[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 62 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.62 - ตอนที่ 62 กลายเป็นคลั่ง


บทที่ห้า อิรุสลุกไหม้

ตอนที่ 62 กลายเป็นคลั่ง

 

 

มาได้ครึ่งทางแล้วของการกลับไปหมู่บ้านอิรุส ชั้นมองเห็นควันสีดำลอยขึ้นมาจากที่เส้นขอบฟ้า

 

โครโน่:”เชี่ย พวกมันถึงกับเผาหมู่บ้านเลยเรอะ!”

 

แม้ว่าจะยังไม่เห็นตัวหมู่บ้านจริงๆว่าถูกเผาอยู่จริงหรือไม่ แต่มันไม่เหตุผลใดอธิบายได้ดีเท่านี้อีกแล้ว ว่าทำไมถึงได้เกิดควันสีดำแบบนั้นลอยขึ้นมาให้เห็น

 

เมื่อเห็นสถานการณ์ผิดปกติ ชั้นเลยเพิ่มความเร็วในการวิ่ง

 

ตอนนั้นเองก็มีเสียงนกที่บินหนีแตกรังและแมกไม้ที่ถูกแหวกออกดังขึ้นจากภายในป่าห่างออกไปจากจุดที่ชั้นอยู่

 

ฝูงนกภายในป่าบินขึ้นฟ้ามีจำนวนมากผิดปกติอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

 

ลิลี่:”โครโน่!”

 

ลิลี่ที่ซ่อนอยู่ในฮู้ดโผล่ออกมา

 

โครโน่:”มีอะไรงั้นเรอะลิลี่?”

 

ลิลี่:”มีปัญหาแล้วละ ที่น้ำพุกำลังーー”

 

ชั้นหยุดขาตัวเองลงเพื่อฟังสิ่งที่ลิลี่กำลังจะบอก

 

แต่ก่อนที่จะได้ฟังลิลี่พูด ชั้นก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันทีเมื่ออยู่ๆก็เกิดควันลอยขึ้นมาจากภายในป่า

 

โครโน่:”ไอพวกครูเสดเดอร์กำลังเล็งน้ำพุแห่งแสง(光の泉)ด้วยงั้นเรอะ!?”

 

ทำไมพวกมันต้องเล็งเป้าไปที่นั่นด้วยน่ะ?หรือว่าพวกมันคิดว่ามีสมบัติอยู่งั้นเรอะ?

 

ลิลี่กระโดดออกมาจากฮู้ดแล้วเริ่มมุ่งไปยังภายในป่า

 

โครโน่:”อ้า รอก่อน”

 

แม้ว่าลิลี่จะถูกห้ามเข้าใกล้น้ำพุแห่งแสง แต่ชั้นก็รู้ดีว่าที่นั่นสำคัญสำหรับเธอขนาดไหน

 

ชั้นไม่รู้หรอกว่าการคุ้มครองจากราชินีที่ลิลี่ได้ว่าไว้มีความหมายต่อพวกแฟรี่ขนาดไหน แต่ชั้นรู้ว่ามันเป็นดินแดนที่หนาแน่นไปด้วยพลังงานเวทมนต์ อีกทั้งพวกแฟรี่ยังกำหนดให้เป็นเขตต้องห้ามไม่ให้เผ่าอื่นๆเข้าไปใกล้ด้วย ดังนั้นชั้นเลยพอจะสามารถเข้าใจถึงความรู้สึกได้

 

ถ้าน้ำพุแห่งแสงถูกเผ่าอื่นบุกเข้าไปทำลาย การคุ้มครองจากราชินีที่มอบให้เหล่าแฟรี่ก็จะหายไปจากดินแดนนั้น

 

ดังนั้นลิลี่และเหล่าแฟรี่คนอื่นๆจึงพยายามป้องกันการบุกรุกด้วยตัวของพวกเธอเอง

 

