[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 66 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.66 - ตอนที่ 66 มารร้ายVSนักบวช (1)


บทที่ห้า อิรุสลุกไหม้

ตอนที่ 66 มารร้ายVSนักบวช (1)

 

 

ด้วยใบหน้าที่ซีดเผือกของทหารส่งสารที่มาถึงกิลในที่สุด เคอร์วองก็รีบหยิบไม้คฑายาวคู่ใจของเขาแล้วเดินออกจากห้องไป

 

รายงานนั้นได้บอกว่ามีจอมเวทใส่ชุดสีดำบุกเข้ามาในหมู่บ้าน คงต้องโทษเจ้าพวกที่คอยเฝ้ายามซะหน่อยบ้างแล้ว ทำไมถึงปล่อยให้บุกรุกเข้ามาได้

 

เขาได้ตัดสินใจที่จะลงมือแก้ไขสถานการณ์ด้วยตนเอง เคอร์วองเองก็เป็นชายคนหนึ่งที่มีความสามารถและเยือกเย็นพอที่จะเป็นผู้บัญชาการที่เก่งกาจคนหนึ่งเช่นกัน

 

เคอร์วอง : “บุกเข้ามาคนเดียวแบบนี้ ถ้าไม่ใช่ว่ามั่นใจในความสามารถตนเองก็คงเป็นแค่ไอบ้าคนหนึ่ง”

 

เขาเดินคู่ไปกับลูกน้องสองคนแล้วเปิดประตูกิลออกไปข้างนอก

 

ที่นอกอาคารกิลคือลานใจกลางหมู่บ้าน สถานที่ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของชาวบ้านในไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ ซึ่งตอนนี้ได้กลายมาเป็นลานสำหรับตรึงกางเขนของเหล่านักผจญภัยที่น่าสงสารทั้งหลายของหมู่บ้านนี้

 

และขณะนี้ทหารครูเสดเดอร์ต่างกำลังรวมตัวตั้งแถวเป็นแนวป้องกันอยู่ตรงใจกลางลานนี้

 

หลังแนวป้องกันของทหารที่ถือหอกเอาไว้อยู่ มีคนที่ได้รับบาดเจ็บกำลังรับการรักษา บ้างก็ถูกอะไรบางอย่างกระแทกจนปลิวไปไกลจนทิ้งรอยเลือดเป็นกระจุกอยู่ตรงนั้น

 

เคอร์วอง : “ชายที่ว่าเข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้วงั้นเราะ?”

 

เคอร์วองได้ถามทหารส่งสารที่กำลังคุกเขาให้กับเขาอยู่

 

น้ำเสียงของเขาบอกว่าโกรธมากที่ปล่อยให้ผู้บุกรุกคนเดียวเข้ามาได้ใกล้ขนาดนี้

 

ทหาร : “ใช่ครับ ศตรูเป็นจอมเวทที่ใช้เวทมนตืที่ไม่มีใครรู้จักซึ่งทรงพลังมาก และพวกเราก็ยังไม่มีกองทัพจอมเวทคอยสนับสนุ่น---”

 

เคอร์วอง : “ชิ แล้วกองทัพจอมเวทของเราหายไปไหนล่ะ”

 

เขาได้สาปแช่งสถานการณ์นี้และพยายามไม่คิดถึงสาเหตุของมัน จากนั้นเขาก็ได้พยายามหาหนทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

เคอร์วอง : “บอกว่าเป็นเวทที่ไม่เคยเห็นมาก่อนใช่ไหม? แล้วรู้มั้ยว่ามันเป็นเวทแบบไหน?”

 

ทหาร : “ผมเองก็เห็นไม่ชัดครับ แต่มันเป็นลูกกลมๆสีดำที่สามารถทะลวงชุดเกราะไปพร้อมกับร่างกายของทหารได้อย่างง่ายดายเลยครับ”

 

ฟังดูเหมือนเวทมนต์ดำระดับต่ำอย่าง 「บอลดำ・เดด・ซากิต้า (黒球・デス・サギタ)」แต่พลังทำลายกลับสูงกว่างั้นเราะ

 

และเวท「บอลดำ・เดด・ซากิต้า」ก็ไม่ใช่เวทที่มีอำนาจทะลุทะลวงเกราะเหล็กโซ่ถักได้หรอก มันเป็นเวทที่ใช้เพื่อช็อคศตรูต่างหาก

 

