[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 56 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.56 - ตอนที่ 56 แฟรี่VSอัครสาวก


บทที่สี่ ลางสังหรณ์แห่งความพินาศ

ตอนที่ 56 แฟรี่VSอัครสาวก

 

 

*พึ่งสังเกตุว่าตอนนี้ดิบเขาใช้ว่าクロノในการเรียกแทนตัวคุโรโนะ ผมเลยเดาว่าตอนนี้น่าจะเป็นการบรรยายโดยใช้มุมมองของซาริเอล ผมเลยใช้ว่าโครโน่ในการเรียกแทนตัวคุโรโนะครับ

 

สติของโครโน่กำลังจางหายไปพร้อมกับร่างที่ล้มลงสู่พื้น

 

ซาริเอล:”....”

 

ขณะที่ซาริเอลมองไปที่โครโน่ เธอก็เริ่มเค้นสมองของเธอ

 

อย่างแรกเธอกังวลว่าเธอควรจะทำอะไรกับโครโน่ดี อย่างที่สองคือเธอได้ทำลายแขนข้างขวาที่พึ่งรักษาหายไปแล้วอีกครั้ง

 

อย่างหลังเดียวมันก็รักษาเองเมื่อเวลาผ่านไป แต่เธอก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอย่างไรกับโครโน่ดี

 

ทีแรกเธอคิดว่าไม่ว่าโครโน่อยากจะฆ่าเธอแค่ไหน ถ้าเขาหนีไปจากที่นี้ไปอยู่ในสถานที่ๆห่างไกลเธอก็ไม่แคร์หรอก

 

บางทีอาจจะมีร่างทดลองเช่นเดียวกับโครโน่อีกหลายคนที่ต่างสาปแช่งเขาอยู่เพราะเขาเป็นเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจากสถานทดลองแห่งนั้นออกมาก็เป็นได้

 

แต่ซาริเอลก็รู้สึกได้ว่าโครโน่นั้นอาจเป็นผู้ช่วยให้รอดของเรา คนๆนี้ที่เข้าใกล้ถึงอิสระมากกว่าใครที่ถูกจับทดลองรวมถึงตัวฉัน เขาคนนี้เป็นคนที่เข้าถึงสิ่งๆนั้นมากที่สุด

 

ต้องการให้เขาอยู่ต่อไป ต้องการให้เขาใช้ชีวิตแทนทุกคนที่ถูกทดลองจนสิ้นลมหายใจไป

 

นั่นเป็นเหตุผล เหตุผลที่ซาริเอลจะปล่อยให้โครโน่หนีไปในตอนที่พบกันครั้งแรกที่สถานทดลองที่สามครั้งนั้น และครั้งนี้เธอก็จะปล่อยให้เขาหนีไปเช่นกัน

 

ชีวิตปกติที่ห่างไกลจากการต่อสู้ อย่างน้อยเขาก็ตัดสินใจที่จะทำอย่างนั้นไปแล้ว แต่ว่า

 

ซาริเอล:”นายเองก็มีบางสิ่งที่ต้องการปกป้องเอาไว้อยู่สินะ”

 

เด็กสาวแฟรี่ที่โครโน่ปล่อยให้หนีไปก่อนที่จะโจมตีเข้ามา คนที่เขาได้พบในโลกใบนี้ เธอคนนั้นได้เป็นคนที่สำคัญสำหรับเขาพอที่จะทำให้เขายอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องเธอได้

 

ซาริเอลเคยได้ต่อสู้กับคนเช่นนี้มามากมายนับไม่ถ้วนแล้ว และเธอก็ไม่เคยปล่อยให้พวกเขาเหล่านั้นรอดชีวิตไปแม้แต่คนๆเดียว

 

โครโนเองก็เป็นดั่งผู้กล้าที่ออกมาเผชิญหน้ากับความตายด้วยตนเองเพื่อคนอื่น

 

ซาริเอล:”ถึงจะเป้นแบบนั้น ฉันก็ไม่อยากให้นายตายอยู่ดี”

 

บางทีอาจเป็นเพราะความดื้อดึงของเธอเองก็ได้ เธอเริ่มคิดหาวิธีที่จะทำให้โครโน่รอดออกไปจากที่นี้

 

ซาริเอล:”....”