ควันที่ลอยขึ้นมาจากในป่านั้นคงเกิดจากการที่ครูเสดเดอร์บุกไปยังน้ำพุแห่งแสงที่ตามหาของบางสิ่งและคงเกิดการปะทะกับเหล่าแฟรี่ที่นั้นแน่นอน

 

ไม่มีเหตุผลที่จะหยุดลิลี่เอาไว้ ความจริงแล้วชั้นอยากไปช่วยเธอด้วยซ้ำ

 

แต่ควันดำนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่ที่น้ำพุแห่งแสงเท่านั้น ที่หมู่บ้านเองก็เกิดเหตุการณ์เดียวกันนี้ขึ้นเช่นกัน ชั้นไม่อาจปล่อยหมู่บ้านไว้แบบนั้นได้หรอก

 

ลิลี่:”ลิลี่จะไปที่น้ำพุแห่งแสงเอง ส่วนโครโน่ควรไปที่หมู่บ้านนะ”

 

โครโน่:”....แน่ใจน่ะ?”

 

สำหรับชั้นแล้วความปลอดภัยของลิลี่ต้องมาก่อน

 

และชั้นก็รู้แล้วว่าตอนนี้ชั้นกำลังโกรธที่หมู่บ้านโดนโจมตี แต่ก็ต้องอนทนเพื่อไม่ให้ลิลี่เป็นอันตรายไปอีกคนด้วย

 

แน่นอนว่าชั้นไม่ถอยหลังกลับแน่ และชั้นตัดสินใจแล้วว่าจะต้องปกป้องลิลี่ให้ได้

 

แต่การที่ต้องให้เธอไปเผชิญหน้ากับกองทัพครูเสดเดอร์เพียงคนเดียวมันก็ー 

 

ลิลี่:”ไม่เป็นไร!เชื่อในตัวลิลี่เถอะ!”

 

ลิลี่คือคู่หูของชั้น ไม่ใช่คนที่ต้องได้รับการปกป้องจากชั้นแต่เพียงฝ่ายเดียว ถ้าเธอบอกให้ชั้นเชื่อในตัวของเธอ งั้นชั้นก็จะทำตามที่เธอบอกเพราะว่าชั้นเชื่อเธอ

 

โครโน่:”เข้าใจแล้ว แต่อย่าทำอะไรที่วู่วามล่ะ”

 

ลิลี่:”อือ โครโน่ด้วยนะ”

 

โครโน่:”อึ...อือ รู้น่า”

 

ใช่แล้วชั้นสัญญากับลิลี่ไปแล้วว่าจะไม่ฝืนตัวเองอย่างตอนที่สู้กับซาริเอลแบบนั้นอีกครั้ง

 

โครโน่:”ชั้นไม่รู้ว่าพวกครูเสดเดอร์มีจำนวนมากแค่ไหน แต่ให้คาดการณ์ไว้ว่าพวกมันเคลื่อนพลมาเป็นกองทัพ มันไม่ใช่จำนวนที่พวกเราจะจัดการได้เพียงลำพัง จังหวะที่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ได้แล้ว ให้รีบถ่อยทันทีแล้วไปพบกันที่กิลด์ในหมู่บ้านควอลนะ”

 

ลิลี่:”อือ!”

 

จากนั้นพวกชั้นก็แยกไปยังเป้าหมายของแต่ละคน

 

ตอนนั้นชั้นไม่ได้คิดเลยว่าจะมีนรกรอคอยอยู่ข้างหน้า

 

 

***

 

 

บ้านและอาคารถูกเผาจดมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน บางหลังยังคงติดไฟลุกไหม้อยู่

 

ตามถนนเต็มไปด้วยเลือดที่สาดกระจายอยู่ตรงนู้นบ้างตรงนี้บ้าง แต่ไม่มีร่างของศพพบอยู่ตรงนี้เลยสักคน (บางทีพวกเขาอาจบาดเจ็บหนักเลยต้องรวบรวมไปรักษาในที่ๆเดียวกันก็เป็นได้) ชั้นพยายามคิดในแง่ดีแบบนั้น

 

แต่พอชั้นได้กลิ่นเน่าของศพลอยมาแตะจมูก ความหวังของชั้นก็พังทลายลง

 

กลิ่นนั้นลอยมาจากทางประตูหมู่บ้าน จากใจกลางของหมู่บ้าน

 

มันแสดงให้เห็นถึงความจริงที่ว่าข้างหลังแนวรั้วไม้นั้นคืออดีตชาวบ้านของที่นี้

 

โครโน่:”ฮาา....ฮาา....”

