[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 48 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.48 - ตอนที่ 48 ไอซ์แคนดี้


บทที่สี่ ลางสังหรณ์แห่งความพินาศ

ตอนที่ 48 ไอซ์แคนดี้

 

 

ตอนนี้ชั้นกำลังคิดที่จะทำไอศกรีมสักอย่างขึ้นมา งั้นเป็นไอซ์แคนดี้ละกัน (tn : ไอศกรีมนั่นล่ะ)  เอาล่ะมาเริ่มจากรวบรวมวัตถุดิบก่อน

 

คิสชู:”ยินดีต้อนรับครับ โพชั่นหมดแล้วหรือโครโน่?”

 

คุโรโนะ:”เสียใจด้วยนะ ชั้นพึ่งใช้ไปแค่ขวดเดียวเองนะ”

 

ชั้นมาที่ร้านขายอุปกรณ์ของหมู่บ้านอิรุส

 

เดียวนี้ชั้นเป็นลูกค้าประจำที่นี่ไปแล้วจนสนิทกับเจ้าของร้านมากขึ้นอย่างที่เห็น

 

คุโรโนะ:”ชั้นมาหาแท่งไม้นะ”

 

สิ่งที่ชั้นมองหาที่ร้านนี้ไม่ใช่วัตถุดิบสำหรับทำไอซ์แคนดี้ แต่เป็นไม้แท่งบางๆที่จะเอามาทำเป็นด้ามจับไอติม

 

คิสชู:”แท่งไม้หรือ งั้นถ้าเป็นลิ่มไม้สีขาวอันนี้เป็นยังไง?เมื่อสามารถฆ่าแวมไพร์ เผ่าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอมตะได้ด้วยการแทงลงไปที่หัวใจของพวกมันเพียงทีเดียวเลยล่ะ”

 

คุโรโนะ:”ขอโทษทีที่ไม่ได้บอกให้ชัดเจน วันนี้ชั้นไม่ได้ตั้งใจมาซื้ออาวุธนะ”

 

ชั้นวางภาพความคิดโง่ๆของแท่งไอติมที่แสนอร่อยที่สามารถฆ่าแวมไพร์ได้ลง ลูกค้าประเภทไหนกันที่จะมาซื้อของแบบนี้นะ

 

คิสชู:“งั้นของที่ใกล้เคียงที่สุดที่มีก็คือไม้เสียบไก่ย่างนี่แหละครับ”

 

คุโรโนะ:”นี่มันใช้ได้เลย”

 

ชั้นได้ซื้อภาชนะอื่นๆมาไว้สำหรับเตรียมเป็นแม่พิมพ์และฐานสำหรับใส่น้ำแข็ง ต่อจากนั้นชั้นก็สัญญากับเจ้าของร้านว่าถ้าทำออกมาได้ดีเดียวจะเอามาฝากให้

 

หลังจากนั้นชั้นก็มาซื้อวัตถุดิบที่จะเอาไปทำเป็นไอซ์แคนดี้ เมื่อทุกอย่างซื้อครบแล้วชั้นก็ออกจากหมู่บ้านอิรุสแล้วกลับไปบ้าน

 

เมื่อถึงบ้านชั้นก็เริ่มทำไอซ์แคนดี้กับลิลี่ ถ้าหากไม่มีลิลี่ล่ะก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำมันออกมาได้

 

คุโรโนะ:”ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว งั้นมาเริ่มทำ「ไอซ์แคนดี้」กัน”

 

ลิลี่ :”「ไอซ์แคนดี้」?”

 

ลิลี่เอียงหัวอย่างสับสัน มันก็เป็นปกติของคนที่ไม่รู้จักไอศครีมล่ะนะ

 

คุโรโนะ:”มันคือของหวานจากบ้านเกิดชั้นเอง มันเย็น, หวาน และอร่อยด้วย... ถ้ามันทำได้สำเร็จนะ”

 

ชั้นยังไม่เคยทำมาก่อนสักแท่งเลยนี่หว่า

 

แถมครั้งนี้วัตถุดิบยังเป็นของที่แตกต่างจากที่ญี่ปุ่นยุคปัจจุบันด้วย เอาเถอะไว้ถ้าพลาดขึ้นมาค่อยทำเป็นน้ำผลไม้แทนล่ะกัน

 

ชั้นเป็นกังวลเล็กน้อยตอนที่ทำมัน แต่งานก็ไม่ได้เยอะอย่างที่คิด

 

ชั้นคั้นน้ำผลไม้ด้วยการทุบ, บดขยี้ ส้มกับองุ่นเข้าด้วยกัน แล้วจากนั้นผสมน้ำตาลกับน้ำเปล่าเพื่อเจือจางรสชาติให้เหมาะสม