 

แต่ด้วยฐานะที่เป็นผู้บัญชาการครูเสดเดอร์ เธอไม่อาจปล่อยให้คนที่มาลูบคมแบบนี้รอดออกไปได้เฉยๆเช่นกัน

 

โครโน่เป็น「ชาวต่างชาติ」แน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย เขาไม่ได้เป็นประชาชนทั่วไปหรือเป็นขุนนางของไดดารอส ดังนั้นพวกเขาคงไม่ตามล่าไปฆ่าเขาถึงสุดขอบโลกหรอก

 

แต่หากกองทัพครูเสดเดอร์ได้ตัวเขาไป พวกเขาต้องจับเขาไปประหารโทษฐานพยายามฆ่าผู้บัญชาการแน่นอน

 

ดังนั้นเธอจึงไม่เรียกทหารมา

 

แต่จะปล่อยไปเฉยๆก็ไม่ได้

 

ถ้าเขาพื้นขึ้นมาตอนนี้ก็คงจะดีกว่า และจะดีกว่านี้หากเขารีบๆหนีไปซะ แต่มันคงเป็นการเปิดโอกาศให้เขาเข้ามาโจมตีชั้นทันทีที่ได้สติกลับมามากกว่า นอกจากนี้มันมีโอกาศสูงมากที่จะถูกยามมาพบตัวซะก่อน

 

ไม่ว่าจะทางเลือกไหนก็ไม่ดีทั้งนั้น

 

งั้นหรือว่าให้ใครสักคนมาแบกโครโน่ไปไกลๆจากเมืองนี้ดี

 

แต่ซาริเอลก็ไม่รู้ว่าจะเชื่อใจใครดี ต่อให้เธอเป็นถึงผู้บัญชาการก็ตามเถอะเธอก็ไม่อาจออกคำสั่งแปลกๆแบบนี้ออกไปได้หรอก

 

ซาริเอล:”ฉันควรทำยังไงดี”

 

ตั้งแต่ที่เธอมาเป็นอัครสาวก เธอก็ได้แต่ทำลายล้างศตรู นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ทำอะไรที่เป็นมนุษย์ปกติเขาได้ทำกัน

 

โชคดีที่เธอแจ้งลูกน้องไปว่าจะออกมาเดินเล่นสักเล็กน้อย ตอนนี้เธอเลยพอมีเวลาให้คิดอยู่บ้าง

 

แต่แรกแล้วที่เธอมาตรงที่กำแพงนี้ก็เพราะว่าเธอรู้สึกได้ว่ามีการเจาะบาเรียเข้ามา บาเรียนี้ไม่ได้มีความสามารถเตือนภัย ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ถึงการบุกรุกนี้

 

ซาริเอลที่ยืนอยู่ตรงนั้นกำลังมองดูโครโน่โดยที่ยังคงถือหอกเอาไว้อยู่

 

ขณะที่กำลังใช้ความคิดอยู่ เธอก็หันไปมองทางป่า

 

ซาริเอล:(บางอย่างกำลัง….เข้ามา)

 

ตอนแรกเธอรู้สึกถึงบรรยากาศที่ยากจะอธิบายออกมาได้ แต่ตอนนี้มันเป็นความรุ้สึกถึงความผิดปกติอย่างชัดเจน

 

ภายในป่าที่มืดมิด กลับมองเห็นแสงสีเขียวอย่างชัดเจน

 

แสงนั้นค่อยๆสว่างขึ้นและใหญ่ขึ้น

 

และเมื่อเธอเห็นแสงที่สว่างวาบขึ้นมา  เธอก็พบว่ากลุ่มสีเขียวของต้นไม้กำลังค่อยๆหายไปตามแสงนั้น

 

แสงนั้นค่อยๆใกล้เข้ามา และทุกระยะที่ใกล้เข้ามาต้นไม้ก็ค่อยๆแห้งตาย ใบไม้สีเขียวกลายเป็นสีน้ำตาลจนแห้งตายลงทีละต้นทีละต้น

 

ซาริเอล:”นี่มัน….「ดูดพลังชีวิต・ไลฟ์เดรน (生命吸収・ライフドレイン)」)

 