 

ชั้นหยุดวิ่งลงแล้วเดินราวกับคนเจ็บป่วยไปตามถนน

 

จนกระทั้งถึงตอนนี้แม้ว่าชั้นจะได้ผ่านการพรากชีวิตผู้อื่นมามากมาย

 

แม้จะไปยืนอยู่ต่อหน้ามังกร ต่อหน้าซาริเอล ชั้นก็ไม่เคยขาสั่นไปด้วยความกลัวแบบนี้

 

แต่ความรู้สึกนี้ ความรู้สึกที่ได้เห้นภาพของหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ที่จมในกองเลือดและเปลวไฟ ความรู้สึกนี้มันคือความกลัวแบบไหนกัน?

 

โครโน่:”นี่มันนรกอะไรกัน..."

 

หมู่บ้านนี้ หมู่บ้านอิลรุส สถานที่ที่ชั้นสามารถพักผ่อนและหลีกหนีให้ห่างไกลจากการต่อสู้ได้

 

ทำไมถึงต้องกลายสภาพมาเป็นหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยเลือดแบบนี้

 

ไม่อยากคิดอะไรแบบนั้น ไม่อยากรับรู้เรื่องแบบนี้ ไม่อยากเชื่อーーーชั้นยืนตกตะลึงกับฉากตรงหน้า

 

เวลา เวลาผ่านไปนานแค่ไหนกันแล้วนะนี่ชั้นยืนมานานแค่ไหนกันแล้วนะ

 

ตอนนั้นเองก็มีทหารในชุดสีขาวเดินออกมาจากบ้านหลังหนึ่งที่รอดจากการโดนเผาไหม้มาได้อย่างปาฏิหาริย์

 

ชั้นหยุดขาตัวเองลง

 

ทหารคนนั้นฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะที่กำลังถือบางอยางด้วยมือซ้าย มันส่องแสงประกายบางทีคงเป็นพวกเหรียญเงิน

 

หลังจากมันออกมาก็มีทหารยิ้มแย้มอย่างร่าเริงอีกสองคนขนกล่องที่บรรจุของจนเต็มออกมา

 

ทหารพวกนั้นขนของไปวางบนรถลากสัมภาระที่จอดรถอยู่หน้าบ้าน เสียง*ตึ่ง*ดังขึ้นเมื่อกล่องนั้นกระแทกลงบนรถ

 

ทหารสามคนนั้นพูดอะไรบางอย่างกันอยู่หน้าบ้านที่มีประตูเล็กๆซึ่งคนปกติไม่อาจจะเข้าไปได้หากไม่ก้มตัวเข้าไป จากนั้นพอพูดคุยกันเสร็จพวกมันก็เข้าไปในบ้านอีกครั้ง

 

และตอนที่พวกมันออกมาอีกครั้ง ภายในหัวของชั้นก็ไม่อาจเข้าใจอะไรได้อีกต่อไป ชั้นรู้สึกว่าภายในตัวของชั้นได้มีอะไรบางอย่างพังลงไปและมีบางอย่างค่อยๆก่อตัวขึ้นมา

 

ชั้นค่อยๆรับรู้ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

 

ทหารสามคนนั้นนำศพก็อบลิ้นที่สวมเสื้อออกมา

 

ตอนนี้หูของชั้นกลับมาทำงานอีกครั้ง ชั้นได้ยินสิ่งที่พวกทหารกำลังพูดคุยกันอยู่

 