 

โชคดีที่โลกนี้เองก็มีน้ำตาลขาวขายด้วย หากดูตามประวัติศาสตร์แล้วการทำน้ำตาลฟอกขาวพึ่งจะมาเริ่มเมื่อยุคโมเดิลเอง ซึ่งตอนนั้นน้ำตาลก็ถือว่าเป็นของหรูด้วย

 

อย่างไรก็ตามเครื่องเทศกับเกลือเองก็มีเช่นกัน ดังนั้นการหาน้ำตาลเลยไม่ใช่เรื่องยาก ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีปัญหาหากชั้นต้องการจะทำของหวานประเภทอื่นๆด้วย

 

ชั้นใส่สารละลายที่ผสมน้ำผลไม้แล้วลงในภาชนะเหล็ก จากนั้นก็เสียบแท่งไม้เสียบไก่ย่างลงไปตรงกลาง จากนั้นก็เหลือแค่ทำให้มันเย็นตัวลง

 

ขั้นตอนสำคัญตรงนี้ชั้นได้มอบหมายให้เป็นหน้าที่ของลิลี่

 

คุโรโนะ:”ลิลี่ ช่วยแช่เย็นมันด้วยเวทย์มนต์น้ำแข็งให้หน่อย”

 

ลิลี่:”อือ!”

 

ลิลี่ร่ายเวทย์น้ำแข็งเตรียมแช่เย็นไอซ์แคนดี้

 

เฉพาะกระบวนการนี้ที่เวทย์มนต์ดำของชั้นมันไร้ประโยชน์

 

เวทย์มนต์ดำของชั้นทำได้แค่ประกอบรูปร่างขึ้นให้เป็นมวลสาร, การเสริมพลังเวทย์มนต์ลงวัตถุ และการสร้างพื้นที่ว่างขึ้นมาเท่านั้น ชั้นยังใช้เวทย์มนต์ธาตุสีพื้นฐานทั้งหมดอย่างไฟหรือน้ำแข็งได้ หรือว่าอาจจะเป็นเพราะชั้นนั้นไม่ไม่มีธาตุสีพื้นธาตุในร่างกายตั้งแต่แรกเลยทำให้เป็นไปไม่ได้ที่เรียนรู้มัน

 

ดังนั้นชั้นเลยขอให้ลิลี่ที่สามารถใช้เวทย์ธาตุสีต่างๆได้ในการลงมือทำ

 

เหมือนกับตอนที่ลิลี่ชงชา เธอพ่นลมหายใจน้ำแข็งออกมากเหมือนตอนที่พ่นไฟตอนนั้น

 

ลิลี่:”ฟู่!ฟู่!”

 

ผลจากเวทย์มนต์น่าประทับใจมาก น้ำผลไม้เปลี่ยนเป็นน้ำแข็งโดยทันที

 

เพื่อแช่ไอซ์แคนดี้ให้ออกมามีรูปร่างคมสวยงามตามแม่พิมพ์ ต้องแช่เย็นโดยให้มันแข็งตัวอย่างรวดเร็วถึงจุดเยือกแข็ง อย่างไรก็ตามถ้าใช้เวทย์มนต์มันก็แก้ปัญหาจุดนี้ได้อย่างง่ายๆโดยไม่ต้องสนใจในรายละเอียดตรงนั้น

 

คุโรโนะ:”พอแล้วล่ะลิลี่”

 

ลิลี่:”ฟุー?”

 

ชั้นหยุดลิลี่แล้วยื่นมือไปทางถังแช่

 

พอลองพิจารณาดูแล้วหากชั้นหยิบมันออกมาตอนนี้ไม้คงหักไปซะก่อนแน่ ชั้นจึงหยิบมีดมาแล้วบรรจุเวทย์มนต์ดำลงไป จากนั้นก็ค่อยๆเลาะออกมา

 

ชั้นใช้มีดค่อยๆตัดกำแพงก้อนน้ำแข็งออกมาจนเผยให้เห็นไอซ์แคนดี้ที่แข็งเป็นแท่งเรียงรายอยู่ข้างใน

 

จากนั้นชั้นก็ค่อยๆหยิบมันขึ้นมา

 

ลิลี่:”เป็นยังไงบ้าง?”

