[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 71 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.71 - ตอนที่ 71 หลังการต่อสู้


บทที่หก สู่สปาด้า

ตอนที่ 71 หลังการต่อสู้

 

 

ตอนที่ชั้นตื่นขึ้นมาก็พบว่ากำลังอยู่ในห้องที่คุ้นตาที่เคยได้เห้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง

 

เป็นห้องที่โดดเดี่ยว ว่างเปล่า ไม่มีสิ่งอื่นใดนอกจากเตียงไม้ธรรมดาที่ชั้นนอนอยู่เพี่ยงตัวเดียวภายในห้องนี้

 

ดูเหมือนจะเป็นห้องรับรองแขกของกิลนักผจญภัย

 

… : “อรุณสวัสดิ์ คุณโครโน่”

 

ตอนที่ชั้นเริ่มรับรู้ว่ากำลังอยู่ที่ไหน เสียงที่คุ้นเคยก็ดังกระทบเข้าที่หูของชั้น พอชั้นหันหน้าไปก็พบกับดวงตาสีทองคู่หนึ่ง

 

โครโน่ : “...คุณฟิโอน่า?”

 

ฟิโอน่า : “ใช่ค่ะ ฉันฟิโอน่าค่ะ”

 

ด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมาของเธอนั้นกำลังบอกชั้นว่า”มีอะไรหรือเปล่าค่ะ?”

 

จังหวะที่ความเงียบเกิดขึ้นระหว่างชั้นกับคุณฟิโอน่าที่นั่งอยู่ตรงปลายเตียงนั้นเอง

 

โครโน่ : “ชั้นหลับไปนานแค่ไหนแล้ว?”

 

ฟิโอน่า : “ประมาณสองชั่วโมงได้ค่ะ”

 

ชั้นพอที่จะรู้สภานการณ์ตอนนี้อยู่บ้างว่าเป็นยังไง

 

พวกนักผจญภัยที่นำโดยคุณฟิโอน่าคงได้จัดการขับไล่พวกครูเสดเดอร์ที่เหลือไปแล้วแน่นอน

 

ดังนั้นแปลว่าหลังจากที่พลังเวทของชั้นได้หมดลงไปแล้ว ชั้นก็ถูกนำมาที่กิลนี้

 

อย่างน้อยก็ไม่ได้สลบไปถึงหนึ่งวันเต็มๆเหมือนอย่างตอนซาริเอล นั่นทำให้ชั้นดีใจเป้นอย่างมาก

 

ชั้นยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องคิดและลงมือทำหลังจากนี้อีก

 

โครโน่ : “สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”

 

ฟิโอน่า : “ฉันหิวแล้วเลยมาที่นี่ค่ะ”

 

โครโน่ : “ไม่ใช่สิ ไม่ได้หมายถึงคุณฟิโอน่า ชั้นหมายถึงสถานการณ์ของหมู่บ้านน่ะ?”

 

มีเหตุผลอะไรที่ชั้นจะต้องถามสถานการณ์ของตัวคุณฟิโอน่าตอนนี้กันละห่า?”

 

อย่างที่คิด คนๆนี้อ่านบรรยากาศไม่เป็นเลยจริงๆ

 

ฟิโอน่า : “พวกทหารยามหมู่บ้านได้เข้าช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกจับกุมเอาไว้ และกำลังเริ่มอพยพพวกเขาไปยังหมู่บ้านหมู่บ้านควอลค่ะ”

 

โครโน่ : “ถูกจับกุม? แล้วทุกคนปลอดภัยมั้ย?”

 

ฟิโอน่า : “บอกได้ยากว่าพวกชาวบ้านนั้นยังปลอดภัย พวกครูเสดเดอร์ได้ฆ่าพวกชาวบ้านส่วนใหญ่ไปแล้ว ถ้าหากไม่ใช่เป็นเพราะถูกนำไปเป็นทาส พวกเขาทั้งหมดคงถูกฆ่าไปแล้วค่ะ”

 

โครโน่ : “ทาส? ฮึ มันเป็นแบบนี้จริงๆด้วย ตามอย่างที่ได้เขียนไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์จริงๆ แม่งเอ้ย!