ทหารในชุดขาว (1):”น่ากลัว น่ากลัวーーมีแต่ลูกก็อบลิ้นโสโครกทั้งนั้น”

 

ทหารในชุดขาว (2):”ーーนี่ถ้าเป็นเอลฟ์สาวๆน่าจะดีกว่านี้นะ จะได้ทำอะไรสนุกๆกันซะหน่อย”

 

ทหารในชุดขาว (3):”เอาน่าอย่างน้อยพวกเราก็ได้เงินจะอะไรก็ช่างมันเหอะ”

 

และพวกมันก็โยนศพลงบนรถลากอย่างไร้ความเมตตา ลังกล่องไม้เมื่อกี้พวกมันยังวางลงบนรถอย่างทะนุถนอมมากกว่าเลย

 

กองศพที่อยู่ตรงนั้นคือคุณเวนและครอบครัวของเขา คุณเวนที่คอยทักทายส่งรอยยิ้มมาให้ชั้นทุกเช้าทุกวัน

 

โครโน่:”อ้าอ้าอ้า..."

 

หมู่บ้านอิลรุสที่ชั้นอยากปกป้องเอาไว้ พอมาได้เห็นศพคนที่รู้จักมาตายอยู่หน้านี้แล้วชั้นก็

 

โครโน่:อุว้ากกกกกกกกกกกกก!!”

 

ชั้นโกรธจนแทบบ้า

 

ใช่ ชั้นโกรธ โกรธจนบ้าคลั่ง

 

ชั้นรู้ความจริงแล้วว่าชั้นได้มาสายเกินไปแล้ว

 

โกรธเกลียด ความรู้สึกเหล่านั้นที่ชั้นยับยั้งเอาไว้ด้วยการควบคุมได้ค่อยคลืบๆคลานครอบงำสู่สมองของชั้นราวกับลูกคลื่น

 

ปกติชั้นคงพยายามต่อต้านความรู้สึกพวกนี้ แต่ตอนนี้ไอสภาพแบบนี้มันช่างรู้สึกสบายยิ่งนัก

 

ชั้นไม่อาจแยกแยะได้แล้วว่านี่เป็นความเกลียดชังของชั้นเองหรือเป็นคำสาปจากพร้าต้องสาปเล่มนั้นอีกต่อไป

 

ชั้นสั่งให้ร่างกายเคลื่อนไหว

 

เคลื่อนไหวไปฆ่า”ศตรู”ที่อยู่ตรงหน้า

 

 

***

 

 

ลิลี่ที่แยกตัวมาเพื่อไปน้ำพุแห่งแสงที่อยู่ลึกเข้าไปในสวนแห่งแฟรี่ เธอที่ตัวเล็กราวกับเด็กทารกแม้ว่าเธอจะเพิ่มพลังกายภาพให้กับตัวเองเหมือนโครโน่ เธอก็ไม่อาจเคลื่อนที่ได้เร็วเหมือนอย่างที่โครโน่ทำได้

 

แต่เพราะร่างกายของลิลี่ที่ถูกห่อหุ้มไปด้วยแสงสว่าง 「เกราะแฟรี่・โอราเคิลชีลด์」ที่กำลังใช้งานอยู่ทำให้ลิลี่สามารถกระโดดไกลราวกับตั๊กแตนด้งยความเร็วสูง

 

กระโดดข้ามและโค่นสิ่งขวางกันอย่างต้นไม้และทำลายก้อนหินที่ขวางทางเอาไว้ ตอนนี้ลิลี่เหมือนกันลูกบอลสีขาวกระเด้งกระดอนที่จะบดขยี้ทุกสิ่งรอบๆลงไป

 

และด้วยความเร็วที่เหนือกว่าคนทั่วไป ลิลี่ได้รู้สึกถึงพลังรอบตัวเธอที่หนาแน่นเพิ่มขึ้นทุกขณะที่เธอได้เข้าใกล้ไปยังน้ำพุแห่งแสง

 

