NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.6 - ตอนที่ 6 พิธีศักดิ์สิทธิ์สีขาว


 บทที่หนึ่ง: ห้องวิจัยสีขาว

 ตอนที่ 6 พิธีศักดิ์สิทธิ์สีขาว

 

 

「ยินดีต้อนรับสู่ ศูนย์วิจัย・พิธีศักดิ์สิทธิ์สีขาวที่สาม(白の秘蹟・第三研究所) ท่านสังฆราช อาร์ส(アルス) , อัครสาวกที่ 7 ลอร์ด ซาริเอล(サリエル) ――」

 

 พร้อมกับการต้อนรับอย่างเร่งรีบ พวกเค้าก็เดินผ่านประตูของห้องวิจัย

 

「บิชอบ จูดาส(ジュダス) ไม่ได้อยู่ที่นี่รึ?」

 

 ในขณะที่กำลังเดินอยู่ภายในเส้นทางที่อึมครึมตามปกติ อาร์สก็ถามชายที่สวมชุดคลุมขาวที่เดินนำหน้าพวกเขาอยู่

 

「ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่ง แต่ว่าเมื่อวานนี้เพิ่งจะมีการเรียกตัวมาจากเมืองศักดิ์สิทธิ์

 ดูเหมือนเค้าจะไม่กลับมาอย่างน้อยก็ราว ๆ ครึ่งปี」

 

「คลาดกันพอดีสินะ? ก็นะ นี่มันถือเป็นการมาพบโดยที่ไม่ได้นัดหมายนี่นา

 ถึงอย่างนั้นก็ช่วยไมได้แฮะ น่าเสียดายจริง ๆ 」

 

 ชายในชุดขาวนั้นถอนหายใจด้วยความโล่งอก ที่เห็นอาร์สไม่ได้อารมณ์เสียอะไร

 

 ชายที่กำลังนำทางทั้งสองคนนั้น ตอนนี้คือผู้ที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในฐานะตัวแทนของจูดาส

 

    ถึงจะเป็นตัวแทน แต่เค้าก็เป็นถึงหัวหน้าคนทั้ง 100 คนในศูนย์วิจัยขนาดใหญ่ บาทหลวงผู้อาวุโส แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เต็มไปด้วยความตึงเครียดเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่มีตำแหน่งถัดลงมาจากโป๊บ สังฆราชและอัครสาวก

 

 โดยที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับพฤติกรรมของชายดังกล่าว ทั้งสองก็เดินอย่างสงบต่อไป

 ตามทางนั้น อาร์สก็ถามบาทหลวงอะไร ๆ หลาย ๆ อย่างที่เกี่ยวข้องกับศูนย์วิจัย

 ไม่นานนัก พวกเค้าก็มาถึงจุดหมายปลายทางของพวกเขา ซึ่งก็คือห้องประชุม

 

「「ยินดีต้อนรับ ท่านสังฆราช อาร์ส, อัครสาวกที่ 7 ลอร์ด ซาริเอล—」」

 

 ภายในห้อง นักวิจัยมากมายในชุดคลุมสีขาวคล้าย ๆ กับบาทหลวงก็เข้ามาทักทายพวกเขา

 

 ทั้งบาทหลวงและนักวิจัยคนอื่น ๆ ทั้งหมดนั้นถือว่ามีอายุมากเมื่อเทียบกับสังฆราชและอัครสาวก

 แต่ทุกคนนั้นต่างก้มหัวด้วยความเคารพต่อหน้าทั้งสอง

 

「เชิญนั่งตรงนี้ได้เลย」

 

 สังฆราช อาร์ส ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สีขาวนั้นมีอายุเพียง 30 ปีเท่านั้น

 แต่เค้าก็มีบรรยากาศที่เหมาะสมกับตำแหน่งที่เค้าได้รับอยู่แล้ว

 สวมด้วยผ้าคลุมที่ทำขึ้นพิเศษมาจากแร่มิทธริล เขามีผมสีบลอนด์และแววตาสีฟ้าที่ดูเฉียบคม

 ด้วยใบหน้าที่ดูอย่างกับวีรบุรุษจากสมัยโบราณกาล ภาพที่เค้านั่งบนเก้าอี้พักแขนขนาดใหญ่นั้น

 ดูเหมาะสมกับเขาจริง ๆ

 

 อาร์สผู้ที่เป็นถึงสังฆราชด้วยอายุเพียงแค่ 30 นั้นแน่นอนว่าควรค่าต่อการเชิดชู

 แต่ผู้หญิงที่รู้จักกันในชื่อว่า อัครสาวกที่ 7 ซาริเอลนั้น ยิ่งกว่านั้นซะอีก

 ผมยาวสีเงินและนัยน์ตาสีแดงฉูดฉาด แล้วยังผิวนุ่มนวลสีขาวที่ดูกลมกลืนกับชุมคลุมสีขาวของเธอนั้นคือ ซาริเอล

