสีดำทั้งตัวอีกทั้งยังมีผมและดวงตาสีดำ
 
แม้ว่าเขาจะเป็นชายที่ตัวสูงใหญ่เมื่อเทียบกับมนุษย์ แต่ในมุมมองของวัลแคนแล้วทุกคนในที่นี้ต่างก็ตัวเล็กกันหมดทุกคน
 
โครโน่ : "ชั้นจะเป็นผู้นำเองหลังจากที่ได้ล้มนายแล้ว"
 
วัลแคน : "โฮ้?"
 
คนที่มาพูดแบบนี้ใส่หน้าเขา ไม่เคยมีใครรอดกลับไปได้สักคนเดียวจนถึงตอนนี้
 
และตอนนี้คนที่กำลังออกมาคัดค้านเขาก็กำลังจะเข้ามาอัดเขาซะด้วย
 
วัลแคน : "ก็ได้ มามะเจ้าหนุ่ม อย่ามาคิดว่าชั้นจะออมมือให้เพียงเพราะว่าเป็นจอมเวทมนุษย์ตัวน้อยหรอกนะ เข้าใจใช่มั้ย?"
 
เขาหักข้อที่นิ้วจนดังออกมา วูลเคล์ได้ปลดปล่อยความกระหายเลือดของสัตว์ป่าออกมา
 
โครโน่ : "ชั้นไม่ใช่เจ้าหนุ่ม ชั้นชื่อโครโน่"
 
วัลแคน : "ก็ได้ งั้นโครโน่ ขอบอกไว้ก่อนว่าอาวุธนั้นไม่อนุญาติให้ใช้ ถ้าหากแอบเอาอาวุธที่ซ่อนอยู่มาใช้แล้วละก็ คงจะไม่มีใครยอมรับตามแกแน่นอน"
 
โครโน่ : "ชั้นรู้แล้ว จะใช้มือเปล่านี่แหละ"
 
วัลแคนรู้สึกมั่นใจในชัยชนะของเขา
 
วัลแคน : "(จอมเวทที่ใช้เพียงมือเปล่าไม่อาจเอาชนะชั้นได้หรอก ชั้นที่ถูกเรียกว่าผู้เป็นอมตะนั้นไม่ได้มีไว้แค่โชว์หรอกกนะเจ้าหนุ่ม เอาเถอะต่อให้มันใช้อาวุธจริง ๆ ชั้นก็ไม่มีทางแพ้ได้หรอก)"
 
จอมเวทสามารถใช้เวทมนต์ได้แม้จะไม่มีคฑาถือเอาไว้อยู่ก็ตาม แต่พลังที่ปล่อยออกมานั้นแน่นอนว่ามีความรุนแรงน้อยมาก
 
มันไม่ใช่ว่าพวกจอมเวทจะใช้เวทที่รุนแรงไม่ได้ แต่มันต้องใช้เวลาในการร่ายนาน แต่ด้วยระยะห่างเพียงแค่ไม่ถึงสิบเมตรนี้ พวกจอมเวทก็ทำได้เพียงใช้แค่เวทบทเดี่ยวสั้น ๆ เท่านั้น
 
หากพวกจอมเวทสามรถใช้เวทบทเดี่ยวล้อมเขาได้ภายในนัดเดียว นั่นก็คงจะเป็นชัยชนะของเขา แต่หากเขาพลาดนัดแรกละก็ นั่นก็จะเป็นความพ่ายแพ้ของเขาทันที สิ่งที่ทำได้หลังจากนั้นก็คงมีแค่พยายามต่อยส่วนกลับมาเท่านั้น
 
วัลแคนที่เรียกตัวเองว่าผู้เป็นอมตะนั้นมีพลังกายภาพที่สูงมาก นอกจากนี้เขายังมีเวทมนต์เฉพาะตัวของเผ่าแวร์วูฟอย่างเวท[ฟื้นฟูอัตโนมัติ]อีกด้วย
 
ตามชื่อของมัน เมื่อร่างของเขาได้รับบาดเจ็บ แผลเหล่านั้นก็จะฟื้นฟูขึ้นมาได้เองโดยทันที
 
แต่ด้วยความที่มันต้องใช้เวลาในการรักษาหน่อย ถ้าหากได้รับความเสียหายรุนแรงอย่างเช่นหัวใจถูกเจาะทะลวง หรือถูกตัดหัวขาด หรือการโจมตีที่คล้าย ๆ กัน เขาเองก็สามารถตายได้เช่นกัน
 
ดังนั้นไม่ว่าจอมเวทคนนี้จะใช้เวทอะไรมาก็ตาม เขาก็สามารถที่จะทนรับมันได้ถึงแม้ว่ามันจะรุนแรงกว่านี้อีกสักสิบเท่าก็ตาม
 
ปกติแล้วพวกนักผจญภัยจะเข้าใจว่าจอมเวททั่วไปนั้นสามารถใช้เวทบทเดี่ยวต่อเนื่องกันได้อย่างมากแค่หนึ่งหรือสองครั้งเท่าน้น
 
วัลแคน : "(ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม ก็คงไม่น่าจะใช้ติดต่อกันได้เกินสี่ครั้ง แม้ว่าพลังเวทบทเดี่ยวของเขาจะทรงพลังกว่าจอมเวททั่วไป เขาก็ไม่มีทางที่จะชนะชั้นได้แน่นอน)"
 
วัลแคนได้เตรียมตัวและสร้างระยะห่างขึ้น ไม่ว่าจะเป็นลูกไฟหรือสายฟ้า เขาก็ไม่มีปัญหากับมัน จะพุ่งเข้าไปชกหน้าเจ้าจอมเวทคนนี้ตรง ๆ เลย
 
วัลแคน : "จะรอให้แกยิ่งออกมาก่อนเลย มันคงจะน่าเบื่อน่าดูหากแกต้องมาแพ้ก่อนที่จะได้ทำอะไรลงไป"
 
โครโน่ : "ทำไม...งั้นก็ขอบคุณ---จะเริ่มละนะ"
 
วัลแคน : "เข้ามาเลย!"
 