ปกติแล้วถ้าหากลิลี่เข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้วแฟรี่คนอื่นๆจะต้องออกมายับยั้งเธอเอาไว้แล้ว แต่ตอนนี้ร่างสีขาวเล็กๆของเธอกลับไม่มีใครสังเกตุเห็น

 

เพราะว่าตอนนี้ได้เกิดเสียงราวฟ้าผ่าที่เกิดจากการใช้เวทมนต์โจมตีของพวกแฟรี่เกิดขึ้น

 

ครูเสดเดอร์ที่มุ่งหน้าไปยังน้ำพุได้ถูกดักโจมตีโดยพวกแฟรี่

 

หากมนุษย์ได้บุกไปถึงใจกลางของน้ำพุป่าแห่งนี้อาจสูญเสีย「การคุ้มครองจากราชินีแฟรี่ (妖精女王の加護)」ไปก็เป็นได้

 

และในกรณีที่ได้สูญเสียสิ่งนี้ไป พวกแฟรี่ก็จะไม่ถือกำเนิดขึ้นมาอีก และนั่นก็เหมือนกับว่าพวกเธอจะต้องสุญเสียบ้านเกิดของเธอไป

 

พวกเธอต้องปกป้องบ้านของพวกเธอ สถานที่ที่พวกเธอได้เกิดมาและเป็นดินแดนที่มี「การคุ้มครองจากราชินีแฟรี่」อยู่

 

ดังนั้นลิลี่จึงวิ่งต่อไปอย่างเร่งรีบ

 

วิ่งไปร่วมกับแฟรี่คนอื่นๆและใช้พลังเวทมนต์ของเธอที่แข็งแกร่งกว่าแฟรี่ปกติทั่วไปขับไล่พวกมนุษย์ที่รุกรานเพื่อปกป้องสถานที่ที่แห่งนั้น ตอนแรกลิลี่คิดเพียงแค่นั้นจริงๆ

 

แต่จังหวะที่ลิลี่ได้เข้ามาในระยะพลังของการคุ้มครองจากราชินีแฟรี่ที่มีอยู่สูง ความหนาแน่นของพลังเวทมนต์ของเธอก็ขึ้นสูงไปถึงอีกระดับหนึ่งเธอซึ่งมันได้ทำให้เธอเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นมา

 

ลิลี่:”ปกป้อง....”

 

ลิลี่ที่พุ่งไปราวกับลูกปืนได้ค่อยๆชะลอตัวลง

 

ลิลี่:”...ที่นี่เพื่อ?”

 

ลิลี่ตอนนี้เธอกำลังเดินอยู่ บาเรียแฟรี่ที่ครอบคลุมเธออยู่ได้หายไป แต่ร่างกายของเธอได้ส่องสว่างขึ้นมาอย่างเจิดจ้าแทน

 

ลิลี่:”หุหุหุ...ช่างโง่จริงๆ”

 

ทุกๆก้าวที่เธอเดิน เธอก็ค่อยตัวใหญ่ขึ้นมา

 

ริมฝีปากของเธอใหญ่ขึ้น หน้าอกที่เติบโตขึ้นตามร่างที่สูงขึ้น จากเด็กสู่ร่างวัยรุ่นสาว เป็นร่างเพรียวบางสวยสมรูปที่อุดมไปด้วยฮอร์โมนเพศหญิง

 

จากเด็กสาวน่ารักสู่เด็กหญิงผู้งดงาม

 

แต่ว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดคือจิตใต้สำนึกของเธอ

 

ลิลี่ก้าวขาไปอีกก้าวหนึ่ง ร่างของเธอหยุดเติบโตแล้วแต่จิตใจของเธอยังคงเปลี่ยนแปลงอยู่

 

ความคิดของเธอชัดเจนมากแต่ก็เต็มไปด้วยความซับซ้อน ความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ สถานการณ์ปัจจุบัน ได้เปรียบหรือเสียเปรียบ จะทำหรือไม่ทำ  อะไรที่ควรทำหรือไม่ควรทำ และเมือเธอได้หยุดเดินลง การเปลี่ยนแปลงของลิลี่ก็ได้หยุดลงเช่นกัน