 

 รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูอย่างกับตุ๊กตานั้นดูเด็ก ยังเด็กมาก

 

 ณ ตอนนี้ กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้แบบเดียวกันกับของอาร์ส เท้าของเธอแตะไม่ถึงพื้นเลยด้วยซ้ำ

 นั่นคือความที่ว่า ร่างกายของเธอนั้นเล็กและเปราะบางขนาดไหน

 ในที่นี้ เธอดูผิดแปลกไปจากคนอื่นที่สุด แต่ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคนที่มีตำแหน่งพิเศษอย่างอัครสาวก

 เธอจึงไม่ได้แสดงความเกร็งหรือความไม่สะดวกสบายอะไรออกมา

 

「เอาล่ะ ช่วยอธิบายเรื่องโครงการให้ฟังหน่อย」

 

 หลังจากที่ทั้งคู่นั่งลงและได้รับเอกสารต่าง ๆ  บาทหลวงก็เริ่มพูดขึ้น

 

「——โครงการทหารศักดิ์สิทธิ์นี้นั้น มีขึ้นเพื่อเอาชนะสงครามศักดิ์สิทธิ์ โดยที่ไม่ต้องเสียสละพลเมืองศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ ที่อาศัยอยู่ในสาธารณะรัฐ ถือเป็นโครงการในอุดมคติและมีความเป็นมนุษยธรรมอย่างสูงส่ง

 อย่างที่ท่านรู้อยู่แล้ว ฝั่งตะวันออกของ ทวีปอาร์ค และใน ทวีปแพนโดร่า ความนอกรีตนั่นแพร่หลาย และพื้นที่ ที่ถูกปกครองโดยเทพชั่วร้ายนั้นก็แผ่ไพศาล

 วิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดที่จะต่อกรกับเรื่องนี้คือเวทศักดิ์สิทธิ์ของศาสนจักรของพวกเรา หรือรู้จักกันในชื่อว่า เวทมนต์สีขาวครับ ทว่าจำนวนบาทหลวงที่สามารถใช้เวทที่มีความอัศจรรย์นี้ กับเหล่าจอมเวทขาวนั้น ตอนนี้มีจำนวนไม่เพียงพอเป็นอย่างมากครับ

 ผู้ใช้เวทสีขาวนั้นถูกใช้เพื่อผดุงไว้ซึ่งสาธารณรัฐพร้อม ๆ กับพื้นที่ ๆ อยู่ภายใต้อำนาจของศาสนจักร พวกเราไม่มีบุคลากรที่จะส่งไปยังฝั่งตะวันออกหรือทวีปแพนโดร่าที่ห่างไกล

 แต่ถึงอย่างนั้น เหล่าบาทหลวงมากมายก็รุ่มร้อนไปด้วยความต้องการที่จะทำภารกิจของพวกเค้าให้สำเร็จ

 ด้วยการข้ามไปยังแพนโดร่า และมีส่วนร่วมในขบวนการการปราบปราม แต่ก็ไม่สามารถพูดได้ว่าพวกเค้ามีคนมากพอที่จะทำให้สำเร็จครับ

 ดังนั้น เพื่อเป็นการต่อกรกับเวทมนต์ดำที่ชั่วร้ายของพวกมันนั้น พวกเราเองก็จะใช้เวทมนต์ดำด้วยเช่นกันครับ

 แน่นอน ว่าการสอนเวทมนต์ดำให้เหล่าพลเมืองศักดิ์สิทธิ์นั้นคงจะเป็นการละเมิดอย่างร้ายแรงต่อความศรัทธาในเทพสีขาว(白き神)

 เช่นนั้นแล้ว พวกเราจึงจะสร้างผู้ใช้เวทมนต์ดำขึ้นจาก พวกนอกรีต พวกปีศาจ และพวกชาวต่างชาติครับ

 เหล่าพวกที่ไม่ใช่มนุษย์(人外) ที่มีพลังชั่วร้ายเหมือน ๆ กันจะทำลายกันเอง สู้กับพิษด้วยพิษ ถ้าจะให้พูดละก็ ด้วยวิธีคิดแบบนี้ ผลที่ได้ออกมาก็คือโครงการทหารศักดิ์สิทธิ์นั่นเองครับ

