[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 69 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.69 - ตอนที่ 69 อัครสาวกทั้ง 4 (1) (บทที่หก:สู่สปาด้า)


บทที่หก สู่สปาด้า

ตอนที่ 69 อัครสาวกทั้ง 4 (1)

 

ณ ที่ห้องบัลลังก์ของปราสาทไดดารอส โถงที่โอ่อ่านั้นถูกสร้างอย่างสวยงามด้วยงานช่างของเผ่าดวอฟ(คนแคระ) เพียงแต่สัญลัักษณ์ของมังกรสีดำที่ได้เคยประดับเอาไว้นั้นได้ถูกแทนที่ด้วยสัญลักษณ์ของกางเขนแทน

 

ในห้องบัลลังก์นี้ที่ถูกแทนที่โดยผู้นำคนใหม่นั้นกำลังมีคนสี่คนนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หรูหราอยู่

 

.... : “ยินดีต้อนรับสู่ไดดารอส”

 

คนที่แสดงการต้อนรับผู้มาเยื่อนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนคือผู้บัญชาการของกองทัพครูเสดเดอร์ และยังเป็นผู้ที่ได้รับฉายา「ผู้สังหารมังกร」อัครสาวกที่ 7 ลอร์ด ซาริเอล

 

… : “พวกฉันอุตสาห์มาดูว่าเธอยังสบายดีอยู่มั้ย ขอบคุณพวกฉันซะด้วยละ ซาริเอล!”

 

คนที่เรียกชื่อของซาริเอลขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สูงปรีดคืออัครสาวกที่ 11 ลอร์ดมิซา

 

เธอสวมใส่ผ้าคลุมไหล่สีขาวเหมือนกับทุกครั้ง มิซาเอนเรื่องร่างที่สวยงามของเธอลงไปบนเก้าอี้ด้วยความท่าทีที่เย่อหยิ่ง

 

… : “มะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะครับ ลอร์ด ซาริเอล…”

 

เด็กหนุ่มที่สวยงามและน่ารัก ใบหน้าของเขาแดงออกมาและทำตัวเหมือนกับกำลังลำบากใจบางอย่างอยู่ เขาคืออัครสาวกที่ 12 มาเรียเบล

 

เขาเป็นคนที่สุขุม แต่เมื่อมาอยู่ต่อหน้าของซาริเอลแล้ว เขาก็กลับไปใช้คำพูดที่เขาคิดว่าดูปลอดภัยที่สุดในการพูดคุยกับเธอ

 

… : “ยินดีด้วยที่เธอดูสบายดีอยู่นะ ซาริเอลจัง แต่ว่า--”

 

เธอที่มีรอยยิ้มอันอ่อนโยน เธอคนที่ถูกเรียกว่า「สตรีศักดิ์สิทธิ์」เธอคืออัครสาวกที่ 3 มิคาเอล และตอนนี้เธอก็กำลังลุกจากเก้าอี้เดินเข้าไปหาซาริเอล

 

ซาริเอลผู้ที่มีร่างกายงดงามและดูอ่อนโยน กับมิคาเอลผู้ที่มีร่างกายแสนเย้ายวนและมนเสน่ห์ของผู้ใหญ่ เมื่อทั้งสองคนนี้อยู่ด้วยกันก็ดูเหมือนแม่กับลูกที่ต่างก็เป็นสาวงามด้วยกันทั้งคู่

 

มิคาเอล : “ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บของเธอจะยังไม่หายดีเลยนี่”

 

มิคาเอลจับแขนขวาของเธอที่พันเอาไว้ด้วยผ้าพันแผลขึ้นมาอย่างช้าๆ

 

มิคาเอล : “โอ้ยตายจริง! แผลเปิดเป็นรูกว้างเลยนี่”

 

มิคาเอลเดาได้ถึงขนาดของบาดแผลได้แม้ว่าซาริเอลจะยังคงมีผ้าพันแผลปกปิดเอาไว้

 

แขนข้างนี้คือข้างที่โครโน่ใช้เข็มพิษแทงเข้ามาตอนนั้น และซาริเอลก็ได้ทำการรักษาชั่วคราวโดยการใช้หอกของเธอถอนพิษออกมาด้วยการเฉือนเนื้อทิ้งไป แผลเมื่อตอนนั้นยังคงฝากเอาไว้อยู่บนแขนของซาริเอลจนถึงตอนนี้