 

ตอนที่ชั้นเห็นฉากของไอพวกชั่วยึดเมืองไดดารอสเอาไว้ได้นั้น ชั้นก็เดาเอาไว้แล้วว่าอะไรบางอย่าง อย่างการล่าทาสจะต้องเกิดขึ้น พวกคนหนุ่มจะถูกนำไปใช้แรงงาน และพวกคนแก่, คนป่วยกับกบฏจะถูกนำไปฆ่า

 

และการคาดเดาเหล่านี้ของชั้นก็ดันเป็นจริงขึ้นมา

 

โครโน่ : “ไอสัตว์นรก!--ไอพวกระยำหวกนั้น….”

 

และชั้น ชั้นก็ไม่อาจปกป้องหมู่บ้านนี้ได้ ไม่อาจแม้แต่ปกป้องเพื่อนได้

 

และตลอดเวลาจนถึงตอนนี้ก็มีแต่ความเศร้าเสียใจกัดกินหัวใจของชั้นอยู่

 

ตอนนี้ในมือของชั้นจะไม่มีพร้าต้องคำสาปที่จะช่วยให้ชั้นลืมทุกอย่างด้วยความโกรธได้ และไม่มีศตรูตรงหน้าที่จะให้ระบายความโกรธแค้นนี้ได้อีกเช่นกัน

 

 ความรู้สึกที่อยากจะร้องไห้ได้ระเบิดมาจากภายในตัวของชั้น

 

โครโน่ : “...แต่ จะร้องไห้ตอนนี้ไม่ได้”

 

ชั้นหลับตาลง และตั้งสมาธิไปที่พลังเวทของตัวเอง จากนั้นก็ควบคุมสติอารมณ์ของตัวเองเอาไว้

 

ชั้นยังมีบางสิ่งที่ต้องทำอยู่

 

ถ้าหากมีชาวบ้านรอดชีวิตอยู่ ชั้นจะต้องไปช่วยเหลือพวกเขาให้ปลอดภัย

 

และกับไปพวกครูเสดเดอร์ที่อาจตามมาเล่นงานอีกครั้ง ชั้นจะให้พวกมันได้ลงไปจูบกับพื้นดินนี้

 

โครโน่ : “นอกจากนี้ชั้นยังไม่อยากเผยด้านแย่ๆของชั้นด้วย”

 

ชั้นดึงผ้าสีขาวที่ห่มร่างของชั้นอยู่ออกไป

 

ข้างๆของชั้นมีร่างน้อยๆของแฟรี่ที่ก้มลงกอดร่างของชั้นเอาไว้อยู่

 

โครโน่ : “นี่ ลิลี่”

 

ลิลี่ที่กำลังหลับอยู่ด้วยใบหน้าที่น่ารัก ชั้นเลยใช้มือแปรงผมสีทองที่ยาวของเธอเบาๆ

 

ชั้นลุกขึ้นจากเตียงโดยระวังไม่ให้เผลอไปปลุกลิลี่เข้า และไปสวมเสื้อคลุมสีดำ

 

ร่างกายของชั้นยังคงแข็งแรงไร้บาดแผลใดๆ และที่เสื้อคลุมสีดำของชั้น「อ้อมกอดแห่งมารร้าย บาโฟเม็ท เอ็มเบรซ 」ก็ยังไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนด้วย
 

รูที่ถูกเจาะโดยซาริเอลและรอยไหม้ที่ถูกเผาไปโดยเวทมนต์ของพรีสคนนั้นได้ถูกคืนสภาพหมดแล้ว ราวกับว่าผ้าคลุมนี้มีมารร้าย (悪魔) อาศัยอยู่จริงๆ

 

โครโน่ : “ว่าแต่ทำไมลิลี่ถึงมานอนตรงนี้ได้ละ?”

 

ฟิโอเน่ : “หลังจากที่นายสลบไป เธอก็บินมาจนถึงที่นี่ หลังจากที่เธอนำนายมาตรงนี้แล้วเธอก็ไปยังรอบๆหมู่บ้านเพื่อรักษาชาวบ้านที่บาดเจ็บ และหลังจากรักษาไปจนเกือบหมดทุกคนแล้ว เธอก็มาที่เตียงนี้พร้อมกับที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าแล้วก็ตะโกนว่า โครโน่น่น่น่น่น่นน เธอคงจะเหนื่อยหลังจากที่ใช้เวทรักษาให้กับผู้คนไปเป้นจำนวนมากแน่ๆ”

 

โครโน่ : “เธอใช้เวทรักษาได้แล้วงั้นเรอะ? สมกับที่เป็นลิลี่ ไม่มีใครเทียบเธอได้จริงๆ แต่ว่าเธอช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ยว่าหมายความว่ายังไงที่เธอพุ่งเข้ามาที่เตียงในร่างโป้ๆแบบนี้”

