[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 42 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.42 - ตอนที่ 42 อัครสาวกVSราชามังกร


บทที่สาม ทัพกางเขน

ตอนที่ 42 อัครสาวกVSราชามังกร

 

 

ณ เนินเขาโกลด์รัน กองทัพครูเสดเดอร์ได้ตั้งรับกองทัพไดดารอสด้วยกระบวนทัพสีเหลี่ยม และที่น่านฟ้าเหนือสนามรบแห่งนี้ก็กำลังเกิดศึกระหว่างอัศวินเปกาซัสกับกองกำลังมังกรเกิดขึ้น

และเหนือน่านฟ้าขึ้นไปอีกที่ระดับเหนือเฆม อัครสาวกที่ 7 และราชัญมังกรก็กำลังจะเผชิญหน้ากัน

แสงอาทิตย์ที่สาดส่องภายใต้ท้องฟ้าสีครามเหนือเนินเขาโกลด์รัน ได้ถูกย้อมไปด้วยสำแสงที่มอดไหม้สีขาวและสีดำ

กราไวนอล์:”โอ้อออออ!!!”

ลำแสงสีดำーแดงพุ่งทะลวงผ่านฟากฟ้า ลมหายใจมังกรของกราไวนอล์ได้แผดเผาไปทั่วท้องนภา

ซาริเอล:”「แสงปีกแห่งพระเจ้า・ โอราเคิล・เอจิส」”

ปีสีขาวส่องแสงประกายห่อหุ้มร่างของซาริเอลได้หยุดการโจมตีของลมหายใจมังกรอีกครั้ง

วิชาลับของพระเจ้าซึ่งเป็นเวทย์ระดับสูง 「แสงปีกแห่งพระเจ้า・ โอราเคิล・เอจิส」คือเวทย์ที่สามารถรับการโจมตีเวทย์มนต์ได้ทุกชนิดและปกป้องผู้ใช้ไม่ให้ได้รับอันตรายแม้แต่รอยขีดขวน

แต่เมื่อรับลมหายใจมังกรจากมังกรดำขนาดยักษ์อย่างต่อเนื่อง มันก็ถูกทำลายลงในที่สุด

ซาริเอล:”「ย่างก้าวพันลี้・โซนิค・วอกเกอร์ (千里疾駆・ソニック・ウォーカー)」”

ก่อนที่ลมหายใจมังกรจะแผดเผาเธอ ซาริเอลกระโดดออกจากเปกาซัสที่ขี่อยู่

เธอที่ควรจะร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วง แต่ซาริเอลกลับกำลังยืนลอยอยู่กลางอากาศ

ซาริเอลย่างเท้าไปในอากาศเข้าไปใกล้ราชัญมังกรในขณะที่ปลดปล่อยออร่าสีเงินออกมาราวกับอุกาบาตที่กำลังพุ่งเข้าชน

ความเร็วที่ไม่อาจมองได้ด้วยตาเปล่าได้แหวกไปในอากาศอันเป็นผลจาก「ย่างก้าวพันลี้・โซนิค・วอกเกอร์ 」

แต่มันไม่อาจรอดพ้นสายตาสีแดงที่ลุกไหม้ของกรากราไวนอล์ไปได้

เขาเหวี่ยงหางขนาดใหญ่ไปที่เธอ ถึงจะเป็นท่าโจมตีพื้นฐานธรรมดาแต่ด้วยขนาดของมันแล้ว มันราวกับว่ากำลังถูกแพงปราสาทถาโถมเข้าใส่อยู่

หางที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดแข็ง มันแข็งแกร่งซะยิ่งกว่ากำแพงหินของป้อมปราการใดๆ

หางที่เหวี่ยงลงด้วยความเร็วเสียงจะต้องใช้จอมเวทย์สักกี่คนกันเพื่อป้องกันการโจมตีนี้ได้?

ขณะที่เคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูงในอากาศ ซาริเอลเพ่งสมาธิไปที่พลังเวทย์ของเธอเพื่อรับมือกับการโจมตี  ต่อให้ใช้「แสงปีกแห่งพระเจ้า・ โอราเคิล・เอจิส」ป้องกันไว้ก็ไม่อาจรับมือได้ เธอจึงตัดสินใจหลบเลี่ยงออกมา

การโจมตีที่หนักหน่วงได้พลาดเป้าหมายอย่างน่าเสียดาย ด้วยทัศนีย์ภาพแบบสามมิติและสัมผัสที่หกของเธอทำให้หลบการโจมตี้นี้ได้ราวกับเห็นอนาคต

พายุทำลายล้างที่เกิดจากการฟาดหางได้พัดผ่านจุดที่ซาริเอลเคยอยู่

ผมสีเงินของเธอพริ้วไหว หลังหลบการโจมตีเธอได้ร่นระยะเข้าหาราชัญมังกรโดยทันที 

กราไวนอล์เองก็ได้เตรียมพร้อมโจมตีอีกครั้ง

กรงเล็บอันใหญ่โตที่ไม่อาบหาดาบเล่มใดในโลกใบนี้มาเทียบได้กำลังมุ่งเป้าไปที่ซาริเอล

