[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 50 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.50 - ตอนที่ 50 ซากปรักหักพังมีเดียร์


บทที่สี่ ลางสังหรณ์แห่งความพินาศ

ตอนที่ 50 ซากปรักหักพังมีเดียร์

 

 

ปัจจุบันนี้ชั้นกำลังนั่งอยู่ตรงล็อบบี้ของกิลเพื่อมองหาภารกิจบางอย่างอยู่

 

ขณะที่ชั้นกำลังคิดหนักอยู่นั้น ลิลี่ก็กำลังเล่นกับแมวอ้วนตัวเดิมอยู่ตรงมุมห้องอย่างมีความสุข

 

แฮรี่:”ดูเหมือนจะมีปัญหากลุ้มใจอยู่นะครับ คุณโครโน่”

 

เมื่อหันกลับไปมอง มันสมองของกลุ่มอิลรุส เบลดเดอร์ ชายผู้มีนามว่าแฮรี่กำลังยืนอยู่ตรงนั้น เขาไม่ได้พกธนูติดตัวมาด้วย สงสัยว่าจะมาหาข้าวกลางวันกินหรือไม่ก็มาหาภารกิจเหมือนกันล่ะมั้ง

 

สมาชิกคนอื่นๆคงไปที่ร้านขายอุปกรณ์หรือไปหาช่างตีเหล็กอยู่

 

คุโรโนะ:”อ้า ภารกิจนี้พอดีมันเตะตาชั้นอยู่นะ ชั้นเลยลังเลอยู่ว่าจะรับมาทำดีมั้ย”

 

แฮรี่:”สำรวจพื้นที่ค้นพบใหม่ที่ซากปรักหักพังมีเดีย งั้นหรือครับ?”

 

เขานั่งลงตรงฝั่งข้ามแล้วเอาเอกสารมาอ่านดู

 

แฮรี่:”ผมก็มีได้ยินข่าวเรื่องค้นพบพื้นที่ใหม่ราวเมื่อเดือนที่แล้วเองครับ”

 

ที่มีเดียร์นั้นมันแทบจะไม่เหลืออะไรอยู่นอกจากซากปรักหักพังและริมผาหินสูงชัน แต่ความจริงแล้วข้างใต้ของพื้นที่นั้นกลับค้นพบพื้นที่ชั้นใต้ดินเมื่อเร็วๆนี้

 

ที่ศูนย์กลางชั้นใต้ดินนั้นไม่ใช่เป็นแค่ถ้ำตามธรรมชาติแต่กลับพบว่ามันมีรูปทรงที่ถูกขุดอย่างปราณีตด้วยฝีมือของคน

 

ในอารยธรรมโบราณของต่างโลกนี้อาจจะมีเทคโนโลยี่ล้ำสมัยหลงเหลืออยู่บ้างก็เป็นได้

 

อารยธรรมของแพนโดร่าในปัจจุบันนี้ไม่สามารถสร้างสิ่งที่มีรูปทรงเรขาคณิตที่ใหญ่โตและปราณีตได้ แต่มันกลับปรากฏอยู่ในซากอารยธรรมโบราณ แต่ยังไงซะสิ่งที่จะค้นพบในซากอารยธรรมโบราณนั้นน่าจะเป็นความก้าวล้ำของเทคโนโลยี่ทางเวทย์มนต์มากกว่าทางวิทยาศาสตร์อย่างรถเหาะอะไรแบบนั้น

 

และดังนั้นมันอาจจะเป็นไปได้ที่ซากปรักหักพังนั้นอาจจะมีเวทย์มนต์ที่สามารถส่งชั้นกลับบ้านได้

 

แฮรี่:”พอมาคิดดูแล้ว คุณโครโน่ก็กำลังตามหาอุปกรณ์เคลื่อนย้ายหรือเวทย์มนต์อันเชิญอยู่นี่ใช่หรือเปล่าครับ?”

 

คุโรโนะ:”อ้า ชั้นกำลังคิดอยู่ว่าบางทีอาจจะพบของที่ตามหาอยู่ได้ที่นั้นนะ”

 

ไอเท็มที่ยังไม่ถูกค้นพบในซากปรักหักพังมีเดีย พื้นที่ใหม่ที่ยังไม่มีใครรู้จัก ดังนั้นแล้วความเป็นไปได้ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นศูนย์

 

แฮรี่:”งั้นทำไมไม่รับภารกิจนี้มาทำครับ?”