เคอร์วอง : “ถึงจะมีการเสริมพลังก็ไม่เป็นไรหรอก แต่คงจะเป็นปัญหาแน่หากเป็นพวกใช้เวทออริจินอลหรือเวทพิเศษ โอ้ เห้ยพวกแกใช้ดูเอลชีลด์ซะ”

 

เมื่อได้รับคำสั่ง จอมเวททั้งสองคนที่อยุ่ข้างๆเขาก็เริ่มร่ายเวท

 

“「「الجدران بيضاء ناصعة توسيع نطاق الحماية لمنع」」”

 

เวทที่ได้ร่ายไปคือเวทป้องกัน「กำแพงศักดิ์สิทธิ์・ลักซ์・วอร์ดีเฟ้นด์」พวกทหารทั้งหมดถูกหุ้มด้วยแสงสว่าง

 

ด้วยสิ่งนี้พวกเขาก็สามารถป้องกันการโจมตีระยะไกลจากเวทมนต์ได้ แต่ยังไงซะหากพวกเขาคิดที่จะโจมตีกลับไป พวกเขาก็ต้องเดินออกไปจากบาเรียนี้

 

ถ้าหากศตรูสามารถใช้เวทที่ฆ่าพวกเราได้ทันที การส่งคนออกไปก็จะยิ่งเป็นการเพิ่มเหยื่อซะมากกว่าดังนั้นก็ต้อง

 

เคอร์วอง : “ทหารทุกคนให้ตั้งสมาธิกับการป้องกันซะ เดียวเราคนนี้จะเป็นคนจัดการศตรูเอง”

 

เคอร์วองได้สรุปว่าเพราะไม่มีจอมเวทมากพอที่จะใช้เวทป้องกัน เขาจึงไม่อาจเผชิญหน้ากับศตรูที่เป็นจอมเวทได้

 

ปกติแล้วหากจอมเวททั้งหมดอยู่ที่นี่ เขาก็จะสามารถให้จอมเวทสนับสนุนจากข้างหลังไปพร้อมกับการร่ายเวทป้องกันไปพร้อมๆกันได้ แต่เนื่องจากพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่มันจึงเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้

 

และถ้าหากเคอร์วองเป็นเพียงแค่พรีสธรรมดา กองทัพของพวกเขาก็จะไม่มีโอกาศที่จะต่อกรกลับได้อีกแล้ว แต่เพราะเขามั่นใจความสามารถและทักษะของเขาในฐานะจอมเวทคนหนึ่งเช่นกัน เขาจึงไม่มีความกังวลและความกลัวใดๆในเวลานี้

 

อีกทั้งเขายังเชื่อด้วยว่านี่คือบททดสอบของพระเจ้าที่ที่มอบให้เขาในการแสดงความศรัทธา มันยิ่งทำให้เขามีจิตวิญญาณที่จะต่อสู้สูงขึ้นไปอีกขั้น

 

ทหาร : “อา อ้าา มันมาแล้วว!!!”

 

มีคนตะโกนออกมาจากในกลุ่มทหาร

 

ณ ที่ใจกลางถนนหลัก มีร่างหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาอย่างใจเย็นราวกับฉากของคาบอยที่เดินอยู่กลางทุ่งรกร้างแบบนั้น

 

ทหาร :”มันคือมารร้าย!”

 

ทหาร : “มารร้ายมาแล้วว….”

 

พวกทหารเริ่มส่งเสียงหนวกหูขึ้นมาเรื่อยๆ

 

อย่างไรก็ตามพวกเขาได้เห็นพวกพ้องทหารของเขาได้ถูกฆ่าลงไปกว่า 100 ชีวิตต่อหน้าต่อตาของพวกเขา เป็นปกติที่พวกเขาจะกลัวแบบนี้กัน

 

เคอร์วอง : “เงียบซะ”

 

เคอร์วองที่ไม่เห็นเป้าหมายและสิ่งที่เกิดขึ้นตรงถนนตรงๆ เขาคิดว่าพวกทหารเหล่านี้ช่างขี้ขลาดยิ่งนัก

 

เคอร์วอง : “ไอพวกขยะอย่างพวกแกยังสามารถยิงธนูจากด้านหลังบาเรียได้อยู่ เดียวคนที่จะเข้าไปเผชิญหน้าตรงๆจะเป็นเราเอง”

 

ทหารต่างเงียบลงด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังของพรีส และพวกเขาก้ได้หยิบคันธนูขึ้นมา

 

