[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 38 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.38 - ตอนที่ 38 เรื่องเล่าของแม่มดตนหนึ่ง


บทที่สาม ทัพกางเขน

ตอนที่ 38 เรื่องเล่าของแม่มดตนหนึ่ง

 

 

ณ ที่ประตูเมืองแห่งเวอร์จิเนีย มีเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่

เด็กคนนี้มีผมสีน้ำเงินเหมือนน้ำพุ และมีดวงตาสีทองที่มีเสน่ห์เพียงพอจะสยบใจชายได้ แต่ตอนนี้เธอดูเหมือนจะแสดงอาการง่วงๆออกมาอยู่

เด็กสาวสวมหมวกทรงสามเหลี่ยม, เสื้อคลุมสีดำและถือคฑายาว 

ไม่ว่าคนจากทวีปอาร์คหรือคนจากทวีปแพนโดร่าเมื่อได้พบเห็นก็จะไม่สงสัยเลยและเรียกเธอว่า「แม่มด (魔女)」

พวกเธอไม่ได้ต่างจากจอมเวทย์ในทางอาชีพแต่ผู้หญิงที่มีอุปกรณ์ครบชุดสามอย่าง 「หมวกทรงสามเหลี่ยม」「เสื้อคลุมสีดำ」และถือ「คฑายาว」จะถูกเรียกว่า「แม่มด」

เรื่องเล่าของแม่มดเป็นเรื่องที่นิยมมาก สำหรับทุกคนต้องรู้จักอย่างน้อยสักหนึ่งเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับแม่มด

เด็กสาวไม่มีธุระกับประตูเมือง เธอกำลังเดินออกห่างจากมันไปไกลขึ้นเรื่อยๆ

ยาวเฝ้าประตูเรียกเด็กสาวที่กำลังเดินห่างออกไป

ยาม:”คุณหนูครับ กองทัพครูเสดเดอร์ได้เดินทางมาถึงแล้ว และเด็กสาวอย่างเธอจะเดินออกไปแบบนั้นทั้งๆที่มาถึงแล้วรึ?”

เด็กสาวหยุดเดินแล้วหันไปทางยาม

ยาม:”ทั้งอัครสาวกและทหารที่แข็งแกร่งทั้ง 15,000 นายจากทางศาสนจักรรวมทั้งอาร์คบิชอปที่เป็นผู้สั่งการกองทัพ ทหารรับจ้างอย่างเธอเองก็จะเข้าร่วมไปกับคลื่นชัยชนะนี้ด้วย ใช่ไหมล่ะ”

ทหารยามคนนี้ไม่ได้มีส่วนร่วมในสงครามที่ไดดารอส ดังนั้นเขาจึงยังไม่ได้รับรู้ความน่ากลัวของกองทัพปีศาจ

แต่หญิงสาวหาได้สนใจไม่ เพราะเธอรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาพูดถึงอะไร

เธอคิดว่าการรุกรานครั้งที่แล้วมันเลวร้ายมาก ผลลัพฑ์นั้นแทบไม่ต้องพูดถึงเลย เธอคิดว่าพวกคนที่ไม่ได้รับผลกระทบจากสงครามครั้งนั้นจะต้องเป็นผลร้ายกับตัวเขาเองในภายหลัง

แต่ตอนนี้พวกเขามีกำลังหนุ่นสำหรับการโต้ตอบกลับแล้ว

มันใช้เวลาทั้งหมดหนึ่งเดือนที่กองทัพทั้งหมด 15,000 นายได้เดินทางมาครบทั้งหมดสู่เมืองเวอร์จิเนียแห่งนี้

ผลลัพธ์ของสงครามรอบนี้คงไม่อาจคาดเดาได้ แต่ไม่ว่ายังไงการต่อสู้ในรอบนี้คงทำได้ทีกว่ารอบที่แล้ว

คนที่เดินทางมายังทวีปแพนโดร่าในฐานะทหารรับจ้าง มีจุดประสงค์แค่ใช้พลังของเขาที่มีในการรับเงินค่าตอบแทนเท่านั้น

ต่อให้เหล่าทหารรับจ้างจะเผ่นหนีไปเนื่องจากการแพ้สงครามมันก็คือเรื่องปกติ แต่เวลานี้สำหรับคนที่คิดจะหนีในเวลาที่มีโอกาศชนะเห็นๆแบบนี้ยากที่จะรู้ว่าพวกเขาเหล่านั้นคิดอะไรอยู่


ดังนั้นท้ายที่สุดทหารยามจึงไม่คิดว่าเด็กสาวคนนี้กำลังจะหนีเพราะเนื่องจากกลัวการต่อสู้ที่จะมาถึงนี้

นั่นเพราะหากเธอจะหนีจริงๆ เธอต้องไปที่ท่าเรือแล้วหาเรือสักลำหนีกลับประเทศไปตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อนแล้ว แต่การเดินทางเข้าไปในส่วนลึกของทวีปแฟนโดร่านั้น มันไม่ใช่ความคิดของคนที่กำลังจะหนีเลยสักนิด

ยาม:“แน่ใจที่จะออกไปจริงๆหรือครับ”

เด็กสาวพยักหน้า

ยามเฝ้าประตูคิดว่าเด็กสาวครึ่งหลับครึ่งตื่นคนนี้คงไม่เปลี่ยนใจแล้ว

ยาม:“อย่างนั้นรึครับ แล้วนี่จะออกเดินทางไปที่ไหนกันครับ? มีที่หมายคิดเอาไว้แล้วรึยังครับ?”

เด็กสาวตอบกลับหลังจากใช้ความคิดแล้ว

แม่มด:“สถานที่ที่มีอาหารอร่อยๆมากกว่านี้”

ยามเฝ้าประตูมองไปยังที่เด็กสาวที่กำลังเดินออกห่างจากประตูเมืองเข้าไปในส่วนลึกของทวีปแพนโดร่าขณะที่คิดว่า (อย่างที่คิด แม่มดนี่แตกต่างจากคนปกติทั่วไปจริงๆ) 

วันต่อมา กองทัพครูเสดเดอร์ 15,000 นายก็ได้เคลื่อนทัพมุ่งสู่ไดดารอสโดยมีซาริเอลเป็นผู้นำทัพ  

______________________________________________________________

『魔女』(まじょ)=แม่มด




NEKOPOST.NET