 

ขณะที่ลิลี่มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ชั้นได้พบกับความจริงของไอซ์แคนดี้ทำเองที่ชั้นไม่เคยพบเคยเห็น

 

อย่างที่คาด มันไม่ได้มีหลากสีสันเหมือนที่วางขายกันในซุปเปอร์หรือร้านค้า แล้วมันยังไม่มีกลิ่นหอมของน้ำผลไม้ใดๆด้วย

 

แต่รสชาติมันน่าจะอร่อยอยู่ล่ะนะ ชั้นเชื่อแบบนั้นแล้วหยิบมันเข้าปาก

 

รสชาติเปรี้ยวๆของส้มและความหวานของน้ำตาลกระจายไปทั่วปากพร้อมกับความรู้สึกที่เย็นซาบซ่านไปถึงหัวใจ

 

อืม นี่คือไอซ์แคนดี้รสส้มแน่นอน

 

คุโรโนะ:”เยี่ยม ทำออกมาได้ดีเลยล่ะ!เอานี่ลิลี่ลองชิมดูสิ”

 

ชั้นแกะไอซ์แคนดี้อีกแท่งมาให้ลิลี่

 

เธอหยิบมันไปด้วยความหวัง และเมื่อตอนที่เธอได้กัดลงบนแท่งไอซ์แคนดี้นั้นเอง

 

ลิลี่:”ฉอบ ฉอบーー!?”

 

คุโรโนะ:”เป็นยังไง อร่อยมั้ย?”

 

ลิลี่ :”อร่อยยยยยย!?”

 

ดูลิลี่ที่กำลังกินไอซ์แคนดี้อย่างบ้าคลั่งก็เข้าใจได้แล้วว่าอร่อยแค่ไหน

 

แม้ว่าจะอยู่ในต่างโลก ไอซ์แคนดี้ก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของเด็กอยู่ดีตามคาด

 

คุโรโนะ:”โอ้ส งั้นเดียวลองรสองุ่นดูหน่อยมั้ย?”

 

ลิลี่ :”อือ!”

 

ตอนนี้ชั้นรู้สึกเหมือนมีกลิ่นอายของญี่ปุ่นอยู่ ลิลี่กินของหวานแช่เย็นอย่างมีความสุขและชั้นเองก็ทำไอซ์แคนดี้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์

 

วันต่อมา ชั้นไปที่กิลตอนกลางวันเหมือนเมื่อวาน

 

คุโรโนะ:”โอ้ーคุณเนียวโก๊ะ ชั้นทำไอซ์แคนดี้ที่บอกไว้เมื่อวันวานมาด้วย จะลองดูหน่อยมั้ย?”

 

ชั้นหยิบไอซ์แคนดี้ ให้กับเนียวโก๊ะที่กำลังเดินมาหา

 

ข้างๆชั้นมีลิลี่ที่ตอนนี้กลายเป็นทาศไอซ์แคนดี้และกำลังกินอันที่เป็นรสองุ่นอยู่

 

เนียวโก๊ะ:”คุณทำมาจริงๆด้วย!มันเป็นอันเดียวกับที่ลิลี่กำลังกินอยู่หรือเปล่าค่ะ?”

 

เมื่อเห็นลิลี่ที่กำลังกินอย่างเพลิดเพลิน ดวงตาของเนียวโก๊ะก็ส่องประกายด้วยความคาดหวัง

 

คุโรโนะ:”อ้า ไอซ์แคนดี้นี้ทำโดยการนำน้ำผลไม้ไปแช่แข็งーーข้ามเรื่องน่าเบื่อไปเถอะ มาลองกินเลยดีกว่า อ๊ะจะเอารสไหนส้มหรือองุ่น?”

 

เนียวโก๊ะเลือกรสส้มไป ชั้นนำถังใส่ไอซ์แคนดี้ออกมาจากพื้นที่เงาแล้วหยิบมาแท่งหนึ่งส่งไปให้เนียวโก๊ะ

 

เนียวโก๊ะกินแบบเดียวกับลิลี่เมื่อวานเปียบ และเมื่อตอนที่เธอได้กินมันลงไปตอนนั้นเอง

 

เนียวโก๊ะ:”ฉอบ ฉอบーー!?”

 

คุโรโนะ:”เป็นยังไงบ้าง?”