 

คุโรโนะ:”สำหรับภารกิจนี้แล้ว การที่เขาปล่อยให้นักผจญภัยที่มีแรงค์หนึ่งอย่างชั้นรับมาทำได้มันจะโอเคแล้วเราะ”

 

ระดับอันตรายของซากปรักหักพังมีเดียร์คือแรงค์ 4

 

ถึงจะคิดว่าชั้นไปด้วยกันกับลิลี่ซึ่งพวกชั้นทั้งคู่จะสามารถร่วมมือกันเอาชนะซาลามานเดอร์หรือมอนสเตอร์ที่อันตรายกว่านี้ได้อย่างไม่เป้นปัญหาก็ตาเถอะ แต่ว่านี่มันก็ออกจะ....

 

แฮรี่:”พอมาดูแล้วมันก็ออกจะประหลาดจริงๆด้วยครับ”

 

คุโรโนะ:”ใช่มะ?”

 

มันเป็นดันเจี้ยนแรงค์ 4 และยังเป็นพื้นที่ที่ยังไม่ได้รับการสำรวจด้วยแถมยังถูกค้นพบมาหนึ่งเดือนแล้ว แสดงว่าต้องมีคนไปสำรวจมาก่อนหน้านี้แล้วบ้าง ดังนั้นระดับอันตรายมันควรจะสูงกว่านี้สิ พอดูในรายละเอียดแล้วก็มีระบุว่าถ้าไปเป็นคนแบกของควรมีอย่างน้อยระดับแรงค์ 2 แต่กลับระบุว่า「หรือจะเป็นระดับไหนก็ได้」เสริมท้ายซะงั้น

 

คุโรโนะ:”ชั้นไม่อยากเข้าไปยุ่งกับเรื่องวุ่นวายซะด้วยสิ”

 

แฮรี่:”ฮ่าฮ่าฮ่า คุณโครโน่เป็นคนที่รอบคอบอย่างคาดไม่ถึงจริงๆครับ”

 

คุโรโนะ:”หมายความว่าไงที่บอกว่า「คาดไม่ถึง」กันนะหา?นี่นายเห็นชั้นเป็นพวกสมองกล้ามงั้นเราะ?”

 

ชั้นเป็นจอมเวทย์นะเฟ้ย!มันควรที่จะให้ภาพลักษณ์ของคนที่มีภูมิความรู้สิฟะ หรือไม่ใช่...?

 

แฮรี่:”ก็คุณโครโน่ดูไม่เหมือนจอมเวทย์เลยซักนิดนี่ครับ มีร่างกายและกล้ามเนื้อที่ดูใหญ่โตแข็งแรงขนาดนั้น คนอื่นๆเขาต่างคิดกันว่าคุณโครโน่เป็นพวกนักดาบหรือนักรบกันทั้งนั้นแหละครับ”

 

ชั้นหันมองดูไปรอบๆก็เห็นพวกนักรบกล้ามเนื้อเด้งเป็นมัดๆนั่งดื่มกับนักผจญภัยคนอื่นๆอยู่

 

คุโรโนะ:”ต่อให้เป็นอย่างนั้น ชั้นก็ไม่ได้ฝึกร่างกายมาเป็นพิเศษขนาดนั้นซะหน่อย”

 

ความจริงแล้วชั้นตั้งหน้าตั้งตาเรียนแต่เวทย์มนต์มาอย่างหนักเลยล่ะ

 

คุโรโนะ:”แต่ พอดูๆไปแล้วมันก็...อ้าーอา”

 

แฮรี่:”ไม่ต้องเสียใจไปหรอกครับ อย่างน้อยคุณก็ไม่ได้มีหน้าตาที่ดุร้ายก้าวร้าวแบบพวกนั้นครับ”

 

คุโรโนะ:”ไม่หรอก ชั้นไม่ได้มีหน้าตาและรูปร่างที่สมบูรณ์แบบผอมเพรียวเหมือนแฮรี่หรอก”