ซาริเอลพบว่าแสงนั้นกำลังดูดพลังชีวิตของต้นไม้ไป และสิ่งนั้นก็กำลังค่อยๆมีพลังเวทมนต์ที่เพิ่มสูงขึ้นตามพลังชีวิตได้ได้สูบไป

 

ปกติแล้วจอมเวทจะไม่ใช้พลังชีวิตในการใช้เวทมนต์นอกจากตอนนี้ต้องการจะพลีชีพเท่านั้น และเวทมนต์ที่สามารถขโมยพลังชีวิตคนอื่นมาได้นั้นต่างก็เป็นเวทต้องห้ามที่มีความอันตรายสูงซะด้วย

 

ต่อหน้าแสงสีเขียวที่เจิดจ้าที่เกิดขึ้นภายในป่า ซาริเอลรู้ได้ถึงปริมาณพลังชีวิตที่ถูกสิ่งนั้นสูบเข้าไปราวกับพายุ

 

ต้นไม้ทุกต้นที่อยู่ในป่านี้ต่างถูกดูดพลังชีวิตไปจนหมดสิ้น ตอนนี้มันกลายสภาพเป็นผืนป่าแห่งความตายไปซะแล้ว

 

และต้นเหตุของสิ่งนั้น กลุ่มก้อนของแสงนั้นกำลังพุ่งมาที่ตรงหน้าของซาริเอล

 

...:“ไปให้พ้นจากตัวโครโน่ซะ”

 

เป็นเด็กผู้หญิงที่มีอายุรุ่นราวเดียวกับซาริเอล

 

ผมยาวสีบอร์นและมีผิวที่ขาวราวกับหิมะ

 

ดวงตาที่ส่องสีเขียวมรกตเช่นเดียวกับแสงสีเขียวที่เธอส่องประกายออกมา

 

สวมเสื้อวันพีชสีดำและมีปีกแฟรี่สีรุ้งสองปีกอยู่ที่กลางหลัง

 

เหมือนกับภาพวาดของราชีนีแฟรี่ที่ซาริเอลรู้จักจากหนังสือที่เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว

 

ซาริเอล:”เธอคือใคร?”

 

เด็กผู้หญิงที่สวยงามไร้ที่ติคนนั้นได้โยนความโกรธลงไปในความงามบนใบหน้านั้นจนเผยให้เห็นเส้นเลือดปูดออกมาเป็นสายตามใบหน้าที่งดงามของเธอ

(tn : ใครนึกภาพไม่ออกก็ประมาณนี้ครับ

)

 

….:“ฉันบอกว่าーー”

 

เด็กสาวคนนั้นตอบซาริเอล

 

….:“ーออกไปให้ห่างจากเขาซ่ะ!!!

 

การโจมตีด้วยลำแสงขนาดใหญ่พ่วงพุ่งออกมา

 

ซาริเอล:(เวทมนต์「ลำแสงธนูสีขาว・ลักซ์・ฟอร์สเทียร์・ซากิต้า(閃光白矢・ルクス・フォルティスサギタ)」ーーไม่สิเป็น「เวทมนต์พิเศษ(固有魔法・エクストラ)」หรือไม่ก็เป็น「เวทมนต์ออริจินอล (原初魔法・オリジナル)」)

 

ขณะที่ซาริเอลคิดอยู่นั้นเธอก็เบี่ยงตัวหลบออกมา แต่ลำแสงนั้นมีความเร็วเทียบเท่าแสงสมกับชื่อของมัน

 

โดยที่ไม่อาจหลบพ้นได้ ลำแสงได้เผาทำลายชายเสื้อคลุมพรีสของซาริเอลไป

 

*บรึ้มมมม*

 

 ลำแสงทะลุผ่านข้างซาริเอล ทะลุบาเรียที่คลุมเมือง แล้วไปกระแทกเข้ากับกำแพงเมืองอย่างจัง

 

กำแพงเมืองถูกทำลายย่อยยับพร้อมกับเสียงที่ระเบิดดังสนั่น กลุ่มควันขนาดใหญ่ได้กระจายตัวครอบคลุมจนเต็มพื้นที่นี้ รวมถึงจุดที่ร่างที่โครโนล้มลงอยู่ด้วย

 

….:”โครโน่!!