 

เนียวโก๊ะ:”นิ นี่มันーー”

 

ดวงตาของเนียวโก๊ะเปิดกว้างด้วยความตกใจ แสงสว่างส่องประกายเจิดจ้าได้ฟาดลงมาใส่ยังตัวเธอ

 

เหมือนจะเห็นเป็นอย่างงั้นนะ

 

เนียวโก๊ะ:”นี่มันอะไรกันー!*แผล่บแผล่บ(ペロペロ)*”

 

เนียวโก๊ะเลียไอซ์แคนดี้ไปจนทั่ว ขนาดแค่เลียมันยังหมดลงอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตาของชั้นเลยล่ะ

 

พอมาคิดดูแล้ว แมวมีลิ้นที่หยาบเพื่อใช้เลาะเนื้ออกจากกระดูกได้อย่างสะอาดหมดจดนี่นะ แล้วเนียวโก๊ะที่เป็นมนุษย์สัตว์เผ่าแมวก็คงจะเป็นแบบนั้นด้วย แต่ว่าไอซ์แคนดี้นี่มันถูกเลาะออกได้ด้วยแค่การเลียเนียนะ?

 

ขณะที่กำลังจมอยู่ในความคิด ไอซ์แคนดี้ก็ค่อยๆหายไป

 

คุโรโนะ:”แล้วมันใช้ได้มั้ย?”

 

เนียวโก๊ะ:”ขอรสองุ่นอีกแท่งด้วยได้ไหมค่ะ?”

 

ชั้นหยิบรสองุ่นให้เนียวโก๊ะที่ได้ส่องประกายของดวงตานักล่าออกมา

 

เนียวโก๊ะ:”ขอบคุณมากค่าーー*แผลบ แผลบ*”

 

เมื่อเห็นแบบนี้แล้วชั้นคงไม่จำเป้นต้องถามเรื่องรสชาติแล้วล่ะ

 

เนียวโก๊ะ:”ไอซ์แคนดี้นี่มันอร่อยมาก!นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กินอะไรที่อร่อยแบบนี้!”

 

คุโรโนะ:”ใช่แล้วล่ะ มันจะยิ่งอร่อยขึ้นด้วยหากกินในวันที่ร้อนๆ”

 

เนียวโก๊ะ:”ใช่เลย!นี่มันเป็นนวัตกรรมที่เยี่ยมไปเลยล่ะคุณโครโน่!”

 

คุโรโนะ:”มันไม่ใช่ชั้นที่เป็นคนสร้างมันขึ้นมานะ”

 

เนียวโก๊ะ:”ไม่หรอกไม่หรอก ไอเท็มนี้มันเป็นการปฏิวัติวงการอาหารของหมู่บ้านอิรุสเลยเชียวล่ะ ถ้าเอาไปขายล่ะก็มันจะต้องได้รับความนิยมอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!”

 

คุโรโนะ:”โอ้ จริงด้วย ตอนนี้ก็หน้าร้อนแล้วด้วยสิーー”

 

บางทีมันคงสงบสุขกว่าตอนนี้ ถ้าชั้นได้ขายไอซ์แคนดี้ด้วยกันกับลิลี่แทนการไปเป็นนักผจญภัยที่เป็นอาชีพอันตรายเหล่านั้น

 

ไม่สิ ชั้นต้องทำทุกอย่างเพื่อค้นหาตำนาน,พิธีกรรม หรือวงแหวนเวทย์มนต์ที่อาจเป็นหนทางกลับโลกสู่เดิมของชั้นให้ได้

 

มันไม่ใช่เวลาจะมามัวคิดขายไอซ์แคนดี้ตลอดไปหรอกนะ

 

คุโรโนะ:”มันทำง่ายมาก ถ้าหากชั้นบอกออกไปเดียวก็จะมีคนเริ่มทำออกมาขายเอง”

 

ชั้นไม่ใช่คนดีถึงขนาดจะบอกให้ฟรีๆหรอกนะ เดียวลองเอาไปเสนอให้ทางกิลพ่อค้าในราคาที่สมน้ำสมเนื้อกับมันหน่อยดีกว่า

 

เนียวโก๊ะ:”อ้าา คุณโครโน่ทำหน้าตาชั่วร้ายจัง”

 

คุโรโนะ:”ฮาฮาฮาฮาฮาฮาฮา ถ้าทำกำไรได้ ชั้นจะให้เธอกินเท่าที่ต้องการเลย”

 

เนียวโก๊ะ:”จริงนะ!สัญญาแล้วนะ!”

 

คุโรโนะ:”อ้า แต่ว่าถ้ากินมากไป เดียวมันจะปวดท้องเอานะ ดังนั้นควบคุมตัวเองด้วยล่ะ”

 

เมื่อได้รับการยืนยันว่าไอซ์แคนดี้คือนวัตกรรมของหวานแบบใหม่ ชั้นเลยคืดที่จะเอาไปให้คนอื่นๆลองชิมเป็นตัวอย่างกันดู

 

ตอนนั้นเองสมาชิกของ「อิลรุส เบลดเดอร์」ก็เข้ามาในกิลได้อย่างถูกจังหวะ เอาล่ะจงมาเป็นทาศไอติมด้วยกันซะเถอะ!