 

แฮรี่:”ผมเป็นฮาปี้ นี่เป็นรูปร่างพื้นฐานของเผ่าพันธ์ุผมครับ”

 

บางทีอาจเพราะเพื่อให้บินได้ ฮาปี้เลยมีร่างกายที่เพรียวบางแบบนั้น

 

ต่างจากมนุษย์ที่มีกล้ามเนื้อและไขมันเพียงน้อยนิด เผ่าที่แตกต่างกันจะมีรูปร่างหรือลักษณะเฉพาะบางอย่างที่สามารถสังเกตุได้อยู่

 

เวทย์มนต์หลักของแฮรี่เองก็เป็นธาตุลม ด้วยเวทย์นี้ทำให้เขาสามารถยิงธนูได้อย่างรวดเร็ว

 

คุโรโนะ:”กลับมาเข้าประเด็นก่อน แล้วนายคิดยังไงเกี่ยวกับภารกิจนี้?”

 

 แฮรี่:”อืมม ผมคิดว่าคุณโครโน่กับคุณลิลี่น่าจะทำได้สบายๆอยู่นะครับ แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกหลอกด้วย”

 

แฟรี่จะไม่เข้าหาคนเลว มันไม่ใช่เรื่องที่เป็นตำนานหรืออะไรแต่มันคือความจริง เพราะพวกเขาสามารถอ่านหัวใจและความรู้สึกของฝ่ายตรงข้ามได้โดยการใช้เทเลพาธี ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถมองทะลุผู้คนได้เพียงแค่พบกันครั้งแรก

 

คุโรโนะ:”ชั้นเดาว่าต่อให้ออกมาในรูปแบบที่เลวร้ายที่สุดอย่างเช่นนายจ้างหนีไปก่อน เดียวทางกิลก็คงจะจัดการให้ได้ ดังนั้นชั้นคงไม่น่าพลาดผลตอบแทนของภารกิจหรอก”

 

หรือต่อให้อยู่ๆมีมอนสเตอร์ที่เกินกำลังปรากฏก็สามารหนีได้เช่นกัน แต่หากเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันละก็จะทำยังไงดีนะ แต่ว่าการคิดหยุมหยิมมากไปแบบนี้นั้นไม่ใช่หลักการของนักผจญภัย

 

ว่าแล้วชั้นก็เลยตัดสินใจรับภารกิจนี้มา

 

แฮรี่:”อ๊ะ แต่คุณโครโน่ สิ่งที่ควรเป็นกังวลไม่ใช่เฉพาะเรื่องภารกิจอย่างเดียวนะครับ”

 

คุโรโนะ:”หือ?”

 

แฮรี่:”คุณรู้ที่ตั้งของซากปรักหักพังมีเดียไหมครับ?”

 

คุโรโนะ:”เป็นครั้งแรกที่ชั้นจะไปที่นั้นนะ แต่ว่าーー”

 

จากบนแผนที่ มันอยู่ใกล้ๆเมืองไดดารอส

 

แฮรี่:”เกี่ยวกับเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าจะถูกจำกัดการเข้า-ออกเมืองไดดารอสอยู่นะครับ”

 

คุโรโนะ:”หมายความว่ายังไง?”

 

แฮรี่:”ผมเองก็ไม่รู้ในรายละเอียดหรอกครับ แต่กองทัพมนุษย์จากทวีปอาร์คกำลังทำสงครามกับพวกเขาอยู่นะครับ”

 

คุโรโนะ:”อะไรนะ?ไม่ใช่ว่าพวกเขาถูกกักเอาไว้อยู่แค่ในเมืองเวอร์จิเนียงั้นหรอกรึ?”

 

แฮรี่:”มันควรจะเป็นเช่นนั้นครับ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

คุโรโนะ:”หรือว่าสถานการณ์ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว?”