 

ซาริเอลได้ยินเสียงลอดผ่านม่านควันที่คลุ้งไปทั่วนี้

 

แล้วเมื่อฝุ่นควันได้จางลง ซาริเอลก็เห็นเด็กผู้หญิงคนนั้นกำลังอุ้มโครโน่อยู่ด้วยมือเล็กๆของเธอ

 

….:”โครโน่ーー”

 

ความรู้สึก ท่าทาง และการกระทำของเธอที่เรียกชื่อชายคนนั้นในขณะที่กำลังร้องไห้อยู่นั้นแผงไปด้วยความอ่อนโยน ต่างจากที่เธอแสดงต่อซาริเอลเมื่อกี้นี้ไปอย่างสิ้นเชิงจนราวกับว่าเป็นเรื่องโกหก

 

เด็กสาวอุ้มร่างของโครโน่ให้อยู่ในท่านั่ง แล้วจากนั้นเธอก็ได้กระซิบอะไรบางอย่างกับเขา

 

ซาริเอลไม่รู้ว่าเธอกระซิบไปว่าอะไร แต่ตัวเธอเองแน่ใจว่าโครโน่นั้นกำลังหมดสติอยู่

 

เด็กสาวแบกร่างของโครโน่อีกครั้งได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าเธอจะมีขนาดตัวเพียงครึ่งเดียวของโครโน่

 

ซาริเอล:”เธอใช่เด็กผู้หญิงที่โครโน่ปล่อยให้หนีไปเมื่อกี้ใช่หรือเปล่า?”

 

ลิลี่(ร่างโต):”อย่ามาเรียกชื่อเขาพล่อยๆแบบนั้นนะ!”

 

อีกครั้งที่จิตสังหารถูกส่งมาหยั่งซาริเอล

 

แม้ว่าซาริเอลจะไม่แสดงความรู้สึกหรือไร้อารมณ์แค่ไหน เธอก็รู้ว่าเด็กสาวคนนั้นโกรธเพราะอะไร

 

ดูจากที่โครโน่ปกป้องเธอ และเธอเองก็ปกป้องเขา ถ้าหากมีใครมาทำร้ายเขา เธอก็คงจะเศร้าและโกรธเช่นกัน

 

ซาริเอล:”ถ้าเธอจะพาเขาไปด้วยกันก็เชิญเลย ฉันไม่ตามไปหรอก”

 

ลิลี่(ร่างโต):”งั้นรึ”

 

ทันทีที่พูดออกมา เธอก็หันหลังให้ซาริเอลพร้อมกับกอดโครโน่เอาไว้

 

ลิลี่(ร่างโต):”งั้นได้โปรด จงตายซะเถอะ”

 

ปีของเธอส่องแสงวูบวาบออกมา

 

ขณะที่ซาริเอลรู้สึกได้ถึงความผันผวนของพลังเวทมนต์โดยรอบ ในจังหวะนั้นลูกบอลแสงจำนวน 10 ลูกก็ถูกยิงออกมาจากปีกสีรุ้งของเธอ

 

ถึงจะมีความเร็วไม่เท่ากับลำแสงเมื่อกี้ แต่มันก็เร็วกว่าลูกปืนของโครโน่ที่ยิงออกมากว่ามาก

 

ซาริเอลที่พอจะคาดการถึงความเร็วของบอลแสงได้ เธอจึงจับจังหวะหลบบอลเหล่านั้น แต่ตอนนั้นเองเธอก็ได้พบว่าเส้นทางของบอลแสงวิ่งเปลี่ยนทิศทางตามเธอมา

 

ซาริเอล:(มีทักษะติดตามเป้าหมายด้วยงั้นรึ)

 

แม้แต่เธอจะถีบตัวเองหนีขึ้นไปบนอากาศ บอลก็ยังคงตามจังหวะและเปลี่ยนมุมได้อย่างถูกต้องตามการเคลื่อนไหวของเธออยู่ดี  

 

ซาริเอล:(เป็นระดับที่สูงมาก งั้นคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำลายมันทิ้งซะ)

 

 ซาริเอลพุ่งลงมาที่พื้นแล้วหยิบหอกด้วยมือขวาที่เปื้อนเลือด

 