กรงเล็บที่สามารถแยกร่างศตรูเป็นชิ้นได้เพียงแค่ถูกสัมพัสแม้ปลายก้อย นอกจากความคมและความแข็งแกร่งของมันแล้ว มันยังถูกเสริมพลังเวทย์เพื่อเพิ่มระยะโจมตีให้อีก แต่ซาริเอลกลับหลบได้ราวกับว่าร่างของเธอเป็นแค่แผ่นกระดาษบางๆ

ซาริเอลพุ่งผ่านช่องว่างระหว่างกรงเล็บ พุ่งเข้าไปตรงที่หน้าอกของกราไวนอล์ซึ่งอยู่ในระยะของหอกศักดิ์สิทธิ์「แกรนครอส」

ซาริเอล:”「แสงแห่งจันทรา・ลูน่าลักซ์(月光・ルナルクス)ーー」”

พละกำลัง, พลังเวทย์, สมาธิ, เสริมศักภาพทุกสิ่งสู่ระดับสูงสุดด้วยสภาวะคลั่ง「เฟาสต์・เบอร์เซิร์ก(ファオスト・バサーク)และจากนั้นก็เสริมพลังเข้าไปอีกขั้นด้วย「แสงแห่งจันทรา・ลูน่าลักซ์」

การร่ายมนต์ทั้งหมดนี้ใช้เวลาเพียงหนึ่งนาที แต่มันต้องใช้พลังเวทย์มากกว่าปกติถึงสิบเท่า และเมื่อซาริเอลใช้พลังนี้ออกมานั่นหมายความว่าเธอกำลังจะกำจัดเป้าหมายลง มันเป็นการโจมตีถึงตายโดยทันทีอย่างมิต้องสงสัย เป็นท่าไม้ตายสำหรับคนที่เป็นส่วนหนึ่งของพระเจ้าเท่านั้นจึงจะสามารถใช้ได้ ท่าไม้ตายสุดยอดของเธอ

ซาริเอล:”「หอกแห่งพระเจ้า・บริเน็กซ์ (神槍・ブリューナク)」”

「แกรนครอส」ส่องแสงประกายห่อหุ้มขึ้นมา แสงที่สวยงามนั้นรู้สึกได้ถึงพลังที่เทียบเคียงกับลมหายใจมังกร

「บริเน็กซ์」ได้ถูกปลดปล่อยโดยซาริเอลด้วยพลังทั้งหมดที่มีของเธอ แสงสีขาวส่องประกายถูกเล็งไปยังหัวใจของราชัญมังกร

จนกระทั้งตอนนี้ยังไม่มีโล่หรือกำแพงใดๆที่อาจหาญต้านทานพลังนี้ได้ 「หอกแห่งพระเจ้า・บริเน็กซ์」สามารถทะลวงได้ทุกสิ่ง แต่สมญานามนั้นเป็นอันต้องแปดเปื้อนและพังทะลายลง

ซาริเอล:”(แข็งーーไม่อาจทะลวงไปได้มากกว่านี้แล้ว)”

เกล็ดที่แข็งและเนื้อที่เหนียวดั่งเหล็กไหลและพรปกป้องของราชัญมังกรทำให้「หอกแห่งพระเจ้า・บริเน็กซ์」มิอาจทะลวงหัวใจของมันได้

เมื่อดึงแกรนครอสออก เลือกได้ทะลักออกมาจากผาดแผลตรงหน้าอกของกราไวนอล์

กราไวนอล์:”ก๊าซซซซซซซ!!!”

ซาริเอล:”อุ๊ーー”

ด้วยเสียงคำรามก้องของกราไวนอล์ ร่างเล็กๆของซาริเอลได้ถูกพัดปลิวไปราวกับใบไม้

เธอที่ถูกเหวียงไปในอากาศ ซาริเอลพลิกตัวกลับอย่างรวดเร็วมาอยู่บนเปกาซัสที่รอรับไว้

ซาริเอลขี่เปกาซัสออกมาในขณะที่กราไวนอล์มีเลือดไหลจากหน้าอก ทั้งคู่สร้างระยะห่างต่อกันขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

กราไวนอล์:”สามารถสร้างบาดแผลลฉกาดให้กับข้าผู้นี้ได้…...มนุษย์ผู้หญิงจงเอยนามของเจ้าออกมา”

ด้วยวาจาของกราไวนอล์ทำให้เกิดคลื่นความกลัวสั่นไหวไปในอากาศ มันสามารถทำให้เหล่าผู้คนที่อ่อนแอถึงกับหมดแรงหากได้ยินเสียงนี้

แต่ซาริเอลต่อให้อยู่ภายใต้แรงกดดันนี้เธอก็ยังไม่แสดงอาการใดๆออกมา

ซาริเอล:”อัครสาวกที่ 7 ลอร์ดซาริเอล”

กราไวนอล์:”โฮ้ มีนามเช่นเดียวกับเหล่าทูตสววค์ของพระเจ้างั้นรึ?เจ้ามีความแข็งแกร่งเฉกเช่นเดียวกับนามที่เจ้าได้ถือครองอยู่จริงๆーー”