 

แฮรี่:”น่าจะใช่ครับ แต่ที่นั้นมีกองทัพมังกรและราชันมังกรอยู่ ถ้าพวกเขาจะสู้รบกับกองทัพไดดารอสได้ พวกเขาก็ต้องหาอะไรที่เท่าเทียมกันมาต่อสู้ด้วยกันครับ”

 

คุโรโนะ:”มังกร……”

 

ตอนนี้ความแข็งแกร่งของชั้นอยู่ระดับที่เหนือกว่าแรงค์ 4 อย่างซาลามานเดอร์ ถ้ามังกรระดับราชันเขาน่าจะอยู่ระดับแรงค์ 5 และน่าจะมีความแข็งแกร่งระดับต้นๆของแรงค์ด้วย

 

แม้ว่าชั้นจะไม่รู้ว่าราชันมังกรแข็งแกร่งขนาดไหนก็ตามที บางทีอาจจะต้องใช้ชั้นสักร้อยคนในการล้มมันลงก็เป็นได้

 

แฮรี่:”หรือบางทีอาจจะเป็นไปตามข่าวลือที่ว่าพวกเขากำลังเปิดโต๊ะเจรจากันอยู่ก็ได้ครับ”

 

การเจรจาจะเกิดขึ้นเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างมีพละกำลังที่เท่าเทียมกัน

 

ถ้าข่าวลือเป็นความจริง นั่นหมายความว่ากองทัพมนุษย์นั้นมีพละกำลังอยู่ในระดับเดียวกับกองทัพของไดดารอสงั้นเราะ?

 

นี่พวกเขาเพิ่มพลังกองทัพตัวเองได้งั้นรึ?ไม่สิถ้าเป็นกรณีนั้นมันก็น่าจะจบลงตั้งแต่ตอนที่พวกเขาบุกโจมตี้ตั้งแต่ครึ่งปีก่อนแล้ว

 

นั่นหมายความว่าภายในครึ่งปีนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์เกิดขึ้นภายในเวอร์จิเนียและไดดารอส

 

เปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้างกันนะ?ชั้นไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยว่าจริงๆแล้วมันไม่ได้อยู่ห่างไกลจากที่นี้มากขนาดนั้นตั้งแต่ที่ชั้นมาถึงหมู่บ้านนี้

 

แฮรี่:”ยังไงก็ตามตอนนี้บรรยากาศรอบๆเมืองไดดารอสก็ไม่ดีเลย ผมเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คุณควรระวังเรื่องนี้เอาไว้ให้มากกว่าเรื่องของภารกิจนะครับ”

 

คุโรโนะ:”เข้าใจล่ะ ขอบคุณสำหรับคำเตือน ถ้าชั้นได้รู้ข้อมูลอะไรเพิ่มเดียวจะมาบอกให้ฟัง”

 

เมื่อตัดสินใจรับภารกิจแล้ว ชั้นก็ไปเตรียมตัวด้วยเวลาที่เหลือตลอดทั้งวันและออกจากหมู่บ้านอิรุสในวันรุ่งขึ้น

 

เนียวโก๊ะ:”ーーนี่คะ งั้นขอให้โชคดีด้วยนะคะคุณโครโน่”

 

เมื่อรับภารกิจอย่างเป็นทางการแล้ว เนียวโก๊ะที่ยืนอยู่หลังเค้าเตอร์ก็ออกใบรับรองมาให้

 

เมื่อรับภารกิจที่ต้องออกไปทำในสถานที่ไกลๆ ทางกิลจะออกใบรับรองมาให้

 

นี่เป็นครั้งแรกของชั้นเลยล่ะที่รับภารกิจลักษณะนี้มา แต่ด้วยการที่ชั้นเก็บมันลงในพื้นที่เงามันก็เลยไม่ได้เป็นเรื่องวุ่นวายอะไรมากนัก

 

เนียวโก๊ะ:”แต่ว่าซากปรักหักพังมีเดียงั้นหรือคะ ที่นั้นมันไกลมาเลยนะค้า~คงจะไม่ได้มาที่หมู่บ้านอิรุสไปซักระยะเลยใช่ไหมค่ะ?”

 

คุโรโนะ:”อ้า แล้วก็ถ้าชั้นโชคไม่ดีคงจะไม่ได้กลับมาที่นี่เดือนหน้านะ”

 

เนียวโก๊ะ:”ไม่ดีเลยนะค้า ได้โปรดกลับมาร่วมงานเทศกาลด้วยนะคะ!”