 

ฟิโอเน่ : “เธอดูตื่นเต้นมาก”

 

โครโน่ : “อย่างงั้นหรอกเรอะ ลิลี่ยังเด็กอยู่มาก ดังนั้นอย่ารังเกียจเธอเลยนะ”

 

ชุดที่ลิลี่ใส่ถูกโยนทิ้งเอาไว้อยู่ตรงปลายเตียงนี้

 

ฟิโอเน่ : “ฉันเข้าใจละ ฉันรู้แล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ เดียวฉันจะทำเป็นไม่สนใจที่พวกคุณสองคนจะทำบนเตียงกันหลังจากนี้นะคะ”

 

โครโน่ : “อือ?อ๊ะ อืมใช่ไม่เป็นไรแล้วถ้าเธอเข้าใจแล้วละนะ”

 

ดูเหมือนว่าจะเป้นคำตอบที่ยังดูกำกวมอยู่เล็กน้อย แต่ในเมื่อคุณฟิโอน่าไม่รังเกียจกับเรื่องนี้ก็ปล่อยเอาไว้แบบนี้ละกัน

 

โครโน่ : “งั้นชั้นขอตัวออกไปก่อนสักครู่นะ”

 

ฟิโอเน่ : “ต้องการให้ช่วยมั้ยค่ะ?”

 

โครโน่ : “อ้า ชั้นอยากจะทำพิธีให้กับพวกเพื่อนๆชั้นหน่อยละนะ”

 

ฟิโอเน่ : “...เข้าใจแล้วค่ะ”

 

โครโน่ : “แล้วคุณฟิโอน่าจะทำอะไรครับ?”

 

ฟิโอน่า : “ฉันมีทำสัญญาสำคัญกับคุณลิลี่เอาไว้ ดังนั้นฉันจะรออยู่ที่นี่จนกว่าคุณลิลี่จะตื่นค่ะ”

 

โครโน่ : “สัญญา?”

 

ฟิโอน่า : “ใช่ค่ะ เป็นสัยญาที่สำคัญมากๆของมากๆเลยค่ะ และฉันก็ไม่อยากให้ช้าไปกว่านี้ที่จะทำสัญญาที่ว่านั้นค่ะ”

 

โครโน่ : “ชั้นไม่รู้ว่าพวกเธอไปทำสัญญาอะไรกันเอาไว้ แต่ขอฝากลิลี่เอาไว้กับเธอด้วยละกันนะ”

 

ฟิโอน่า : “ได้ค่ะ”

 

โครโน่ : “อ้า เมื่อกี้เธอบอกว่าหิวใช่ไหม? เดียวชั้นจะเอาของกินมาให้ตอนที่กลับมาอีกทีนะ”

 

ฟิโอน่า : “เป็นข้อเสนอที่ยอดเยี่ยมมากค่ะ ได้โปรดกรุณารีบนำมาให้เร็วที่สุดด้วยนะคะ และควรจะเป็นของหวานๆและมีจำนวนมากๆด้วยค่ะ”

 

หลังจากที่ได้รับคำร้องที่ดูโลภมากนั้น ชั้นก็ออกมาจากตึกกิล

 

......

 

เหตุการณที่หมู่บ้านอิรุสที่ตอนนี้ได้มีพวกทหารยามและนักผจญภัยเข้ามาควบคุมและขับไล่พวกกองทัพครูเสดเดอร์ที่อยู่ในหมู่บ้านได้ถูกประกาศออกไปอย่างเป็นทางการให้กับหมู่บ้านโดยรอบนี้

 

หากไม่ใช่เพราะโครโน่หรือลิลี่ที่ปรากฏตัวก่อนหน้านี้แล้วละก็ พวกครูเสดเดอร์คงจะไม่แตกพ่ายไปอย่างง่ายๆแบบนี้แน่

 

ทหารที่โครโน่ได้สังหารไปนั้นมีถึงร้อยนายรวมถึงพรีสเคอร์วองเองก็ได้ถูกสังหารลงเช่นกัน นั่นทำให้กำลังใจของทหารครูเสดเดอร์นั้นลดลงเป็นอย่างมาก

 

นอกจากนี้พวกเขายังโชคไม่ดีอีกที่เวลานั้น โครวุสได้นำกองทัพจอมเวทออกไปค้นหาน้ำพุแห่งแสงอยู่