 ณ ตอนนี้ การดำเนินการของโครงการนั้นสามารถพูดได้ว่าราบรื่นเป็นอย่างมาก เจ้าชาวต่างชาติที่ถูกซัมม่อนมากเมื่อ 3 เดือนก่อน ตัวทดลองหมายเลข 49 นั้น มีพลังสูงมากพอจะเรียกได้ว่าเป็นจุดสุดยอดของการวิจัยของพวกเราที่มีมาทั้งหมดจนถึงตอนนี้ ความสามารถของเค้าจะต้องทำให้ท่านพอใจได้อย่างแน่นอนเช่นกัน

 จากนี้เป็นต้นไป ด้วยการที่มีหมายเลข 49 เป็นตัวหลัก พวกเราวางแผนจะดำเนินการวิจัยต่อด้วยการปรับเปลี่ยนอะไรบางอย่าง เพื่อที่จะผลิตนักรบเวทมนต์ดำออกมาจำนวนมาก

 ถึงความสามารถอาจจะตกลงกว่าเดิมเล็กน้อยก็เถอะ วันนี้ พวกเราวางแผนจะทำพิธีล้างบาปขั้นสุดท้ายให้กับหมายเลข 49 และภายในปีนี้ ไม่สิ ภายในสิ้นเดือนนี้ พวกเราจะจัดแสดงถึงความสามารถของมันภายในเมืองศักดิ์สิทธิ์—」

 

 บาทหลวงที่กำลังอธิบายด้วยความซาบซึ้งนั้น จู่ ๆ ก็ถูกขัดจากซาริเอล คนที่ไม่ได้ปริปากพูดขึ้นมาแม้แต่คำเดียวจนกระทั่งตอนนี้ 

 

「ท่านสังฆราช」

 

 เป็นการเรียกด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่มและแผ่วเบา แต่แน่นอนว่าเสียงนั้นไปถึงหูของอาร์ส

 

「อะไรหรือ ลอร์ด ซาริเอล?」

 

 ต้องไม่ใช่คำถามอะไรแน่ ๆ  อาร์สที่รู้ถึงนิสัยที่ไม่เป็นคนพูดคุยของซาริเอลนั้นคิดอยู่ในหัว

 

「ซ่อน」

 

 คำถัดมานั้น ความสงสัยในหัวอาร์สก็มีเพียงแต่จะดำดิ่งลึกลงไปเท่านั้น

 ด้วยการที่ไม่ได้สนใจเรื่องนั้น ซาริเอลก็เริ่มลุกและพูดอีกครั้งหนึ่ง

 

「ซ่อน」

 

 ซาริเอลลุกจากเก้าอี้และมุดเข้าไปใต้โต๊ะขนาดใหญ่

 มองไปที่ภาพแปลก ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นนั้น เสียงแห่งความงุนงงก็เริ่มจะผุดขึ้น

 

「......เข้าใจล่ะ」

 

「เอ๋? ท่านสังฆราช!?」

 

 กับคำปริศนาของซาริเอล อาร์สตัดสินใจที่จะเชื่อฟังคำเหล่านั้น

 

 ทั้งคู่ที่มีอำนาจสูงที่สุด จู่ ๆ ก็มุดไปใต้โต๊ะ ไม่มีใครที่จะเข้าใจถึงความหมายเบื้องหลังนี้เลย

 ในชั่วขณะหนึ่ง บรรยากาศตะลึงก็แผ่ไปทั่วห้อง แต่ซาริเอลกับอาร์สที่นำบรรยากาศนี้มานั้นไม่ได้สนใจอะไร

 นั่นก็เพราะสำหรับอาร์ส คำพูดของอัครสาวกนั้นสามารถเชื่อใจได้ตลอดเสมอ

 

 และด้วยผลของความเชื่อใจนั้น อาร์สก็ตระหนักได้ว่าเขาตัดสินใจถูกแล้ว

 

*ครืนนน——*

 

 การสั่นสะเทือนที่อย่างกับว่าขึ้นมาจากส่วนลึกภายใต้โลก เสียงของอาคารเริ่มแตก

 และการสั่นสะเทือนที่แรงมากพอถึงกับให้ร่างทั้งร่างเขย่า

 

「ผ-แผ่นดินไหวเรอะ!?」

 

 เสียงตะโกนจากใครบางคน บรรยายสถานการณ์ในตอนนี้ได้อย่างชัดเจน

 

 ทันใดนั้น จู่ ๆ แผ่นดินไหวที่แรงถึง 6 ริกเตอร์ก็เกิดขึ้นที่นี่

 

「อุ อุว้ากกกกก!!」

 

 เสียงแหกปากร้องมาจากทั่วทุก ๆ ที่ ชั้นหนังสือที่ตั้งอยู่ในห้องก็โค่นลงมาทับลงบนเก้าอี้

 