เคอร์วอง : “และตัวเรานี่ล่ะ จะเป็นคนฆ่าปีศาจตนนั้นให้เอง”

 

เคอร์วองจ้องไปยังศตรูที่ยังอยู่ในระยะไกล

 

ในตอนนั้นเองที่ศตรูของเขาได้สัมผัสถึงตัวตนเขาได้ ศตรูคนนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา

 

สายตาของทั้งคู่ได้ประสานกัน

 

แม้จะอยู่ในระยะห่างแบบนี้ เคอร์วองก็ยังสามารถเห็นดวงตาสีแดงของศตรูได้

 

เคอร์วอง : “สภาวะบ้าคลั่ง?....”

 

ขณะที่เขาพึมพัมแบบนั้นก็ได้ปรากฏเหงือเย็นๆไหลงมาบนใบหน้าของเขา

 

เคอร์วอง : “นี่เราจะต้องเผชิญหน้ากับคนบ้างั้นเราะ…”

 

บ้าคลั่งคือสภาวะผิดปกติของเวทมนต์รูปแบบหนึ่ง

 

มันเป็นสภาวะผิดปกติที่ทำให้ร่างกายติดพิษที่ค่อยๆลดทอนพลังกายและพลังชีวิตลงอย่างช้าๆ

 

ทำให้ติดอาการเหน็บชาซึ่งดึงเอาอิสระของร่างกายออกไป

 

ทำให้ไม่หลับไม่นอนเพื่อขโมยสติออกไป

 

อาการทั้งหมดนี้ไม่ได้ทำให้บาดเจ็บโดยตรง แต่มันจะค่อยๆบั่นทอนร่างของเขาลงมา

 

สภาวะบ้าคลั่งเป็นหนึ่งในสภาวะที่เปลี่ยนคนให้กลายเป็นนักฆ่าที่ไม่อาจแยกมิตรหรือศตรูได้ อีกทั้งยังเพิ่มพลังกายภาพ ลดความเจ็บปวด และไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ

 

และคนที่ตกอยู่ในสภาวะบ้าคลั่งเช่นนี้ก็จะโจมตีแม้แต่พวกเดียวกัน หากคิดที่จะหยุดเขาละก็คงเป็นเรื่องยากแน่ๆ

 

แต่ตอนนี้มีศตรูแค่คนเดียว เขาไม่มีใครคอยสนับสนุนให้เลยสักคน

 

เคอร์วองเคยปะทะกับคนที่ติดสภาวะบ้าคลั่งมาก่อน ตอนนั้นศตรูเป็นแค่ทหารเลวธรรมดาและเพื่อที่จะหยุดคนๆนั้นจึงจำเป็นต้องฆ่าคนนั้นทิ้งไปซะ เพราะเป็นหนทางเดียวที่จะแก้ไขได้

 

เคอร์วอง : “(เป็นศตรูที่ก่อปัญหาให้พอควรเลยนะเนี่ย แต่---”

 

เคอร์วองเดินไปที่ข้างหน้าของเหล่าทหารและนำคฑายามสีขาวถืออยู่ในมือ

 

เคอร์วอง : “จอมเวทปีศาจที่อาจหาญมายืนต่อต้านพระเจ้า! แกจะต้องตายเหมือนกับปีศาจตัวอื่นๆโดยการถูกตรึงบนกางเขนด้วยมือของเราซะ!!”

 

เขาได้แสดงพลังใจที่จะต้อสู้อันมากล้นออกมาให้เห็น

 

เคอร์วอง : “(สุดท้ายแล้วสภาวะบ้าคลั่งมันก็แค่เสริมพลังโจมตีแค่นั้นเอง เราไม่แพ้ให้กับสัตว์ที่ไร้สติจนไม่อาจแม้แต่จะพูดคุยเหมือนปกติแบบนั้นได้ซะหรอก!!)”

 

เขารู้ถึงจุดอ่อนของสภาวะคลั่งอยู่แล้ว เคอร์วองมั่นใจว่าเขาจะต้องชนะแน่นอน

 

แต่ทว่า

 

โครโน่ : เข้า ใจ แล้ว แก เป็น คน ทำ มัน ทั้ง หมด สิ นะ ….”

(tn : มันพูดได้วะเฮียเสียใจด้วย 555+)

 

โครโน่พึมพำด้วยเสียงเบาๆที่ไม่อาจส่งไปถึงเคอร์วองได้

 




NEKOPOST.NET