 

หากพวกเขารู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติแล้วรีบนำกองทัพจอมเวทกลับมาที่หมู่บ้านอิรุสก่อนแล้วละก็ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากระดานตานั้นของโครโน่คงต้องพลิกกลับมาเป็นของอีกฝ่ายแน่

 

แต่อย่างไรก็ตามกองกำลังที่ว่านั้นก็ได้ถูกกำจัดจนหมดสิ้นไปแล้วด้วยน้ำมือของลิลี่

 

หลังจากที่สูญเสียกองกำลังส่วนใหญ่และผู้บัญชาการไป ทหารที่เหลือจึงตัดสินใจที่จะหนีออกมา

 

 

สรุปแล้วพวกครูเสดเดอร์ที่โยนหมู่บ้านอิรุสลงนรกทั้งเป็นก้ได้หนีจากไปพร้อมกับความหวาดกลัว ในขณะที่ชาวบ้านก็ได้รับการช่วยเหลือและอพยพไปยังหมู่บ้านควอล

 

การอพยพนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น

 

และในที่สุดตอนนี้ที่หมู่บ้านอิรุสก็ไม่มีกองทัพใดๆหลงเหลืออยู่

 

ชาวบ้านที่ได้รับคำสั่งให้หนีออกไปนั้นได้รับข้อมูลว่าตอนนี้ไม่มีทหารใดๆที่จะมาคอยปกป้องหมู่บ้านนี้เหลืออยู่อีกแล้ว

 

จะปล่อยให้ถูกมังกรกินเข้าไป หรือถูกฆ่าโดยพวกครูเสดเดอร์ ชาวบ้านที่เผชิญกับความจริงเหล่านี้ต่างต้องจำยอมอพยพออกไป

 

เสียงร้องไห้ เสียงที่เศร้าโศก ดวงตาที่ว่างเปล่า แต่เพื่อให้ยังมีชีวิตรอดต่อไปได้ พวกเขาจึงขยับร่างกายของพวกเขาต่อไปได้

 

โครโน่ได้ยับยั้งอารมณ์ของตนที่จะระเบิดออกมา แล้วเข้า่วยเหลือชาวบ้านที่กำลังอพยพ และเขายังช่วยจัดการกับศพของชาวบ้านที่เหลือทั้งหมด

 

ปกติก็มีพิธีศพตามธรรมเนียมของหมู่บ้านอิรุสอยู่ แต่เพราะว่าไม่มีเวลาพอ เนื่องจากพวกครูเสดเดอร์จะกลับมาเมื่อไหรก้ได้ ดังนั้นศพจำนวนมากเหล่านี้จึงถูกนำไปเผาทั้งหมด

 

ไม่มีโลงศพ ไม่มีแม้แต่ป้ายศพ ศพส่วนใหญ่ต่างถูกนำมารวมเข้าด้วยกันแล้วถูกเผาไป

 

เนื่องจากไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ในการจัดการกับภูเขาศพนี้ จึงไม่มีใครต่อต้านวิธีการนี้เช่นกัน

 

พวกเขาทำได้แค่ขอโทษและร้องไห้ให้กับพวกเขาที่ไม่อาจมอบงานศพที่เหมาะสมให้กับพวกเขาได้

 

โครโน่ครุ่นคิดว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงต้องประสบกับเรื่องเลวร้ายขนาดนี้ด้วยในขณะที่เขากำลังเฝ้ามองศพที่ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านนี้

 

โครโน่ : “(ถ้าหากกลับมาให้เร็วกว่านี้หนึ่งวันแล้วละก็ ชั้นก็คงจะขับไล่พวกครูเสดเดอร์ไปได้)”

 

หรืออย่างน้อย จำนวนศพเหล่านี้ก็คงจะมีจำนวนที่น้อยลง

 

แต่มาคิดว่า”ถ้าหากว่า”ในตอนนี้ มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย

 

แต่ด้วยใบหน้าที่สะท้อนถึงสิ่งที่เขาไม่อาจทำได้สำเร็จในเวลานี้ ครั้งหน้าเขาจะต้องทำอะไรบางอย่างให้ได้หากเวลาฉุกเฉินแบบนี้ได้เกิดขึ้นอีกครั้ง

 

และตอนนี้เขาก็ได้ข้อสรุปในสิ่งที่เขาต้องการจะทำหลังจากนี้

 