 

มิคาเอล : “「เจ็บเอย ความเจ็บปวดเอ๊ย จงหายไป♪」”

 

มิคาเอลด้วยคำร่ายที่ฟังดูเหมือนจะไม่แยแสนี้ ไม่มีใครในที่นี้คิดว่าเธอกำลังล้อเล่นอยู่

 

ซาริเอล : “...ขอบคุณมากค่ะ”

 

มิคาเอล : “ไม่เป็นราย เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้วละ”

 

เมื่อมิคาเอลถอนมือออกจากแขนของซาริเอล ผ้าพันแผลก็ถูกแกะออกโดยอัตโนมัติ

 

บนมือของซาริเอลที่ควรจะมีบาดแผลน่ากลัวอยู่กับได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย มีเพียงแค่ผิวที่ขาวแสนสวยอย่างไร้ตำหนิอยู่ตรงนั้น

 

เพื่อที่จะรักษาบาดแผลปกติต้องใช้เวลาในการรักษาพอควรอยู่ แต่ด้วยพลังของอัครสาวกที่ 3 มิคาเอลแล้วก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

 

เธอยิ้มให้อย่างพึ่งพอใจกับผลงาน แล้วก็กลับไปที่เก้าอี้ของเธอ

 

มิซา : “แล้วแผลนั้นเธอไปได้มายังไง? มีมังกรโผล่มาอีกตัวหรือไงกัน?”

 

มิซาถามด้วยน้ำเสียงที่แหลมคม

 

มาเรียเบล : “ใช่ครับ แล้วมันดูเหมือนว่าจะเป็นแผลที่ได้รับมาจากอย่างอื่นที่ไม่เหมือนไปเผชิญหน้ากับมังกรเลยด้วย”

 

พวกเขาทั้งสองคนต่างเป็นห่วงซาริเอล และยังสงสัยว่ามีตัวอะไรที่สามารถทำร้ายซาริเอลได้แม้ว่ากองทัพไดดารอสจะถูกทำลายไปแล้วก็ตาม

 

ซาริเอล : “......”

 

คำตอบของซาริเอลคือไม่ตอบ

 

สำหรับคนอื่นควพูดโกหกไปแล้ว แต่สำหรับซาริเอลที่เป็นคนไม่มีไหวพริบแล้วนั้น การโกหกสำหรับเธอเรียกว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำ ดังนั้นเธอจึงเงียบ

 

มิซา : “หุ หุ หุ เธอเลยเงียบซินะ”

 

เมื่อมองดูซาริเอลที่เงียบไม่ยอมตอบออกมา ดวงตาของมิซาก็เริ่มส่องประกาย

 

ซาริเอลคิดอยู่ครู่หนึ่ง บางทีเธออาจจะรู้ว่าตัวเธอเองนั้นได้ปล่อยให้ศตรูที่ควรจะจับได้ปล่อยให้หนีไปแล้วก็ได้

 

มิซา : “หุ หุ หุ ยัยโง่ ไปซุ่มซามทำตัวเองบาดเจ็บมาละสิใช่ไหม ?!”

 

ซาริเอล : “....”

 

(ขอบคุณพระเจ้าที่เธอมันโง่) ทุกคนยกเว้นมซาต่างคิดเช่นนี้ขณะที่กำลังมองดูมิซาที่กำลังเข้าใจผิดอยู่

 

มิซา : “เธอคงจับ「ศาสตราวุธแห่งพระคัมภีร์」ไม่ระวังเองแล้วก็ได้รับบาดเจ็บมาใช่ไหม?”

 

มาเรียเบล : “ไม่ใช่ว่าเป็นเธอต่างหากเรอะที่พึ่งทำแบบนั้นไปก่อนหน้านี้?”

 

มาเรียเบลถอนหายใจออกมาแล้วเริ่มเลล่าเรื่องน่าอายของมิซาให้ทุกคนฟัง

 

มาเรียเบล : “「ศาสตราวุธแห่งพระคัมภีร์」จะสามารถทำร้ายอัครสาวกได้หรือเปล่านะ? เธอคิดแบบนี้เสร็จแล้วก็เอามือไปจับเข้าที่ใบดาบที่คมยิ่งกว่าคม จากนั้นมือของเธอก็ถูกตัดขาดทันทีเลยละ!”