 

คุโรโนะ:”อือ ชั้นเองก็อยากเป็นส่วนหนึ่งของงานเทศกาลเหมือนกัน”

 

เนียวโก๊ะ:”ใช่แล้ว!พวกเรามาตั้งเป้าไว้ที่การจัดการโซ้ยอาหารทุกอย่างที่มีขายในงานด้วยกันเถอะคะ!”

 

คุโรโนะ:”นี่จะปล้นกันใช่ไหม?”

 

เนียวโก๊ะ:”หยาบคายจัง!ฉันเป็นผู้หญิงที่สามารถรับผิดชอบได้ครึ่งหนึ่งที่จ่ายไปเลยนะ!แต่ถ้าช่วยเลี้ยงฉันบ้าง มันจะทำให้ฉันประทับใจมากๆเลยล่ะ อย่าลืมน้า”

 

แล้วชั้นทำอะไรดีหากไปเพิ่มความประทับใจให้กับเธอกันนะ?เธอจะยอมให้เล่นขอมือแบบนั้นหรือเปล่านะ (tn : ไม่ใช่หมานะเฮีย)

 

คุโรโนะ:”ถ้าภารกิจนี้ไปได้สวยล่ะก็ เดียวชั้นจะเลี้ยงให้สักครั้งล่ะกัน”

 

เนียวโก๊ะ:”สมกับเป็นคุณโครโน่ สัญญาแล้วนะ!”

 

คุโรโนะ:”ถ้าภารกิจนี้ไปได้สวยล่ะก็นะ ตามนั้นนะ?”

 

เนียวโก๊ะ:”ไม่เป็นไรอยู่แล้ว!ภารกิจสำรวจสำหรับคุณโครโน่ก็แค่เรื่องกล้วยๆ!”

 

คุโรโนะ:”ชั้นก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น งั้นตอนนี้ชั้นขอตัวก่อนล่ะลิลี่กำลังรอชั้นอยู่ข้างนอกนะ”

 

เนียวโก๊ะ:”ค่ーา รักษาตัวด้วยนะคะคุณโครโน่”

 

ด้วยเสียงร่ำลาที่กระปรี่กระเปร่าของเนียวโก๊ะ ชั้นก็ก้าวเท่าออกจากกิล

 

ขณะที่ชั้นกำลังจะเปิดประตูตอนนั้นเอง สมาชิกของอิลรุส เบลดเดอร์ ก็เข้ามาพอดี

 

นีโน่:”กำลังจะออกไปทำภารกิจแล้วงั้นเราะ โครโน่”

 

คุโรโนะ:”อ้า ไปที่ซากปรักหักพังมีเดียนะ”

 

นีโน่:”ครั้งนี้ไปที่ๆไกลน่าดูเลยนี่ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเราะ?”

 

สายตาของนีโน่บ่งบอกว่า “ถ้าเป็นภารกิจดีๆล่ะก็ช่วยมาบอกชั้นด้วยดิ”

 

คุโรโนะ:”เป็นเรื่องส่วนตัวนะ แล้วก็นอกจากนี้ภารกิจนี้ยังดูมีพิรุธด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลส่วนตัวชั้นก็คงไม่รับทำหรอก”

 

นีโน่:”งั้นเราะ?งั้นก็ระวังตัวด้วยนะเฟ้ย แล้วนี่จะกลับมาร่วมงานเทศกาลมั้ย?”

 

คุโรโนะ:”ก็มีวางแผนไว้แล้วล่ะ ชั้นมีสัญญากับเนียวโก๊ะว่าจะเลี้ยงเธอสักอย่างในงานนะ”

 

นีโน่:”งั้นรึงั้นรึーーเฮ้ยหยุดเลย นี่หมายความว่าแกจะอยู่กับเนียวโก๊ะตลอดทั้งานเทศกาลเลยเราะ!?”

 

คุโรโนะ:”อ๊ะ…….โทษที”

 

ชิบหายล่ะไงตรู

 

นีโน่:”ไอบ้าาาาาา!”