กราไวนอล์สูดลมหายใจเข้าและในเวลาเดียวกันเลือดที่อกก็ได้หยุดลงพร้อมกับปากแผลที่ปิดสนิท

กราไวนอล์:”ซาริเอลเจ้าเป็นคนหนึ่งที่ควรค่าแก่การเป็นคู่ต่อสู้ของข้า จากนี้เป็นต้นไปจงเตรียมรับพลังที่จริงของข้าซะーー”

เมื่อได้รับรู้ความแข็งแกร่งของซาริเอลแล้ว กราไวนอล์ได้ปลดปล่อยเสียงคำรามที่ดังสนั่นที่สุดที่เคยได้ยินมา

จากนั้นร่างของกราไวนอล์ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำได้มีเส้นแสงสีแดงลากผ่านไปทั่วร่างปรากฏขึ้น พลังเวทย์, พละกำลัง, จิตวิญญาณต่อสู้และความกระหายเลือดของกราไวนอล์ได้ถูกปลดปล่อยออกมาーーพลังที่สามารถรับรู้ได้ผ่านทางร่างกาย ทุกอย่างถูกขยายให้ใหญ่โตขึ้นและหนาเพิ่มขึ้นมาอีกสองเท่าตัวจากเดิม

แม้แต่ซาริเอลที่ไม่เคยแสดงอารมณ์ใดๆยังต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน

ซาริเอล:”(ฉันจะต้องตายรึ....)”

กี่ปีมาแล้วนะที่รู้สึกแบบนี้

ตั้งแต่ที่เริ่มเข้ารับการทดลองเพื่อเป็นอัครสาวกเธอก็ได้สูญเสียความหวาดกลัวต่อความตายไปแล้ว

จากการทดลอง การปรับปรุ่งโครงสร้าง ผ่านการดัดแปลงต่างๆนาๆ จนในที่สุดได้กลายเป็นอัครสาวกและได้รับพรคุ้มครองจากพระเจ้าสิขาวนี้ ตอนนั้นเธอก็ได้ดำรงเหนือทังกรทั้งหลาย เป็นผู้ที่อยู่ห่างจากความตายยิ่งกว่าใครๆ

อัครสาวกที่ 7 ลอร์ด ซาริเอลได้ผ่านสนามรบมานับไม่ถ้วน ข้อพิพาทและการปราบกบฏในทวีปอาร์คก็เคยผ่านมาแล้ว

ตอนที่ถูกลอบโจมตี, ตอนที่ต้องตัดสินใจหนี, ถูกทรยศจากพันธมิตร หรือแม้แต่ตอนที่ถูกข้าศึกล้อมกรอบ ซาริเอลไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องตายเลยสักครั้ง

แต่ตอนนี้ ณ เวลานี้ซาริเอลได้รู้สึกถึงความตาย ราชัญมังกรสีดำーแดงตรงหน้าของเธอเป็นศตรูที่แข็งแกร่งที่สุดที่ได้เคยเจอมา

หรือต่อให้เธอชนะได้ จะต้องได้รับบาดแผลเท่าไหรกันนะ? บางที่อาจถึงขั้นพิการจนไม่อาจต่อสู้ได้อีกเลยก็ได้

แต่ตอนนี้ด้วยความที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว เธอจับหอกคู่กายของเธอเอาไว้

สำหรับเธอความตายนั้นไม่ใช่ความหวาดกลัว

และอีกอย่างเธอนั้นได้ทอดทิ้งสัญชาตญาณการอยู่รอดไปนานแล้ว เธอไม่ได้มีความผูกพันใดๆกับโลกใบนี้ มีเพียงแค่「หน้าที่」ที่ต้องทำให้สำเร็จในฐานะของอัครสาวกเท่านั้น

ต่อให้เธอถูกฆ่าโดยราชัญมังกรที่นี้ เธอก็หาได้แคร์ไม่

ตราบเท่าที่เธอมีชีวิตอยู่ เธอจะทำภาระกิจให้สำเร็จในฐานะอัครสาวก

ซาริเอล:”....เข้าไปล่ะนะ”

ซาริเอลได้พุ่งเข้าประจันหน้ากับร่างที่แท้จริงของกราไวนอล์

กราไวนอล์:”เข้ามาเลย เจ้ามนุษย์ผู้ถือครองชื่อแห่งเทพยดา!”

และแล้วศึกตัดสินความอยู่รอดของผู้ที่แข็งแกร่งของทั้งคู่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

 

 

 

 

 
----------------------------------------------------

เกี่ยวกับกระบวนทัพสี่เหลี่ยม
หน้าตาประมาณนี้ครับ
 

 
เป็นการจัดกระบวนทัพเพื่อใช้ตั้งรับและรับมือทหารม้าได้ดีตามที่นิยายบรรยายไว้เลยครับ โดยจะมีศูนย์สั่งการอยู่ตรงกลาง ใครที่เคยดูหนั่งแนวยุคเก่าอย่างสงครามนโปเลียนหรืออ่าน kingdom จะเห็นได้บ่อยๆครับ



NEKOPOST.NET