 

มิซา : “กะ ก็ฉันไม่รู้นี่! ทีซาริเอลยังทำได้ ฉันก็ต้องทำได้สิ?!?!”

 

มาเรียเบล : “แล้วใครกันที่ทำตัวผิดพลาดโง่ๆที่สุดนอกจากเธอกันนะ?”

 

มิซา : “แต่ซาริเอลเองก็พลาดท่าเหมือนกันไม่ใช่เรอะ อย่าบิดบังคายออกมาซะ!”

 

เธอทำเป็นไม่สนใจเรื่องน่าอายของเธอแล้วหันไปหาซาริเอลโดยที่ไม่สนใจฟังมาเรียเบลต่อ

 

ซาริเอล : ...อือออ”

 

เธอพยักหน้าเล็กน้อย

 

เธอไม่อาจโกหกได้ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องแก้ไขความเข้าใจผิดของฝ่ายตรงข้ามเช่นกัน

 

ถ้าเธอแค่พยักหน้าตอบรับพวกเขาก็จะไม่ออกตามล่าโครโน่

 

มิซา : “นั่นไง! เป็นอุบัติเหตุจริงๆด้วย!!”

 

มาเรียเบล : “ทุกคนต้องเคยทำเรื่องผิดพลาดบ้างน่า”

 

มาเรียเบลกลับลำ 180 องศาทันที

 

มิซา : “มาเรียเบล นี่นาย..…”

 

กำลังพูดตรงข้ามกับที่นายพูดอยู่เมื่อกี้เลยนะ! มิซาส่งสายตาแทนคำพูดให้กับเขา

 

แต่เขาก็ไม่แสดงท่าทีลังเลที่จะตอบกลับว่า

 

มาเรียเบล : “ผมอยู่ข้างซาริเอลครับ”

 

มิซา : “หึ เพราะเป็นผู้ชายสินะ”

 

มาเรียเบล : “!?!”

 

ด้วยคำพูดเพียงคำเดียวของมิซา ก็ทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มลนลานขึ้นมา

 

มิซา : “แน่นอนว่าซาริเอลไม่ชอบผุ้ชายที่ไม่เป็นตัวของตัวเองใช่ไหม?”

 

ซาริเอล : “ฉัน…”

 

มิซา : “เห็นไหม!!แม้แต่ซาริเอลก็ยังไม่ชอบผู้ชายแบบนายเลย!!”

 

ฉันยังไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย แต่ซาริเอลก็ได้สูญเสียเวลาที่จะขัดจังหวะการสนทนาที่รวดเร็วของเธอไปแล้ว

 

มาเรียเบล : “เออ….ลอร์ดซาริเอล..ผม คือว่าผม…”

 

มาเรียเบลไหลตกลงมาเพราะหัวใจที่ได้แตกสลายลง ส่วนมิซาก็มองมาเรียเบลด้วยท่าทีที่เหนือกว่าเพราะชัยชนะที่ได้รับ

 

ซาริเอลยังคงสงบนิ่งแต่ภายในหัวกำลังคิดว่าควรอยู่อะไรออกไปอยู่

 

และการสนทนาที่แสนจะไร้สาระไม่อาจเห็นได้ถึงเศษเสี้ยวของความศรัทธา ก็กำลังเกิดขึ้นภายในห้องบัลลังก์ที่สง่างามนี้

 

มิคาเอล : “ฮิฮิฮิ ตัดสินใจถูกจริงๆที่มาเยี่ยม ทุกคนดูมีความสุขมากเลยละ”

 

มิคาเอลที่อายุมากที่สุดในกลุ่มนี้ได้ทอดสายตาไปยังอัครสาวกที่ยังอ่อนเยาว์ทั้งสามคนอย่างอบอุ่น

 

จริงๆแล้วมิคาเอลที่อาวุโสมากที่สุดในกลุ่มนี้ต้องคอยห้ามปรามและควบคุมการประชุมนี้ แต่ในห้องที่มีแค่สี่คนนี้ก็ไม่มีใครจะมาคอยจำจี้จำไชเธอได้

 

และการประชุมของอัครสาวกที่ได้จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในทวีปแพนโดร่าที่ดำเนินไปอย่างรื่นเริงแบบนี้ก็ได้เริ่มต้นขึ้น




NEKOPOST.NET