[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 72 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.72 - ตอนที่ 72 เริ่มต้นอพยพ (1)


บทที่หก สู่สปาด้า

ตอนที่ 72 เริ่มต้นอพยพ (1)

 

 

โครโน่ : “โอ้ ขอบคุณพระเจ้าที่ยังปลอดภัยดีอยู่!”

 

หลังจากผ่านไปได้ราวหนึ่งอาทิตย์ พวกชั้นก็กลับมายังบ้านกระท่อมไม้ที่อยู่ในป่า

 

ตอนแรกก็กลัวว่ามันจะถูกพบโดยพวกครูเสดเดอร์ในตอนที่พวกมันออกค้นหาน้ำพุแห่งแสงและถูกเผาทำลายไปซะแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะปลอดภัยดีทุกอย่าง

 

การอพยพของชาวบ้านอิรุสไปที่หมู่บ้านควอลที่เหลือรอดอยู่ก็ใกล้เสร็จแล้ว

 

และในเมื่อไม่มีอะไรเหลือให้ชั้นช่วยทำแล้ว พวกชั้นเลยกลับมาที่บ้านเพื่อเตรียมตัวที่จะเริ่มอพยพด้วยเช่นกัน

 

โครโน่ : “กลับมาแล้ว”

 

ลิลี่ : “กลับมาแล้วจ้า--!”

 

ชั้นกับลิลี่ได้แผดเสียงไปยังห้องเล็กๆที่อยู่ข้างใน

 

ฟิโอน่า : “ขอโทษที่รบกวนนะคะ”

 

และข้างหลังของพวกชั้นก็มีเสียงของเด็กผู้หญิง เธอเป็นแม่มดลึกลับนามว่าฟิโอน่า โซเลย์

 

ทำไมเธอถึงมาที่นี้ด้วยนะเหรอ? ชั้นก็อยากรู้เหมือนกัน บางทีเธอเองก็คงจะไหลตามพวกชั้นไปที่นั้นบ้าง ไปที่นี่บ้าง จนมาถึงที่บ้านหลังนี้ แล้วมันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะห้ามเธอด้วย

 

โครโน่ : “มาคิดดูแล้ว เธอเป็นแขกคนที่สองของบ้านหลังนี้เลยนี่น่า”

 

แขกคนที่สองกำลังนั่งลงบนเตียงที่ลิลี่ได้ปูเตรียมเอาไว้ เธอกำลังมองมาทางชั้นด้วยสายตาที่จริงจัง

 

ฟิโอน่า : “คุณโครโน่ค่ะ ฉันมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วยค่ะ”

 

โครโน่ : “คุยกับชั้น?”

 

ฟิโอน่า : “ใช่ค่ะ หลังจากที่คุณลิลี่กลับเป็นร่างเด็กอีกครั้ง ก้มีแค่คุณเท่านั้นที่จะทำให้สำเร็จได้”

 

อ๊ะ มาคิดดูแล้วเห็นคุณฟิโอน่าบอกมาว่ามีสัญญาสำคัญกับลิลี่เอาไว้ก่อนหน้านี้ด้วยนี่

 

หลังจากที่ชั้นกลับไปที่อาคารกิล เธอคนนี้ก็เริ่มกินขนมปังกับซุปที่ชั้นนำกลับมาอย่างเอาเป็นเอาตาย ตอนนั้นชั้นเลยไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรมาจากเธอเลย

 

 แต่ในคำพูดของเธอมีสิ่งหนึ่งที่กระตุ้นต่มอยากรู้ของชั้นคือการที่เธอพูดถึงบิบี่ว่า”ร่างเด็ก”

 

โครโน่ : “หรือว่า บางที เธอได้เจอกับลิลี่ในร่างโตแล้วเรอะ?”

 

ฟิโอน่า : “ใช่ค่ะ ฉันไม่คาดคิดเลยว่าผุ้หญิงคนนั้นจะกล่ายร่างเป็นเด็กที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์แบบนี้ได้”

 

ว่าไงนะ? ไม่ใช่ว่าลิลี่ตอนโตนั้นดูน่ารักสุดยอดและสวยกว่าลิลี่ตอนนี้มากกว่างั้นเรอะ? หรือบางทีเธออาจกำลังตกใจอยู่ที่เห็นเธอเปลี่ยนร่างแบบนี้? (tn : You know nothing Kurono)

 

ช่างมันเถอะ สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือสัญญาที่ลิลี่ทำเอาไว้กับคุณฟิโอน่าต่างหาก

 

โครโน่ : “แล้วสัญญาที่ว่าคืออะไรงั้นเรอะ?”

 

ฟิโอน่า : “มันก็คือ---”

 

ในตอนนั้นชั้นเป็นห่วงว่าสัญญาที่ว่าคือการจ่ายเงินตอบแทนจำนวนมากที่อาจทำให้ชั้นล้มละลายได้ แต่นี่สัญญาแบบนี้มันก็นะ…

 

นี่มันสัญญาโลกไหนกันหา เธอทำอะไรลงไปเนี่ยลิลี่!?!