โครโน่ : “ไอพวกบัดซบครูเสดเดอร์จะต้องกลับมาแน่ และครั้งนี้คงเป็นหม๋บ้านควอลเป้นที่หมายต่อไปแน่”

 

ไดดารอสได้พ่ายแพ้ และราชามังกรได้ตายไปแล้ว ควรจะคิดว่าตอนนี้ทั้งดินแดนได้ตกเป็นของครูเสดเดอร์ไปแล้วจะดีกว่า นั่นจะสามารถอธิบายได้ว่าทำไมพวกกองทัพครูเสดเดอร์ถีงมาโผล่ที่สุดขอบบ้านนอกแบบนี้ได้

 

ด้วยการที่ไม่มีกองทัพไหนจะไปขัดขวางครูเสดเดอร์ได้แล้ว คงขึ้นอยู่กับเวลาที่ประเทศนี้จะถูกพิชิตไปทั้งหมด ตอนนี้ไม่มีที่ไหนในดินแดนนี้อีกแล้วที่จะปลอดภัยได้

 

โครโน่หยิบแผนที่ที่เอามาจากบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านขึ้นมา

 

โครโน่ : “(จากระยะทางและภูมิประเทศแถบนี้ ไม่ว่าจะยังไงเส้นทางหลบหนีที่เหลืออยู่ก็มีแค่เส้นทางไปยังสปาด้าเท่านั้น)”

 

ในทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านอิรุสที่อยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศไดดารอสมีภูเขากาลาฮอลคั่นอยู่ และเมื่อผ่านเส้นทางหมู่บ้านเหล่านี้ไปก็จะเป็นประเทศรัฐสปาด้า

 

โครโน่ : “(พวกสปาด้าได้เตรียมกองทัพเพื่อบุกประเทศไดดารอสเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว ชั้นเองก็ไม่รู้ว่ากองทัพที่ว่านั้นเป็นยังไง แต่ตอนนี้ที่นั้นเป็นสถานที่แห่งเดียวที่มีกองทัพพอจะต้านทานพวกครูเสดเดอร์ได้ ปัญหาคือพวกเขาจะต้อนรับพวกเราที่เป็นประชาชนของประเทศศตรูมั้ยหรือเปล่านี่สิ….ไม่สิ การลี้ภัยในสมัยนี้นั้นไม่ได้แก้ได้อย่างง่ายๆเหมือนกับยุคสมัยปัจจุบันของชั้นศะหน่อย ไม่ว่าจะคิดยังไงก็คงไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาหรอก)”

 

ปัญหาที่ว่าพวกเขาจะรับผู้อพยพลี้ภัยที่เป้นศตรูเข้ามาในประเทศมั้ยนั้น คำตอบเหล่านี้เป็นไปไม่ได้ที่โครโนจะหาคำตอบออกมาได้

 

สุดท้ายโครโน่จึงได้ข้อสรุปว่าไว้ค่อยคิดตอนที่เวลานั้นมาถึงก็แล้วกัน

 

โครโน่ : “(นอกจากนี้อีกปัญหาคือไอพวกสารเลวนั้นมันจะยอมปล่อยพวกเราหนีไปง่ายๆแบบนี้งั้นเรอะ? มันคงจะดีหากพวกชั้นสามารถอพยพไปได้ก่อนที่พวกมันจะตามมา แต่ถ้าหากพวกเราไม่สามารถทำได้ก่อนที่พวกมันจะมาละ? ถ้าหากพวกมันส่งกองทัพตามล่ามาได้ก่อนละ? พวกชั้นจะสามารถไปถึงสปาด้าได้โดยที่ไม่เจอุปสรรค์เลยงั้นเรอะ?)”

 

โครโน่ได้พีมพำและถอนหายใจออกมา

 

โครโน่ : “ชั้นจะทำให้มันเป็นไปได้มั้ย..ชั้น...ชั้นจะต้องทำให้ได้”

 

โครโน่ได้ตั้งมั่นกับความตั้งใจของตัวเองอีกครั้งว่าจะต้องทำอะไรต่อไป

 

โครโน่ : “(ถ้าหากพวกสารเลวนั้นตามพวกชั้นมาอีกละก็ ชั้นนี่แหละจะเป้นคนหยุดพวกมันเอง คราวนี้แหละชั้นจะปกป้องพวกเขาเอง!)”




NEKOPOST.NET