 

นีโน่:”โอ้ยโครโน่!แกเอาของมาให้เนียวโก๊ะใช่ไหม!จะเอาชนะใจเธอด้วยของขวัญงั้นเราะไอชั่ว!”

 

ก่อนที่จะได้พูดอะไรออกไป นีโน่ก็โวยวายออกมาก่อนซะงั้น

 

คุโรโนะ:”ใจเย็นๆ เดียวชั้นให้นายด้วย”

 

นีโน่:”นั่นไม่ใช่ประเด็น!ตั้งแต่แรกแล้วแกชอบมากินข้าวกลางวันที่นี่กับเนียวโก๊ะทุกวันเลย แกต้องการอะไรกันแน่!”

 

คุโรโนะ:”ต่อให้ถามชั้นว่าต้องการอะไรก็เถอะนะ.....ทำไมนายไม่ลองชวนเธอมากินกลางวันหรือมือเย็นด้วยกันล่ะ?”

 

นีโน่:”มะ มะ มะ หมายความว่ายังไง ตรูไม่ทำอะไรที่....”

 

ชั้นไม่เข้าใจว่านีโน่เป็นพวกซื้อบริสุทธิ์หรือเป็นพวกไร้ความสามารถกันแน่ ถ้าชอบเธอขนาดนั้นก็ลุยไปเลยสิฟะ โจมตีเธอบ่อยๆหน่อย

 

แต่ชั้นก็ไม่อาจพูดอะไรได้มากหรอก ชั้นเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์ได้ใกล้ชิดสาวเลยด้วย

(tn : แล้วที่เอ็งทำอยู่ทุกวันนี้มันคืออะไรหา!)

 

นีโน่:”อาา ถ้าหากชั้นถูกปฏิเสธล่ะ....ชั้นไม่อาจจะรับมือกับเรื่องแบบนั้นได้....”

 

เจ้าหมอนี่มันยอมแพ้แล้วเราะ ไอคนไร้ความสามารถ!

 

อาเทน:”แล้วอะไรที่นายอยากจะให้พวกเรากันโครโน่?”

 

อาเทนไม่สนใจหัวหน้าที่แห้งตายอยู่ตรงนั้นแล้วเลื้อยเข้ามาใกล้ชั้น

 

คุโรโนะ:”อ้า คือชั้นทำขนมหวานที่เป็นของจากบ้านเกิดของชั้นมา มันเรียกว่า「ไอซ์แคนดี้」 ชั้นคิดว่าจะลองเอามาให้พวกนายทุกคนได้ลองชิมดูนะ”

 

อาเทน:”「ไอซ์แคนดี้」?ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย แต่ทำขนมหวานแบบนี้ โครโน่นายมีงานอดิเรกที่แปลกจัง”

 

คุโรโนะ:”มันเป็นที่โหยหาของผู้คนเวลาอากาศร้อนๆนะ ลองกินดูสิเดียวจะเข้าใจเอง”

 

อาเทน:”โฮ~ ค่อนค่างมั่นใจน่าดูเลยนี่นายนะ?”

 

คุโรโนะ:”ลิลี่, หัวหน้าหมู่บ้าน, เนียวโก๊ะ ทั้งสามคนต่างก็บอกว่าอร่อยเหมือนกันนะ”

 

ชั้นเอาไปเสนอหัวหน้าหมู่บ้านตอนไปอ่านหนังสือก่อนที่จะมาที่กิลนี้

 

คุโรโนะ:”งั้นตอนนี้ ลองเริ่มชิมจากรสーー”

 

ชั้นแจกจ่ายไอซ์แคนดี้ให้แต่ละคนตามรสที่เลือกของแต่ละคน

 

เมื่อได้รับแล้ว ทุกคนก็เริ่มลงมือชิม ผลลัพธ์ก็เหมือนคนอื่นๆที่ได้ลองกินมาก่อนหน้านี้

 

“””อร่อยยยยย!!”””

 

หลังจากนั้นอาเทนก็ขอเพิ่มอีกเหมือนกับเนียวโก๊ะ

 

แม้ว่าจะเป็นที่ต่างโลกนี้ ก็ยังมีวันเวลาที่ผู้คนเรียกร้องหาไอศครีมอยู่เช่นกัน

 

 

 

_________________________

 

 

 

ペロペロしたい

 

คุโรโนะ นักตกสาวด้วยไอติมตอนตีส--า---ถุ้ย

 

 

 




NEKOPOST.NET