 ภายในเสียงร้องของผู้คน อาร์สก็มองไปที่ซาริเอลด้วยแววตาที่แสดงถึงความเข้าใจว่า

 ‘มันเป็นอย่างนี้นี่เองสินะ’

 

 ถึงจะอยู่ในระหว่างเหตุแผ่นดินไหวที่เกิดได้ยากมากในสาธารณะรัฐ

 พอมองไปที่ซาริเอลที่ไม่ได้แสดงถึงความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในสถานการณ์ขนาดนี้

 อาร์สจึงไม่ได้คิดว่ามันจำเป็นอะไรที่จะต้องสวดภาวนาถึงพระเจ้าเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

 

 และไม่นานนัก แผ่นดินไหวที่ทำให้ภายในศูนย์วิจัยสั่นไหวก็สงบลงในไม่กี่วินาทีต่อมา

 

 ทั้งคู่ก็ออกมาจากใต้โต๊ะ บนพื้นนั้นมีนักวิจัยนอนเรี่ยราดไม่เว้นแม้แต่คนเดียว

 

「ทุก ๆ คนเป็นอะไรหรือไม่?」

 

 โชคดีที่ไม่มีใครสลบไปเพราะชั้นวางหนังสือตกลงมาทับ ในขณะที่ร้องโอดครวญ

 นักวิจัยก็ลุกขึ้นยืนทีละคน  ๆ

 

「ระ...เร็ว ๆ เข้า พวกเราต้องรีบออกไปจากที่นี่.....」

 

「สงบสติลงก่อน ไม่ใช่ว่าศูนย์วิจัยนั้นสร้างขึ้นมาโดยที่ใช้โบราณสถานในประวัติศาสตร์รึ?

 ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่มีทางที่มันจะถล่มลงมาด้วยแค่นี้หรอก」

 

「นะ...นั่นสินะ......อย่างที่ท่านว่า」

 

「ถึงอย่างนั้น นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน เพื่อความปลอดภัยพวกเราควรอพยพไปก่อนดีกว่า

 บาทหลวง-โดโนะ ช่วยทำตามมาตรการการอพยพโดยที่ไม่ทำให้ชนหมู่มากแตกตื่นทีนะ」

 

 เมื่อสติสงบลงด้วยคำพูดของอาร์ส บาทหลวงและเหล่านักวิจัยก็เริ่มอพยพ

 ถ้าระดับสูงขององค์กรนั้นมอบหมายคำสั่ง ถึงจะมีผู้บาดเจ็บล้มตายเกิดขึ้น

 สถานการณ์ก็น่าจะสามารถแก้ไขได้อย่างเหมาะสม

 

 ด้วยการที่ไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากมาจากแผ่นดินไหวที่จู่ ๆ ก็เกิดขึ้น

 ถูกนำทางด้วยนักวิจัย อาร์สและซาริเอลก็เริ่มเดินออกจากห้องประชุม

 

「ร-เรื่องใหญ่แล้วครับ บาทหลวง-ซามะ!!!」

 

 ทันใดนั้น ชายในชุดคลุมสีขาว บางทีน่าจะเป็นหนึ่งในนักวิจัย ก็โผล่เข้ามา

 

 ถึงจะมีอาร์สและซาริเอลอยู่ในสายตา แต่เค้าเองก็ดูเหมือนจะไม่ได้รู้สึกถึงทั้งคู่

 แปลว่าเค้าจะต้องรีบร้อนมาก

 

「สงบสติลงก่อน นายอยู่ต่อหน้าท่านสังฆราชและ ลอร์ด ซาริเอล นะ

 แล้วแผ่นดินไหวเองก็สงบลงไปแล้วด้วย」

 

 บาทหลวงตักเตือนเขาที่ขัดจังหวะเข้ามาด้วยกิริยาที่หยาบคาย

 

「ผิดแล้วครับ! ช่วงที่เกิดแผ่นดินไหว——」

 

 ทันทีที่เค้าพูดอย่างนั้นขึ้น จากข้างใต้ก็เกิดแรงสั่นสะเทือนพร้อมกับเสียงระเบิดอย่างรุนแรงขึ้น

 

「อะ...อะไรกัน? แผ่นดินไหวอีกระลอกเรอะ?」

 

 ใส่หน้าบาทหลวงที่กำลังมีเหงื่อเย็น ๆ ไหลออกมา นักวิจัยก็ตะโกนต่อจากประโยคที่แล้วของเขา

 

「——หมายเลข 49 นั้น หนีไปแล้ว!!」

 

 

 

*白の秘蹟 ตรงนี้สับสนนิดหน่อยนะครับ ว่าจะเป็น "พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์สีขาว" ดี  หรือจะเป็น "พิธีศักดิ์สิทธิ์สีขาว" ดี




NEKOPOST.NET