 

นีโน่ร้องไห้เป็นสายน้ำแล้วเหวียงหมัดแมวเหมียวเข้ามาที่หน้าของชั้นตรงๆ

 

คุโรโนะ:”ขอโทษด้วยเกี่ยวกับเนียวโก๊ะ งั้นนายก็ไปชวนเธอด้วยทุกสิ่งที่นายมีเลยสิ”

 

นีโน่:”มึงกำลังจะทำให้เรื่องยิ่งยากขึ้นนะเฟ้ยยย!”

 

คุโรโนะ:”ถ้าเธอปฎิเสธมาเดียวชั้นจะช่วยนายเองวันนั้น”

 

นีโน่:”....จริงนะ?”

 

คุโรโนะ:”เชื่อใจชั้นได้เลย”

 

และแล้วพวกชั้นก็จับมือกัน เดียวชั้นจะเป็นกามเทพรักให้กับนายเอง

 

อาเทน:”ฮ่าーーพอเป็นเรื่องของเนียวโก๊ะทีไรก็ดูน่าสงสารเหมือนทุกครั้งเลยล่ะน้า ปล่อยคนไร้ความสามารถไว้ตรงนี้เถอะ นี่โครโน่ช่วยเลี้ยงฉันด้วยสิ น้าา~”

 

นีโน่:”อย่ามาเรียกชั้นว่าคนไร้ความสามารถนะอาเทน”

 

อาเทน:”โครโน่ได้โปรดน้าา~”

 

นีโน่:”อย่าเมินตรูสิฟะ!!”

 

อาเทนผลักนีโน่ออกไปด้วยคฑาของเธอแล้วมองมาทางชั้นด้วยสายตาที่จริงจัง

 

คุโรโนะ:”....แค่อย่างเดียวเท่านั้นนะ?”

 

อาเทน:”ไชโย♪สัญญาแล้วน้า!”

 

อาเทนยิ่มกว้างให้แต่ชั้นไม่โง่หรอกน่ะ เธอก็แค่คิดอยากจะประหยัดเงินให้มากที่สุดเท่านั้นนั่นล่ะ

 

หรือบางทีชั้นรีบใจร้อนสัญญาไปหรือเปล่านะ….

 

แฮรี่:”คุณโครโน่ ไม่ใช่ว่ากำลังจะไปทำภารกิจอยู่หรือครับ?”

 

คุโรโนะ:”อือ อ้า ใช่แล้ว”

 

ต่างจากหัวหน้าที่ไร้ความสามารถและหญิงหน้าเงินแฮรี่เป็นคนที่พูดเป็นการเป็นงานสุดแล้ว

 

เครเดล:”ซากปรักหักพังมีเดียร์นั้นเต็มไปด้วยมอนสเตอร์แรงค์สูงที่ไม่พบได้ในบริเวณ ระวังตัวด้วย”

 

เครเดลพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

 

บางทีอาจเพราะในกลุ่มของเขามีสองคนแล้วที่เป็นพวกประเภทจริงจัง นีโน่กับอาเทนเลยเป็นซะแบบนี้ล่ะมั้งบางทีมันคงจะเป็นสมดุลอย่างหนึ่ง….. น่าจะล่ะมั้ง ใช่แล้วช่างหัวแม่ม

 

คุโรโนะ:”งั้นไปก่อนนะ”

 

นีโน่:”โอ้ โชคดีน่ะ!”

 

อาเทน:”โครโน่!อย่าลืมสัญญาน้า!”

 

คุโรโนะ:”จ้า จ้า”

 

พร้อมกับโบกมือร่ำลาโดยไม่ได้หันมองกลับไป ชั้นเดินตรงไปข้างหน้าประตูของหมู่บ้านที่ลิลี่กำลังรอคอยชั้นอยู่ตรงนั้น

 

__________________________

 

脳筋(のうすじ)=สมองกล้าม

遺跡(いせき)=ซากปรักหักพัง

 

เกี่ยวกับตอนนี้

รายชื่อคนที่โครโน่ที่ต้องเปย์วันงาน

ลิลี่(คงกินขนมไม่หยุดแน่)

เนียวโก๊ะ(กะล้างบางทั้งตลาด)

อาเทน(ดูแล้วนี่ก็ตัวแดกแน่ๆ)

สรุปเอ็งกระเป๋าฉีกกินเกลือแน่โครโน่ 555+




NEKOPOST.NET