 

นั่นคือร่างจริงของหญิงสาวที่งดงามอย่างไร้ที่ติเช่นอีกทั้งพลังเวทมนต์ที่เข้มข้นสูงอย่างมากและยังมีความรู้ความสามารถของเวทมนต์พิเศษที่ไม่เหมือนใคร

 

เฉพาะภายใต้สภาพแวดล้อมที่มีพลังเวทมนต์สูงอย่างล้นหลามแบบนี้เท่านั้นที่จะทำให้ลิลี่อยู่ในร่างนี้ได้ และนั่นเป็นผลจากพลังของ「การคุ้มครองจากราชินีแฟรี่」ที่อยู่ตรงน้ำพุแห่งแสงแน่นอน

 

ตราบเท่าที่เธออยู่ภายในอนาเขตนี้เธอก็จะสามารถคงอยู่ในร่างนี้ได้ตลอดกาล

 

ลิลี่:”หุหุหุหุーーー”

 

ตอนอยู่ข้างนอกเธอจะอยู่ในร่างนี้ได้ก็เฉพาะคืนวันพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้น ความงามของเธอสามารถทำให้ชายทุกคนต้องชายตามอง และเธอได้แสดงเสน่ของเธอให้กับเพียงโครโน่ไปแล้วเท่านั้น

 

แต่ว่าตอนนี้

 

ลิลี่:”ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”

 

ลิลี่ตอนนี้มีแต่รอยยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความรุนแรง

 

ลิลี่(ร่างยัน):”ยัยบ้าประเภทไหนกันที่จะปกป้องสถานที่แห่งนี้กับไอเจ้าตัวจิ๋วอย่างพวกมันกันน่ะ!?”

 

ลิลี่ร่างเด็กคงไม่คิดอะไรแบบนี้ออกมาแน่ แต่สำหรับลิลี่ตอนนี้ใช่เธอคิดแบบนั้น

 

ลิลี่ร่างเด็กน้อยก็เป็นเด็กน้อยตามรูปร่างที่เห็นและเธอมีจิตใจที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ด้วย แต่พอกลับสู่ร่างเดิมของเธอได้ ทั้งความคิด การแสดงออก อารมณ์ความรู้สึกก็กลับมาอย่างที่เธอเป็น เธอมีมันสมองที่คิดเป็นอย่างเช่นมนุษย์อีกทั้งยังมีความโลภและความปราถนาต่างๆไม่เหมือนอย่างพวกแฟรี่ตนอื่นๆ

 

ลิลี่(ร่างยัน):”อะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นี่ละคือโอกาศ ด้วยโอกาศนี้นี่ละーー”

 

โครโน่จะไม่มีวันรู้เด็ดขาดว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดของลิลี่ในร่างเดิมนั้นไม่ใช่พลังเวทมนต์ แต่คือหัวใจของเธอที่เป็นได้ทั้งนางฟ้าและมารร้าย

 

ลิลี่(ร่างยัน):”ーทำให้น้ำพุแห่งแสงถูกทำลายไปเลยดีกว่า”

 

 

ーーーーーーーーーーーーーー

 

tn:… สรุปบ้าคลั่งกันทั้งคู่ไปเลย คู่นี้เหมาะสมกันดีเนาะ \o_o/

 

ติดตามแฟนเพจผู้แปลได้ที่ "Diamos" ..ในเนโกะจะลงวันละตอน ส่วนในเพจจะลงตอนใหม่เรื่อย ๆ ครับ ^^

อีกอย่างคือผู้แปลลองแต่งนิยายเอง เกี่ยวกับสาวยันนี่ล่ะครับ ถ้าสนใจลองเข้าไปอ่านได้ที่ "ยินดีต้อนรับสู่ต่างโลก"




NEKOPOST.NET