[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 45 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.45 - ตอนที่ 45 อารัมภบทคืนแสงจันทร์ (บทที่สี่:ลางสังหรณ์แห่งความพินาศ)


บทที่สี่ ลางสังหรณ์แห่งความพินาศ

ตอนที่ 45 อารัมภบทคืนแสงจันทร์

 

 

ในวันที่ 15 เดือนน้ำใส(清水の月) เป็นวันที่พระจันทร์ได้ทอประกายแสงเต็มดวงอีกครั้ง
 
ฉันต้องอยู่คนเดียวมาโดยตลอดและฉันต้องอยู่คนเดียวตลอดไปตราบจนฟ้าดินสลาย
 
ก็ช่างมันสิ ถ้าฉันอยู่ในร่างเด็กแล้วละก็ ฉันก็จะลืมทุกสิ่ง ฉันไม่รู้สึกขมขื่น ฉันไม่รู้สึกโดดเดี่ยว ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือเศร้าโศกหรอก
 
แต่คืนนั้นก็เป็นคืนสุดท้ายที่ฉันได้ดูพระจันทร์เต็มดวงเพียงคนเดียว
 
มันเป็นวันที่ฉันจะไม่มีวันลืม เมื่อวันที่ 4 ของเดือนลมแห่งพฤกษา (緑風の月)  กงล้อแห่งชะตากรรมก็ได้ชักนำให้ฉันได้มาพบกับชายคนนั้น
 
คุโรโนะ:”ชั้นชื่อโครโน่・มาโอ(クロノ・マオ)แล้วคุณคือ?”
 
ฉันไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป
 
ถ้าฉันอยู่ในร่างเด็กแล้วละก็ จะลืมทุกสิ่งหรือ? ไม่รู้สึกขมขื่นหรือ? ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวหรือ? ไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือเศร้าโศกหรือ?
 
มันคือคำโกหกทั้งสิ้น
 
มันก็แค่คำหลอกลวงตัวเอง ทำเหมือนกับว่าฉันไม่ได้รู้สึกตัวเท่านั้น…..
 
แต่มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
 
อดีตเหล่านั้นไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ทุกสิ่งไม่สำคัญอีกแล้ว
 
นั่นเพราะว่าーー
 
คุโรโนะ:”อ้าาา ถ้ามีลิลี่อยู่เคียงข้าง ชั้นก็จะไม่เหงาอีกต่อไป ชั้นสามารถที่จะอยู่ในโลกนี้ต่อไปได้”
 
คนที่มีความรู้สึกเฉกเช่นเดียวกับฉันคนนี้
 
ตราบที่มีคุณอยู่เคียงข้างฉัน ฉันก็จะไม่เหงาอีกต่อไป ฉันสามารถที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
 
ฉันจะไม่กลับไปเป็นแบบเช่นในอดีตอีกต่อไปแล้ว ฉันจะไม่ยอมกลับไปโดดเดี่ยวอีกต่อปแล้ว เพราะได้มีคุณมาอยู่เคียงข้างฉัน
 
ใช่แล้ว นั่นเป็นเหตุผลว่าทั้งโลกใบนี้ต้องการฉันกับคุณเพียงสองคนก็พอ
 
ไม่จำเป็นต้องการสิ่งอื่นใดอีกต่อไปนอกจากสิ่งนี้เท่านั้น
 
 
 
----------------------------------------------
 
เกี่ยวกับตอนนี้
 
โถ้ลิลี่ถ้าเหงาละก็แถวๆนี้มีพี่หมียินดีเป็นเพื่อนให้อย่างเยอะเลยล่ะ ???



NEKOPOST.NET