ตอนนี้อาการดีขึ้นมากกว่าที่เห็นแล้ว สิ่งที่ยังเหลืออยู่ก็แค่อาการพิษจากเข็มเล่มนั้นของโครโน่เท่านั้น

 

แม้ว่าเธอไม่คิดที่จะใช้สิ่งนี้ เพราะจะเป็นการเพิ่มภาระให้กับมือขวาที่พึ่งหายดีมา แต่นี่เป้นทางเดียวที่จะจัดการกับบอลแสงนั้นได้ เธอจับเป้นต้องใช้มือทั้งสองข้าง

 

ซาริเอล:”เร็ว (疾っ)ーー”

 

เมื่อปล่อยเสียงเล็กๆของเธอออกมา เธอก็จับหอกแล้วพุ่งด้วยความเร็วที่สูงขึ้นกว่าลูกบอลแสงที่อยู่ตรงหน้าของเธอ

 

และจังหวะที่หอกได้ปะทะเข้ากับบอลแสงนั้นเอง

 

พลังงานแสงบริสุทธิ์ที่บีบอัดแน่นก็แตกทะลักออกมาราวกับระเบิด

 

แสงสว่างจ้าบาดตาและช็อคเวฟพลังทำลายล้างสูงได้จู่โจมเข้าหาซาริเอล

 

แต่ว่า

 

โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ซาริเอลได้เหวี่ยงหอกของเธอทำลายบอลแสงอย่างต่อเนื่อง

 

ซาริเอบ:”อึ…”

 

และเมื่อเธอทำลายจนถึงลูกสุดท้าย หอกในมือของเธอก็ถูกทำลายและสลายหายไป

 

ในพายุของแสงสว่างจ้าที่เกิดขึ้นก็ได้สงบลง พื้นหญ้าเขียวขจีที่เคยอยู่ตรงนี้ก็หายไปเป็นพื้นดินที่ถูกกวาดออกจนเป็นหลุมดินที่ว่างเปล่า

 

พื้นที่หญ้าที่เหลืออยู่ก็มีเพียงแค่ตรงจุดที่ซาริเอลยืนอยู่เท่านั้น

 

ซาริเอล:”....หนีไปแล้ว”

 

ขณะที่เธอมองไป ร่างของเด็กสาวคนนั้นก็ไม่เห็นในระยะสายตาแล้ว

 

เธอตั้งใจที่จะฆ่าซาริเอลจริงๆ แต่เธอให้ความสำคัญกับโครโน่ก่อนเลยพาเขาหนีไปก่อนสินะ

 

ในตอนที่คิดแบบนั้น ความรู้สึกหนาวเย็นได้สิ่งผ่านร่างของเธอ เป้นความรู้สึกเดียวกับตอนที่เธอได้เผชิญหน้ากับราชันย์มังกรตอนนั้น

 

ซาริเอล:”!?!”

 

ข้างบนเหนือหัวของเธอ มีวงเวทที่ถูกเขียนขึ้นด้วยเส้นสีขาว วงเวทนั้นมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางถึงสิบเมตร

 

ตัวอักษรโบราณ อักษรตั้งแต่ที่ยังอยู่ในยุคของพระเจ้า ได้ถูกสลักอักษรเขียนขึ้นมาโดยวัตถุลึกลับที่อยู่ใจกลางของวงกลมนั้น และเธอก็ไม่ได้มีเวลาว่างพอจะมาสงบใจเพื่อวิเคราะห์สิ่งนั้นด้วย

 

ซาริเอล:”「โล่เทพปีกแสง・อาลาลักซ์・ไอกิส   (光翼神盾・アーラルクス・アイギス)」”

 

ซาริเอลใช้เวทที่มีพลังป้องกันสูงสุดออกมาใช้ ปีกแห่งแสงงอกออกมาและเข้าปกป้องห่อหุ้มตัวเธอเอาไว้

 

ในเวลาเดียวกัน มวลแสงมหาศาลที่มีขนาดเท่ากับวงเวทมนต์นั้นก็ถูกปล่อยลงมาสู่เบื้องล่าง

 

ลำแสงเจ็ดสีที่มีพลังทำลายเทียบเท่ากับลมหายใจมังกรได้กลืนกินร่างของซาริเอลเข้าไปแล้ว




NEKOPOST.NET