 

ตอนนี้ลิลี่กำลังเล่นท่ามวยปล้ำ「 Frankensteiner」อยู่บนเตียงโดยมีหมอนข้างเป็นคู่กรณีโดยไม่รู้ถึงความกังวลใจของชั้นที่มีตอนนี้

(tn : คลิปท่ามวยปล้ำ https://www.youtube.com/watch?v=e1SEZhjU-1I)

 

โครโน่ : “แค่นี้?”

 

ฟิโอน่า : “แค่นั้นค่ะ ให้ฉันได้กินไอซ์แคนดี้มากเท่าที่ฉันต้องการด้วยนะคะ”

 

โครโน่ : “....ว่าไงนะ?”

 

ฟิโอน่า : “ให้ฉันกินไอซ์แคนดี้มากเท่าที่ฉันต้องการด้วยค่ะ”

 

เพราะเธอบอกว่าอยากกินไอซ์แคนดี้มากเท่าที่ต้องการ ชั้นเลยถามย้ำถึงความต้องการจริงๆของเธออีกครั้ง

 

ฟิโอน่า : “นายจะให้ฉันกินใช่ไหม?”

 

สายตาของเธอบอกชั้นว่าถ้าชั้นบอกว่า”ไม่”ละก็ เธอจะเผากระท่อมโทรมๆหลังนี้ทิ้งไปซะ

 

เอาเถอะ เธอเองก็ช่วยชั้นเอาไว้เหมือนกัน ชั้นไม่รังเกียจที่จะทำไอซ์แคนดี้ให้กับเธอหรอกนะ

 

โครโน่ : “ตอนนี้ชั้นไม่มีวัตถุดิบอยู่นะ ชั้นต้องการรวบรวมให้ได้ก่อนเพื่อที่จะทำมัน เดียวจะทำให้มากเท่าที่เธอต้องการเลย”

 

ฟิโอน่า : “เข้าใจละค่ะ งั้นได้โปรดกรุณาเริ่มได้เลยค่ะ”

 

ด้วยเหตุผลนี้ก่อนที่ชั้นจะได้เริ่มเตรียมสิ่งของสำหรับการอพยพ ชั้นเลยต้องมาเตรียทำไอซ์แคนดี้ให้กับเธอก่อนซะงั้น

 

……

 

ตั้งแต่วันที่ 4 เดือนลมแห่งพฤกษา (緑風の月) (tn : ในโลกเราก็คือเดือนเมษายน) ถึงวันที่ 20 เดือนตะวันใหม่(新陽の月)  (tn : ในโลกเราก็คือเดือนมิถุนายน) แม้ว่าจะไม่ได้เป็นระยะเวลาที่นานมากนัก แต่พวกชั้นก็ได้อาศัยอยู่ในกระท่อมไม้แห่งนี้ที่มีความทรงจำมากมาย และในท้ายที่สุดชั้นก็ต้องจากมันไปแล้วมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านควอลในช่วงเย็น

 

หลังจากที่คุรฟิโอน่าได้กินไอซ์แคนดีไปเป็นจำนวนมากด้วยวัตถุดิบจับช่ายที่เตรียมมา พอเธอมาถึงอาคารกิลที่หมู่บ้านควอลก้ไปหาที่หลับนอนทันที

 

ลิลี่กับชั้นเองก็ควรที่จะหาที่พักด้วยเช่นกันแต่ก่อนหน้านั้นมีบางอย่างที่ชั้นต้องลงมือทำก่อน

 

โครโน่ : “คงจะดีหากพวกเขายอมฟังเรื่องที่ชั้นคิดเอาไว้”

 

ชั้นอยากให้มีคนรู้เรื่องราวการตายของราชามังกรและการล่มสลายของไดดารอสให้มากที่สุด ดังนั้นสิ่งแรกที่ชั้นทำคือการไปที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านควอล

 

ตอนนี้บ้านหลังที่ว่านั้นได้กลายเป็นสถานที่ลี้ภัยของชาวบ้านไปแล้ว ที่นั้นเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากที่อพยพมาที่นี้

 

พวกเขาจะต้องลำบากแน่หากยังไม่รู้สถานการณ์ปัจจุบันของประเทศนี้

 

จากมุมมองของชั้นที่รู้จักพวกครูเสดเดอร์เป็นอย่างดีนั้น ทางเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้คือการหนีไปยังรัฐสปาด้าให้เร็วที่สุดเท่าที่เป้นไปได้ ถ้าหากพวกเราไม่รีบลงมือให้ไวแล้วก็ ทุกอย่างก็อาจจะสายเกินไปแล้ว

 

แต่ปัญหาคือชั้นไม่ได้รู้จักกับหัวหน้าหมู่บ้านควอลเลยซักนิด หวังว่าเขาจะยอมเชื่อคนที่เป็นนักผจญภัยแรงค์หนึ่งอย่างชั้นคนนี้นะ

 

แม้ว่าชั้นจะรู้สึกกังวลอยู่ในใจ แต่ทุกอย่างคงไม่อาจเกิดขึ้นได้หากชั้นไม่ยังไม่เริ่มการสนทนานี้ขึ้นมาก่อน

 

โครโน่ : “เอาละ ลุยกันเถอะลิลี่!”

 

ลิลี่ : “อือ!”

 

จากนั้นชั้นก็เริ่มก้าวเท้าเดินเข้าไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านนี้




NEKOPOST.NET