*ตู้ม!!* เสี่ยงกระแทกดังสองครั้งในเวลาเดียวกัน
 
หนึ่งคือเสียงที่วูลเคล์ใช้เท้าของเขาเหยียบไปยังพื้นเพื่อพุ่งตัวเข้ามา อีกเสียงคือเสียงที่โครโน่ยิงเวทมนต์ออกมา
 
กระสุนสีดำได้พุ่งเข้าไปยังร่างกายของวูลเคล์
 
วัลแคน : "(ของแบบนี้นะไม่มีทาง--)"
 
หยุดเขาได้ นักผจยภัยทุกคนในที่นี้ต่างก็คิดแบบนี้กันอยู่
 
แต่นั้นหมายถึงหากมีแค่นัดเดียวละก็นะ
 
โครโน่ : "กระสุนปีศาจ ปลดปล่อยทั้งหมด ยิงเต็มกำลัง"
 
ทันใดนั้นกระสุนสีดำจำนวนมากก็พุ่งเข้าหาร่างกายที่ใหญ่โตของวัลแคน
 
วัลแคน : "เคี้ยกกกกกกกก!!!"
 
ถ้ามีแค่สิบนัดเขาคงจะพอรับไหวได้ แต่นี่มีถึงร้อย ไม่สิเป็นพันนัดที่ถาโถมเข้าใส่ร่างของเขา
 
แน่นอนว่าขอแบบนี้ร่ายกายเขารับไม่ไหวหรอก
 
เพื่อป้องกันไม่ให้เขาตายซะก่อน กระสุนคราวนี้เลยมีหัวที่มนกว่าทุกครั้งและเลี่ยงที่จะโจมตีใส่หัวของเขา แต่ความรุนแรงของแรงกระแทกยังคงเดิม ถ้าเป็นมนุษย์ปกติละก็คงสลบไปตั้งแต่นัดแรกแล้ว
 
วัลแคนยืนรับได้เพียงสิบลูกเท่านั้น นัดที่เหลือเขาก็ไม่อาจจะทนรับไหวได้แล้ว อีกทั้งพลังฟื้นฟูเองก็ตามไม่ทันอีกด้วย
 
วัลแคน : "อึก....โอ้....."
 
เพียงแค่สองเมตรก็จะเข้าถึงตัวโครโน่ได้ เขาก็ล้มคุกเขาไปกับพื้นตรงอยู่นั้นซะก่อน
 
และตอนนี้กระสุนที่ได้รีโหลดอีกชุดหนึ่งก็พร้อมที่จะยิงออกมาแล้ว
 
โครโน่ : "ยังไม่สลบไปแม้ว่าจะรับเข้าไปขนาดนั้น อย่างที่คิดเอาไว้นักผจญภัยแรงค์สี่นี่แข็งแกร่งจริง ๆ "
 
อย่างที่โครโน่พูด ร่างของวัลแคนที่บาดเจ็บและมีเลือดไหลออกมาจำนวนมากนั้นก็ยังไม่สลบลงไป โครโน่จึงคิดโจมตีปิดฉากโดยไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งหลักขึ้นมาได้อีกครั้ง
 
เขาปล่อยการโจมตีออกมาด้วยการถีบพื้นพุ่งตัวเข้าไปหา
 
เหตุผลที่จอมเวทคนนี้เลือกใช้หมัดของตัวเองปิดฉากนั้น คำตอบนั้นกำลังจะแสดงให้เห็นต่อมาในอีกไม่นานนี้
 
เพราะว่าโครโน่นั้นได้เลือกที่จะใช้เวทมนต์เฉพาะตัวของตัวเองปิดฉากลง
 
พลังเวทได้บรรจุอยู่ในแขนของเขา
 
โครโน่ : "หมัด「ไพลิ่ง」 "
 
พลังเวทได้ควงสว่านเหมือนกับเข็มเจาะ และมีพลังที่กระสุนเวทมนต์ไม่อาจเทียบได้
 
อีกทั้งวัลแคนที่กำลังบาดเจ็บหนักเพราะฝนกระสุนนรกก่อนหน้านี้ เลยทำให้ไม่มีพลังเหลือพอจะหยุดสิ่งนี้ได้
 
พลังเวทมนต์ดำที่ถูกปล่อยออกมาจากแขนของโครโน่ เสียงที่ปั่นควงสว่านกระแทกเข้าไปยังร่างของวัลแคนได้ดังก้องไปทั่วอาคารกิลนี้
 
เพียงแค่เวลาไม่กี่วินาที การต่อสู้นี้ก็ถูกตัดสินออกมาแล้ว
 
วัลแคนที่นอนกองสลบอยู่กับพื้น โครโน่ก็ส่งเสียงประกาศก้องออกมา
 
โครโน่ : "ชั้นคือผู้นำภารกิจในครั้งนี้ หากมีใครคัดค้านหรือมีปัญหาก็เชิญออกมาข้างหน้าได้เลย"
 
เป็นคำพูดเดียวกับที่วัลแคนได้ประกาศไปก่อนหน้านี้
 
แต่ไม่มีใครสักคนในที่นี้ที่จะคัดค้านเขาเลยสักคนเดียว




NEKOPOST.NET